Tibetan
ལ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྡུ་ན་འདིར་བསྟན་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་ལ་ལྔ་ཡོད་དེ། དེར་གྱུར་པའི་གེགས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མངོན་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། རྟེན་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། ཉོན་མོངས་གཙོ་བོར་མི་སྤོང་པའི་རང་བཞིན། སེམས་ཅན་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་བྱེད་ལས་དང་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཁྱབ་པའི་དོན་བཤད་པ་དང་། རང་བཞིན་བཤད་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདིར་ཁྱབ་པའི་དོན་ཡོད་དེ། འགྲེལ་པ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུགས་ལས་འབྱུང་བས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་ནས། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས། ལམ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱར་རུང་བས་ཁྱབ་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མཐར་འཚང་རྒྱ་བས་ཀྱང་ཁྱབ་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་དོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ག་ཡང་འདིར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་བའི་ཕྱིར། དགོངས་གཞི་ཡོད་དེ། གནས་སྐབས་རིགས་གསུམ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པ་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་རིམ་གྱིས་དཀྲི་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་དེ། ལུང་དུ་མ་དང་། རིག་པ་དུ་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་དང་། དཔལ་འཕྲེང་གི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དུ་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། རིགས་པས་གནོད་པའི་ཚུལ་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅིང་། དྲི་མ་རྣམས་གློ་བུར་པ་སེམས་རྒྱུད་ལ་འབྲལ་རུང་དུ་གནས་པ་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་རྒྱུད་བླ་མ་རྩ་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཤིང་། བསྡུ་ན་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་ན་བཏགས་དོན་མི་རྙེད་པས། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདེན་འཛིན་དེ་ཉིད་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་རྟོགས་པས་སྤོང་ནུས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བ་བདེན་འཛིན་དེ། ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་ལྟར་འཁྲུལ་བར་ངེས་སྟོབས་ཀྱིས། དེས་བསྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པར་ངེས་ནུས་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཉེན་པོ་བསྒོམས་ན་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤོང་ནུས་སུ་གོ་བས། མཐར་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནུས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་། རིགས་པ་དེས་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པར་ཡང་ངེས་ནུས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་བ་ལས། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་གཏན་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །ཐོག་མེད་སྦུབས་ཀྱིས་ཕྱིས་སྒྲིབ་མི་མཐོང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་གསེར་གྱི་གཟུགས་ནི་སྒྲིབ་པ་བཞིན། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཇི་ལྟ་ས་བོན་མཐའ་མཐོང་ཞིང་། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལྟར། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་སྣང་། རྣམ་འགྲེལ་སོགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་འདིར་མཚོན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། རྒྱས་པར་ནི་གཞུང་གཞན་དང་ཁོ་བོས་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་ཟིན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉོན་མོངས་གཙོ་བོར་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་གི་ལམ་ལས་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ། ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བ་བྱེད་པར་འགོད་ན། ཉོན་མོངས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས། གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་དགོས་པས་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་མི་སྤོང་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བྱང་འཕགས་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་རྒྱལ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་སྲས་བསྐྲུན་ཏེ་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ངེས་བར་དགོས་ཤིང་། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་ཚུལ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། བྱང་འཕགས་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་སྲས་བསྐྲུན་ཏེ་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ངེས་པར་དགོས་པ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་འཕགས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་འགའ་ཞིག་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་རྒྱལ
Chinese
因为具有能够成熟解脱有情的作用。总而言之，这里所说的道之支分有五种，即：远离成为障碍的显现的慢心；发起菩提心；所依为自性住种性所遍及；不舍弃烦恼为主的自性；具有能够成熟和解脱有情的作用。第二，分为宣说周遍之义和宣说自性两种。第一，这里有周遍之义，如释论中说：“安立三乘是有意图的，而不是从体性的角度”，按照这种说法，一切众生都具有无上圆满菩提的究竟，从“道之自性应当修习是周遍的”来说，因为一切有情的相续中都遍布着佛性，所以修习道是可行的，因此是周遍的，依靠它最终也能成佛，因此也是周遍的，所以三种周遍在这里都已说明。即使这样，也与究竟宣说三乘的经典不相违背，因为是从意图、必要、对真实造成损害这三个方面来解释为不了义的。有其意图，因为考虑到暂时对三种种性各自有决定的缘故。有其必要，因为为了逐步引导一些一开始就想进入大乘的人。有对真实造成损害，因为受到众多教证和理证的损害。第一点成立，因为受到《妙法莲华经》和《华鬘经》等众多教证的损害。以理证损害的方式，最终也要对一切有情的心在胜义中无自性，以及染污是暂时的，安住在心相续中可以分离而获得定解。关于这些道理的详细解释，应该像《宝性论》的根本和注释中所说的那样去了解。总而言之，一切俱生之法虽然在名言中存在，但如果用胜义的辨析理智去观察和寻找，就找不到假立的意义。因此，通过认识到贪等一切烦恼的根本——实执，是对所执境的错乱，从而能够舍弃它。这也是对的。
English
Because it has the function of being able to ripen and liberate sentient beings. In short, there are five aspects of the path knowledge mentioned here: being free from manifest pride that is an obstacle to becoming that; generating the mind of enlightenment; being pervaded by the nature of the inherent lineage; the nature of not abandoning the main afflictions; and having the function of being able to ripen and liberate sentient beings. Secondly, it is divided into explaining the meaning of pervasiveness and explaining the nature. First, there is the meaning of pervasiveness here, as it says in the commentary: "Establishing the three vehicles is intentional, but not from the perspective of characteristics," according to this statement, all beings have the ultimate of unsurpassed perfect complete enlightenment, from "the very knowledge of the path should be meditated upon is pervasive." As it says, because the lineage of the Buddha pervades the minds of all sentient beings, it is pervasive because it is feasible to meditate on the path knowledge, and it is also pervasive because one can ultimately attain Buddhahood by relying on it, so all three types of pervasiveness are explained here. Even so, it is not contradictory to the sutras that ultimately teach the three vehicles, because it is explained as provisional meaning from the perspective of intention, necessity, and what harms reality. There is an intention, because it takes into account that there is a temporary certainty for each of the three lineages. There is a necessity, because it is to gradually guide some who initially want to enter the Mahayana. There is something that harms reality, because it is harmed by many scriptures and reasonings. The first point is established, because it is harmed by many scriptures such as the Lotus Sutra and the Garland Sutra. The way of harming by reasoning is that ultimately, one must gain certainty that the minds of all sentient beings are without inherent existence in the ultimate sense, and that defilements are temporary and abide in the mind stream in a separable way. The detailed explanation of these reasons should be understood as explained in the root and commentary of the Uttaratantra. In short, although all co-emergent dharmas exist nominally, if one examines and searches with the correct reasoning that analyzes the ultimate, one will not find the imputed meaning. Therefore, by realizing that the root of all other afflictions such as attachment, the belief in true existence, is a delusion about the object of attachment, one can achieve the ability to abandon it. That is also true.
Chinese
因此，由于确信执著于真实的烦恼之根，就像将花纹绳子误认为蛇一样。因此，能够确信由此产生的其他所有烦恼都是暂时的。如果依靠它来修习对治，就能理解可以舍弃贪欲等所有烦恼。最终，为了能够理解可以获得舍弃所有障碍的佛陀。不仅如此，这个道理也能确定轮回没有开端，但有终结。如《宝性论》的解释中所说：因为有自性清净的种性，所以任何事物都不可能永远不清净，这是不合理的。虽然没有开端，但却有终结。因为自性清净是永恒的法性。无始的空性遮蔽无法看见，就像黄金的形状被遮蔽一样。如《四百论》中所说：就像种子能看到终结，但它没有开端一样。等等。同样，也出现在《现观庄严论》、《释量论》等中。这些只是在这里略微提及，详细内容可以从其他论典和我自己在《现观》第二品中所说的内容中了解。第二，菩萨不主要舍弃烦恼，而是将一些烦恼转变为成办他利的支分，以此来说明菩萨的道与声闻、缘觉的道在自性上有所不同。那么，这个烦恼是什么呢？是存在的。是欲界的贪欲。菩萨必须将色界所摄的一些烦恼转变为成办他利的支分，因此不将它们作为主要舍弃的对象。原因在于，菩萨为了像转轮圣王一样受生，并通过生育子女来成办他利，必然需要欲界的贪欲。并且，为了受生于色界并成办他们的利益，会将色界的贪欲转变为支分。这些也只是按照共同的说法而言。菩萨受生并通过生育子女来成办他利，并非必然需要贪欲。因为获得受生自在的菩萨可以舍弃一些烦恼而成为转轮圣王。
English
Therefore, due to the certainty that clinging to the truth of afflictions as their root is mistaken, like mistaking a patterned rope for a snake. Therefore, one can be certain that all other afflictions arising from it are temporary. If one cultivates antidotes based on this, one can understand that all afflictions such as attachment can be abandoned. Ultimately, one will understand that one can attain Buddhahood by abandoning all obscurations. Moreover, this reasoning can also determine that although samsara has no beginning, it does have an end. As it says in the commentary on the Uttaratantra: Because there is a naturally pure lineage, it is not reasonable that anything should never become completely pure. Although it has no beginning, it has an end. Because self-nature is pure and has the nature of permanence. The beginningless sheath obscures and cannot be seen, just as the form of gold is obscured. As it says in the Catuhsataka: Just as one sees the end of a seed, but it does not have a beginning. And so on. Similarly, it appears in the Abhisamayalankara, the Pramanavarttika, and so on. These are only briefly mentioned here. For details, one should learn from other texts and from what I have already explained in the second chapter of the Perfection of Wisdom. Secondly, the reason why Bodhisattvas are said to be superior to the paths of Hearers and Solitary Realizers in terms of their nature, by not primarily abandoning afflictions, is that some afflictions are transformed into limbs for accomplishing the benefit of others. What are these afflictions? They exist. They are the desire of the desire realm. Bodhisattvas must transform some afflictions included in the form realm into limbs for accomplishing the benefit of others, and therefore do not abandon them as the primary object of abandonment. The reason is that Bodhisattvas, in order to take birth as a Chakravartin and accomplish the benefit of others by producing offspring, necessarily need the desire of the desire realm. And, in order to take birth in the form realm and accomplish their benefit, they transform the desire of the form realm into limbs. These are also based on common understanding. It is not necessary for Bodhisattvas to have desire in order to take birth and accomplish the benefit of others by producing offspring. Because Bodhisattvas who have obtained power over birth can abandon some afflictions and become Chakravartins.