Chinese
因为这就是具有信心的禅定的真实等持。从第二禅到第四禅的等持，具有本体的差别，因为是通过舍弃先前的支分而安立的，即次第地，通过舍弃寻伺，以及舍弃寻伺和喜二者，以及舍弃寻伺、喜、乐三者而安立的三个等持，是安立为第二禅、第三禅和第四禅的本体的缘故。第二，有分类、获得方式、所缘的差别、各自的本体四种。第一是，如是无色蕴四。出现说。无色的等持，具有二者，如你具有的禅定一样，具有作为因的等持的无色和作为果的生起的无色二者之故。每一个也都有四四种，即有虚空无边、识无边、无所有、非想非非想之间四四种之故。如果具有随行，则是具有四蕴者，因为具有除了色蕴之外的四者之故。具有本体，因为通过所缘的角度，是从下地超出的种姓的等持之故。第二是，从下地远离而生。出现说。色和无色的等持的真实，具有获得方式，因为是从各自的下地远离，即以生起于离贪的本体的方式而获得的缘故。第三是，与近取三者具有，色的想破坏之说。无色则无色。色是从心所生而变。出现说。无色的真实四种和无色后三种的近取具有者，色的想被破坏或分离之说，因为它的粗大之想不运转的缘故。大众部等一些，虽然认为无色界有色，但在说一切有部的毗婆沙宗的观点中，无色界则无色，即使没有它，也不是不可靠的人的缘故。因为，它的士夫只是以四名蕴来区分的缘故。那么，从无色生于下二界时，是否会变成色的相续中断呢？
English
Because that is the actual absorption of meditative concentration with conviction. The absorptions from the second to the fourth dhyanas have a difference in essence, because they are established by abandoning the previous limbs. That is, the three absorptions established by gradually abandoning investigation, and abandoning both investigation and joy, and abandoning investigation, joy, and bliss, are established as the essence of the second, third, and fourth dhyanas. Secondly, there are four: classification, method of attainment, difference in object, and individual essence. The first is: Likewise, the four formless aggregates. It is said. The formless absorption has two, just like the dhyana you have, it has the formless of the absorption as the cause and the formless of arising as the result. Each of them also has four, namely, infinite space, infinite consciousness, nothingness, and neither perception nor non-perception. If it has followers, then it is one with four aggregates, because it has four except for the form aggregate. It has essence, because from the perspective of the object, it is the absorption of the lineage that transcends the lower ground. The second is: Born from detachment from the lower ground. It is said. The reality of the absorption of form and formlessness has a method of attainment, because it is obtained from detachment from its respective lower ground, that is, in the manner of arising in the essence of detachment. The third is: With the three proximities, it is said that the perception of form is destroyed. In the absence of form, there is no form. Form arises from the mind and changes. It is said. The reality of the four formless and the proximity of the latter three formless, it is said that the perception of form is destroyed or separated, because its coarse perception does not operate. Some of the Mahasamghika and others, although they believe that there is form in the formless realm, in the view of the Vaibhashika school that speaks of the Sarvastivada, there is no form in the formless realm, even if it does not exist, it is not an unreliable person. Because, its person is only distinguished by the four name aggregates. Then, when one is born from the formless to the lower two realms, will the continuum of form be interrupted?
Tibetan
ན། དེ་ལ་བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། དེར་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་དང་པོ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཅན་དང་མཐུན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་སྔར་འགགས་ལས་གཟུགས་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཟེར། མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། གཟུགས་དང་པོ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུས་བསྒོས་པས་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་རྒྱུད་ལ་རྙེད་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཟེར། སློབ་དཔོན་སོགས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། གཟུགས་དང་པོ་དེ་རང་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བས། བག་ཆགས་དེ་གཟུགས་དེའི་ཉེར་ལེན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཟུགས་མེད་ནའང་ཡོད་དེ། དེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐར་ལམ་གསལ་བྱེད་དང་སྡེ་བདུན་དཀའ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་བཤད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་དམིགས་རྣམ་ནི། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས། །ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་དེ་ལྟར། །སྦྱོར་ཕྱིར་དམན་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་མེད་པའང་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་བྱུང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོགས་བཞིར་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང་། ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཅེས་བྱ་བར་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོགས་སུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་པའང་མིན་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ཡོད་དེ། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་འདུ་ཤེས་ནི་ནད་དོ་འབྲས་སོ་ཟུག་རྔུའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་དམན་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་གཞིའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་རགས་པ་ཡོད་པ་ཡང་མིན་ལ་ཕྲ་བ་མེད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྙོམས་འཇུག་དངོས་གཞིའི་རྫས། །རྣམ་པ་བརྒྱད་བདུན་རྣམ་པ་གསུམ། །རོ་མྱང་ལྡན་དང་དག་པ་བ། །ཟག་མེད་བརྒྱད་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རོ་མྱང་མཚུངས་ལྡན་སྲེད་བཅས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དགེ་བ་ནི། །དག་པ་དེ་ནི་དེས་མྱང་བྱ། །ཟག་མེད་འཇིག་རྟེན་འདས་པའོ། །ཞེས་བྱུང་། དེ་ལྟར་སྙོམས་འཇུག་དངོས་གཞིའི་རྫས་ཆོས་ཅན། །རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འདོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་བཞི་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྲིད་རྩེ་མ་གཏོ
Chinese
那，对此，有部宗说：没有过失。因为在那里产生的第一个色，是由无色界的临终心作为俱有缘而产生的缘故。理应是这样，因为那时与有色相应的心的相续，作为俱有缘和异熟因，从先前的断灭中，那个色会产生的缘故。经部宗说：没有过失。因为那个第一个色，是由色的异熟因所熏染，从在自相续中获得的心的行境中产生的缘故。论师等其他大车宗说：没有过失。因为那个第一个色是从自己产生了的习气中产生的，因为那个习气被认为是那个色的近取因的缘故。即使它是无色，也是存在的，因为它是非相应的行法的缘故。就像《解脱道光明论》和《七部难解》中也这样说的那样。第四个所缘相是：识无边，虚空无边。无所有，如是说。为修故劣故，无想。非无想亦非无。这样说。为什么说虚空无边等四种呢？因为有，在修的时候，心想识无边啊，心想虚空无边啊，心想无所有啊，像这样作意并且精勤修习它们，因此才依次说识无边等。无想和非无想定的等持，具有法性。你的语词有意义，因为在修的时候，心想想是病啊、是痈啊、是箭啊，因为想是低劣的缘故，并且在正行的时候，粗大的想也不是有，细微的也不是没有，因为是这样的等持，所以才这样安立。第二共同宣说的是：如是等持正行体，八七三种类。品尝具足与清净，无漏第八二种类。品尝等同具贪欲。世间之善即清净，彼即彼者所品尝。无漏超出世间外。这样说。如是等持正行体，具有法性。被认为是八种，因为有四禅和四无色的正行之缘故。除了有顶之外。
English
Now, the Vaibhashikas say: There is no fault. Because the first form that arises there is produced from the mind of death in the formless realm as a co-existent condition. It should be so, because at that time, the continuum of minds corresponding to the form, as a co-existent condition and a ripening cause, from the previous cessation, that form will arise. The Sutrantikas say: There is no fault. Because that first form is produced from the mind's object obtained in one's own continuum, which is imbued with the ripening cause of form. Other great chariot sects such as the masters say: There is no fault. Because that first form arises from the habit that produced itself, because that habit is considered the proximate cause of that form. Even if it is formless, it exists, because it is a non-associated compositional factor. As it is said in the Thar Lam gSal Byed and the sDe bDun dKa' 'grel. The fourth object aspect is: Consciousness is infinite, space is infinite. Nothing exists, so it is said. For the sake of practice, inferior, therefore, no perception. Neither is there no perception. It is said. What is the reason for saying that space is infinite, etc., four? Because there is, at the time of practice, one thinks that consciousness is infinite, one thinks that space is infinite, one thinks that nothing exists, one thinks like this and diligently practices them, therefore, one says consciousness is infinite, etc., in order. The samadhi of no perception and neither no perception, has the nature of dharma. Your words have meaning, because at the time of practice, one thinks that perception is a disease, a boil, an arrow, because perception is inferior, and at the time of the main practice, the coarse perception is not existent, and the subtle is not non-existent, because it is such a samadhi, therefore, it is established like that. The second common explanation is: Thus the substance of the samadhi's main practice, eight, seven, three kinds. Tasting, possessing, and pure, the eighth unpolluted two kinds. Tasting is the same, possessing attachment. Worldly virtue is pure, that is tasted by that. Unpolluted transcends the world. It is said. Thus the substance of the samadhi's main practice, has the nature of dharma. It is considered to be eight kinds, because there are four dhyanas and four formless main practices. Except for the peak of existence.
Tibetan
གས་བདུན་པོ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་དེ། རོ་མྱང་ལྡན་དང་དག་པ་བ་དང་ཟག་མེད་གསུམ་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་པ་སྲིད་རྩེ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། རོ་མྱང་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་དག་པ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་ཆོས་ཅན། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྙོམས་འཇུག་དག་པ་བའི་རྫས་རོ་མྱང་གི་སྲེད་པ་སོགས་གང་རུང་དང་བཅས་པ་ཞིག་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བས་བསྡུས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དག་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་དེས་མྱང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་ལ་ཞེན་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙོམས་འཇུག་བག་མེད་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། དབྱེ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡན་ལག་ལྡན་ཚུལ་དང་ཞར་བྱུང་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། དང་པོ་ལ་ལྔ་རྟོག་དཔྱོད་དང་། །དགེ་དང་བདེ་བ་ཏིང་འཛིན་རྣམས། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཡན་ལག་བཞི། །རབ་དང་དང་ནི་དགའ་ལ་སོགས། །གསུམ་པ་ལ་ལྔ་བཏང་སྙོམས་དང་། །དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བདེ་དང་གནས། །མཐའ་ན་བཞི་དྲན་བཏང་སྙོམས་དང་། །བདེ་མིན་སྡུག་མིན་ཏིང་འཛིན་རྣམས། །ཞེས་བྱུང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ལྔ་ཡོད་དེ། རྟོག་དཔྱོད་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག །ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡན་ལག་བཞི་ཡོད་དེ། ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་གཉེན་པོའི་དང་། དགའ་བ་དང་སོགས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་དང་། རྩེ་གཅིག་པ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ཡོད་དེ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གཉེན་པོའི་དང་། བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གྱི་མཐའ་བཞི་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ན་ཡན་ལག་བཞི་ཡོད་དེ། དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉེན་པོའི་དང་། བདེ་མིན་དུག་བསྔལ་ཡང་མིན་པའི་ཚོར་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྐྱོན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཚོལ
Chinese
第七（静虑）是有法，有三种，因为各有具味、清净和无漏三种。第八有顶是有法，有两种，因为有具味和相应，以及清净两种。属于静虑的染污等持是有法，有自性的差别，因为是与等持清净之物的具味贪欲等任何一种结合的等持。彼清净是有法，有自性，因为安立为世间善所摄的等持。此清净是有法，你是被彼染污等持所体验的，因为彼对你执着而生为染污。静虑的正行无漏是有法，你有安立自性的方式，因为安立为出世间的无分别等持。第三、支分差别解说分四：分类、摄集、染污支分具足之理和顺带解说。第一（分类）是：初有五，寻伺与，善与乐受及等持。第二有四支，胜喜与及喜等。第三有五，舍与念正知，乐受与及住。最后有四，念舍与，非乐非苦及等持。如是说。初禅是有法，你有五支，即寻伺对治的支分，喜和乐受利益的支分，以及等持安住的支分。二禅是有法，你有四支，即内胜喜对治的支分，喜等乐受利益的支分，以及专注一境安住的支分。三禅是有法，你有五支，即舍、念和正知对治的支分，乐受利益的支分，以及等持安住的支分。四禅是有法，你具有四支，即念和舍对治的支分，非乐非苦的感受利益的支分，以及等持安住的支分。这些有作用，即初禅的支分寻伺二者寻求欲界的过患和静虑的功德。
English
The seventh (Dhyana) is a phenomenon, having three types, because each has three types: with taste, pure, and without outflows. The eighth, the peak of existence, is a phenomenon, having two types, because it has two types: with taste and corresponding, and pure. The contaminated absorption of Dhyana is a phenomenon, having a difference in nature, because it is an absorption that is combined with any of the desires of the object of pure absorption. That purity is a phenomenon, having a nature, because it is established as an absorption included in worldly virtue. This purity is a phenomenon, you are to be experienced by that contaminated absorption, because it is attached to you and born as contaminated. The actual basis of Dhyana, the uncontaminated, is a phenomenon, you have a way of establishing its nature, because it is established as an absorption beyond the world without discrimination. Third, the detailed explanation of the limbs is divided into four: classification, collection, how the contaminated limbs are complete, and incidental explanation. The first (classification) is: The first has five, investigation and analysis, virtue and bliss, and samadhi. The second has four limbs, supreme joy and joy, etc. The third has five, equanimity and mindfulness, awareness, bliss and abiding. The last has four, mindfulness, equanimity, non-pleasure, non-suffering, and samadhi. Thus it is said. The first Dhyana is a phenomenon, you have five limbs, namely the limb of counteracting investigation and analysis, the limb of the benefit of joy and bliss, and the limb of the abiding of samadhi. The second Dhyana is a phenomenon, you have four limbs, namely the limb of inner supreme joy counteracting, the limb of the benefit of joy and other bliss, and the limb of the abiding of one-pointedness. The third Dhyana is a phenomenon, you have five limbs, namely the limb of counteracting equanimity, mindfulness, and awareness, the limb of the benefit of bliss, and the limb of the abiding of samadhi. The fourth Dhyana is a phenomenon, you have four limbs, namely the limb of counteracting mindfulness and equanimity, the limb of the benefit of the feeling of neither pleasure nor pain, and the limb of the abiding of samadhi. These have functions, namely the two limbs of the first Dhyana, investigation and analysis, seek the faults of the desire realm and the qualities of Dhyana.