Tibetan
སུམ་བསྡུས་བསྒོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཞིག །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཐོག་མ་ནི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་བསྒོམ་གྱི་དོན་ཡོད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དོན་གསུམ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ། འདིར་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་བ སྒོམ་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་ཡོད་དེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན། ལམ་ཤེས་ཀྱིི་རྣམ་པ་སོ་དྲུག རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ༈ གཉིས་པ་ལ། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། འདིར་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་ངོས་བཟུང་བ། རྣམ་པ་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་དོན། རྣམ་པ་མདོ་ལས་བསྟན་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བསྡུ་ཚུལ། རྣམ་པ་སྒོམ་ཚུལ་དང་ལྔ། དང་པོ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་རྣམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་ཀྱང་འདིར་གཞིའི་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་སྡུག་ཀུན་གྱི་སྟེང་གི་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་སོགས་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ།'སྐབས་འདིར་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོའི་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སོགས་ལ་དངོས་སུ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྟག་འཛིན་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་པའི་དམིགས་ཡུལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ལེགས་པར་ཤར་ནས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག །འདིར་བསྟན་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནས། ཡུམ་འདི་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་སྩལ་བ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་འཕངས་ནས་བསྟན། ཡུམ་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་པ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་བསྟན། ཡུམ་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་པ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་འཕངས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཤེས་རྣམ་ཤུགས་ལ་འཕངས་ཀྱང་གཞུང་ཕྱི་མས་ཤེས་རྣམ་ཡང་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། ཡུམ་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་འདིས་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མདོ་དེ་དག་གི་དོན་བསྟན་ཚུལ་ཡོད་དེ། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་པས་ན། ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་མདོ་དང་པོའི་དོན་བསྡུས་ནས་བསྟན། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཞེས་པ་ནས། ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་མདོ་བར་པའི་དོན་བསྡུས། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་པ་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་མདོ་ཕྱི་མའི་དོན་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ་ཐབས་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པར་བ སྒོམས་པ་དེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྒོམ་ཚུལ་ཡིན་པས་ནས། ངེས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་སྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སྒོམ་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་ཡ་བྲལ་དུ་བྱས་ནས་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བ སྒོམས་པ་ནི་དེ་རྟོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྒོམ་པ་ཡང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་བ སྒོམས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་ཚུལ་དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་བློ་ངོར་བསྐྱེད་ནས་བ སྒོམས་པར་བྱེད་ཡིན་ཏེ། བློ་ངོར་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་བསྒོམ་པ་ནི་འཇོག་སྒོམ་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ངོར་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་བློ་ངོར་སྐྱེས་པ་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པ་ནི་བློ་ངོ་བོར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ཙ མ་ཡིན་གྱི་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཁས་པ་ཁ་ཅིག་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་རྣམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་བཞེད་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་གང་རུང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་དགོས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ༈ མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་
Chinese
什么能起到总集修习的作用？因为证悟空性的止观双运瑜伽的开端是从加行道的暖位产生的。自宗有总集三智修习的意义，即把三智的一百七十三种相，总集于圆满结合的执持境中而修习。在此，是总集三智修习的意义。三智有一百七十三种相，即基智有二十七种相，道智有三十六种相，遍智有一百一十种相。 ༈ 第二，在“基智之差别”等处，此处所说的相的确定，相说为对治之体性的意义，相从经中所说之方式，论典的归纳方式，相的修习方式等五种。第一种有，一般“相”这个词虽然有多种意义，但在此是就基的差别而说的，即在此苦集之上的无常、空性、无我等称为义之相，证悟它们的智慧称为智之相。第二种有，此时以近取蕴的无常等相显现的方式，如对近取蕴执常等的增益等直接损害的心之智慧，是成为近取蕴执常等的对治之体性的意义，即相称为体性。意思是目标的义之相良好地显现后证悟的智慧。在此说的是对治之体性。第三种有，如“此母是无有之波罗蜜多”，世尊说：“善现，因为无有对境”。到“此母是不动之波罗蜜多”，世尊说：“因为安住于法界”。之间，抛出显示了基智的二十七种相。“此母是离贪之波罗蜜多”到“无事物自性之波罗蜜多”之间，是道智的
English
What can serve the purpose of a combined practice? Because the beginning of the yoga of uniting tranquility and insight that realizes emptiness arises from the heat of the path of joining. The self-tradition has the meaning of a combined practice of the three wisdoms, which is to gather the one hundred and seventy-three aspects of the three wisdoms into the object of complete union and practice them. Here, it is the meaning of the combined practice of the three wisdoms. The three wisdoms have one hundred and seventy-three aspects, namely, the base wisdom has twenty-seven aspects, the path wisdom has thirty-six aspects, and the all-knowing wisdom has one hundred and ten aspects. ༈ Second, in the context of "the distinctions of the base wisdom," etc., the determination of the aspects taught here, the meaning of the aspects being described as the nature of the antidote, the way the aspects are taught in the sutras, the way the treatises summarize them, and the five ways of meditating on the aspects. The first one exists, in general, the word "aspect" has many meanings, but here it is said in terms of the difference of the base, that is, here impermanence, emptiness, selflessness, etc. on top of suffering and accumulation are called the aspects of meaning, and the wisdom that realizes them is called the aspects of knowledge. The second one exists, at this time, like the wisdom of the mind that directly harms the imputation of clinging to permanence, etc. of the aggregates of grasping, etc. by way of the appearance of the aspects of impermanence, etc. of the aggregates of grasping, etc., it is the meaning of becoming the nature of the antidote to the clinging to permanence, etc. of the aggregates of grasping, etc., that is, the aspect is called the nature. It means the wisdom that realizes the aspects of the object of the goal after they have appeared well. Here it is said to be the nature of the antidote. The third one exists, such as "This mother is the perfection of non-existence," the Blessed One said, "Subhuti, because there is no object." Up to "This mother is the perfection of immovability," the Blessed One said, "Because it abides in the realm of phenomena." In between, it throws out and shows the twenty-seven aspects of the base wisdom. "This mother is the perfection of detachment" to "The perfection of the nature of non-things" in between, is the path wisdom.
Chinese
显示了三十六种相。从“此母是安住近念的到彼岸”开始，到“为了使一切法，在一切相中成佛”为止，为了显示抛射出一百一十种遍智之相。那些意义，从义相和智相两种之中，实际显示了义相，虽然智相是顺带抛射，但后面的论典也实际显示了智相。因为“此母是安住近念的到彼岸”这句话实际显示了智相的缘故。第四，那些经部的意义显示的方式是存在的，从无有的相开始，因为这样说，到“对于道来说那是十五种”为止，概括地显示了第一部经的意义。从“因和道以及痛苦”开始，到“宣说了五和十六”为止，概括了中间的经的意义。从安住近念开始，到“认为是三十九”为止，概括地显示了后面的经的意义的缘故。第五，存在着以广大方便摄持的方式，将取蕴观修成无常，那是观修基础识之相的方式，因此，以确定把握的方式观修甚深空性，是观修佛陀本身的遍智之相的方式的缘故。不是将所修和能修二者分开来修，观修了证悟取蕴无常的智慧，就是观修证悟它的基础识，观修它也就是观修取蕴无常本身。观修的方式有分析观修和安住观修两种，后者是在心中生起后进行观修，因为心中没有显现相而进行观修，很难变成纯粹的安住观修的缘故。仅仅在自相续的心中生起，不一定是心中生起，像观修遍智那样，仅仅是意义的相在心中显现，而不是以在自相续中生起的方式进行观修的缘故。有些智者认为三智的意义之相都是三智的相，但在自宗看来并非如此，如果说是三智中任何一种的相，就必须是它的智相的缘故。༈ 从无有的相开始
English
Thirty-six aspects are shown. From "This mother is the perfection of mindfulness" to "In order to make all dharmas, become Buddhas in all aspects," it shows the projection of one hundred and ten aspects of omniscience. Among those meanings, the meaning aspect is actually shown, and although the knowledge aspect is projected incidentally, the later treatises also actually show the knowledge aspect. Because the phrase "This mother is the perfection of mindfulness" actually shows the knowledge aspect. Fourth, there is a way to show the meaning of those sutras, starting from the aspect of non-existence, because it says so, up to "For the path, it is said to be fifteen," it summarizes and shows the meaning of the first sutra. Starting from "cause, path, and suffering," to "five and sixteen are proclaimed," it summarizes the meaning of the middle sutra. Starting from mindfulness, to "it is considered to be thirty-nine," it summarizes and shows the meaning of the later sutra. Fifth, there is a way to contemplate the impermanence of the aggregates of appropriation by means of vast methods, which is the way to contemplate the aspect of the basis consciousness, therefore, contemplating the profound emptiness by means of definite grasping is the way to contemplate the aspect of the omniscience of the Buddha himself. It is not to meditate by separating the object of meditation and the meditator, to meditate on the wisdom of realizing the impermanence of the aggregates of appropriation is to meditate on the basis consciousness of realizing it, and to meditate on it is to meditate on the impermanence of the aggregates of appropriation itself. There are two ways of meditation: analytical meditation and abiding meditation. The latter is to generate it in the mind and then meditate, because meditating without the appearance of the aspect in the mind, it is difficult to become pure abiding meditation. Merely generating it in one's own mind does not necessarily mean that it is generated in the mind, like meditating on omniscience, it is merely the appearance of the aspect of meaning in the mind, but not meditating in the way that it is generated in one's own mind. Some scholars think that all the aspects of the meaning of the three wisdoms are the aspects of the three wisdoms, but in our own system it is not so, if it is the aspect of any of the three wisdoms, it must be its knowledge aspect. ༈ Starting from the aspect of non-existence