Tibetan
ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་རྗེའི་གསུང་འབུམ་ཐོར་བུ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་སྐད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་པ། ད་ལྟའི་རྣལ་བྱོར་པས་སྐྱོང་བ་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཉམས་མྱོང་བརྟན་པའི་རྩེ་མ་ཞིག་པར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་བྱ་དགོས་ལ། །གསང་སྔགས་བླ་མེད་ནས་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་བཤད་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཁམས་གཉིས་ཀྱི་ཞི་བདེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ་བཀྲལ་བ་མང་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་ནི་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཕྱི་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཞི་ལྷག་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ནས་དེའི་མཇུག་དེ་མ་ཐག་མཉམ་གཞག་གི་རྩེ་མ་ཡལ་བའི་ངང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་བྲལ་འདོད་ཙམ་མ་ཡིན་པར། སྐྱབས་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱང་། དེ་མིན་གཞི་བདག་གམ་སེམས་ཅན་ནམ་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་དཔྱད་པའི་མཐར་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་སྟོང་ཡང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེས་པའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་སྙིང་རྗེ་དེས་སེམས་ཅན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འཇོག་ཀྱང་སེམས་ཅན་བདེན་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤར་བར་འཇོག་གོ །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུར་བཤད་ཅིང་། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་པས་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་ཡང་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་རིགས་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་གཞན་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་། དམིགས་མེད་བརྩེ་བའི་གཏེར་ཆེན་ཞེས་པའང་སྙིང་རྗེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་དུ་མར། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་འབྱུང་བ་ཕལ་ཆེར་ནི། མཉམ་གཞག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངང་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། དེའི་ཤུགས་སམ་རྩེ་མ་ཡལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་ཤིང་། འགའ་ཞིག་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྤྱིའི་དབང་དུ་མཛད་དོ། །ཟིན་པའི་དོན་ལ་དངོས་སུ་ཟིན་པ་དང་རྩེ་མ་ཡལ་བར་ཟིན་པ་དང་བརྒྱུད་ནས་ཟིན་པ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་ལྟ་བས་དངོས་སུ་ཟིན་མ་ཟིན་གཉིས་དང་། སོ་སྐྱེའི་སྙིང་རྗེའི་ལྟ་བུ་ལ་ལྟ་བའི་ཤུགས་མ་ཡལ་བར་ཟིན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་བརྒྱུད་ནས་ཟིན་པ་ཙམ་སྟེ། ལྟ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་ལྷན་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉམས་ནས་དམན་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་ཉམས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་གསུངས་པ་མ་མཐོང་བས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ནི་ལྟ་བ་དེས་ཟིན་པར་འཇོག་པའམ། ཡང་ན་ཉམས་མ་ཉམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ལྟ་བས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་དགོས་པར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་། ལྟ་བའི་རྩེ་མ་ཡལ་བ་ལ་ལྟ་བས་དངོས་སུ་ཟིན་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་ནི་ཡོད་པར་མངོན་ཏེ། མཉམ་གཞག་དངོས་གཞི་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ལྟ་བུའོ། །རྒྱལ་ཚབ་རིན་པོ་ཆེས་ཕར་ཕྱིན་ཊིཀྐར། སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་མཁྱེན་དྲན་པའི་འདུན་པ་དུ་རེ་བ་ཡོད་པས་ཚེ་དེས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་དང་། མེད་པའི་དུས་སུ་དེས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པར་བཤད་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དངོས་སུ་ཚོགས་མ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ཟིན་བྱ་གང་ཡིན་ཟིན་བྱེད་དེ་དང་དེ་དངོས་སུ་ཟིན་མ་ཟིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅུང་དབྱེ་དཀའོ། །སོ་སྐྱེའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཅིག་ཅར་དུ་རྟོགས་པར་བཞག་དཀའ་ཡང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚེ་བློ་ཟུར་བ་ཞིག་གིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པ་ལ་འགའ་བ་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་དུ་གོ་བའི་གང་ཟག་གིས་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུ་གུ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པར་གོ་བའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གཅིག་གིས་དེ་ལྟར་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་ཀྱང་བློ་གཉིས་སོ་སོ་བར་མངོན་ཏེ། ངེས་ཤེས་ནི་བློ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་སོ་སྐྱེས་སྟོང་ཉིད་ལ་དཔྱད་སྒོམ་བྱེད་པའི་ཚེ་ངེས་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པས་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུ་མེད་ཀྱང་། དེའི་དུས་སུ་རྒྱུ
Chinese
那么应该怎么做呢？那就是在宗喀巴大师的零散文集中所说的，所谓“大乘共同语的空性以慈悲为核心”，现在瑜伽士们修持时，要做到空性见解的体验稳固到顶点，对众生生起大慈悲。密宗无上部中，所说空性和慈悲无二无别，大多数是依赖二界的寂静，解释为证悟彼性之义的乐空无二无别，这样解释的很多。前面的是共同的，后面的是非共同的。这里是按照前面所说的。那就是安住在证悟空性的止观之类的境界中，紧接着在等持的顶点未消失的状态中，不仅仅是希望一切众生脱离痛苦，而是要生起希求救护的大慈悲。不是这样，而是以真实的、辨别事物的正理，对地主神或众生或蕴等进行观察，最终即使那样自性空，也要缘于如幻显现的众生而生起无缘的大慈悲，这才是以空性为核心的慈悲。那时，慈悲不会认为众生是无自性的，但会使众生显现为无自性的状态。大慈悲在初中后三者中都非常重要，佛陀说它像是所有佛法的种子，它能使发心生起、安住和增长，因此也成为殊胜行为的基础。慈悲有三种，但无缘大慈悲比其他两种慈悲更为殊胜。“无缘大悲宝藏”也是指那样的慈悲。在许多般若经论中，多次出现“以证悟空性的智慧和大慈悲所摄持的智慧”，这大多是指在殊胜的等持状态中证悟空性，以及被其力量或顶点未消失的大慈悲所摄持。有些则仅仅是指证悟空性和一般的大慈悲。关于“摄持”的意义，有直接摄持、顶点未消失的摄持和
English
So, what should be done? That is, in the scattered writings of Je Tsongkhapa, the so-called "emptiness of the common language of the Mahayana with compassion as its core," when yogis practice now, they must ensure that the experience of the view of emptiness is stable to the point of perfection, and generate great compassion for sentient beings. In the unsurpassed tantras, most of the explanations of the inseparability of emptiness and compassion rely on the peace of the two realms, and are explained as the inseparability of bliss and emptiness that realizes the meaning of suchness. There are many such explanations. The former is common, and the latter is uncommon. Here, it is according to the former. That is, abiding in a state like calm abiding and insight that realizes emptiness, and immediately after that, in a state where the peak of samadhi has not disappeared, not only wishing all sentient beings to be free from suffering, but also generating great compassion that seeks refuge. If not, then with the true and correct reasoning that distinguishes things, observing the local deities or sentient beings or aggregates, etc., and ultimately, even if they are empty in nature, generating great compassion without object based on the sentient beings that appear like illusions, this is the compassion with emptiness as its core. At that time, compassion will not consider sentient beings to be without self-nature, but it will cause sentient beings to appear in a state of being without self-nature. Great compassion is very important in the beginning, middle, and end, and the Buddha said that it is like the seed of all Dharmas. It causes the arising, abiding, and increasing of bodhicitta, and therefore also becomes the basis of special conduct. There are three types of compassion, but great compassion without object is more excellent than the other two types of compassion. "The Great Treasure of Unconditional Love" also refers to such compassion. In many Prajnaparamita sutras and treatises, it often appears that "the wisdom of realizing emptiness and the wisdom held by great compassion," this mostly refers to realizing emptiness in a special state of samadhi, and being held by its power or the great compassion whose peak has not disappeared. Some simply refer to realizing emptiness and general great compassion. Regarding the meaning of "held," there is direct holding, holding where the peak has not disappeared, and
Chinese
有三种是通过传承而把握的：如佛陀圣者的传承的慈悲，是通过证悟空性的见解而直接把握的。菩萨圣者的慈悲，有见解直接把握和没有直接把握两种情况。凡夫的慈悲，虽然有些是在见解的力量没有消失时把握的，但大多数只是通过传承而把握的，因为见解和慈悲很难同时聚集。以前发菩提心后退转到下劣道的人，不能安立为被菩提心所把握。但是，没有见到明确宣说从空性见解中退转的词语，因此，对于仅仅是先前生起了证悟空性的菩提心等，是安立为被该见解所把握，还是区分退转和未退转的差别来承认呢？虽然有说法认为，见解直接把握，必须是见解和它同时聚集。但是，似乎有见解的力量没有消失时，安立为被见解直接把握的情况，比如刚从入定正行中起座的时候。嘉察仁波切在《现观庄严论》的注释中说，因为有菩提心、一切智、忆念的意愿，所以被它直接把握，没有的时候就没有被它直接把握。这也是从是否同时直接聚集的角度说的。所把握的事物是什么，把握者和它是否直接把握的差别，稍微难以区分。虽然很难安立一个凡夫证悟空性的智慧，同时证悟空性和世俗，但是在证悟空性的时候，用一个辅助的智慧来证悟世俗是没有妨碍的。因为理解自性空是缘起之义的人，能够用证悟苗芽无自性的智慧，确定苗芽是缘起的。并且，理解是缘起的智慧本身，能够确定无自性。虽然一个智慧能够这样确定，但是显现为两个不同的智慧，因为确定是靠先前智慧的力量引发的。不仅如此，凡夫在修习空性的时候，没有胜义世俗的显现，因此没有大乘发心和慈悲等，但是在那个时候，相续
English
There are three ways of grasping through lineage: Like the compassion of the Buddhas and noble ones' lineage, it is directly grasped by the view of realizing emptiness. For the compassion of Bodhisattva noble ones, there are two cases: directly grasped by the view and not directly grasped. For the compassion of ordinary beings, although some are grasped when the power of the view has not disappeared, most are only grasped through lineage, because it is difficult for view and compassion to gather together simultaneously. Those who have previously generated Bodhicitta but have degenerated into inferior paths cannot be established as being grasped by Bodhicitta. However, since I have not seen the term "degeneration" explicitly mentioned in relation to the view of emptiness, should we establish that Bodhicitta, etc., which has merely preceded the realization of emptiness, is grasped by that view, or should we acknowledge it by distinguishing between degeneration and non-degeneration? Although it is said that direct grasping by the view requires the view and it to gather together simultaneously, it seems that there are cases where it is established as being directly grasped by the view when the power of the view has not disappeared, such as some moments immediately after rising from the actual meditative absorption. Gyaltsab Rinpoche said in the commentary on the Ornament for Clear Realization that because there is the aspiration of Bodhicitta, omniscience, and mindfulness, it is directly grasped by it, and when it is not present, it is not directly grasped by it. This is also said from the perspective of whether or not they gather together directly at the same time. It is somewhat difficult to distinguish the difference between what is grasped and whether the grasper and it are directly grasping or not. Although it is difficult to establish that a single wisdom of an ordinary being realizing emptiness simultaneously realizes emptiness and conventional reality, there is no obstacle to realizing conventional reality with an auxiliary wisdom when realizing emptiness. Because a person who understands that emptiness of inherent existence is the meaning of dependent arising can use the wisdom that realizes that a sprout is without inherent existence to ascertain that a sprout is dependently arisen. And the wisdom that understands it as dependently arisen can itself ascertain the absence of inherent existence. Although one wisdom can ascertain in this way, it appears as two separate wisdoms, because ascertainment is caused by the power of the previous wisdom. Moreover, when an ordinary being practices analytical meditation on emptiness, there is no appearance of ultimate conventional reality, so there is no Mahayana Bodhicitta and compassion, etc., but at that time, the continuum