Tibetan
་སེམས་སོ། འོན་ཀྱང་། རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་རང་སྔགས་དང་གཞན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བཤད་པའང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཏེ་ལུགས་སམ་རྣམ་གཞག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་སྤངས་ཏེ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་བར་སྟོན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་དང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་སོགས་ལས་ལུང་བསྟན་པ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་དའི་ཚལ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་དོན། འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་མཁྱེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་བས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་འགྲོལ་བའི་སྙིང་གི་སྟེ་ཡིད་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་། གཞུང་དོན་ལོག་པར་སྨྲ་པའི་མཁས་རློམ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མཛད་པ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལེགས་བཤད་དབུ་མ་འཇུག་པ་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཚིགས་གསལ་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འོད་དཀར་གྱི་འཕྲེང་བས། ཆེས་ཆེར་གསལ་བར་བྱས་པའི་དོན་བླ་མ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་དྲིན་གྱི་མཐུ་ལས་བློ་གྲོས་ཀྱིས་མཐོང་པའི་ཚེ། བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་བདག་གི་ཡིད་ཀྱིས་བདེ་བའི་ངལ་གསོ་ཐོབ་བོ། །འདི་དག་གོ་བདེ་བར་བྱས་ཚེ། དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་སོ་སོར་བཤད་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསུང་དང་མེ་ཏོག་ཀུན་ད་སྦྱར། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་གསུང་དང་། ཟླ་བའི་འོད་ཟེར། གསུང་རབ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་གསུང་དང་ནམ་མཁའ། མཐར་འཛིན་དང་མུན་པ། ལོག་པར་སྨྲ་བ་དང་རྒྱུ་སྐར་སྦྱར་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་བྱེད་ལས་ཀྱང་དེས་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་བསྟན་པའི་བླ་མའི་གཙོ་བོ་ནི་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཡིན་པར་སྐབས་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། ཆོས་སྤྱོད་འདིར་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱེད་སྒྲ་འབྱུང་ལ། གསུང་འབུམ་དང་རྒྱལ་དབང་གི་དེར་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་དྲུག་པའི་སྒྲ་ཡོད་དོ། །དེའི་དང་པོ་ལྟར་ན་ཡིད་ཐོབ་པ་པོ་དང་། ངལ་གསོ་ནི་ཐོབ་བྱའོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ཡིད་ཀྱིི་ངལ་གསོ་ཐོབ་བྱ་དང་། རྗེ་ཉིད་ཐོབ་པ་པོར་འཇོག་དགོས་ལ། དང་པོ་ལའང་རྗེ་བླ་མ་ཐོབ་པ་པོར་དོན་གྱིས་གོའོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་ཀུ
Chinese
心也。虽然，在“自或他之宗”之时，也有解释为自宗是密咒，他宗是波罗蜜多。第二，导师您无上的乘之理，即规律或安立，自然存在，并且于名言中，舍弃无有的增益之边，如实解释胜者的意趣，导师自己于《文殊根本续》和《楞伽经》、《大鼓经》等中授记的怙主龙树的论典，如《根本慧论》等莲花苑，以无有错谬之垢的智慧之轮极度增广，并且在胜者语录的虚空中无碍运行，从而解脱所化众生相续中常断之边的执着之束缚，遣除心的，即意障之黑暗，并且压伏颠倒言说论义的智者之星宿群，吉祥月称的善说《入中论》和《根本慧论》的注释《明句论》、以及《六十正理论》的注释等之白光鬘，极度明亮，此义是由于上师文殊等之恩德之力，以智慧所见之时，善慧名称之吉祥，我的心获得了安乐的休息。如果将这些变得容易理解，则比喻和比喻义分别解释，则龙树之语和莲花相合，吉祥月称之语和月光，总的语录和特别是导师之语和虚空，边执和黑暗，颠倒言说和星宿相合，那些的作用也由此得知。此处所说的上师之主尊是文殊，通过场合之力得知，并且在此法行中出现“以心”之作格，在文集中和嘉瓦仁波切那里有“以心之”之六格。按照第一个，心是获得者，休息是所获得。按照后者，心之休息是所获得，宗喀巴自己必须安立为获得者，并且在第一个中，宗喀巴上师也以意义得知是获得者。第三，总结意义是，能仁王之身语意之事业全部。
English
mind. However, in the case of "self or other's tenets," it is also explained that the self-tenet is mantra, and the other's is the Perfection of Wisdom. Second, the Teacher, your unsurpassed vehicle's principle, that is, the system or arrangement, exists naturally, and in terms of conventions, abandoning the extreme of fabricating non-existence, and explaining the Victorious One's intention as it is, the Teacher himself prophesied in the Mañjuśrīmūlatantra and the Laṅkāvatāra Sūtra, the Drum Major Sūtra, etc., the treatises of the Protector Nāgārjuna, such as the Root Wisdom, etc., the lotus gardens, with the wheel of wisdom free from the stain of error, greatly expanding, and unimpeded in the sky of the Victorious One's scriptures, thereby liberating the bonds of clinging to the extremes of permanence and annihilation in the minds of those to be tamed, dispelling the darkness of the heart, that is, mental obscurations, and subduing the assembly of stars of those who falsely claim to be scholars who speak perversely about the meaning of the scriptures, the garland of white light of the auspicious Candrakīrti's well-spoken Madhyamakāvatāra and the commentary on the Root Wisdom, the Clear Words, and the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, etc., made extremely clear, this meaning, due to the power of the kindness of the Guru Mañjuśrī and others, when seen with wisdom, the glorious name of the Good Intellect, my mind obtained the rest of bliss. If these are made easy to understand, and the example and the exemplified are explained separately, then Nāgārjuna's words and the lotus flower are combined, the auspicious Candrakīrti's words and moonlight, the general scriptures and especially the Teacher's words and the sky, clinging to extremes and darkness, perverse speech and stars are combined, and their functions will also be understood by this. The main Guru mentioned here is Mañjuśrī, which is known by the power of the occasion, and in this Dharma practice, the instrumental case "by mind" appears, and in the Collected Works and the Dalai Lama's, there is the genitive case "of mind." According to the first, the mind is the obtainer, and rest is what is obtained. According to the latter, the rest of the mind is what is obtained, and Tsongkhapa himself must be established as the obtainer, and in the first, Guru Tsongkhapa is also understood by meaning to be the obtainer. Third, summarizing the meaning is, all the deeds of the body, speech, and mind of the King of Sages.
Tibetan
ན་ལས་གསུང་གི་ནི་མཛད་པ་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། གསུང་གི་མཛད་པ་མཆོག་དེ་ཡང་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གསུངས་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། བསྟན་པའི་གནད་མཐོང་བའི་མཁས་པ་ཡིས་རྟེན་འབྱུང་གསུངས་པའི་ཚུལ་འདི་ལས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །རྒྱལ་དབང་གི་དེར་ནི། བསྟོད་པའི་ཚུལ་འདི་ལས་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ་དང་སངས་རྒྱས་དྲན་པ་གང་ལ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་བར་སྣང་ངོ་། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བསྔོ་བའོ། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་སྦྱངས་པ་མི་དམན་ཞིང་། དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྦྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་སློང་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཐུབ་དབང་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱངས་པ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་ནི། རྣམ་ཐར་རྣམས་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་དྲང་སྲོང་གི་སྒྲ་དོན་ནི། ཡིད་དྲང་པོར་སྲོང་པ་ལ་བཤད་ཅིང་། དེ་ལའང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དྲང་སྲོང་གཉིས་ཡོད་ལ། འདིར་ནི་སྟོན་དེའི་ཞེས་པའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་བས་སྟོན་པ་ཉིད་ལ་གོའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསྔོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞིས་སྟོན་ཏེ། དོན་ནི། སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་མཇལ་རྒྱུ་བྱུང་བ་འདི་འདྲ་བ་ནི། བླ་མའི་དྲིན་ཡིན་པས་ན། དགེ་བ་གཞན་དུ་མ་ཟད་བསྟོད་པ་འདི་བརྩམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་འདི་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོའོ། །སྐབས་འདིའི་བླ་མ་ནི་བཤེས་གཉེན་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ནི། མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུང་གི་བསྟན་པ་དང་། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་། ལུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་བསམ་དང་། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕན་མཛད་དེའི་བསྟན་པའང་། ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་
Chinese
因此，从声音的角度来说，最殊胜的行为就是宣说缘起。因为宣说缘起的方式是最殊胜的声音行为，所以，通达教义要点的智者们，应当从宣说缘起的方式来忆念佛陀。有些版本中，“忆念赞颂的方式”。忆念可以理解为忆念佛陀的恩德，也可以直接理解为忆念佛陀。第二部分分为两点：造论的理由和回向。第一点是：为什么这样赞颂释迦牟尼佛呢？因为，我是无上导师的追随者，出家后对所有佛经都进行了广泛学习，并且精进于实修瑜伽的修行者，名为善慧名称吉祥的比丘。为了让人们知道我对伟大的圣者释迦牟尼佛如此恭敬。如何学习的呢？可以从传记和宗喀巴大师自己所著的证悟传中了解。一般来说，圣者的词义解释为正直地端正心意。圣者又分为世间圣者和出世间圣者两种。这里因为与“导师”一词相关联，所以指的是导师本人。第二部分分为两点：回向和发愿。第一点，以“无上导师”等四句来阐述，意思是：能够通过闻思修三门来值遇无上导师的教证之法，这都是上师的恩德。因此，不仅将其他善根，也包括撰写此赞颂文所产生的善根，全部回向给一切众生，愿他们都能被殊胜的善知识所摄受。这里的上师是指广义的善知识。佛陀的教法，如《俱舍论》所说：“导师的圣法有两种，即教法和证法。”因此，确定为教法和证法两种。如果对教法进行闻思，对证法进行实修，那么就安住于佛法之中，并且能够护持佛法。第二点是：“利益之源的教法”，等等。
English
Therefore, from the perspective of sound, the most excellent action is to proclaim dependent origination. Because the way of proclaiming dependent origination is the most excellent action of sound, therefore, wise individuals who understand the key points of the teachings should remember the Buddha through the way of proclaiming dependent origination. In some versions, it says, "the way of remembering praise." Remembering can be understood as remembering the kindness of the Buddha, or it can be directly understood as remembering the Buddha. The second part is divided into two points: the reason for writing the treatise and the dedication. The first point is: Why praise Shakyamuni Buddha in this way? Because I am a follower of the unsurpassed teacher, having become a renunciate and extensively studied all the Buddhist scriptures, and diligently practicing the yoga of actual practice, a monk named Lobsang Drakpa Pal (Glorious Intelligence Fame). It is to let people know that I have such respect for the great sage Shakyamuni Buddha. How did he study? It can be understood from the biographies and the enlightenment stories written by Je Tsongkhapa himself. Generally speaking, the meaning of the word "sage" is explained as straightening the mind with honesty. Sages are further divided into two types: worldly sages and transcendental sages. Here, because it is related to the word "teacher," it refers to the teacher himself. The second part is divided into two points: dedication and aspiration. The first point is elaborated with the four lines of "unsurpassed teacher," etc., meaning: Being able to encounter the Dharma of teaching and realization of the unsurpassed teacher through the three doors of hearing, thinking, and meditation is all due to the kindness of the Guru. Therefore, not only other virtues, but also all the virtues arising from writing this praise, are dedicated to all sentient beings, wishing them all to be accepted by the excellent virtuous friends. The Guru here refers to virtuous friends in a broad sense. The Buddha's teachings, as stated in the Abhidharmakosha, "The teacher's sacred Dharma has two aspects, namely, the Dharma of teaching and the Dharma of realization." Therefore, it is determined to be two types: the Dharma of teaching and the Dharma of realization. If one hears and thinks about the Dharma of teaching, and practices the Dharma of realization, then one abides in the Buddha's Dharma and can uphold the Dharma. The second point is: "The Dharma of the source of benefit," etc.