Tibetan
འདིའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ལས་གཞན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་འདོད་པས་ཁོ་རང་ལྟར་ན་ཤི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་ཅེས་འདོད་ཅིང་དེ་ཁོ་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ཚུལ་ཡིན་ཡང་། སྤྱིར་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ཚུལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྒྱང་པན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱང་པན་པ་ནི་རྒྱུ་྄འབྲས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ལ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སོང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ནི། །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། མཐར་ལྷུང་བ་ཡོད་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་བློས་མཐའ་གཉིས་སུ་འཛིན་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་ལ་རྟག་མཐའ་ཞེས་པ་ནི་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་ཙམ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཞེན་ཡུལ་ལ་བདེན་གྲུབ་བམ་བདག་དང་རང་བཞིན་ཞེས་ཟེར་ཡང་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་ལས། དེས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་ཞེན་ཡུལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་སྡོད་ལུགས་དེ་ལ་ནི་བདག་གམ་རང་བཞིན་ཞེས་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་སྒོ་ནས་ངོས་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ལྟ། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟར། ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ནི་རྟག་པའི་མཐར་འཛིན་པ་དང་། ལས་འབྲས་སོགས་མེད་པར་འཛིན་པ་ནི་འཆད་པའི་མཐར་འཛིན་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་ཡོད་མེད་དུ་འཛིན་པ་ཙམ་མིན་ནོ། །༧ དེ་ནས། ཐལ་འགྱུར་པའི་ཁྱད་ཆོས་ལ་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐབས་འདི་དང་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་གསུམ་ལས། གཞན་ཡང་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་བ་དང་། །སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན། །མཐར་འཛིན་ལྟ་བས་འཕྲོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་གཉིས་དོན་འདྲ་བར་སྣང་སྟེ། ཚུལ་འདི་ལ་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐ
Chinese
由于他认为除了这个身体之外没有来世，按照他自己的观点，由于感官没有直接看到死后去往来世，所以他认为没有来世，这虽然是他自己宗派用空性来破除有边的方式。但一般来说，空性不能破除有边，因为虽然感官没有直接看到来世，但来世是存在的。这是因为顺世外道对于因果的知识颠倒错乱，所以才否认来世。《入中论》中说：“当否定来世的时候，自己就是对知识的自性颠倒观看，应当了知。”因此，像轮回和涅槃这样的两种边是存在的，但常断的两种边是不存在的，因为一切法自性空，但在名言中是存在的，所以远离常断二边。这与堕入边并不矛盾，因为这是就心识执着二边的方式而言的。执着实有的所缘境称为常边，这仅仅是一种假立的边，虽然称其所缘境为实有或我和自性，但实际上并不存在实有。就像《菩提道次第广论》中说的那样：“它所执着的对境，就是诸法各自的住法，应当通过假立边的方式来认定为我和自性。”因此，“说有是常见，说无是断见”这句话的意思是，执着事物自性成立是执着于常边，而认为没有业果等则是执着于断边，而不是仅仅执着于有无。然后，关于应成派的特点是，显现破有边，空性破无边等等的意义，也有共同和不共两种。首先，这种情况和《道之三主要》中，显现破有边，空性破无边，并且空性成为因和果的方式，如果了知，就不会被边执见所夺。这两者似乎意义相同。对于这种方式，一些智者认为这
English
Since he believes that there is no afterlife other than this body, according to his own view, since the senses have not directly seen going to the afterlife after death, he believes that there is no afterlife, and this is his own sect's way of using emptiness to eliminate the extreme of existence. But in general, emptiness cannot eliminate the extreme of existence, because although the senses have not directly seen the afterlife, the afterlife exists. This is because the Lokayata's knowledge of cause and effect is reversed and confused, so they deny the afterlife. The Madhyamakavatara says, "When denying the afterlife, one's own nature of knowledge is viewed in a reversed way, and it should be understood." Therefore, like the two extremes of samsara and nirvana, they exist, but the two extremes of permanence and annihilation do not exist, because all dharmas are empty in nature, but exist in name, so they are separated from the two extremes of permanence and annihilation. This is not contradictory to falling into extremes, because this is in terms of the way the mind grasps the two extremes. The object of clinging to true existence is called the extreme of permanence, which is just a fabricated extreme. Although its object of clinging is called true existence or self and nature, there is actually no true existence. Just as the Lamrim Chenmo says, "The object that it grasps, that is, the way each dharma abides, should be identified as self or nature through the way of fabricating an extreme." Therefore, the meaning of the saying "Saying existence is the view of permanence, saying non-existence is the view of annihilation" is that clinging to things as inherently established is clinging to the extreme of permanence, while thinking that there is no karma and result is clinging to the extreme of annihilation, not just clinging to existence or non-existence. Then, regarding the characteristics of the Prasangika, that appearance eliminates the extreme of existence, and emptiness eliminates the extreme of non-existence, etc., there are also two types: common and uncommon. First, this situation and the Three Principal Aspects of the Path, appearance eliminates the extreme of existence, emptiness eliminates the extreme of non-existence, and if one knows how emptiness becomes the cause and effect, one will not be robbed by extreme views. These two seem to have the same meaning. Some scholars think this way about this method
Tibetan
ད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཀས་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་དང་མེད་མཐའ་གཉིས་ཀ་སེལ་ཞིང་། སྣང་བས་ཀྱང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཀ་སེལ་བའི་ཚུལ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་སོ་སོ་ནས་རང་རང་གིས་ངོས་བཟུང་བའི་དགག་བྱ་དེ་དང་དེས་སྟོང་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་འདོད་ཅིང་། བྱ་བྱེད་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དགག་བྱ་དེ་དང་སྟོང་པ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ཐུབ་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་བདག་མེད་ལ་བདག་དང་ལས་འབྲས་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་བཞེད། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་བཞེད་ལ་དེ་དང་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་ཀས་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལའང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་བཞེད་ཅིང་། སྣང་སྟོང་རེ་རེས་ཀྱང་མཐའ་གཉིས་སེལ་ནུས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ལ་གང་ཟག་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་བཞེད་པ་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་ཕུང་པོའི་ཚོགས་རྒྱུན་ལ་བདག་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པས་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ། སེམས་ཙམ་པས་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པས་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་དང་། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཟུང་འཛིན་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བ་ལྟར་སྟོང་པས་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ། དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་བདེན་པས་སྟོང་པ་ལ་གཟུགས་སོགས་དང་བྱ་བྱེད་འཐད་པས་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པས་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ནུས་ཤིང་། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཡང་སེལ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དེ་རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྷུང་བར་འདོད་ཀྱང་། དེ་དག་རང་རང་སོ་སོ་ནས་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྷུང་བར་མི་འདོད་དེ། རང་རང་སོ་སོ་ནས་རང་ལ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་རེ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ལྟ་བ་བཀའ་བརྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྣང་བས་ཆད་མཐའ་དང་། སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་འགོག་ཚུལ་ནི། རྗེའི་གསུང་འབུམ་ལས། རྟེན་འབྱུང་མི་བསླུ་བའི་ངེས་པ་བརྙེད་པས་ཆད་མཐའ་འགོག་ཅིང་། མཚན་མར་
Chinese
如是说，这些是就应成派的宗义而说的。一般来说，所有四宗派都以空性遣除有边和无边两种边，并且显现也能遣除有无的两种边，这是因为，如此一来，每个宗派各自都认为，以各自所认定的破斥对象空，则行为作用合理，并且以行为作用合理的理由，能够推导出破斥对象和空性是确定的。例如，有部和经部认为，以蕴聚之外的异体我空的我无我，则我和业果等的行为作用合理。唯识宗认为，以所取外境事物空，则行为作用合理，并且唯识宗和自续派两者都认为，以自立自主的实有空，以及法无我，则因果的行为作用也合理，并且认为显现和空性各自都能遣除两种边。例如，有部和经部认为，以人我空，则人等的行为作用合理，空性遣除无边。虽然没有人我成立，但对蕴聚的相续假立为我的方式获得定解，因此显现遣除有边。唯识宗认为，以色等外境事物空，则行为作用合理，因此空性遣除无边，并且除了显现为外境事物之外，如能取所取相隔甚远般显现，因此显现遣除有边。中观宗两者也都认为，以谛实空，则色等和行为作用合理，因此空性遣除无边，并且以是缘起的理由，遮破了谛实成立，因此显现能够遣除有边，而且反过来也能遣除，他们是这样认为的，暂时就说到这里。虽然应成派认为自续派以下都堕入了两边，但那些宗派各自并不认为自己堕入了两种边，这是因为每个宗派各自都认为自己具有远离两种边的见解，这是因为所有这些宗派都承认见解四法印的缘故。应成派不共的以显现遮止断边，以空性遮止有边的方式是，宗喀巴大师的文集中说，由于获得了对缘起不欺惑的定解，因此遮止了断边，并且以相
English
Thus it is said, these are made in accordance with the tenets of the Prasangika school. In general, all four tenet systems eliminate both the extreme of existence and the extreme of non-existence through emptiness, and appearance also has a way of eliminating both of those extremes of existence and non-existence. This is because, in this way, each of the four tenet systems believes that action is justified by emptiness of the object of negation identified by each of them, and for the reason that action is justified, they believe that it is possible to infer certainty about the object of negation and emptiness. For example, the two schools of Realists believe that action such as self, action, and result is justified by the selflessness that is empty of a self that is different from the aggregates. The Mind-Only school believes that action is justified by emptiness of apprehended external objects, and both that and the Svatantrika school believe that action of cause and effect is also justified by emptiness of independently existing substance and by selflessness of phenomena, and they believe that each appearance and emptiness can eliminate the two extremes. For example, the two schools of Realists believe that action of persons, etc., is justified by emptiness of the self of persons, and emptiness eliminates the extreme of non-existence. Although there is no establishment of a self of persons, appearance eliminates the extreme of existence because certainty is gained in the way of imputing a self to the continuum of aggregates. The Mind-Only school believes that action is justified by emptiness of external objects such as form, so emptiness eliminates the extreme of non-existence, and appearance eliminates the extreme of existence because it appears that the apprehended and the apprehender are far apart, except for the mere appearance as external objects. Both Madhyamaka schools also believe that form, etc., and action are justified by emptiness of truth, so emptiness eliminates the extreme of non-existence, and because it is dependent arising, it refutes true establishment, so appearance is able to eliminate the extreme of existence, and they believe that it can also eliminate it in reverse, so for the time being, that's it. Although the Prasangika school believes that the Svatantrika school and below have fallen into the two extremes, those schools do not believe that they have fallen into the two extremes, because each school believes that it has a view that is free from the two extremes, because all of those schools accept the four seals of the view. The way in which the Prasangika school's unique appearance prevents the extreme of annihilation and emptiness prevents the extreme of existence is: In the Collected Works of Je Rinpoche, it says, "By gaining certainty about the infallibility of dependent arising, the extreme of annihilation is prevented, and by characteristics