Tibetan
མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་གྱི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་མདོ་ལས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། དང་གི་སྒྲས་བསྟན་པའི་ལམ་ཤེས་དང་། གཞི་ཤེས་ཏེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་དང་སེང་བཟང་གཉིས་ཀྱིས་རྩ་བའི་དགོངས་པའི་འགྲེལ་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་དེ། འཕགས་པས་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མདོར་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བཞེད་ལ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་གཙོ་བོར་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་གཙོ་བོར་རྒྱས་པར་འཆད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་དགོངས་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། ཚིག་གི་འབྲེལ་ལྟར་ན་ནི། འཕགས་པ་བཞིན་འཆད་དགོས་ལ། དོན་གྱིས་ཐོབ་ཚུལ་ལ་སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཞེད་པ་ལྟར་བྱས་པ་ལའང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་མ་ཟད་ལུས་རྣམ་བཞག་གི་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་ལའང་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ་མི་འགལ་ལོ། །དེས་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། ཞེས་པ་འདི་འཕགས་པ་ལྟར་ན་ཆོས་ཉིད་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཐོབ་ལ། སེང་བཟང་ལྟར་ན་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད། ཞེས་པ་ཞིག་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མས་དེ་ལྟར་ཐོབ་པ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱ་སྐད་ལ་བདེ་བའི་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་སྐུ་ཞེས་མི་འབྱུང་བར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་འབྱུང་བར་བཞེད། ཕྱི་མས་ཚིག་སྡུད་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་དུ་འབྱུང་བར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མས་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་དག་བདེན་པས་སྟོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བཞེད་ལ། ཕྱི་མས་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ཆོས་ཅན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་གསུངས། དོན་ནི། རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རང་ལ་ལྟ་བའི་མི་ཡི་མི་དགེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་བ་གྲོང་སོགས་སུ་བྱོན་པ་ལྟ་བའི་སྐྱེ་བོ་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་རྒྱུན་གཅོད་ནུས་པའི་བྱེད་ལས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་གསུངས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བདེན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། དུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། འདྲི་བ་ཀུན་གྱི་ལན་འདེབས་ནུས་པར་མདོ་ལས་བཞེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་རྩ་བར་དངོས་སུ་མ་ཟིན་ཀྱང་འགྲེལ་བ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་ལ་སྐུ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་མཛད་མི་མཛད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དུས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྩོད། གཉིས་པ་ལན་ལ་སྒྲུབ་ཕྱོགས་དང་། དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་ལན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་གསུངས། སྟོན་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་ལ་སྐུ་དངོས་སུ་སྣང་མི་སྣང་གི་སྒོ་ནས་དོན་མཛད་པ་མི་འགལ་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དངོས་སུ་ཆོས་ཉན་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་ལ་ཡུལ་གང་ལ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེ་དངོས་སུ་ཆོས་དེ་སྟོན་པའི་བྱ་བ་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སྐུ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། ཚོགས་མ་བསགས་མ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་མི་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ
Chinese
具有主宰的法性，彻底摧毁二障的习气，以及利益一切众生的大悲心，以及佛陀世尊独有的十八不共法，如经中所说，以及一切种智，以及“和”字所表示的道智和基智，即无漏的二十一种智慧范畴，这些法，就你而言，被称为智慧法身，因为是如所有和尽所有之所知，都现量证悟的究竟智慧。在此，阿阇黎圣天和狮子贤两位对根本意趣的解释方式略有不同。圣天以“佛陀的自性身是”等四句偈颂简要地阐述了自性身，然后从“菩提分法无量”到“被称为法身”之间，详细地解释了自性身。而阿阇黎狮子贤则以“佛陀的自性身是”等主要阐述了自性身，然后从“菩提分法无量”等主要详细地解释了法身。虽然如此解释，但意趣并不相违，从词句的关联来看，应如圣天般解释，但从意义的获得方式来看，按照狮子贤的观点也有其特殊的必要。不仅在广释的场合是这样，在身体分类的场合，词义的解释方式也略有不同，但并不相违。因此，“被称为法身”这句话，按照圣天的观点，应理解为“被称为法性身”，而按照狮子贤的观点，则在意义上应理解为“被称为智慧法身”。前者虽然如此理解，但因为在汉文中，为了方便，不会出现“法性身”的说法，而是说“法身”。后者则认为因为词语简略的缘故，才会如此表达。前者认为，这二十一种无漏智慧范畴，对于空性的法性，称为法性身。后者则认为，与此不同，对于这些无漏的智慧，称为智慧法身。第二，详细地
English
The nature of dominion, the complete destruction of the imprints of the two obscurations, and the great compassion that benefits all beings, and the eighteen unmixed qualities of the Buddha, the Bhagavan, as explained in the sutras, and the omniscient wisdom, and the path-knowing and basis-knowing indicated by the word "and", that is, the twenty-one categories of uncontaminated wisdom, these dharmas, in relation to you, are called the wisdom Dharmakaya, because it is the ultimate wisdom that directly realizes all knowable things as they are and as many as they are. Here, the two masters, Āryadeva and Simhabhadra, have slightly different ways of explaining the fundamental intention. Āryadeva briefly explained the Svabhavikakaya with four verses beginning with "The Svabhavikakaya of the Buddha is," and then explained the Svabhavikakaya in detail from "immeasurable aspects of enlightenment" to "is called the Dharmakaya." Master Simhabhadra, on the other hand, mainly explained the Svabhavikakaya with "The Svabhavikakaya of the Buddha is," and then mainly explained the Dharmakaya in detail with "immeasurable aspects of enlightenment," and so on. Although explained in this way, the intentions are not contradictory. According to the connection of the words, it should be explained like Āryadeva, but from the way the meaning is obtained, there is a special necessity in following the view of Simhabhadra. This is not only the case in the context of the extensive explanation, but also in the context of the classification of the body, the way of explaining the meaning of the words is slightly different, but it is not contradictory. Therefore, the phrase "is called the Dharmakaya" should be understood as "is called the nature body" according to Āryadeva, and according to Simhabhadra, it should be understood in meaning as "is called the wisdom Dharmakaya." Although the former is understood in this way, because in Chinese, for the sake of convenience, the term "nature body" does not appear, but rather "Dharmakaya" is used. The latter believes that this is due to the abbreviation of the words. The former believes that these twenty-one categories of uncontaminated wisdom, for the nature of emptiness, are called the nature body. The latter believes that, different from this, for these uncontaminated wisdoms, it is called the wisdom Dharmakaya. Second, in detail
Chinese
对于（智慧度的）阐述，分为无烦恼之等持和知所愿处之等持的阐述两种。第一种是：“声闻无烦恼之见。”等四句。意思是：佛陀的无烦恼之等持，其法性，比声闻缘觉的无烦恼之等持更为殊胜，因为声闻等的无烦恼之等持，仅仅是完全舍弃了观察自我的凡夫的不善烦恼的所缘和因缘而已。而您（佛陀）具有能够断除看到具有自性的佛陀前往城市等地的众生的烦恼的功用。第二种是：“佛陀知所愿处性。”等四句。佛陀的知所愿处之等持，其法性，比声闻缘觉的知所愿处更为殊胜，因为它是无需勤作自然成就，舍弃了对真实的执着，对一切所知无有障碍，恒常不间断地存在，并且能够回答一切提问，经部中是这样认为的。对于第二种，有破除争论，分为破除对法身常有的争论，以及破除周遍和常有二者的争论两种。第一种中，有争论和回答。第一种，虽然在根本颂中没有直接涉及，但按照解释，佛陀薄伽梵，其法性，以身相真实显现于众生的方式，做利益和不做利益的差别是不合理的，因为恒常处于大悲的状态中。这是争论。第二种回答，分为确立方面的回答和破除方面的回答两种。第一种是：“因已完全成熟。”等四句。导师，其法性，虽然恒常具有大悲心，但以身相显现与不显现的方式做利益是不矛盾的，因为对您真实听法的因缘已经完全成熟，对于哪个应调伏者，在哪个地方，在哪个时间，真实宣说那个法的行为变得有益，就对那个显现身相的方式做利益，而对于没有积累资粮没有成熟的应调伏者，不以那样显现的方式做利益。第二
English
Regarding the explanation (of the degree of wisdom), there are two types of explanations: the samadhi without afflictions and the samadhi of knowing the desired place. The first is: "The Shravaka's view without afflictions." and so on, four lines. The meaning is: The Buddha's samadhi without afflictions, its Dharma nature, is more superior than the samadhi without afflictions of the Shravakas and Pratyekabuddhas, because the samadhi without afflictions of the Shravakas, etc., is merely completely abandoning the object and cause of the non-virtuous afflictions of ordinary people who observe themselves. And you (Buddha) have the function of being able to cut off the afflictions of beings who see the Buddha with self-nature going to cities, etc. The second is: "The Buddha knows the nature of the desired place." and so on, four lines. The Buddha's samadhi of knowing the desired place, its Dharma nature, is more superior than the Shravakas and Pratyekabuddhas' knowing the desired place, because it is naturally accomplished without effort, abandoning attachment to reality, without obstacles to all knowable things, constantly and uninterruptedly existing, and able to answer all questions, which is how it is considered in the Sutra. Regarding the second, there is refuting the dispute, divided into refuting the dispute about the Dharmakaya being permanent, and refuting the dispute about both pervasiveness and permanence. In the first, there is the dispute and the answer. The first, although not directly involved in the root verses, according to the explanation, the Buddha Bhagavan, its Dharma nature, in the way that the body appears real to beings, the difference between doing benefit and not doing benefit is unreasonable, because it is constantly in the state of great compassion. This is the dispute. The second answer is divided into two types: the answer in terms of establishing and the answer in terms of refuting. The first is: "The cause has completely matured." and so on, four lines. The teacher, its Dharma nature, although constantly possessing great compassion, it is not contradictory to do benefit in the way that the body appears or does not appear to others, because the causes and conditions for truly listening to the Dharma have completely matured for you, for whichever being to be tamed, in whichever place, at whichever time, the act of truly teaching that Dharma becomes beneficial, then it benefits in the way that the body appears, but for the being to be tamed who has not accumulated merit and has not matured, it does not benefit in that way of appearing. The second