Chinese
有些认为是自在天，有些认为是梵天，还有些认为是遍入天，暂时按照南林巴等人的观点。第四，向善于组合的智者们，以及上师也顶礼。意思是说，以前前往印度，将声明、诗学和组合等文化都弘扬光大的导师勇士，旃扎果弥，宝生寂等智者们，不仅如此，还向上师自己恩重如山的喇嘛拉热巴僧格，以及书写员李坚等也顶礼。 “乃”字在这里是连接词，这样赞颂后做什么呢？是为了寻找下面要讲的关联。第二是立誓宣说，是“作为一切学处的基础，是声明者们的因，是一切名言的基础”这样陈述自性后，“文字的组合将要宣说”这样立誓写作。殊胜的戒律，禅定和智慧的学处，是作为一切学处的基础，并且是声明、祭祀、政权守护和诗歌等声明者们的因，总之，作为名和词一切言说的基础就是文字，因此，在这里我要宣说它的组合。第二，进入所要讲述的论典的自性有二，详细讲述文字的分类和指示名言的用法。第一有三，宣说藏文三十四字，指示前缀、后缀、非后缀三者，详细宣说它本身。第一有二，简略指示和稍微详细宣说。第一是“文字元音辅音二者”，通过这句话来表示，如果按照藏文的文字来说，阿力即元音的行列，和嘎力即辅音的行列，有两种。第二是“元音辅音伊等四，辅音三十完整”，通过这句话来表示，阿力是什么呢？是使语言清晰的伊等，即乌诶哦的四个字母，嘎力又是什么呢？是从嘎到阿的三十个出现的字母。而且，印度的文字有十四个元音，或者加上从其他地方来的有十六个，辅音是
English
Some consider it Ishvara, some Brahma, and others Vishnu. For the time being, we will follow the views of Namlingpa and others. Fourth, I prostrate to the wise who are skilled in composition, and also to the Lamas. This means that in the past, the teachers who went to India and greatly propagated the sciences of grammar, poetics, and composition, such as the teacher Warrior, Chandra Gomi, Ratnakara Shanti, and other wise ones, and not only that, but also to the Lama Lharikpai Senge, who was very kind to the teacher himself, and to the scribe Li Jin and others, I also prostrate. The word 'Nai' here is a conjunction. After praising in this way, what is to be done? It is to find the connection that will be explained below. The second is to vow to explain, stating the nature as 'Holding the basis of all trainings, the cause of those who speak of knowledge, the basis of all expressions of names and words,' and then vowing to write, 'The combination of letters will be explained.' The superior trainings of ethics, concentration, and wisdom are the basis of all trainings, and are also the cause of those who speak of knowledge, such as declarations, sacrifices, protection of the state, and poetry. In short, the basis of all expressions of names and words is letters. Therefore, here I will explain its combination. Secondly, the nature of the treatise to be entered has two aspects: explaining the classification of letters in detail and indicating the usage of names and words. The first has three parts: explaining the thirty-four Tibetan letters, indicating the three prefixes, suffixes, and non-suffixes, and explaining it in detail. The first has two parts: a brief indication and a slightly detailed explanation. The first is 'Letters, vowels and consonants, two,' which indicates that according to Tibetan letters, Ali is the row of vowels, and Kali is the row of consonants, there are two kinds. The second is 'Vowels, consonants, i, etc., four, consonants thirty complete,' which indicates what Ali is? It is i, etc., which makes the language clear, that is, the four letters u, e, o, and what is Kali? It is the thirty letters that appear from ka to a. Moreover, Indian letters have fourteen vowels, or sixteen if you add those from other places, and the consonants are
Tibetan
་སོ་གསུམ་མོ། །གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཡི་གེ་ཀྵས་ཁ་བསྐང་ན་སོ་བཞིར་ཡང་སྣང་ངོ་། །འདིར་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་དབྲི་བ་དང་། གསལ་བྱེད་ལ་དབྲི་བསྣན་གཉིས་མཛད་ཅིང་། དབྱངས་དང་པོ་ནི་གསལ་བྱེད་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་དབྱངས་ཨཱ་ཨཱི་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨཻ་ཨཽ་རྣམས་དང་། གཞན་ནས་འབྱུང་བའི་ཨཾ་ཨཿབཅས་དོར་ཏེ། ཨི་སོགས་བཞིར་ངེས་པར་མཛད་དོ། །གསལ་བྱེད་ཀྱི་གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ་རྣམས་དང་། ཊ་ཋ་ཌ་ཎ་རྣམས་དང་། གཞན་གྱི་ཡི་གེ་ཀྵ་རྣམས་བྲི་སྟེ། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིི་སྟེང་དུ་བོད་སྐད་ལ་མཁོ་བ་སྟོད་དུ་ཅ་ཆ་ཇ་གསུམ། སྨད་དུ་ཞ་ཟ་འ་གསུམ་སྟེ་དྲུག་བསྣན་ཏོ། །དེར་མ་ཟད། རྒྱ་ཡིག་ལ་ནི། ཝ་སྒོས་སུ་མི་སྣང་བས་འདི་ཡང་བསྣན་ཟེར་ཏེ་བརྟག །འོ་ན་འདིར་བོད་ཡིག་ལ་དབྱངས་བཞི་དང་། གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བོད་ཡིག་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟ་ན་ཐུ་མི་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། རྒྱ་ཡིག་ལྔ་བཅུ་ཐམ་པ་དེ། །བོད་ཡིག་སུམ་ཅུར་གཏན་ལ་ཕབ། །ཅེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དབྱངས་ཀྱི་ཨི་སོགས་བཞི་དང་བཅས་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། བཞི་པོ་དེ་གི་གུ་ཞབས་ཀྱུ་འགྲེང་བུ་ན་རོ་བཞིར་འགྱུར་བས་ན་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི། གཙོ་བོ་མིན་ཞིང་དབྱེ་བསྡུ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་རྗེས་འཇུག་བཅུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ལྔ་ནི་སྔོན་དུའང་འཇུག །མི་འཇུག་པ་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཀ་སོགས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་པོ་དེ་ལས། ག་ང་ད་ན་བ་མ་འ་ར་ལ་ས་སྟེ་རྗེས་འཇུག་གི་ཡི་གེ་བཅུ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་པོ་དེ་ལས་ག་ད་བ་མ་འ་ལྔ་པོ་ནི། རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མ་ཟད་སྔོན་དུའང་འཇུག་ལ། དེ་དག་གི་ལྷག་མ་ཀ་ཁ་ཅ་ཆ་ཇ་ཉ་ཏ་ཐ་པ་ཕ་ཙ་ཚ་ཛ་ཝ་ཞ་ཟ་ཡ་ཤ་ཧ་ཨ་རྣམས་འདིར་སྔོན་རྗེས་གང་དུའང་མི་འཇུག་པ་ནི་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་གཞི་ཙམ་བྱེད་ཀྱི་མིང་གཞིའི་སྔོན་རྗེས་གང་དུའང་འཇུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ནི་རྫོགས་ཚིག་སྟེ་སྡུད་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། སྡེ་ཚན་ལས་རྗེས་འཇུག་དབྱུང་བ། དེ་ལས་སྔོན་འཇུག་དབྱུང་བ། མི་འཇུག་པའི་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་པོ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀཱ་ལི་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་སྡེ་ནི། །བཞི་བཞི་དག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ། །དང་པོ་གསུམ་པ་བཞི་པ་ཡི། །མས་གཉིས་དྲུག་པའི་གསུམ་པ་དང་། །བདུན་པ་ལ་ནི་ཤ་མ་གཏོགས། །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་རུ་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཀཱ་ལི་སྟེ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་འཕྲེང་བ་སུམ་ཅུ་པོ་དེ་ཡང་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་
Chinese
三十三。另有说法，如果用字母ཀྵ来补充，也显现为三十四。这里对元音字母做了删减，对辅音做了删减和增加两种处理，第一个元音被当做了辅音。也就是元音ཨཱ་ཨཱི་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨཻ་ཨཽ་等，以及其他地方出现的ཨཾ་ཨཿ等都被舍弃了，确定为ཨི་等四个。辅音的གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ་等，以及ཊ་ཋ་ཌ་ཎ་等，还有其他的字母ཀྵ都删掉了，在剩下的字母上面，为了适应藏语的需要，上面增加了ཅ་ཆ་ཇ་三个，下面增加了ཞ་ཟ་འ་三个，总共增加了六个。不仅如此，据说因为汉字里没有ཝ་这个字母，所以也增加了这个，需要考察。那么，这里因为藏语有四个元音和三十个辅音，藏语就会变成三十四个字母。如果这样的话，那么与吐弥桑布扎亲自说的“汉字五十个，确定为藏文三十个”相矛盾。这并不矛盾，即使加上元音的ཨི་等四个，也是如此。但这四个会变成གི་གུ་（短音符），ཞབས་ཀྱུ་（下加符号），འགྲེང་བུ་（长音符），ན་རོ་（上加符号），所以是分支，不是主要的，只是分类而已。第二是，其中有十个后加字，其中五个也可以作前加字，二十个不能加。也就是说，就像前面所说的ཀ་等三十个辅音字母中，ག་ང་ད་ན་བ་མ་འ་ར་ལ་ས་这十个是后加字。这十个字中，ག་ད་བ་མ་འ་这五个不仅可以作后加字，也可以作前加字。剩下的ཀ་ཁ་ཅ་ཆ་ཇ་ཉ་ཏ་ཐ་པ་ཕ་ཙ་ཚ་ཛ་ཝ་ཞ་ཟ་ཡ་ཤ་ཧ་ཨ་这些字，在这里既不能作前加字也不能作后加字，共有二十个，这些字只是作为词根，不能作为词根的前后加字。འོ་ནི་是完成词，是总结的意思。第三是详细的解释，分为三个部分：从部类中区分出后加字，从中区分出前加字，说明不能加的二十个字母。第一是，ཀཱ་ལི་（梵文，kali，काल，时）一半加八个部类，分为四个四个一组，第一、第三、第四组的下面两个，第六组的第三个，第七组除了ཤ་之外，被认为是十个后加字。也就是说，ཀཱ་ལི་（梵文，kali，काल，时），也就是三十个辅音字母的序列，也分为一半加八个
English
Thirty-three. Alternatively, if the letter ཀྵ is added, it appears as thirty-four. Here, vowels are subtracted, and consonants are both subtracted and added. The first vowel is treated as a consonant. That is, vowels such as ཨཱ་ཨཱི་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨཻ་ཨཽ་, and ཨཾ་ཨཿ from other sources, are discarded, and ཨི་ etc. are fixed as four. Consonants such as གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ་, and ཊ་ཋ་ཌ་ཎ་, and other letters ཀྵ are subtracted. On the remaining letters, six are added to suit Tibetan: ཅ་ཆ་ཇ་ above, and ཞ་ཟ་འ་ below. Moreover, it is said that ཝ་ is also added because it does not appear specifically in Chinese. This needs to be investigated. So, since there are four vowels and thirty consonants in Tibetan, Tibetan becomes thirty-four letters. If so, it contradicts Thumi Sambhota's statement that "fifty Chinese letters were fixed as thirty Tibetan letters." It does not contradict, even with the four vowels such as ཨི་. However, these four become གི་གུ་ (short vowel sign), ཞབས་ཀྱུ་ (subscript vowel sign), འགྲེང་བུ་ (long vowel sign), ན་རོ་ (superscript vowel sign), so they are branches, not main, and just classification. Secondly, there are ten subsequent letters, of which five can also be prefixes, and twenty cannot be added. That is, of the thirty consonant letters such as ཀ་ mentioned above, ག་ང་ད་ན་བ་མ་འ་ར་ལ་ས་ are the ten subsequent letters. Of these ten letters, ག་ད་བ་མ་འ་ can be not only subsequent letters but also prefixes. The remaining letters ཀ་ཁ་ཅ་ཆ་ཇ་ཉ་ཏ་ཐ་པ་ཕ་ཙ་ཚ་ཛ་ཝ་ཞ་ཟ་ཡ་ཤ་ཧ་ཨ་ are neither prefixes nor suffixes here, and there are twenty of them. These letters only act as roots and cannot be added as prefixes or suffixes to the root. འོ་ནི་ is a completion word, meaning to summarize. Thirdly, the detailed explanation is divided into three parts: distinguishing subsequent letters from categories, distinguishing prefixes from them, and explaining the twenty letters that cannot be added. The first is, Kâli (Sanskrit, kali, काल, time) half plus eight categories, divided into groups of four, the bottom two of the first, third, and fourth groups, the third of the sixth group, and the seventh group except for ཤ་, are considered to be ten subsequent letters. That is, Kâli (Sanskrit, kali, काल, time), that is, the sequence of thirty consonant letters, is also divided into half plus eight.