Tibetan
ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་དང་བྱུང་བ་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པ་བཅས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། ནོར་ཅན་ལ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་བསླབ་པ་བཅོས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། དཔེ་དང་བཅས་པར་གསུངས་པ་སྟེ། དེས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐེམ་མོ་གཽ་ཏ་མའི་གཏམ་རྒྱུད་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔེའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་རྣམ་ཐར་ལྟ་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་གནས་ཡིན་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་རྣམ་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཐག་པས་རྣམ་པར་འཐག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་དང་མཚུངས་པ་མེད་པས་མཚུངས་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་བསྟན་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི། གང་དུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པས་མདོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཤད་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ། འདི་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་དང་། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། སྡེ་སྣོད་སོ་སོའི་ངེས་ཚིག་གོ། དང་པོ་ལ། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི། བྱུང་བ་བཅས་པའི་བསླབ་པ་གསུངས་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ་སྐྱེས་རབས་བསུམ་ནི། དེའི་འཁོར་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བཞི་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དེ། བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་མདོ་སྡེར་བསྡུའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི། ཐེག་ཆེན་དང་ཉན་ཐོས་གཉིས་ཀའི་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །སྡུད་ཚུལ་འདི་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་གཞ
Chinese
比如像说“是，很好”等等。论事部是为了某些人宣说，以及包含发生和戒律的一切教诲，比如为有财产者制定不予取的戒律。譬喻部是结合譬喻宣说，因为这样能使意义清晰。如是发生部是与前世因缘有关，比如干瘦的乔答弥的故事。本生部是显示菩萨的行持，比如一切度脱的传记。广大部是具有菩萨藏，因为对一切有情宣说利益和安乐之处，以及以广大、宽广和甚深的方式宣说佛法。彻底断除一切障碍，因此称为“彻底断除”。与他者无与伦比，因此称为“无等”。具有七种伟大，因此称为“大乘”。希有部是宣说声闻、菩萨和佛陀等希有奇妙的佛法。决定显示部是其中如实宣说佛法特征，解释经等意义。 第四是三藏，对此，将十二部归纳为三藏，以及三藏的词义，以及安立三藏的理由，以及各个三藏的词义。第一，经部、讽诵、记别、偈颂、自说这五者是声闻经部的藏。论事部是宣说包含发生之戒律，是律藏的主要部分，譬喻、如是发生、本生这三者是它的眷属，因此这四者是律藏。广大部和希有部是菩萨经部的藏，因为菩萨和佛陀等那些不可思议且广大的功德，所以希有部也归于菩萨的经部。决定显示部是大乘和声闻二者的论藏。这种归纳方式是《摄类学》的观点。其他地方
English
Like saying "Yes, very good," and so on. The section on the basis of discussion (gleng gzhi'i sde) is the teaching spoken for the sake of certain individuals, including the precepts along with their origins and circumstances, such as the precept against taking what is not given for those with possessions. The section on accounts of realization (rtogs pa brjod pa'i sde) is taught with examples, because this clarifies the meaning. The section on such occurrences (de lta bu byung ba'i sde) is connected with previous actions, like the story of Kisa Gotami. The section on birth stories (skyes pa rabs kyi sde) shows the conduct of bodhisattvas, like the biography of Sarvatrata. The extensive section (shin tu rgyas pa'i sde) possesses the bodhisattva pitaka, because it teaches the Dharma in a way that benefits and brings happiness to all sentient beings, and in a manner that is extensive, vast, profound. Because it completely removes all obscurations, it is called "completely removing" (rnam par 'thag pa). Because it is incomparable to others, it is called "incomparable" (mtshungs bral). Because it possesses the seven greatnesses, it is called the "Great Vehicle" (theg pa chen po). The section on the marvelous (rmad du byung ba'i sde) teaches the wondrous and marvelous Dharma of the shravakas, bodhisattvas, and buddhas. The section on showing the established (gtan la phab par bstan pa'i sde) is where the characteristics of the Dharma are taught without error, explaining the meaning of the sutras and so forth. Fourth, the three pitakas: Here, the twelve branches are collected into the three pitakas, along with the definition of the pitakas, the reason for establishing the three pitakas, and the definition of each of the pitakas. First, the five—sutras, songs, prophecies, verses, and self-utterances—are the pitaka of the shravaka sutra pitaka. The section on the basis of discussion, which teaches the precepts including their origins, is the main part of the vinaya pitaka. The three—accounts of realization, such occurrences, and birth stories—are its retinue, so these four are the vinaya pitaka. The extensive section and the marvelous section are the pitaka of the bodhisattva sutra pitaka, because the extraordinary power of the bodhisattvas and buddhas is inconceivable and possesses vast qualities, so the marvelous is also included in the bodhisattva sutra pitaka. The section on showing the established is the abhidharma pitaka of both the Mahayana and the shravakas. This method of collection is according to the system of the Compendium of Topics (Kun las btus). Elsewhere,
Tibetan
ན་བཤད་པའང་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལ་པི་ཊ་ཀ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང་། པཎྜི་ཏ་ཞེས་སྒྱུར་ན་གོང་བུའམ་བསྡུས་པ་སྟེ། དོན་མང་པོ་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའམ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་སྡེ་སྣོད་དོ། །ཡང་ན་པི་ཊ་ཀ་ཞེས་པ་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྲེ་བོ་ཆེའི་མིང་ཡིན་ལ། བྲེ་བོ་ཆེའི་ནང་དུ་བྲེའུ་ཆུང་མང་པོ་འདུས་པ་བཞིན་དུ། འདི་དག་གི་ནང་དུ་བརྗོད་བྱ་བསླབ་བྱ་མང་པོ་འདུས་པས་སྡེ་སྣོད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་དགུས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བཞག་སྟེ། སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དང་། བསླབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དུ་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཉེན་པོར་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་བཞག་སྟེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་སོགས་ལ་སོམ་ཉི་བྱུང་བ་བཅད་པའི་ཆེད་དུ་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་གཉེན་པོར་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་བཞག་སྟེ། འདོད་པ་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐའ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པས་གསོག་འཇོག་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་གསོག་འཇོག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བཀག་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པས་ཞེན་མེད་དུ་ལྷག་པར་རྙེད་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པའམ། ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པའམ། ཀརྵ་པ་ནི་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་གོས་ལ་སོགས་པའང་གནང་བས། ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་སྤོང་བའོ། །རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་བཞག་སྟེ། དེར་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། བསླབ་པ་གསུམ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་སྟེ་དེ་ལས་བསླབ་པ་གསུམ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པས། གདུལ་བྱ་རྣམས་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བྱང་བར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདུལ་བ་སྟེ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དངོས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ཞིང་དེ་དག་པས་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མངོན་པ་སྟེ། དེར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དང་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་སྟེ། དེས་ཚིག་དོན་ལ་བྱང་བར་བྱེད་དོ། ཆོས་དང་དོན་མངོན་དུ་བྱ་བའི་གཞིའི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་འདུལ་བ་སྟེ། དེས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ནི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པས་ཏིང་ངེ་འ
Chinese
也有这样的说法。 第二，梵语中称为“pitaka”，翻译成班智达是“堆”或“集合”的意思。意思是将许多意义集合为所表达的内容，或者将所有知识集合为所表达的内容，因此称为“藏”。或者，“pitaka”是中部地区大升的名称。就像大升中包含许多小升一样，这些之中包含许多所表达的内容和所要学习的内容，因此称为“藏”。 第三，以九种理由将分为三个藏：相对于应断除的，有三个；相对于应学习的，有三个；相对于应了解的，有三个。第一，为了对治近分的烦恼——怀疑，设立经藏，为了断除所化众生对真理和三宝等的疑惑，因此宣说经部等。为了对治具有两种边见的近分烦恼，设立律藏，为了对治贪图享乐、沉迷于积累的习气，禁止哪怕是稍微的积累，如果通过清净的戒律而变得无贪，那么即使是五百层的楼房，或者一百种口味的食物，或者价值百千喀尔沙巴纳的衣服等，也允许拥有，从而避免了辛劳疲惫的极端。为了对治执着于自己的观点为至上的近分烦恼，设立论藏，因为在那里广泛地阐述了法的定义。 第二，为了阐述三种学习而设立经藏，因为从那里详细地阐述了三种学习，从而使所化众生精通三种学习。为了成就戒律和心的学习而设立律藏，依靠别解脱戒的学处，实际上完全修习戒律，并且由于戒律清净而依次达到无悔等，从而使心平静。为了成就智慧的学习而设立论藏，因为在那里广泛地阐述了完全辨别法的方法。 第三，为了阐述法和义而设立经藏，它使人精通词义。为了使法和义显现的基础，设立律藏，因此，律藏通过修习学处而完全区分，从而通过清净的戒律而达到禅定。
English
There is also such a saying. Secondly, in Sanskrit, it is called "pitaka," and when translated as "pandita," it means "heap" or "collection." It means that many meanings are collected as the content to be expressed, or that all knowledge is collected as the content to be expressed, hence it is called "canon." Or, "pitaka" is the name of a large "bre" (a unit of measurement) in the central region. Just as many small "breu" are contained within a large "bre," these contain many things to be expressed and learned, hence they are called "canon." Thirdly, the three canons are established for nine reasons: three in relation to what should be abandoned, three in relation to what should be learned, and three in relation to what should be known. Firstly, the Sutra Pitaka is established as an antidote to the near afflictions of doubt, in order to cut off the doubts of those to be tamed regarding the truth and the Three Jewels, etc., and therefore the Sutra section, etc., is explained. The Vinaya Pitaka is established as an antidote to the near afflictions that possess two extremes, in order to counter the habit of indulging in desires and accumulating possessions, even a slight accumulation is prohibited. If one becomes free from attachment through pure discipline, then even a five-hundred-story building, or food with a hundred flavors, or clothes worth a hundred thousand karshapanas, etc., are allowed, thus avoiding the extreme of toil and fatigue. The Abhidhamma Pitaka is established as an antidote to the near affliction of holding one's own view as supreme, because there the definition of Dharma is extensively explained. Secondly, the Sutra Pitaka is established to explain the three trainings, because the three trainings are explained in detail from there, thereby making those to be tamed proficient in the three trainings. The Vinaya is established to accomplish the training of discipline and mind, relying on the precepts of individual liberation, actually practicing discipline completely, and because of the purity of discipline, gradually attaining freedom from regret, etc., thereby calming the mind. The Abhidhamma is established to accomplish the training of wisdom, because there the method of completely distinguishing Dharma is extensively explained. Thirdly, the Sutra Pitaka is established to explain Dharma and meaning, it makes one proficient in the meaning of words. The Vinaya is established as the basis for manifesting Dharma and meaning, therefore, the Vinaya Pitaka is completely distinguished by practicing the training, thereby attaining samadhi through pure discipline.