Tibetan
་རབ་རལ་གྲི་ཤེར་ཕྱིན་གླེགས་བམ་འཛིན། །གསེར་མདོག་པན་ཞྭ་གསོལ་ཞིང་ངུར་སྨྲིག་གི །ཆོས་གོས་གསུམ་གྱི་ན་བཟས་མངོན་པར་སྤྲས། །མཚན་དཔེས་ཉེར་མཛེས་འོད་ཀྱི་གུམ་ཁྱིམ་དབུས། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་གནས་གསུམ་དུ། །ཡི་གེ་གསུམ་མཚན་ཧཱུཾ་ཡིག་འོད་ཟེར་གྱིས། །རང་བཞིན་གནས་ནས་ཀུན་མཁྱེན་བཙོང་ཁ་པ། །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར་བ། །སྤྱན་དྲངས་དམ་ཚིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་དུ། །ཐིམ་པས་མཆོག་གསུམ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་གྱུར། ། སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ལ། །གྲངས་མེད་ལུས་སྤྲུལ་སྒོ་གསུམ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །རབ་འབྱམས་ཞིང་གི་མཆོད་རྫས་ཇི་སྙེད་དང་། །བདག་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་ཚོགས་བཅས་ཏེ་འབུལ། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསགས་པའི། །སྡིག་སྒྲིབ་ཉེས་པའི་ཚོགས་ཀུན་སོ་སོར་འཆགས། །རང་གཞན་སྐྱེ་འཕགས་ཡོངས་ཀྱིས་ལེགས་བསྐྲུན་པའི། །རྣམ་དཀར་དགེ་བ་ཀུན་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། །རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ། །གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དུ། །མྱ་ངན་མི་འདའ་རྟག་པར་རབ་བཞུགས་གསོལ། །འདིས་མཚོན་དུས་གསུམ་དགེ་བ་ཅི་བསགས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ། །དེ་ནས་དམིགས་བརྩེ་མ་ཅི་ནུས་བཟླས་ནས། སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་བདག་ཉིད་བླ་མ་ལ། །གུས་པས་གསོལ་འདེབས་ངེས་འབྱུང་བྱང་སེམས་དང་། ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པའི་ཡང་དག་ལྟ། །མྱུར་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། ། ཞེས་ལན་བདུན་སོགས་བརྗོད་པའི་མཐར། དེ་ལྟར་གསོལ་བས་བླ་མའི་གནས་གསུམ་ལས། །བདུད་རྩི་དཀར་དམར་མཐིང་གསུམ་རིམ་ཅན་དང་། །ཅིག་ཅར་བྱུང་ནས་བདག་གི་གནས་གསུམ་དུ། །ཐིམ་པས་སྒྲིབ་བཞི་ཡོངས་དག་དབང་བཞི་ཐོབ། །སྐུ་བཞི་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་རྣམ་པར་བཞག །བླ་མ་དགྱེས་བཞིན་རང་གི་སྤྱི་བོར་བྱོན། །འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་གྱུར་ཏེ་སྤྱི་གཙུག་ནས། །སྙིང་དབུས་ཞུགས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྱུར། །སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་ཡང་དག་བླ་མ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་འདོན་ནོ། །དེ་ནས་ལྟ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གསུམ། བདག་མེད་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྐྱོང་ཚུལ། ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ། གང་ཟག་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འདིར། །རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་གཏ
Chinese
手持智慧宝剑般若经函，头戴金色班智达帽，身着红褐色三法衣，以妙相庄严，于光芒万丈之光室中央，以金刚跏趺坐姿安住，于三处，以三字标示，（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），吽字之光芒，自性处，迎请来至一切智者宗喀巴，以及诸佛菩萨眷属众围绕，与誓言尊无别，融入，成为三宝总集之自性。于一切皈依处之总集至尊上师，以无数化身，身语意恭敬顶礼。供养遍布无垠刹土之供品，以及我之身受用，善根等一切。从无始以来，以身语意所造作之，一切罪障过患之积聚皆一一忏悔。对于自他一切有情圣者所圆满成办之，一切清净善根皆随喜。祈请一切诸佛菩萨，为了利益一切有情众生，转动法轮。祈请色身之显现安住于法界本性中，不入涅槃，恒常安住。以此为代表，回向三世所积一切善根，为了获得一切智者圆满佛陀之果位。之后尽力念诵《兜率百尊祈请文》。祈请皈依处总集自性之上师，以恭敬心祈请，愿出离心、菩提心，特别是上师您之甚深正见，迅速于我等相续中生起，祈请加持！如是念诵七遍等之后，如是祈请后，从上师之三处，依次降下白、红、蓝三种甘露，或同时降下，融入我之三处，清净四障，获得四种灌顶，安立成就四身之能力。上师欢喜安住于我之顶门，化为光蕴，从顶门进入，融入心间，加持于我。于一切生世，愿不离清净上师，等等也应念诵。之后，修持见解分三：确定二无我之方式，后得位之修持方式，安立名言之方式。第一，分人无我和法无我两种，首先，于此确定人无我，有诸多理证，此处以一与多体性之理
English
Holding the Prajnaparamita scripture like a sharp sword, wearing a golden Pandita hat, adorned with the three ochre robes, beautifully adorned with marks and signs, in the center of a radiant light chamber, abiding in the vajra posture, at the three places, marked with three letters, (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum), the light of the Hum letter, from its own nature, invites the omniscient Tsongkhapa, and all the Buddhas and Bodhisattvas surrounded by retinues, inseparable from the Samaya Being, merging, becoming the embodiment of the Three Jewels. To the supreme Guru, the embodiment of all refuges, with countless emanations, I prostrate respectfully with body, speech, and mind. I offer all the offerings of infinite realms, as well as my body, possessions, virtues, and all. From beginningless time, all the accumulations of sins, obscurations, and faults accumulated by body, speech, and mind, I confess each and every one. I rejoice in all the pure virtues perfectly accomplished by myself and all sentient beings and noble ones. I request all the Buddhas and Bodhisattvas to turn the wheel of Dharma for the benefit of all sentient beings. I pray that the manifestation of the Rupakaya will abide in the nature of the Dharmadhatu, without entering Nirvana, abiding forever. Representing this, I dedicate all the virtues accumulated in the three times, in order to attain the fruit of the omniscient and perfect Buddha. Then, recite the Ganden Lhagyama prayer as much as possible. I pray to the Guru, the embodiment of all refuges, with reverence, may renunciation, Bodhicitta, and especially the profound correct view of the Guru himself, quickly arise in our minds, please bless! After reciting seven times, etc., after praying in this way, from the three places of the Guru, successively descend white, red, and blue nectars, or descend simultaneously, merging into my three places, purifying the four obscurations, obtaining the four empowerments, establishing the ability to accomplish the four bodies. May the Guru happily abide on my crown, transforming into a mass of light, entering from the crown, merging into the heart, blessing me. In all lifetimes, may I never be separated from the pure Guru, etc., should also be recited. Then, there are three parts to practicing the view: the way to determine the two selflessnesses, the way to cultivate in the subsequent attainment, and the way to establish terms. First, there are two types: selflessness of person and selflessness of phenomena. First, here, to determine the selflessness of person, there are many types of reasoning, here using the reasoning of one and many
Tibetan
ན་ཚིགས་ཀྱི། །དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། །གནད་བཞི་ཐོག་མར་དགག་བྱ་ངེས་ཚུལ་ནི། །རང་ཅག་གཉིད་ལོག་གནས་སྐབས་ཚུན་ཆད་དང་། ཁྱད་པར་རང་གིས་ཉེས་པ་མ་བྱས་བཞིན། །གཞན་གྱིས་བྱས་པར་བརྗོད་ཚེ་འདི་ཅི་ཞིག །ང་ང་སྙམ་དུ་སྙིང་དཀྱིལ་དམ་སྦྲེང་སྦྲིང་། །ལྷང་ལྷང་འཆར་བ་ཡོད་པས་དེ་ཡི་ཚེ། །ངར་འཛིན་ལྷས་སྐྱེས་འཛིན་ཚུལ་གསལ་བས་བརྟག །ངར་འཛིན་དེས་ནི་ང་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དངོས་པོ་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་བཟུང་མིན་པར། །རང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ཡི་སྟེང་དུ་སྟེ། །དེ་ཡང་ལུས་སེམས་རེ་རེ་ཁོ་ནའམ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་རེ་རེ་བ། ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་དམིགས་ནས་ང་འོ་སྙམ། །མི་འཛིན་ལུས་སེམས་གཉིས་ཚོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །སོ་སོར་མ་ཕྱེ་སྦམ་མེ་སྤྱི་ཙམ་པ། །འདི་སྟེང་འཛིན་ཚུལ་བློ་ཡིས་བཏགས་ཙམ་དུ། །མ་ཡིན་མ་བཏགས་གོང་ནས་འདོགས་རྒྱུ་ཡི། །ང་ཞིག་ཚུགས་ཐུབ་གྲུབ་གྲུབ་ལིངས་པོ་རུ། །བཟུང་བ་ངར་འཛིན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་ཚུལ་བཞེད། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་ངེས་ཚུལ་ངར་འཛིན་དེས། །བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ཞེན་དོན་པ་དེ་ཉིད། །ཕུང་ལྔ་འདི་སྟེང་གྲུབ་ན་གཅིག་ཏུ་འམ། ཐ་དད་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་གང་རུང་ལས། །མི་འདའ་ཕུང་སུམ་མེད་ངེས་ཐག་ཆོད་དཔེར། །ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་ཞིག །ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ཕུང་སུམ་མི་སྲིད་བཞིན། །གསུམ་པ་བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་ངེས་ཚུལ་ནི། །དེ་འདྲའི་ང་དེ་རང་གི་ཕུང་པོ་དང་། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཐད་མིན་གང་གི་ཕྱིར། །བདག་ཅེས་ཁས་ལེན་དོན་མེད་ཐལ་བ་དང་། །དུས་གཅིག་བདག་ནི་དུ་མ་ཡོད་འགྱུར་དང་། །དེ་འདྲའི་ང་དེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ཡི། ། རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་ལེགས་པར་གནོད་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་དང་པོ་སྤྱིར་ནི་ངའམ་བདག །ཕུང་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་ལ། །ཕུང་པོ་བདག་གི་ཉེ་བར་བླང་བྱ་སྟེ། །ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་ང་དེ་ཕུང་ལྔ་དང་། །གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །གཅིག་ཏུ་སོང་བས་དབྱེར་མེད་གཅིག་འགྱུར་ཞིང་། །ཆ་མེད་གཅིག་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པོ་དང་། །ཉེ་བར་སླང་བྱའི་རྣམ་གཞག་འཐད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་ང་ཕུང་གཅིག་ཏུ་སོག་བ་དེར། །ངས་ནི་ལུས་བླང་ང་ཡི་ཕུང་པོ་ཞེས། །རྣམ་གཞག་འཇིག་འགྱུར་ང་ནི་ལུས་ཡིན་དང་། །ཕུང་པོ་ཡིན་སོགས་ཐ་སྙད་ཐལ་བར་འགྱུར། །གནོད་བྱེད་གཉིས་པ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དེས། །བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ང་དེ་ཕུང་ལྔ་དང་། །གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་ལའང་། ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་མི་འདྲ་ལྔ་ཡོད་ལྟར། །བདག་ཀྱང
Chinese
关于以词句的权限来讲述时，首先确定四要点所要破斥之方式：我们从入睡的时候开始，特别是自己没有做错事的情况下，如果说别人做了，这是什么？我我，心中紧绷绷，清清楚楚显现，在那时，观察俱生我执的执持方式。那个我执不是将我执持在外境的其他事物上，而是在自己的蕴身上，而且也不是只执持身心之一，或者色受等之一，而是观待其上，心想“我是”。不执持身心二者集合的五蕴，不分开，模糊的总的，不是仅仅以分别念安立的，而是未安立之前就有的，一个能站得住脚、实实在在、硬邦邦的我，我执就是这样执持的。第二，确定周遍的方式，那个我执所执持的对境，如果成立在这个五蕴上，要么以一体的方式成立，要么以他体的方式成立，不会超出这两种方式，必定没有第三种情况，例如，如果存在，要么是一，要么是多，一定是这样，不可能有第三种情况。第三，确定远离真实的“一”，像那样的我，和自己的蕴身，是否合理成为一体？因为如果承认“我”就没有意义了，并且同时会存在多个“我”，像那样的“我”是生灭的，因此会被这三个道理很好地驳斥。第一个驳斥，一般来说，我和“我所”，是蕴的近取者，蕴是“我”的近取所取，如果我执所执持的我与五蕴成为一体，那么以自己的自性，就会成为不可分割的一体，对于无分的一体，近取者和近取所取的分别就不合理。因为，如果我与蕴成为一体，那么“我取身”，“我的蕴”这样的分别就会消失，会变成“我是身”，“我是蕴”等等的说法。第二个驳斥，俱生我执所执持的我，如果与五蕴成为一体，那么即使是同一个人，也会像有不同的色蕴等五蕴一样，也会有多个“我”。
English
Regarding explaining with the authority of words and phrases, the four key points are to first determine the way to refute: From the time we fall asleep, especially when we haven't done anything wrong ourselves, if we say that others have done it, what is this? 'I, I,' the heart is tense, clearly appearing, at that time, observe the way the innate ego-grasping holds. That ego-grasping does not hold the 'I' on external objects, but on one's own aggregates, and not just holding one of body and mind, or one of form, feeling, etc., but contemplating on it, thinking 'I am.' It does not hold the five aggregates that are the collection of body and mind, not separated, vaguely general, not just established by conceptual thought, but existing before establishment, an 'I' that can stand, real, and solid, that is how ego-grasping holds it. Second, to determine the way of pervasion, the object held by that ego-grasping, if it is established on these five aggregates, it is either established as one entity or as different entities, it will not go beyond these two ways, there is definitely no third situation, for example, if it exists, it is either one or many, it must be like this, there cannot be a third situation. Third, to determine the absence of a true 'one,' is it reasonable for such an 'I' to be one with one's own aggregates? Because if 'I' is admitted, it becomes meaningless, and there will be multiple 'I's at the same time, such an 'I' is subject to birth and death, therefore it will be well refuted by these three reasons. The first refutation, generally speaking, 'I' or 'mine,' is the taker of the aggregates, the aggregates are the taken by 'I,' if the 'I' held by ego-grasping becomes one with the five aggregates, then by its own nature, it will become an inseparable one, for an indivisible one, the distinction between taker and taken is not reasonable. Because, if 'I' and aggregates become one, then the distinction of 'I take the body,' 'my aggregates' will disappear, it will become statements like 'I am the body,' 'I am the aggregates,' etc. The second refutation, the 'I' held by the innate ego-grasping, if it becomes one with the five aggregates, then even for the same person, just as there are five different aggregates such as form aggregates, there will also be multiple 'I's.