Tibetan
་ཀྱང་དམིགས་བསལ་དུས་དང་བསྟུན་ཏེ། རྣམ་རྒྱལ་གསེར་མདོག་ལས། སྡོམ་པའི་སྐྱེ་རྒྱུ་ཙམ་ལ་ལས་མཁན་གྱིས་བརྡ་སྤྲད་པའི་ཚེ་བཅོས་མའི་ངེས་འབྱུང་ལྷང་བ་ཞིག་སྐྱེས་པས་གོ་ཆོད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་པ་སྐྱེ་དགོས་ན་དེང་སང་སྡོམ་ལྡན་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བར་འགྱུར་ལ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་ལས་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ལ། ཞེས་པ་ནས། །བྱུང་ན་དེ་ཚེ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་པ་ལགས། །ཞེས་པས་བསྟན་པ་དེ་ངེས་འབྱུང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགོངས་ལ་འོན་ཀྱང་། མཁན་སློབ་ཀྱིས་བརྡ་སྤྲད་པའི་ཚེ། འཁོར་བ་ལས་ཐར་འདོད་དང་ཐར་པ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་ཞིག་ནི་སྐྱེ་དགོས་ཤིང་། རྗེའི་གནམ་རྩེ་ལྡིང་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །མཁས་གྲུབ་རྗེས་ཐུབ་བསྟན་བྱི་དོར་དུ། །གང་ཟག་འགའ་ཞིག་ལ་སྔོན་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚེ་སྡོམ་པ་དངོས་སུ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་། ཕྱིས་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྔར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་སྡོམ་པར་འགྱུར་པར་བཤད་པ་ལྟར་འཐད་དམ་སྙམ་སྟེ། ཀུན་དགའ་བོའི་ཚ་བོ་གཉིས་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་ལུས་ངག་ལས། ཞེས་པ་ནས། རང་གི་སྡེ་པ་གོང་འོག་སྨྲ། ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་སྡོམ་པ་དེ་ཡང་འདོད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སོ་ཐར་སྡོམ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་ངག་གི་ལས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཅན་གང་རུང་ཡིན་ཞེས་འདོད་པའི་ལུགས་ཞིག་དང་། སྲོག་གཅོད་སོགས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཁྱད་པར་བ་དང་། སྤོང་སེམས་དེའི་ས་བོན་དང་བཅས་པའང་སོར་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་ཞེས་འདོད་པའི་ཚུལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་གང་ཡིན་གྱི་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་པ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྡེ་པ་གོང་འོག་གི་སྨྲ་བ་སྟེ་བཞེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་མ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ། ཕྱི་མ་སྤོང་སེམས་ས་བོན་དང་བཅས་འདོད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པ། དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཡིན་ལ། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ལུས་ངག་གི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་རྣམས་ལ་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པའི་བརྒལ་བརྟག་ཤིན་དུ་མང་ཡང་ཚིག་མང་བར་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། རིགས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གང་གི་ཡིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསྙེན
Chinese
也根据特殊的时间而定。《胜金经》中说，仅仅是戒律的生因，在业者传授时，如果生起一种虚假的离弃心，就必须生起具有意义的特征，否则现在持戒者会变得非常稀少。如是说。在道之三主要中，从“如此修习轮回的圆满”到“生起之时即是生起出离心”所指示的，是指特殊的出离心，然而，在堪布阿阇黎传授时，必须生起想要从轮回中解脱和想要获得解脱的心。宗喀巴大师的《天顶摩尼》中也如是说。克主杰在《擦拭佛教污垢》中说，有些人先前受戒时，即使没有真正生起戒律，后来生起出离心时，依靠先前的仪式，所受的律仪也会变成戒律，这样说是否合理呢？就像近事男的两个侄子一样。 第二是分别解说，也就是从“那也是身语”到“说自己的上下部”之间所说的。先前所说的戒律也有观点上的差别，即认为声闻戒持有者的相续中，身语的行为所转成的有表色和无表色中的任何一种。还有一种观点认为，持续不断地舍弃杀生等恶行的心，以及舍弃心的种子，也是声闻戒的戒律。这两种观点并非是随意的臆想，而是佛教徒自己宗派上下部的说法，也就是他们的主张。如是说。这两种观点中，前者认为是有表色的是说一切有部，后者认为舍弃心及其种子的是经部、唯识宗和一些中观宗。中观应成派说身语的戒律是有表色。对于这些观点，虽然有很多不同的辩论，但因为担心文字过多，所以没有写。 第二，分类有两个方面：一是解释八种分类，二是说明这些是属于在家还是出家。第一是近事。
English
Also, it depends on the specific time. In the "Victorious Golden Sutra," it says that merely the cause for the arising of vows, when transmitted by the officiant, if a fabricated renunciation arises, then it is necessary to give rise to a characteristic that is meaningful, otherwise, those who hold vows will become very rare nowadays. As it is said. In the Three Principal Aspects of the Path, from "Having meditated in this way on the perfections of samsara" to "When it arises, then renunciation has arisen," what is indicated refers to a special renunciation, but nevertheless, at the time of transmission by the Abbot and Acharya, a mind that desires to be liberated from samsara and desires to attain liberation must arise. Je Rinpoche also said the same in "Namtsé Lingma." Khedrup Je in "Cleansing the Stains of the Doctrine" says that for some individuals, even if the vows do not actually arise when they initially take vows, later, when renunciation arises, relying on the previous ceremony, the discipline taken will become vows. Is it reasonable to say that? Like the two nephews of Kungawo. Second, the specific explanation, which is from "That is also body and speech" to "Speaking of one's own upper and lower schools." The vows mentioned earlier also have differences in viewpoints, namely, that in the continuum of a person who holds the vows of individual liberation, any form that is either revealing or non-revealing, transformed by the actions of body and speech. There is also a view that the mind that continuously abandons killing and other evils, and the seeds of that abandoning mind, are also the vows of individual liberation. These two views are not arbitrary conjectures, but rather the statements of the Buddhist's own schools, upper and lower, which are their assertions. As it is said. Among these two views, the former, which considers it to be revealing form, is the Vaibhashika, and the latter, which considers the abandoning mind and its seeds, is the Sautrantika, the Chittamatra, and some Madhyamikas. The Madhyamika Prasangika says that the vows of body and speech are revealing form. Although there are many different debates regarding these views, I have not written them down for fear of too many words. Second, there are two aspects to the classification: one is to explain the eight types of classifications, and the other is to explain whether these belong to householders or renunciates. The first is Upasaka.
Tibetan
་གནས་སོགས་རྐང་པ་བཞིའི་སྟོན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དེ་ལ་རིགས་བརྒྱད་དོ་ཞེས་དབྱེར་ཡོད་དེ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མའི་སྡོམ་པ་གཉིས། དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ། དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་སློང་སྟེ་ཕའི་སྡོམ་པ་དང་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཁྱིམ་པའི་སོགས་རྐང་པ་བཞིས་སྟོན་ཏེ། སྡོམ་པ་དེ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དུ། རབ་བྱུང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དུ་ཡོད་ཞེ་ན། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། རིགས་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བཅས་དང་པོ་གསུམ་པོ་ཡིན་ལ། རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་ནི། བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་མ། དགེ་སློང་ཕ་མའི་སྡོམ་པ་གཉིས་དང་བཅས་ཏེ། ཐ་མ་ལྔ་པོ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། ། སུམ་པ་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དྲུག །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མའི་སྡོམ་པ། དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ། དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ། དགེ་སློང་ཕའི་སྡོམ་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡོམ་པ་དངོས་དང་། དེའི་སྤང་བྱའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྩ་བ་བཞི་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཁྱིམ་པ་གང་གིས་སྤང་བྱ་རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་མཐའ་ཅན་སྤོང་བ་མཁས་བླངས་པའི་སྡོམ་པ་དེ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པར་ཞེས་འཇོག་གོ་ཞེས་པའོ། ། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། མི་ཚངས་སྤྱོད་སོགས་རྐང་པ་ལྔས་སྟོན་ཏེ། འོ་ན། རྩ་བ་བཞི་པོ་དེ་གང་ཡིན། ཡན་ལག་བཞི་པོ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བུད་མེད་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དང་། གཞན་གྱི་ནོར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྟེ་བརྐུ་བ་འཕྲོག་པ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། མིའམ་མིར་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མངོན་ཤེས་སོགས་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི། རྩ་བ་བཞི་ཡིན་ལ། མལ་སྟན་གསེར་དངུལ་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་ཆེ་བ་གྲུ་གང་ལས་མཐོ་བ་དང་། ཆང་འཐུང་བ་དང་། གར་སོགས་སྟེ་གླུ་གར་རོལ་མོ་སོགས་རྩེ་མོ་སྒེག་ཆོས་གཞན་དང་ལུས་ལ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་སོགས་རྒྱན་གསར་དུ་འདོགས་པ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་ལ། ད་ལྟའི་ཁྱིམ་པ་ཕལ་ཆེ
Chinese
以安住等四句来表示。别解脱戒有八种，可以这样区分：近住戒，居士父母二者的戒，沙弥父母的戒，式叉摩那戒，比丘尼戒，以及比丘即父亲的戒，共有八种。如是说。第二，以在家等四句来表示。如果问，此戒律中，在家方面的戒律有多少，出家方面的戒律有多少？在家方面的戒律是：在八种戒律中，包括近住戒，居士父母二者的戒，这前三种。出家方面的戒律是：在八种戒律中，包括沙弥父母二者，比丘尼，比丘父母二者的戒，这最后五种。如是说。第三，详细解说各自的定义，共有六种：近住戒，居士父母的戒，沙弥的戒，比丘尼的戒，比丘的戒的解说。第一种又分为二：戒律的真实意义，以及说明其所断之差别。第一，以四根本等二句来表示。如果问，什么是近住戒？答：作为所依的在家之人，断除应断的四根本和四支分，即八支，具有一日一夜时限，通过誓愿而受持的戒律，称为近住戒。如是说。第二，差别是：以不行梵行等五句来表示。那么，什么是四根本？什么是四支分呢？答：与妇女行不净行，不予而取他人的财物，即偷盗抢夺等行为，杀害人或人所生的有情，以及明明没有证得神通等却谎称自己拥有，这些是四根本。卧具是黄金白银等珍宝制成，且高于通常尺寸，饮酒，歌舞等，即歌舞音乐等娱乐，以及其他装饰和在身上佩戴鲜花花环等新装饰，以及下午进食，这些是四支分。如是说。这些的差别将在下文详细阐述。现在大多数的在家
English
It is shown by the four lines such as abiding. There are eight types of individual liberation vows, which can be distinguished as follows: the vow of abiding nearby, the vows of the two parents who are lay practitioners, the vows of the two parents of novices, the vow of a female trainee, the vow of a bhikkhuni, and the vow of a bhikkhu, i.e., the father's vow, making eight in total. Thus it is said. Secondly, it is shown by the four lines such as householder. If asked, how many vows are there on the householder's side and how many on the renunciant's side in this vow? The vows on the householder's side are: among the eight types of vows, the first three, including the vow of abiding nearby and the vows of the two parents who are lay practitioners. The vows of the renunciant are: among the eight, the last five, including the two parents of novices, the bhikkhuni, and the vows of the two parents of bhikkhus. Thus it is said. Thirdly, there are six sections explaining the detailed identification of each: the vow of abiding nearby, the vow of the lay parents, the vow of the novice, the vow of the bhikkhuni, and the explanation of the vow of the bhikkhu. The first is divided into two: the actual vow and the explanation of the distinctions of what is to be abandoned. First, it is shown by the four roots and the other two lines. If asked, what is the vow of abiding nearby? The answer is: the person who is the basis, any householder who abandons the four root downfalls and the four branches, i.e., the eight branches, with a limit of one day and one night, the vow that is taken with skill is called the vow of abiding nearby. Thus it is said. The second distinction is: it is shown by the five lines such as non-celibacy. Then, what are the four root downfalls? What are the four branches? The answer is: engaging in non-celibacy with women, taking others' property without permission, i.e., stealing, robbing, etc., killing sentient beings who are human or born as humans, and falsely claiming to have clairvoyance, etc., when one does not have it, these are the four root downfalls. Bedding made of precious materials such as gold and silver that is larger and higher than the usual size, drinking alcohol, entertainment such as singing, dancing, and music, and other adornments and wearing new decorations such as flower garlands on the body, and eating food in the afternoon, these are the four branches. Thus it is said. The differences between these will be explained in more detail below. Currently, most householders