Chinese
邬拉津·洛哲扎，内尔巴班钦，持律者嘉灿贝，导师仁钦绛曲，玛顿·华丹仁钦，玛顿·嘉措仁钦，据说一切智者桑杰培，他们掌握着下部传承。上部传承从吉那弥扎开始如前所述，之后是达玛帕拉（དྷརྨཱཿཕ་ལ，梵文天城体：धर्मपाल，Dharmapāla，护法），班智达释迦色那，克鲁洛扎，修约持律者，祖多吉嘉灿，楚臣绛曲，楚臣内，扎巴嘉灿，西饶沃热，楚臣喇嘛，仁钦喇嘛，益西喇嘛，嘉都，玛措，嘉都，楚臣帕，夏弥，孜持律者等。班禅传承有很多种，有佛陀、舍利子、子罗睺罗执、婆罗门罗睺罗执、龙树、功德友、宝友、善法、 गुणपति（梵文天城体：गुणपति，Guṇapati， गुणपति）、法鬘、生源藏、班禅释迦室利、萨迦班禅、沃热嘉灿、扎巴嘉灿、宗贝、格勒华桑、阿难陀、曲仁钦、曲嘉措、曲嘉华沃、南喀嘉灿、南喀旺秋、桑杰沃热、龙树嘉措、蒋扬嘎卫谢年、扎巴南嘉、索南扎西、索南秋珠等。在宗喀巴大师的听闻记录中，在释迦室利之后，有多吉华、堪布曲杰、索南华、西饶贡布、楚臣仁钦，据说这些是宗喀巴大师获得的传承方式之一。第五世达赖喇嘛的仪轨中说，甘丹巴所有的新旧戒律传承都来自伟大的车乘龙树。
English
Uldzin Lodroe Drak, Nelpa Panchen, Dulzin Gyaltsen Pal, Lopon Rinchen Jangchub, Marton Palden Rinchen, Marton Gyatso Rinchen, it is said that Omniscient Sangye Pel, they hold the lower lineage. The upper lineage starts from Jinamitra as before, then Dharmapala (དྷརྨཱཿཕ་ལ，Devanagari: धर्मपाल，Dharmapāla，Protector of the Dharma), Pandit Shakya Sena, Klub Lotsa, Shyog Dulzin, Zu Dorje Gyaltsen, Tsultrim Jangchub, Tsultrim Ne, Drakpa Gyaltsen, Sherab Ozer, Tsultrim Lama, Rinchen Lama, Yeshe Lama, Gya Dul, Ma Tso, Ja Dul, Tsultrim Phag, Shami, Tsib Dulwa Dzinpa, etc. There are many kinds of Panchen lineages, including Buddha, Sharibu, Son Rahula Dzin, Brahmin Rahula Dzin, Nagarjuna, Yonten Shenyen, Rinchen Shenyen, Cho Zangpo, Guṇapati (Devanagari: गुणपति，Guṇapati，Guṇapati), Cho Kyi Trengwa, Jungne Bepa, Panchen Shakya Shri, Sakya Panchen, Ozer Gyaltsen, Drakpa Gyaltsen, Zung Pal, Geleg Palzang, Ananda, Cho Rinchen, Cho Gyatso, Cho Gyal Paljor, Namkha Gyaltsen, Namkha Wangchuk, Sangye Ozer, Nagarjuna Gyatso, Jamyang Gawa'i Shenyen, Drakpa Namgyal, Sonam Tashi, Sonam Chogdrub, etc. In Je's listening record, after Shakya Shri, there are Dorje Pal, Khenpo Choje, Sonam Pal, Sherab Gonpo, Tsultrim Rinchen, it is said that these were given to Je, which is one way of transmission. In the work ritual of the Great Fifth Dalai Lama, it is said that all the early and late Vinaya lineages of this Gangchen region are transmitted from the great chariot Nagarjuna.", "second_tibetan": "གཉིས་པ་མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་པའི་གཞུང་ཐོར་བུ་ཐོར་བུར་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་གྱིས་དོན་བསྡུས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལ་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་དུ་གྲགས། དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་མངོན་པའི་བླ་བརྒྱུད་ཡིན་ལ། མངོན་པ་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་མངོན་པའི་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས་འདུས་བཟང་ལས་མངོན་པ་གསན་ནས་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་གྱི་དོན་གཅེས་གཅེས་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཅེས་བྱ་", "second_chinese_translation": "第二，关于上下阿毗达磨的传承：佛陀零散宣讲的阿毗达磨经文，由舍利子等七位阿罗汉总结其义，著成论典，称为阿毗达磨七论。因此，这七位阿罗汉是阿毗达磨的上师传承。如果从广义的阿毗达磨来说，大迦叶尊者总结了阿毗达磨的经文。后来，第二佛陀世亲论师从贤护处听闻阿毗达磨，总结了阿毗达磨七论的精华，著成《阿毗达磨俱舍论》。", "second_english_translation": "Secondly, regarding the transmission of the upper and lower Abhidharma: The Abhidharma texts spoken by the Buddha in a scattered manner were summarized in meaning by Shariputra and other seven Arhats, who composed treatises, which are known as the Seven Treatises on Abhidharma. Therefore, these seven Arhats are the lineage of Abhidharma masters. If we consider Abhidharma in general, the Venerable Mahakashyapa summarized the Abhidharma texts. Later, the Second Buddha, Vasubandhu, listened to Abhidharma from Bhadanta and summarized the essence of the Seven Treatises on Abhidharma, composing the "Abhidharmakosha-bhashya".
Tibetan
བའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་འདི་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་ལ་མངོན་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་མང་ཡང་གཙོ་བོ་ནི་བློ་བརྟན་ཞབས་ཡིན་ལ། འགྲེལ་པའི་བླ་བརྒྱུད་རྒྱ་གར་ན་གངས་སྤེལ་དང་རྒྱལ་པོ་སྲས་སོགས་མང་ཞིང་། བོད་དུ་ནི་མཛོད་ཀྱི་འཆད་ཉན་ཆེས་དར་བས་བླ་བརྒྱུད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བའི་གནད་བསྡུས་པའི་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་མཛད་དེ་མངོན་པ་གོང་མ་ཞེས་གྲགས་སོ། །བརྒྱུད་པ་ནི་ཐོགས་མེད། དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་གླང་སོགས་སོ། །རྗེའི་གསན་ཡིག་ཏུ། རིགས་པའི་མངོན་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། སངས་རྒྱས། འཇམ་དབྱངས། ཆོས་སྐྱོབ། མ་ཝཾ་ག །དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་གྲགས། ལྷ་དབང་བློ། ཤཱཀྱ་བློ། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས། ཆོས་མཆོག །ཛ་མ་རི། དུལ་བའི་ལྷ། ཤངྐ་རཱ་ནནྟ། ཝཾ་གུ །ཤཱཀྱ་ཤྲཱི། ས་སྐྱ་བ། རིགས་པའི་སེང་གེ་ཞེས་བཤད་དེ་ཚད་མ་རིགས་པའི་བླ་བརྒྱུད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ལུང་དང་རིགས་པའི་མངོན་པའི་བླ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་བདུན་དང་། ཆོས་སྐྱོབ། ཐོགས་མེད། དབྱིག་གཉེན། བློ་བརྟན། གངས་སྤེལ། རྒྱལ་པོ་སྲས་སོགས་ནི་ལུང་གི་མངོན་པའི་བླ་བརྒྱུད་དང་། འཇམ་དབྱངས། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་གྲགས། ལྷ་དབང་བློ། ཤཱཀྱ་བློ། ཤེར་འབྱུང་། ཆོས་མཆོག་སོགས་ནི་རིགས་པའི་མངོན་པའི་བླ་བརྒྱུད་དོ། །གལ་ཏེ་ལུང་གི་མངོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། རིགས་པའི་མངོན་པ་ནི་གང་ལས་བཤད་སྙམ་ན། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དུ་མ་ལས་གང་སྐྱེས་པས་ཆོས་ཅན་དེ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་རིགས་པ་བསྟན་ཅིང་། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པའི་ལན་དུ་དེའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པས་མཚོན་ཏེ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་རྣམས་ནི་གཏན་ཚིགས་རིགས་པ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་དབུ་ཕར་གྱི་བརྒྱུད་རིམ་ནི། སྤྱིར་དབུ་ཕར་ཞེས་སོ་སོར་གྲགས་ཀྱང་དོན་ལ་དབུ་མ་ནི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལྟ་བ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡིན་པས་ཕར་ཕྱིན་དུ་འདུས་སོ། །དེ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བརྒྱུད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བརྒྱུད་པ་དང་། ལྟ་བའི་བརྒྱུད་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་། བརྒྱུད་པའི་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་སོ་སོ་བ་མ་བྱུང་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱམས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བརྒྱུད་
Chinese
造了这部伟大的论著。他的弟子中有很多持有俱舍传承的人，但主要的是洛丹扎。在印度，注释的传承上师有很多，如冈贝和国王之子等。在西藏，由于俱舍的讲修非常盛行，所以传承上师也很多。无著贤足汇集了大小乘共同要点的《俱舍论》，被称为上部俱舍。传承是：无著、世亲、陈那等。在宗喀巴大师的听闻记录中，他掌握了理性的俱舍。佛陀、文殊、护法、玛旺嘎、世亲、陈那、法称、天王慧、释迦慧、智生、法胜、扎玛热、调伏天、商卡拉难陀、旺古、释迦师利、萨迦巴、理狮，被称为量理学的传承上师。经和理俱舍的传承上师有什么区别呢？七阿罗汉、护法、无著、世亲、洛丹、冈贝、国王之子等是经藏俱舍的传承上师，文殊、陈那、法称、天王慧、释迦慧、智生、法胜等是理藏俱舍的传承上师。如果说经藏俱舍是薄伽梵所说，阿罗汉们所集结的，那么理藏俱舍是从哪里说的呢？这也是薄伽梵所说的，在许多经中，凡是生起的法，都是坏灭之法等等，都显示了因明的推理。为什么呢？作为对这个问题的回答，因为这个原因，也显示了理由，这表明佛陀的经典中有很多因明推理。三、中观和般若的传承：一般来说，中观和般若虽然分别被称为中观和般若，但实际上中观是阐述般若见解的论著，所以包含在般若中。般若的传承分为行传承和见传承两种。传承的基础是从佛陀开始的。在佛陀住世的时候，虽然没有出现见行传承的分离，但佛陀将行传承传给了弥勒。
English
He composed this great treatise. Among his disciples, there were many holders of the Abhidharma lineage, but the main one was Lodan Zhap. In India, there were many lineage masters of the commentaries, such as Gangpel and the King's Son. In Tibet, because the teaching and practice of the Treasury were very prevalent, the lineage masters were also numerous. Asanga compiled the Abhidharmasamuccaya, which gathers the common essential points of both the Great and Small Vehicles, and it is known as the Upper Abhidharma. The lineage is: Asanga, Vasubandhu, Dignāga, etc. In Je Rinpoche's hearing records, he mastered the Abhidharma of Reasoning. Buddha, Manjushri, Dharmapala, Ma Vamga, Vasubandhu, Dignāga, Dharmakirti, Lhawang Lo, Shakya Lo, Sherab Jungne, Chokchok, Dzama Ri, Dulwai Lha, Shankarānanda, Vamgu, Shakya Shri, Sakyapa, and the Lion of Reasoning are said to be the lineage masters of valid cognition and reasoning. What is the difference between the lineage masters of the Abhidharma of Scripture and Reasoning? The seven Arhats, Dharmapala, Asanga, Vasubandhu, Lodan, Gangpel, the King's Son, etc., are the lineage masters of the Abhidharma of Scripture, and Manjushri, Dignāga, Dharmakirti, Lhawang Lo, Shakya Lo, Sherjung, Chokchok, etc., are the lineage masters of the Abhidharma of Reasoning. If the Abhidharma of Scripture was spoken by the Bhagavan and compiled by the Arhats, then from where is the Abhidharma of Reasoning explained? That too was spoken by the Bhagavan. In many sutras, it is said that whatever is born is subject to destruction, and so on, which shows the reasoning of logic. Why is that? As an answer to that question, because of that reason, the reason is also shown, which indicates that there is a great deal of logical reasoning shown in the scriptures of the Victorious One. Third, the lineage of Madhyamaka and Prajnaparamita: Generally, although Madhyamaka and Prajnaparamita are known separately, in reality, Madhyamaka is a treatise that explains the view of Prajnaparamita, so it is included in Prajnaparamita. The Prajnaparamita lineage is definitely divided into two: the lineage of practice and the lineage of view. The basis of the lineage is from the Buddha. Although the separation of the lineages of view and practice did not occur when the Buddha was alive, the Buddha transmitted the lineage of practice to Maitreya.
Tibetan
འཛིན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་། འཇམ་དབྱངས་ལ་ལྟ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་གཙོ་བོར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཅིང་། ཐོགས་མེད་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱུད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ནས་བྱུང་སྟེ། བྱམས་པས་ཐོགས་མེད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་གཙོ་བོར་བཤད་ཅིང་། འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་གཙོ་བོར་བཤད་པས་བརྒྱུད་པ་དེ་གཉིས་སོ་སོའི་ཐོག་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པས་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་བཤད་ཀྱང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླ་མ་གཉིས་ལས་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་བཤད་པས་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་ཀའི་བརྒྱུད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གཉིས་ལས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་གཙོ་བོར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གསུངས་པའི་ཚེ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པ་དང་ཞུས་པ་མང་ལ། ཤཱ་རིའི་བུ། གང་པོ། བརྒྱ་བྱིན་དང་། བྱམས་པས་ཀྱང་ཞུས་ཤིང་གསུངས་པ་སྣང་ཡང་། འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པའི་ནང་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། དཀོན་བརྩེགས་དང་མདོ་མང་གི་གཞུང་མང་པོ་ན་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །གལ་ཏེ་འཇམ་དབྱངས་ལྟ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་ཐོག་མ་ཡིན་འདུག་ཅིང་། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ནི་ལྟ་བ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གསུངས་པའི་འཁོར་དུ་འཇམ་དབྱངས་འོང་དགོས་རྒྱུར་སྣང་ཡང་མ་བྱུང་བ་དེ་ཅི་ཞིག་སྙམ་ན། དོགས་པ་དེ་ནི་བདེན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གསུངས་པའི་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་རབ་འབྱོར་བྱུང་ཞིང་། དེ་ཉིད་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་སོ། །རབ་འབྱོར་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་ཅི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན། ཤེས་ཏེ། ཐུབ་དབང་ཞལ་པད་མའི་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་རབ་འབྱོར་བསྟན་ཅིང་། གཉིས་པས་རིགས་ལྡན་གྲགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་སྐྱེ་བརྒྱུད་དུ་བསྟན་ལ། རིགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ནི་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དངོས་ཡིན་པར་ཚད་ལྡན་དུ་མས་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བླ་བརྒྱུད་ནི། སངས་རྒྱས། བྱམས་པ། འཇམ་དབྱངས། ཀླུ་སྒྲུབ། ཐོགས་མེད། ཨཱརྱ་དེ་བ། དབྱིག་གཉེན། འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ། བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེ། སེངྒེ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས། ལེགས་ལྡན་འབྱེད། ཟླ་བ་གྲགས་པ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་པ། གསེར་གླིང་པ། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་སོགས་སོ། །དེ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ
Chinese
并且实际上表明，弥勒是持修持之主，文殊是持见解之主。无著和龙树的法脉也源于他们二人，弥勒主要对无著讲授行持方面，文殊主要对龙树讲授见解方面，因此他们二人是各自传承的开端。弥勒在《经庄严论》中主要讲授唯识宗的见解，但在《现观庄严论》和《宝性论》中主要讲授中观的见解，因此也是见解和行持二者的传承，因为在《现观庄严论》和《经庄严论》中主要讲授行持方面。然而，在宣讲广、中、略三部般若经时，善现提问和讲述很多，舍利子、大迦叶、帝释天以及弥勒也曾提问和讲述，但文殊却没有提问。文殊在《七百颂般若经》中讲述了很多见解方面的内容，在《宝积经》和众多经部经典中，也讲述了非常多的见解方面的内容。如果文殊是见解传承的开端，而广、中、略三部是所有阐述见解的经典之首，那么文殊应该出现在宣讲广、中、略三部的法会中，但他却没有出现，这是为什么呢？这个疑问是合理的，但没有过失，因为善现出现在宣讲广、中、略三部的法会之首，而他就是文殊的化身。如果问：如何知道善现是文殊的化身呢？答：知道的。因为导师释迦牟尼用第一句偈颂指出了善现，第二句偈颂指出持种姓者名声，是善现的转世，而且众多可靠的人士说持种姓者文殊名声是文殊的真实化身，因此可以得知。因此，传承上师是：佛、弥勒、文殊、龙树、无著、圣天、世亲、圣解脱军、比丘解脱军、狮子贤、佛护、善财、月称、阿瓦都帝巴、金洲、觉沃仁波切等等。这只是举例说明。
English
And it is actually shown that Maitreya is the master of holding the practice, and Manjushri is the master of holding the view. The Dharma lineages of Asanga and Nagarjuna also originated from these two. Maitreya mainly taught Asanga about the aspect of practice, and Manjushri mainly taught Nagarjuna about the aspect of view. Therefore, they are the beginning of their respective lineages. Although Maitreya mainly taught the view of the Mind-Only school in the Ornament of the Sutras, he mainly taught the view of the Middle Way in the Ornament of Realization and the Sublime Continuum. Therefore, it is also the lineage of both view and practice, because the aspect of practice is mainly taught in the Ornament of Realization and the Ornament of the Sutras. However, when the three Prajnaparamita sutras, the Extensive, the Medium, and the Concise, were taught, Subhuti asked and spoke a lot. Shariputra, Mahakashyapa, Indra, and Maitreya also appeared to ask and speak, but Manjushri did not ask. Manjushri spoke a lot about the aspect of view in the Seven Hundred Verse Prajnaparamita Sutra, and in the Ratnakuta Sutra and many sutras, he spoke very much about the aspect of view. If Manjushri is the beginning of the view lineage, and the Extensive, Medium, and Concise Prajnaparamita Sutras are the foremost of all the scriptures that explain the view, then Manjushri should have appeared in the assembly where the Extensive, Medium, and Concise Prajnaparamita Sutras were taught, but he did not. Why is that? This question is reasonable, but there is no fault, because Subhuti appeared at the head of the assembly where the Extensive, Medium, and Concise Prajnaparamita Sutras were taught, and he is the emanation of Manjushri. If you ask: How do you know that Subhuti is the emanation of Manjushri? Answer: It is known. Because the Teacher Shakyamuni pointed out Subhuti with the first verse, and the second verse pointed out the one with the lineage name, is the reincarnation of Subhuti, and many reliable people have said that the one with the lineage name, Manjushri Fame, is the actual emanation of Manjushri, therefore it can be known. Therefore, the lineage of gurus is: Buddha, Maitreya, Manjushri, Nagarjuna, Asanga, Aryadeva, Vasubandhu, Arya Vimuktisena, Bhikshu Vimuktisena, Simhabhadra, Buddhapalita, Gunamati, Chandrakirti, Avadhutipa, Suvarnadvipa, Jowo Rinpoche, and so on. This is just an example.