Tibetan
ཛིན་སྐྱེ། དེས་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བས་ཆོས་དང་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །མངོན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཚུལ་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་ཐོས་པ་བྱས་པས་བག་ཆགས་འཇོག་གོ། བསམས་པས་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བྱེད་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ས་བོན་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མཾ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། །བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་ནི་དགུས་འདོད་དོ། །དེ་ཡི་བག་ཆགས་རྟོགས་དང་ཞི་བ་དང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས། མདོ་དང་ཆོས་མངོན་འདུལ་བ་དག །མདོར་ན་དོན་ནི་རྣམ་བཞིར་འདོད། །བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤེས་ནས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། །ཅེས་པས་དོན་ཞེས་པ་སྒྲ་དོན་ནམ་ངེས་ཚིག་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་དུ་འཆད་པ་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བོ། །ཉན་ཐོས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན་ཤེས་པས་འབྲས་བུ་འཐོབ་སྟེ་ཤཱ་རིའི་བུའམ་ལམ་ཕྲན་བརྟན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་མདོའི་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལ་སཱུ་ཏྲ་ཞེས་པ་མགོ་སྨོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གནས་སྨོས་པ་དང་། སའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་སྨོས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་སྨོས་པ་དང་། དོན་སྨོས་པས་མདོ། དེ་འདྲའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པས་སྡེའོ། །གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མངོན་པ་ལ། སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལ་ཨ་བྷི་ཞེས་བའི་ཨ་བྷི་མུ་ཁྱ་ཞེས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་མངོན་པ་སྟེ། མངོན་པ་མཚན་ཉིད་པའོ། །ཨ་བྷི་ཀྵ་ན་ཞེས་པ་ཡང་ཡང་སྟེ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྫས་ཡོད་བཏགས་ཡོད་ལ་སོགས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཡང་ཡང་སྟོན་པས་མངོན་པ་སྟེ་གཞུང་ལུགས་སོ། །ཨ་བྷི་བྷཱུ་ཞེས་པ་ཟིལ་གནོན་ཏེ། དེ་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པ་ཤེས་པས་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པས་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའམ། སྨྲ་བ་ངན་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ། །ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཞེས་པ་
Chinese
总之，通过调伏烦恼，可以显现佛法和意义。依靠显现，通过相互关联的言论来确定，从而圆满享受由此产生的佛法，安住于触及快乐，因此，为了精通诸法自共相的体性等法性。像这样，通过听闻三藏，可以留下习气。通过思考，可以理解意义。通过禅修，以止禅平息内心的烦恼，以观禅彻底领悟法性，从而从种子中解脱。考虑到这些，《经庄严论》中说：三藏或二藏皆可，因为是总摄，所以认为是九种原因。它的习气、领悟、寂静和彻底领悟，使之完全解脱。如此说。 第四，在《经庄严论》中说：经、论、律，总而言之，意义被认为是四种。有智慧的人知道这些，就能获得一切种智。因此，意义是指词义或词源，解释为体性是错误的。具有智慧的菩萨通过了解全部三藏，就能获得一切种智。声闻通过了解一个偈颂的意义就能获得果实，如舍利子或坚固的小道。其中，经的梵文（梵文天城体：Sūtra，梵文罗马拟音：Sūtra，汉语字面意思：线）是指开头所说的，如“在王舍城”这样说处所，如“地的体性是坚硬的”这样说体性，以及说佛法的词句和说意义，所以是经。像这样的集合就是藏。因为说了处所、体性和佛法意义，所以是经。如此说。论的梵文（梵文天城体：Abhi，梵文罗马拟音：Abhi，汉语字面意思：论），其中的“阿毗睦佉”（梵文天城体：Abhimukhya，梵文罗马拟音：Abhimukhya，汉语字面意思：现前）是指显现，即如实显现，所以是论，论是体性。阿毗刹那（梵文天城体：Abhikṣaṇa，梵文罗马拟音：Abhikṣaṇa，汉语字面意思：屡次）是指一次又一次，即从蕴、界、处、实有、假有等多种角度反复阐述，所以是论，即论典。阿毗菩（梵文天城体：Abhibhū，梵文罗马拟音：Abhibhū，汉语字面意思：胜伏）是指胜伏，由此，通过了解诸法自共相的全部体性，以充分的言论来确定，从而胜伏他人，或胜伏恶劣的言论。阿毗三摩耶（梵文天城体：Abhisamaya，梵文罗马拟音：Abhisamaya，汉语字面意思：现观）是指
English
In short, by subduing afflictions, one can manifest Dharma and meaning. Relying on manifestation, through mutually related speech, one determines, thereby fully enjoying the Dharma arising from it, abiding in touching happiness, and thus, in order to master the nature of phenomena such as the characteristics of self and generality of all dharmas. Like this, by hearing the three pitakas, one can leave imprints. By thinking, one can understand the meaning. By meditating, with calm abiding, one pacifies the afflictions of the mind, and with insight, one thoroughly comprehends the nature of phenomena, thereby liberating from the seeds. Considering these, the Ornament of Sutras says: The pitakas, whether three or two, are acceptable, because they are comprehensive, so they are considered to be nine causes. Its imprints, understanding, tranquility, and thorough comprehension lead to complete liberation. So it is said. Fourth, in the Ornament of Sutras it says: Sutras, Abhidharma, and Vinaya, in short, the meaning is considered to be four kinds. Those with intelligence, knowing these, attain omniscience. Therefore, meaning refers to word meaning or etymology, and explaining it as nature is incorrect. Bodhisattvas with intelligence, by knowing all three pitakas, attain omniscience. Hearers attain the fruit by knowing the meaning of a single verse, like Shariputra or the steadfast small path. Among these, the Sanskrit (Sūtra, Sūtra, meaning: thread) of Sutra refers to what is said at the beginning, such as saying the place "in Rajagriha," saying the nature such as "the nature of earth is hardness," and saying the words of Dharma and saying the meaning, so it is Sutra. Such a collection is a pitaka. Because it speaks of places, natures, and Dharma meanings, it is a Sutra. So it is said. The Sanskrit (Abhi, Abhi, meaning: about) of Abhidharma, of which "Abhimukhya" (Abhimukhya, Abhimukhya, meaning: facing) means manifestation, that is, truly manifesting, so it is Abhidharma, Abhidharma is nature. "Abhikṣaṇa" (Abhikṣaṇa, Abhikṣaṇa, meaning: repeatedly) means again and again, that is, repeatedly explaining from various angles such as aggregates, elements, sense bases, real existence, imputed existence, so it is Abhidharma, that is, treatises. "Abhibhū" (Abhibhū, Abhibhū, meaning: overpowering) means overpowering, thereby, by knowing all the natures of the self and generality of all dharmas, one determines with sufficient speech, thereby overpowering others, or overpowering evil speech. "Abhisamaya" means
Tibetan
རྟོགས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་རྫས་བཏགས་སོགས་རྟོགས་པས་མངོན་པའོ། །མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་ཕྱིར། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་སོ། །འདུལ་བ་ལ་བི་ན་ཡ་ཞེས་པའི་བི་བིཏྟི་ཞེས་པ་རྣམ་པར་ལྟུང་བ་སྟེ། ལྟུང་བ་སྟོན་ཅིང་ངེས་པར་བྱེད་པས་འདུལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའམ། བི་ནི་ཤྩ་ཡ་ཞེས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པས་འདུལ་བ་ཞེས་སོགས་བཞི་ཚན་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། རྒྱན་ལས། གཉིས་ཀྱང་རུང་ཞེས་པས་དམན་པ་ལ་མོས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ནི་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པས་སམ། ཐེག་བསྡུས་ལས། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང་། དེ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་རབ་དབྱེ་བ་དང་། །བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་འབྲས་སྤངས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་མཆོག་གྱུར་ཁྱད་པར་འཕགས། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ནི་མདོ་སྡེ་ལེའུའི་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་རྒྱས་པ་འདོད་དོ། །ཐེག་ཆེན་ལུགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་པ་རྒྱས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་སྟེ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པས་མོས་པ་ཆེ་བ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བསམ་པ་ཐོབ་པས་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། སར་ཆུད་ནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསོག་པས་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བརྩོན་པས་དུས་ཆེན་པོ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ཐེག་ཆེན་ནོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཆེན་པོ་བདུན་འདི་ལས་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྒྱུ་ལ་མོས་པས་རྒྱུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རྣོན་པོ་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ལ་མོས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇམ་དཔལ
Chinese
即证悟，了知所有应知事物，如实有和假有等，是证悟的显现。为了显现和再三显现，为了压伏和证悟，故为显现之法。如是说。律藏，梵语称为毗奈耶(vinaya)，毗(vi)意为毗毗底(vivitti)，意为种种堕落。律藏即是宣说和确定堕落等。或者，毗尼室ྩ་ཡ་(viniścaya)，意为种种决定，故称律藏等，共说了两组四句。堕落与生起与升起，决定生起与补特伽罗，制立与善分别，以及种种决定，故为律藏。如是说。第五，庄严经论中说，二者皆可，意为倾向于低劣者为声闻乘藏，倾向于广大者为大乘藏。大小乘的差别在于是否具有七大。或如摄大乘论所说：知处与体性，入彼与彼因果，彼善分别与三学，彼果断与智慧，胜乘极超胜。如是。因此，声闻乘的极广大藏，是指经部章节数量极多且广大的。大乘的极广大藏，是指以决定义的方式，乘本身广大，故为极广大。具有百千颂等，故为大法。为了一切有情之利益，发起圆满菩提心，故为大发心。倾向于极深广之法，故为大倾向。获得自他平等之思想，故为大思想。于地道中，刹那刹那积累无量福德与智慧资粮，故为大资粮。于三大阿僧祇劫中精进，故为大时间。成就与一切有情不共之佛身，故为大成就。具有此七大，故为大乘。经庄严论中，此七大略有不同。又，钝根者倾向于因，以因作为道，是为因性乘。利根者倾向于因果任运成就，以果作为道，是为果金刚乘。如经部窍诀王经所说：文殊
English
That is, realization. Knowing all knowable things, such as real and imputed existences, is the manifestation of realization. For the sake of manifestation and repeated manifestation, for the sake of subduing and realizing, hence it is the Dharma of manifestation. Thus it is said. The Vinaya, in Sanskrit called "vinaya," where "vi" means "vivitti," which means various downfalls. The Vinaya is that which explains and determines downfalls, etc. Or, "viniścaya," which means various determinations, hence it is called the Vinaya, etc. Two sets of four verses are spoken: downfall, arising, and ascending; determined arising and the individual; establishment and good distinction; and various determinations, hence it is the Vinaya. Thus it is said. Fifth, in the Ornament of the Sutras, it is said that either is acceptable, meaning that those who incline towards the inferior are the Hearers' Vehicle, and those who incline towards the vast are the Great Vehicle. The difference between the Great and Small Vehicles lies in whether they possess the seven greatnesses. Or, as stated in the Summary of the Great Vehicle: the place of knowledge and its nature, entering into it, its cause and effect, its good distinction, the three trainings, its result of abandonment, and wisdom, the supreme vehicle is exceedingly superior. Thus it is. Therefore, the extremely extensive collection of the Hearers' Vehicle refers to the Sutra section with an extremely large and extensive number of chapters. The extremely extensive collection of the Great Vehicle refers to the fact that the vehicle itself is extensive in the manner of definitive words, hence it is extremely extensive. Possessing hundreds of thousands of verses, etc., hence it is the Great Dharma. For the sake of the benefit of all sentient beings, generating the mind of perfect enlightenment, hence it is the Great Generation of the Mind. Inclining towards the extremely profound and vast Dharma, hence it is the Great Inclination. Obtaining the thought of equality between self and others, hence it is the Great Thought. On the grounds, accumulating immeasurable collections of merit and wisdom in each moment, hence it is the Great Collection. Striving for three countless eons, hence it is the Great Time. Accomplishing the Buddha's body, which is not common to all sentient beings, hence it is the Great Accomplishment. Possessing these seven greatnesses, hence it is the Great Vehicle. In the Ornament of the Sutras, these seven greatnesses appear slightly differently. Furthermore, those of dull faculties incline towards the cause, taking the cause as the path, which is the Causal Vehicle. Those of sharp faculties incline towards the spontaneous accomplishment of cause and effect, taking the result as the path, which is the Resultant Vajra Vehicle. As stated in the King of Sutras, the Empowerment of Instructions: Manjushri.