Tibetan
གསུམ་པ་ནི། ལས་ཉོན་གྱིས་ལག་རྗེས་བཞག་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན། མ་དག་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། མ་དག་པའི་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་གནས་འདི་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། རང་ཅག་ལྟ་བུའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་སོ། །ཡང་དེ་ལ་དབྱེ་ན། དེར་གྱུར་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སོ་སྐྱེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། དམྱལ་བའི་ལྕགས་སྲེགས་ཀྱི་ས་གཞི་ལྟ་བུའོ། །ཡང་། མྱོང་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དགྲ་སྡང་བ་དང་ཕྲག་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། གཉེན་སྡུག་པ་དང་བྲལ་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། འདོད་པ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བརྒྱད་ཡོད། རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་བོ་དེ། ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་འབྱུང་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དེར་གྱུར་པའི་འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་ཉོན་མོངས་ཅན། ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཏེ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་དྲུག་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་འཛིན་འཆབ་པ། འཚིག་པ་སོགས་ཉེར་ཉོན་ཉི་ཤུ། གཉིས་པ་ལ། དེར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས། མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། འདོད་པའི་བདེ་འགྲོར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་སྤོང་པའི་ལས་དང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། ངན་འགྲོར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་དང་མ་བྱིན་ལེན་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་བསྒོམ་པའི་ལས་རྣམས་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་དང་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་སེམས་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ལ། དེར་གྱུར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་རྣམས་སུ་ཡོད། རང་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ལམ་བདེན་གྱི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སོ་སོར་བཏགས་འགོག །འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱིས་དབྱེ་ན། སོ་སོར་བཏགས་མིན་གྱི་འགོག་པའམ་བརྡར་བཏགས་པའི་འགོག་པ། དོན་དམ་པའི་འགོག་པ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་བཅས། རྒྱན་མེད། ལྷ
Chinese
第三个是，业和烦恼留下痕迹的有漏五蕴。此外，对此进行分类，有不清净的器世界和不清净的有情众生两种。第一种，比如欲界的这个地方。第二种，比如我们这样的凡夫俗子。又对此进行分类，有成为彼者的异熟果和所有者的果两种。第一种，比如凡夫俗子的近取五蕴。第二种，比如地狱的铁烧之地。又，从感受方式上进行分类，有生老病死的痛苦，怨敌仇恨和嫉妒的痛苦，亲人爱恋和分离的担忧的痛苦，追求欲望却无法得到的痛苦，以及处境恶劣的痛苦，共有八种。作为自果痛苦真谛的生起之因的近取蕴，是集谛的特征。对此进行分类，有烦恼的集起、业的集起，以及除此之外的集起三种。第一种，成为彼者的贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑烦恼者、见烦恼者，即六根本烦恼，以及忿怒、怀恨、隐藏、恼怒等二十随烦恼。第二种，成为彼者的福德之业、非福德之业、不动之业三种。第一种，比如投生到欲界善趣的断除杀生之业和布施的具有染污的有漏之业。第二种，比如投生到恶趣的杀生和不予而取的行为。第三种，比如投生到色界和无色界天神的，修习四禅定和四无色定的业。第三种，是与烦恼和业的集起相应的主要心识。又，业的集起中，有成为彼者的身语意三门之业，以及无记之业。作为获得自体之方便的道谛，其分离之果是各个分别的系缚止息。是灭谛的特征。对此从言语表达方式上进行分类，有非各个分别的系缚止息或者假立的止息，胜义的止息。同样地，有装饰的，无装饰的，剩余的。
English
The third is, like the contaminated five aggregates that have the traces left by karma and afflictions. Furthermore, classifying it, there are two types: the impure container world and the impure sentient beings. The first is like this realm of the desire realm. The second is like ordinary beings such as ourselves. Again, classifying it, there are two types: the result of maturation that has become that, and the result of ownership. The first is like the five aggregates of appropriation of ordinary beings. The second is like the iron-burning ground of hell. Also, classifying by the way of experiencing, there are eight types: the suffering of birth, aging, sickness, and death; the suffering of enemies hating and being jealous; the suffering of loved ones being dear and fearing separation; the suffering of seeking desires but not finding them; and the suffering of being in a bad situation. That appropriation aggregate, which abides as the cause of generating the truth of suffering as its own result, is the characteristic of the truth of origin. Classifying it, there are three types: the origin of afflictions, the origin of karma, and the origin other than that. The first includes attachment, anger, pride, ignorance, doubt as afflictions, and views as afflictions, which are the six root afflictions, as well as the twenty secondary afflictions such as wrath, resentment, concealment, and spite. The second includes meritorious karma, non-meritorious karma, and unwavering karma. The first is like the karma of abandoning killing and the contaminated karma of giving alms, which propel one to the happy migrations of the desire realm. The second is like killing and taking what is not given, which propel one to the bad migrations. The third is like the karma of meditating on the four concentrations and the four formless concentrations, which propel one to be born as gods of the form and formless realms. The third is like the primary consciousness that is concordant with the origin of afflictions and karma. Also, in the origin of karma, there are the karma of the three doors of body, speech, and mind that have become that, and the karmas that are unspecified. The cessation of individual designation, which is the result of separation from the truth of the path that has become the means of obtaining oneself, is the characteristic of the truth of cessation. Classifying it by the type of verbal expression, there is the cessation that is not individual designation or the cessation that is nominally designated, the ultimate cessation. Similarly, there is the adorned, the unadorned, the remaining.
Tibetan
ག་བཅས། ལྷག་མེད། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་འགོག་པ་རྣམས་སུ་ཡོད། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོས་དགེ་རྩ་གཅོད་པ་སྤངས་པའི་ཆ་དང་། སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་སྤངས་པའི་ཆ་དང་། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་བ་ལ་རེ་ཞིག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆ་དང་། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཀུན་བཏགས་འགག་པའི་ཆ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དང་འགོག་བདེན་དོན་གཅིག །གསུམ་པ་ནི། མངོན་ཤེས་དྲུག་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ལྟ་བུ། བཞི་བ་ནི། མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ལྟ་བུ། ལྔ་བ་དང་དྲུག་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་བོ་དང་བཅས་མ་བཅས་སམ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་བདེན་སྣང་གི་ལྷག་མ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས། བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་ནི། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་དང་། མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ནོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་མྱང་འདས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་འགོག་བདེན་ཡིན་གསུང་། རང་གི་བྲལ་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་འགོག་བདེན་གྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ། ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བར་དབྱེ་ན། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། མི་སློབ་ལམ་ཏེ་ལྔ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བདེན་རྣམས་སུ་དབྱེའོ། །འགོག་ལམ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཚུལ་ནི། རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཀུན་བཏགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་གང་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་རང་གིས་དངོས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་འགོག་བདེན་རྣམས་ཀྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱས་ནས། ནམ་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གིས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་དེ་རྣམས་དངོས་སུ་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ། སྤང་བྱ་དེ་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་པའི་ཆ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ནི་འགོག་བདེན་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དང་དུས་མཉམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་རྣམས་ཀྱང་འགོག་བདེན་གྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ལམ་བདེན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་བ་དེ་རྣམས་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་མེད་ནི་སྡུག་ཀུན་གཉིས་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་འགོག་བདེན་དང་ལམ་བདེན་གཉིས་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད། མ་དག་པའི་ཞིང་སྡུག་བདེན་ཡིན་ཀྱང་དག་པ
Chinese
总的来说，有完全的、不完全的灭尽。第一种是：比如加行道顶位者的相续中，舍弃了因嗔恨而断善根的部分；加行道忍位者舍弃了堕入恶趣的部分；异生相续中，对于现行的欲界烦恼暂时离贪的部分；以及下道未先行的大乘见道无间道者的相续中，断除遍计的实执的部分。第二种和灭谛意义相同。第三种是：比如获得六神通的阿罗汉相续中的灭谛。第四种是：比如未获得神通的补特伽罗相续中的灭谛。第五种和第六种是：有余依和无余依，或者如应成派所说，有真相的残余和无真相的残余的两种涅槃。第七种和第八种是：有学相续中的灭谛和无学相续中的灭谛。有些智者说，一切涅槃都是圆满的灭谛。安住于成为自之解脱果的灭谛之解脱因之种性的圣者相续之智慧，是道谛的体性。若不区分实有和假有而分，则有资粮道、加行道、见道、修道、无学道这五种。从体性的角度分，则分为三乘圣者相续中的道谛等。如何获得二灭道呢？所有能直接对治自之本分的所断遍计和俱生之圣者智慧，也成为自己直接所获得的灭谛之解脱因。何时这些智慧直接断除了各自的所断之时，所断不再于该有情相续上重生的方式而断除的部分，就称为灭谛。与此同时的解脱等，也安立为安住于成为灭谛之解脱因之种性的道谛。这四者存在于何者的相续中呢？苦谛和集谛主要存在于异生相续中，灭谛和道谛只存在于圣者相续中。不清净的刹土是苦谛，但清净的
English
In general, there are complete and incomplete cessations. The first is: for example, in the continuum of one who has reached the peak of the path of application, the aspect of abandoning the cutting of roots of virtue due to anger; the aspect of abandoning rebirth in the lower realms from the patience of the path of application; in the continuum of an ordinary being, the aspect of temporarily being free from attachment to manifest desire realm afflictions; and in the continuum of the uninterrupted path of the Mahāyāna path of seeing, where a lower path has not preceded, the aspect of the cessation of the imputed belief in true existence. The second is synonymous with the truth of cessation. The third is: for example, the truth of cessation in the continuum of an Arhat who has attained the six superknowledges. The fourth is: for example, the truth of cessation in the continuum of a person who has not attained superknowledges. The fifth and sixth are: Nirvāṇa with or without remainder of aggregates, or, according to the Prāsaṅgikas, the two types of Nirvāṇa with or without remainder of true appearance. The seventh and eighth are: the truth of cessation in the continuum of a learner and the truth of cessation in the continuum of a non-learner. Some scholars say that all Nirvāṇas are complete truths of cessation. The wisdom of the noble continuum, which abides in the nature of being the cause of liberation from the truth of cessation that has become its own fruit of separation, is the characteristic of the truth of the path. If we divide it without distinguishing between real and imputed, there are five: the path of accumulation, the path of application, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. From the perspective of essence, it is divided into the truths of the path in the continua of the noble ones of the three vehicles. How are the two, cessation and path, attained? All the noble wisdoms that directly counteract the imputed and innate aspects to be abandoned, which are one's own share, also become the cause of liberation from the truths of cessation that one directly attains. When those wisdoms directly abandon their respective objects of abandonment, at that time, the aspect of abandoning the object of abandonment in such a way that it does not arise again on the continuum of consciousness is called the truth of cessation. And the liberations that occur simultaneously with it are also established as the truth of the path, abiding in the nature of being the cause of liberation from the truth of cessation. In whose continua do these four exist? The truths of suffering and origin mainly exist in the continua of ordinary beings, while the truths of cessation and path exist only in the continua of noble beings. An impure realm is the truth of suffering, but a pure realm is