Tibetan
འཛིན་པའི་དམིགས་གཏད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་བརྙེད་པས་རྟག་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། འོ་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཀ་ལ་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་འགོག་ཚུལ་ཡོད་ན། དེ་འདིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། མཁས་པ་ཁ་ཅིག་སྒྲས་ཟིན་ལྟར་བཞེད་ཀྱང་། སྔ་མའི་ལུགས་དེ་རེ་ཞིག་ཁས་བླངས་ནས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བར་བཞེད་པའི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་འདིར་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་དེ། རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མི་འབྱུང་བས་ལུགས་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཚུལ་ནི། རྗེ་དགེ་འདུན་རྒྱ་མཚོའི་གསུང་འབུམ་ལས། འདིར་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་བའི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་ན། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན་མེད་དེ་ཞེས་མ་བརྗོད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ་ཞེས་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བས་ནི། མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཡིན་གྱི། གཏན་མེད་པ་མིན་པར་རྟོགས་ནུས་པས་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་བའི་དོན་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སམ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པར་གོ་ནུས་པས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་དོན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ཤེས་ལ། དེ་ནི་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་བའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱི་བྱེད་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་འགོག་ནུས་པས་རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་དབུ་མ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། དེ་ཡང་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ། བསྒྲུབ་བྱ་བློ་ཡུལ་དུ་སོང་བས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟག་མཐའ་སེལ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་བློ་ཡུལ་དུ་སོང་བས་མྱུ་གུ་མིང་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་རྟོགས་པས། དེ་གཏན་མེད་པའི་ཆད་མཐའ་སེལ་པས་རྟག་དཔྱད་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སེལ་བ་དང་། ཡང་མྱུ་གུ་ལྟོས་གྲུབ་པའི་མིང་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ངེས་པས་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པས་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་མེད་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པའི་སྣང་ཕྱོགས་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པས་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་བས་རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དེས་མཛད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྟོད་པའི་ཊིཀྐ་ལས། དེ་ཡང་སྤྱིར་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་དང་སྣང་བས་མེད་མཐའ་སེལ་བ་ཙམ་རྒྱང་འཕེན་གྱི་བར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། ཞེས་པ་ནས། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། ཞེས་པའི་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བསྡུ་ཞིང་གོ་བདེ་བ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་མཆོག་མོད། རྒྱས་པ་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པས་གོ་དོན་དང་སྦྱར་ནས་ཅུང་ཟད་སྒྲོས་ཏེ་བཤད་ན། མཐའ་དེ་ལྟར་སེལ་ཚུལ་སྟོན་པའི་གཞུང་ནི། རྩ་ཤེ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་སོགས་དང་། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་འགྱུར། ཞེས་སོགས་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བསྟོད་པར། གང་གང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ། །དེ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞེས། ཞེས་དང་། དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ལ། །མ་གཏོགས་ཆོས་འགལ་ཡོད་ཡིན་པས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ལ། །མ་གཏོགས་ཆོས་འགའ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་མང་ལ། མཁས་གྲུབ་ནོར་བཟང་རྒྱ་མཚོས་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཚུལ་ལ་གཉིས་བཤད་དེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བའི་གོ་བ་མཐར་སོན་པའི་སྐབས་དང་། མྱོང་བ་རྣམ་དག་སྐྱེས་པའི་སྐབས་སོ། །དང་པོ་ནི། དེའི་གསུངས་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུའམ་གདགས་གཞི་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་བཅལ་ན་མི་དམིགས་པས་ཡུལ་སྟེང་ནས་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ་གདགས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆོས་ཕར་བཞག་པ་ཙམ་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ
Chinese
正如所说，通过确信执著的对境连微尘许也不成立的无自性的空性，就能从常边中解脱。第二，如果像之前所说的那样，四种宗义都显现，并且有遮止有边和以空性遮止无边的方法，那么这如何能说是应成派的特点呢？有些智者按照字面意思来理解，但暂时承认之前的观点，应该这样做：在这种认为诸法自性为空性的应成派宗义中，有一种以显现遮止有边和以空性遮止无边的特殊方法，这种方法在自续派以下的宗义中不会出现，因此成为这种宗义的特点。如何理解呢？依靠缘起的理由来成立无自性的一个论式，就能遮止两种边际的方法是：宗喀巴大师的文集中说：“这里稍微讲一下应成派不共的特点，即以显现遮止有边和以空性遮止无边的意义。苗芽，有法，自性空，因为是缘起。当这样立宗时，没有说苗芽，有法，不存在，而是加上了所破的差别，说自性空，因此能够理解苗芽是自性空，但不是完全不存在，所以这是以空性遮止无边的意义。因为是缘起，这个理由能够理解苗芽依赖于自己的因缘而成立，如果自性成立，就不需要依赖因缘，因此知道是自性空。这就是以显现遮止有边的意义。因此，缘起的理由的作用能够同时遮止常断两种边，所以也被称为理之王缘起。”宗喀巴大师所著的《中观七十空性论》的注释中也说：“这也是，苗芽，有法，自性空，因为是缘起，当这样立宗时，所立的法进入意识，就能遮止执著自性存在的常边。因为是缘起，这个理由进入意识，就能理解苗芽只是名言上的缘起，因此，它不是完全不存在
English
As it is said, by ascertaining the emptiness of no self-nature in which the object of clinging, even a particle, is not established, one is liberated from the extreme of permanence. Secondly, if, as previously explained, all four tenets appear and there are ways to prevent the extreme of existence by appearance and the extreme of non-existence by emptiness, then how can this be said to be a characteristic of the Consequentialist? Some scholars understand it according to the literal meaning, but temporarily acknowledging the previous view, it should be done as follows: In this Consequentialist tenet that considers all phenomena to be empty of self-nature, there is a special method of eliminating the extreme of existence by appearance and the extreme of non-existence by emptiness, which does not occur in the tenets below the Autonomist, so it becomes a characteristic of this tenet. How is it understood? The method of eliminating the two extremes based on a single formulation that establishes no self-nature by the reason of dependent arising is: In the collected works of Je Gedun Gyatso, it says: "Here, I will briefly explain the uncommon characteristic of the Consequentialist, which is the meaning of eliminating the extreme of existence by appearance and the extreme of non-existence by emptiness. Sprout, the subject, is empty of self-nature, because it is dependent arising. When this is established as the reason, instead of saying sprout, the subject, does not exist, the difference of what is to be refuted is added, saying it is empty of self-nature, therefore it can be understood that the sprout is empty of self-nature, but it is not completely non-existent, so this is the meaning of eliminating the extreme of non-existence by emptiness. Because it is dependent arising, this reason can be understood that the sprout is established depending on or relying on its own causes and conditions. If it were established by self-nature, it would not need to rely on causes and conditions, therefore it is known to be empty of self-nature. This is the meaning of eliminating the extreme of existence by appearance. Therefore, the function of the reason of dependent arising can simultaneously prevent the two extremes of permanence and annihilation, so it is also called the king of reasoning, dependent arising." In the commentary on the Seventy Stanzas on Emptiness by Je Tsongkhapa, it also says: "This is also, sprout, the subject, is empty of self-nature, because it is dependent arising. When this is established as the reason, the established phenomenon enters the mind, so it can eliminate the extreme of permanence that clings to self-existence. Because it is dependent arising, this reason enters the mind, so it can be understood that the sprout is only a dependent arising in name, therefore, it is not completely non-existent.
Chinese
通过断除常断二边，同时断除常边和断边。并且，由于苗芽被确定为观待而成的仅是名称的缘起，因此通过定解引生其无自性的定解，从而显现断除有边。在确定苗芽无自性的前提下，从其自身的种子中产生，以及不从无因和不相顺的因中产生等，所有名言的安立都合理，通过对显现方面引生定解，从而空性断除无边，因此被称为理之王。如是宣说了两种方式。此外，在彼所著的《缘起赞》的注释中说：总的来说，仅仅通过空性断除有边和显现断除无边，是包括外道在内的所有上下部派所共有的。因此，就应成派的观点而言，与此相反，显现断除有边，空性断除无边。从“因为是缘起，所以必须引生对自性空的定解”到“同样，也必须通过自性空的理由，引生对缘起的定解”之间，如是宣说。如果只是为了总结和易懂，那么这些就足够了。但因为说要详细一些，所以结合意义稍微扩展来说明。显示如此断除边的方式的经典是：《中观根本慧论》中说：“以缘起法故，即是空性义。”等等，以及“若人有空性，是人有世间。”等等。《缘起赞》中说：“何法依于缘，彼法自性空。”以及“是故除缘起，更无少法有，能破有性者，是故汝先说。”等等有很多。智贤诺桑嘉措对断除二边的方式有两种说法：通达应成派见解的究竟之时，以及生起清净体验之时。第一种是：从他的言论中可知，如果以五种方式衡量一切法，即自己的因或所依，则不可得，因此从对境上来说，丝毫也不存在以自性成立的事物，而仅仅是依靠自己的因缘或者所依而安立的施设法，这就是应成派的缘起。
English
By severing the extremes of permanence and annihilation, both the extreme of permanence and the extreme of annihilation are simultaneously severed. Furthermore, since a sprout is determined to be a dependent arising that is merely a name, through ascertainment, it generates ascertainment of its lack of inherent existence, thereby appearance severs the extreme of existence. On the premise that a sprout is determined to be without inherent existence, it arises from its own seed, and all the establishments of terms such as not arising from a causeless cause and a dissimilar cause are reasonable. By generating ascertainment towards the aspect of appearance, emptiness severs the extreme of non-existence, hence it is called the King of Reasoning. Thus, two methods are explained. Moreover, in the commentary on the "Praise of Dependent Arising" composed by him, it says: Generally speaking, merely severing the extreme of existence through emptiness and severing the extreme of non-existence through appearance is common to all higher and lower schools, including the materialists. Therefore, in the view of the Prasangikas, contrary to this, appearance severs the extreme of existence, and emptiness severs the extreme of non-existence. From "because it is dependent arising, it is necessary to generate ascertainment of emptiness of inherent existence" to "similarly, it is also necessary to generate ascertainment of dependent arising through the reason of emptiness of inherent existence," as explained. If it were only for summarizing and making it easy to understand, then these would be sufficient. But because it is said to be more detailed, it will be explained by combining the meaning and expanding it slightly. The scriptures that show how to sever the extremes in this way are: In the Root Wisdom, it says, "Because of dependent arising, it is said to be emptiness." and so on, and "If one has emptiness, one has everything." and so on. In the "Praise of Dependent Arising," it says, "Whatever depends on conditions, that is empty of inherent existence." and "Therefore, apart from dependent arising, there is no dharma that can destroy existence, therefore you said it first." and so on, there are many. Khedrup Norzang Gyatso has two explanations for the way to sever the two extremes: the time when the understanding of the Prasangika view is exhausted, and the time when pure experience arises. The first is: From his words, it can be known that if all dharmas are measured in five ways, that is, one's own cause or basis, they are not found, therefore, from the object, there is not even a little bit of something established by its own nature, but it is merely a designation established relying on one's own causes and conditions or basis, this is the dependent arising of the Prasangika school.