Tibetan
་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུང་གི་བསྟན་པ་དང་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ལུང་གི་བསྟན་པ་ལ་འཆད་ཉན་དང་འབྲེལ་བའི་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་དང་། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཉམས་ལེན་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། བསྟན་པ་གཉིས་འཛིན་པ་ཡང་ཚུལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུའང་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམས་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་འཛིན་བྱེད་པ་སྨྲ་བྱེད་དང་། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་འཇུག་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྡེ་སྣོད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་དང་པོར་གཞན་ལ་ཐོས་ནས་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཐོས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་དེའི་དོན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཚུལ་ཡོད་དེ། བསླབ་གསུམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་རང་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་ནས་གཞུང་དོན་ལ་ཡང་ཡང་དཔྱོད་ཅིང་འདྲིས་པ་དང་དེ་ལ་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ལ་འདོར་ལེན་ཚུལ་ཞིན་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱི་མདོའི་དོན་བཤད་ཐབས་ཡན་ལག་ལྔའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན། འཚམས་སྦྱར། བརྒལ་ལན་དང་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཆད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེད་ཉིད་ལམ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དགོས་དོན་དང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཞེས་པའི་བར་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་པ་ནས་དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་བསྡུས་དོན་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་བཞེད། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་དོན་དང་། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཞེས་པས་འཚམས་སྦྱར་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་དང་། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་དང་། འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བརྒལ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་ཅིང་འཚམས་སྦྱར་ཕལ་ཆེར་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཤད་ཐབས་དེ
Chinese
有两种，即，有教法和证法两种。这两种有进入的方式，即，进入教法要通过与讲闻相关的听思之门，进入证法要通过与修行相关的实修之门。执持两种教法也是通过这两种方式，如《俱舍论》中所说：“佛之圣法有二种，即教与证之自性。执持彼者唯说者，及唯实修者是也。”因此，进入教法有通过听思的方式，即，首先听闻三藏及其注释等，通过他力而确定，这是通过听闻之门进入；之后，自己通过自力确定其意义，这是通过思惟之门进入。进入证法有通过实修的方式，即，依靠自己相续中的三学及其支分等，反复研究并熟悉经文意义，并一心专注于此，对某些进行取舍，通过这种方式进入。第二，是尊者的经部意义通过五支的方式讲解，即，通过必要、总义、词义、连接、辩答这五种方式进行讲解。这也是因为，“一切相智道。”等是必要；“般若波罗蜜多是。”到“四种相亦说。”之间，以及“彼之体性之结合。”到“义总另有三种。”之间是总义；“发心乃为利他故。”到“许为二十七种。”之间是词义；“彼乃一切智。”到“彼乃狮子威严之。”之间是连接；“法界无别故。”等，以及“于彼遣除诤论者。”等，以及“事物不可说者。”等，以及“无灭之自性。”等是通过辩答之门讲解，并且连接大部分是暗示的缘故。这种讲解方式
English
There are two, namely, the teaching of scripture and the teaching of realization. There are ways to enter these two, namely, to enter the teaching of scripture, one must enter through the gate of listening and thinking related to explanation and listening; to enter the teaching of realization, one must enter through the gate of practice related to practice. Holding the two teachings is also through these two ways, as it is said in the Treasury of Knowledge: "The Buddha's sacred Dharma has two kinds, namely, the nature of teaching and realization. Those who hold it are only speakers, and only those who practice it." Therefore, there is a way to enter the teaching of scripture through listening and thinking, namely, first listening to the Tripitaka and its commentaries, etc., and determining it through the power of others, which is entering through the gate of listening; then, determining its meaning through one's own power, which is entering through the gate of thinking. There is a way to enter the teaching of realization through practice, namely, relying on the three trainings and their branches, etc., in one's own mind, repeatedly studying and familiarizing oneself with the meaning of the scriptures, and focusing one's mind on it, and taking and abandoning some, entering through this way. Second, the meaning of the Sutra of the Venerable One is explained through the five branches, namely, explaining through the five ways of necessity, summary, meaning of words, connection, and refutation. This is also because "The path of all-knowing." etc. is the necessity; "Perfection of Wisdom is." to "Four aspects are also said." in between, and "The combination of its nature." to "The meaning is summarized in three other ways." in between is the summary; "The generation of mind is for the sake of others." to "It is said to be twenty-seven kinds." in between is the meaning of words; "That is all-knowing." to "That is the majestic lion." in between is the connection; "Because the Dharmadhatu is inseparable." etc., and "Those who eliminate disputes in it." etc., and "Things that cannot be said." etc., and "The nature of non-cessation." etc. are explained through the gate of refutation, and the connection is mostly implied. This way of explanation
Tibetan
་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་དེ། དགོས་དོན་གྱིས་དགོས་པ་དང་། བསྡུས་དོན་གྱིས་ལམ་གྱི་ལུས་དང་། ཚིག་དོན་གྱིས་མཐའ་ཆོད་པ་དང་། འཚམས་སྦྱར་གྱིས་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་དང་། བརྒལ་ལན་གྱིས་འགལ་མེད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། མདོ་དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི། །མན་ངག་སྦྱིན་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པར་བྱ། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་འཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་སྒྲུབ་དེ་ནི་བསྡུས་དོན་ལ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཚིག་དོན་ལས། །གོ་རིམ་རིགས་པ་སྔ་ཕྱི་དག །མི་འགལ་བ་ནི་གཉིས་ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྐབས་སུ་བབས་པའི་གཞུང་དོན་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ། ཀླད་ཀྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། འཇུག་གི་དོན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཚན་གྱི་དོན་དང་། འགྱུར་གྱི་ཕྱག་བཤད་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་བསྒྱུར་བ་དང་མཚན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་མཚན་ལ་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ་ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཞེས་སོགས་སུ་འབོད་པ་ཡིན་ཏེ། བོད་སྐད་དུ་དེ་ལ་ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཨ་ལང་ཀ་ར་ནི། རྒྱན། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ། པྲཛྙཱ་ནི་ཤེས་རབ། པཱ་ར་མི་ཏ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ཨུ་པ་དེ་ཤ་ནི་མན་ངག །ཤཱསྟྲ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་འདི་ཆོས་ཅན་ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་གསུམ་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིིན་པའི་མན་ངག །འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ན་བསྟན་བཅོས། དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་གསལ་བར་སྟོན་པས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་རྒྱན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་ལུས་བཟང་པོ་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་མེ་ལོང་ནང་དུ་ཤར་བ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ལྟར་ཡུམ་གྱི་ལུས་བཟང་པོ་ལ་མཛེས་བྱེད་དོན་བདུན་ཅུས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་བསྟན་བཅོས་འདིར་སྣང་བས་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་ན་དེ་ལྟར་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་འགྱུར་ཕྱག་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས། ངག་དོན་ནི ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག་ཡོད་དེ། མ་རི
Chinese
因此，以这种方式展示具有特殊的必要性，即，通过必要之义了解必要，通过概括之义了解道的本体，通过词义了解最终结论，通过联系了解前后关系，通过辩驳问答了解没有矛盾，因为有这样的必要性。正如在《释论理智》中所说：“对于讲述经部要义的人，应该给予少许口诀，连同必要的概括意义，连同词义，连同联系，连同辩驳问答来讲述。”又说：“首先应该陈述必要，实现它在于概括意义，概括意义在于词义，次第道理前后不矛盾，这二者在于（辩驳问答）。”因此，第二，分别解释当下所讲论著的意义，分为开头之义、正文之义、结尾之义三种。第一，分为名称之义和翻译礼敬两种。第一，分为名称翻译和名称解释两种。第一，如果问这部论著的名称是什么？也就是在印度语中被称为阿毗萨玛耶等等。藏语中，阿毗萨玛耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是现观，阿朗卡拉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是庄严，纳玛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是名为，般若（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是智慧，波罗蜜多（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是到彼岸，乌波提舍（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是口诀， शास्त्र（Śāstra）（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是论著。第二，这部论著，你被称为这个名字是有原因的，因为依靠你能够理解广、中、略三部般若的意义，所以是智慧到彼岸的口诀，具有调伏和救护两种功德，所以是论著，清晰地展示了八事现观，所以被称为现观庄严。这里庄严的意义主要是指能使事物清晰的庄严，就像一个人的美好身体被装饰品装饰，在能清晰显现的镜子中显现出来，产生喜悦一样，般若的完美之体被七十义所装饰，显现在这部能清晰显现的论著中，因此使智者们生起欢喜，所以这样称呼它。第二是翻译礼敬：向诸佛和菩萨们顶礼！这样说。词义是：所知法，具有翻译的礼敬，因为母亲……
English
Therefore, showing it in this way has a special need, that is, to understand the need through the meaning of need, to understand the essence of the path through the meaning of summary, to understand the final conclusion through the meaning of words, to understand the relationship between before and after through connection, and to understand that there is no contradiction through debate and answers, because there is such a need. As it is said in the 'Explanation of Reasoning': 'For those who speak of the meaning of the sutras, a little instruction should be given, along with the necessary summary meaning, along with the meaning of the words, along with the connection, and along with debate and answers.' It also says: 'First, the need should be stated, its realization lies in the summary meaning, the summary meaning lies in the meaning of the words, the order of reason is that before and after are not contradictory, and these two lie in (debate and answers).' Therefore, secondly, to explain the meaning of the text at hand separately, there are three: the meaning of the beginning, the meaning of the main text, and the meaning of the ending. First, there are two: the meaning of the title and the translation of homage. First, there are two: the translation of the title and the explanation of the title. First, if asked what the title of this treatise is? That is, in the Indian language it is called Abhisamaya and so on. In Tibetan, Abhisamaya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is realization, Alankara (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is ornament, Nama (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is named, Prajña (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is wisdom, Paramita (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is gone to the other shore, Upadesha (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is instruction, and Śāstra (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is treatise. Second, this treatise, there is a reason why you are called by this name, because by relying on you, one can understand the meaning of the three Prajñaparamitas, the extensive, the medium, and the concise, so it is the instruction of the wisdom that has gone to the other shore, possessing the two qualities of taming and protecting, so it is a treatise, clearly showing the eight aspects of realization, so it is called the Ornament of Realization. Here, the meaning of ornament mainly refers to the ornament that makes things clear, just as a person's beautiful body is adorned with ornaments, appearing in a mirror that can clearly show it, creating joy, the perfect body of Prajña is adorned with the seventy meanings, appearing in this treatise that can clearly show it, thus causing joy to the wise, so it is called that. Second is the translation of homage: Homage to all the Buddhas and Bodhisattvas! Thus it is said. The meaning of the words is: knowable phenomena, having the homage of translation, because the mother...