Tibetan
ས་པ་གདོན་ལུས་སྟོད། །མཚོན་དང་མཆེ་བ་རྒས་རོ་རྩ། །གསོ་དཔྱད་གང་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཡན་ལག་བརྒྱད་དུ་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་པས་སྦྲུམ་མ་དང་། བུ་ཆུང་དང་། དེའི་གདོན་ནད་དང་ལུས་ཏེ། བྱང་ཁོག་གམ་འདུ་བ་དང་སྟོད་དེ་མགོ་པོ་དང་མཚོན་གྱིས་རྨས་པ་དང་། མཆེ་བས་རྨས་པ་དང་། དཔྱད་དང་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུའོ། །བཟོ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་གསར་འགྱུར་དང་། སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་ཚད་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །ནང་རིག་པའི་ཡང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དམ། དེའི་དབྱེ་བའམ། བྱེ་བྲག་སྟོན་པ་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་སྟོན་པ་སྟེ། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་སམ། མཚན་ཉིད་ཀུན་ལས་བཏུས་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟོན་པ་ནི། བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྟོན་པའམ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པ་བདེན་པ་རྣམ་ངེས་སམ་སུམ་ཅུ་པའམ། དབུ་མ་རྒྱན་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ནི། བྱང་ས་ཉན་སའམ། སྤྱོད་འཇུག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་དག་རེ་རེ་ཙམ་སྟོན་པ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མ་ལུས་པར་སྟོན་པ་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སམ། མཛོད་ལྟ་བུའོ། །ཟེར་རོ། ། བཞི་པ་ལ། བཀའ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དགོངས་འགྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བཀའ་སྤྱིའི་ཚིག་གི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་སམ། དོན་གྱི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཏར་ཀ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁོ་བོ་ནི་གཞན་དུ་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་གི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་གསུམ། བཀའ་དང་པོའི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་པ་སྡེ་བདུན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུས། །གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་མོ་གལ་བུས། །ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གང་པོས་བྱས། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ནི་ལྷ་སྐྱིད་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་ཀཱ་ཏྱའི་བུས། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། །ཡང་དག་འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲངས་ནི། །གསུས་པོ་ཆེ་ཡིས་བྱས་ཞེས་གྲག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། བདུན་པོ་འདི་བཀའ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པས་ཡུལ་དུས་གང་ཟག་ཐ་དད་ལ་ཐོར་བུར་གསུངས་པ་རྣམས་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་བཀའ་ལ་སྡེ་སྣོད་པ་གསུམ་མ་ཚང་བར་འགྱུར་ཟེར་
Chinese
地、鬼、身体上部，刀剑和牙齿，衰老尸体根，在何处进行治疗，分为八支进行讲述。如是所说，孕妇和，幼儿和，其鬼病和身体，胸腔或集合以及上部即头，刀剑所伤和，牙齿所伤和，诊疗分为八支来讲述，犹如八支。工巧明的论典是新变化和，身像的尺度等的论典。内明的又，蕴和，界和，处或，其分类或，详细讲述的那些，如实讲述，如《阿毗达磨集论》或，《摄类学》。 第二，如何讲述，讲述四谛十六相，或讲述能取所取二无自性的意义，和讲述无自性的意义，《谛真实决定》或《三十颂》，或《中观庄严论》。第三，讲述解脱和一切智之道，如《菩萨地》、《声闻地》或《入行论》等。有些人说，仅仅讲述其中一部分的是论，全部讲述的是大论典，如《集论》或《俱舍论》。他们这样说。 第四，是对佛语总说和别说的释论。第一，是使佛语总说的词句部分清晰的，声明学即语法的论典，或使意义部分清晰的，因明学的论典，这样说了。我则有其他想法。第二，别说的释论有三种。佛语第一的释论中，使见解部分清晰的和，使行持部分清晰的两种。第一是，《阿毗达磨》七论，如是说：法蕴足论是舍利子造，施设论是目犍连子造，界身论是满慈子造，识身论是提婆舍摩造，发智论是迦旃延子造，品类足论是世友造，以及正行论是大腹王造，如是说。迦湿弥罗毗婆沙师说，这七部是佛语，导师在不同时间地点对不同的人零散宣说，由声闻阿罗汉们汇集而成，例如，就像《自说经》。如果不是这样，佛语的三藏就不完整了，他们说。
English
Earth, demons, upper body, swords and teeth, decaying corpse roots, where treatment is carried out, it is explained in eight branches. As it is said, pregnant women and, young children and, their demonic illnesses and bodies, chest or aggregates and the upper part, which is the head, wounds from swords and, wounds from teeth and, diagnosis is divided into eight branches to explain, like the eight branches. The treatises on craftsmanship are new changes and, treatises on the measurements of body images, etc. Also, in inner knowledge, aggregates and, realms and, sources or, their classifications or, detailed explanations of those, explaining as they are, like the 'Abhidharma-samuccaya' or the 'Compendium of Characteristics'. Secondly, how to explain, explaining the four truths in sixteen aspects, or explaining the meaning of the non-duality of grasper and grasped, and explaining the meaning of selflessness, 'Truthful Determination' or 'Thirty Verses', or 'Ornament of the Middle Way'. Thirdly, explaining the path to liberation and omniscience, such as 'Bodhisattva-bhumi', 'Sravaka-bhumi', or 'Bodhicaryavatara', etc. Some say that explaining only a part of them is a treatise, and explaining all of them is a great treatise, such as 'Samuccaya' or 'Abhidharmakosa'. They say so. Fourth, are the commentaries on the general and specific meanings of the Buddha's words. Firstly, it is said that what clarifies the words of the general Buddha's words is the science of grammar, or the treatise on grammar, or what clarifies the meaning is the treatise on logic. I, however, have other thoughts. Secondly, there are three types of specific commentaries. In the first commentary on the Buddha's words, there are two types: those that clarify the view and those that clarify the practice. The first is the seven treatises of the Abhidharma, as it is said: 'The Dharma Skandha was made by Shariputra, the Sthapana Shastra was made by Maudgalyayana, the Dhatu-kaya was made by Purna, the Vijnana-kaya was made by Devasarman, the Jnana-prasthana was made by Katyayaniputra, the Prakarana-pada was made by Vasumitra, and the Yanagami was made by Ghosaka.' The Kashmir Vaibhashikas say that these seven are the Buddha's words, spoken by the Teacher at different times and places to different people, and collected by the Sravaka Arhats, for example, like the 'Udana'. If it were not so, the three pitakas of the Buddha's words would not be complete, they say.
Tibetan
རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། མ་མོ་ནི། མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་གཉིས་ཀར་སྤྱི་ཁྱབ་བམ། གསེབ་ཚང་ནས་བསྟན་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། བདུན་པོ་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་དོ། །བདུན་པོ་དེའི་དོན་བསྡུས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ། དེའི་དོན་བསྡུས་པ་མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལུང་གཞི་བཅུ་བདུན་རབ་བྱུང་གི་གཞི་དང་པོར་བསྟན། དེ་ནས་རྣམ་འབྱེད་གཉིས་དང་གཞི་བཅུ་དྲུག་བསྟན་པ་གཞིར་བྱས་པ་ལ། གཞུང་དམ་པའི་ཞུ་བ་འདུལ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲན་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་ནས་འཆད་པ་མདོ་རྩ་དང་། རྣམ་འབྱེད་གཞིར་བྱས་ནས། གཞན་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་ནས་འཆད་པ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་དམ། སུམ་བརྒྱ་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་བཀའ་བར་པའི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་དང་སྤྱོད་པའི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་བཞིར་གྲགས་ཏེ། མདོས་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་དོན་ནམ། སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན་པ་དབུ་མ་རིག་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། དེ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་བདེན་པ་འགོག་པ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། གཉིས་པོ་རྩ་བའམ་གཙོ་བོའོ། །དེ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་རྩོད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བ་རྩོད་པ་བཟློག་པ། གཞན་རྟོག་གེ་པ་དང་རྩོད་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག །དོན་དམ་པར་རབ་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་འཐད་ཅིང་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་དང་དྲུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་དོན་ནམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མངོན་རྟགས་རྒྱན་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ལམ་ཤེས་གཞི་ཤེས་ཏེ་འཇུག་ཡུལ་མཁྱེན་གསུམ། རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་དང་རྩེ་མོ་དང་མཐར་གྱིས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་འཇུག་པ་སྦྱོར་བ་བཞི། ཞུགས་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་འདུས་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་དག་གཙོ་བོའི་དོན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་སྟོན་པ་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རྟེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། །ལས་དང་བསྒོམ་པ་དང་བཅས་དང་། །རབ་དབྱེ་རྟགས་དང་ལྟུང་བ་དང་། །ཕན་ཡོན་བཅས་པར་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་པས་རྟེན་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་། དབང་དུ་བྱ་བ་འཁོར་དང་། ལས་ཡུམ་ལ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལ་དངོས་མེད་དངོས་པོ་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་
Chinese
说一切有部等说：玛莫是，在经部和律部中普遍存在吗？从格桑那里讲授没有过失，七部被认为是论著。七部的意义汇集为《大毗婆沙论》。其意义汇集为《俱舍论》等。 第二，律藏十七事最初讲了出家的基础。之后，以二分别和十六事为基础。如何将圣者的教言，如《调伏论》等，以及琐碎的内容结合起来讲解，是经的根本。以分别论为基础，如何将其他内容结合起来讲解，是《花鬘论》或《三百颂》等。 第二，对于中期佛法的意趣解释，有两种方式：观察和实践。第一种，被称为四车轨。直接阐述经中所说的意义，或者说，阐述核心意义的是中观理聚六论：阐述一切法自性空性，是远离戏论之边的缘起，《七十空性论》。除此之外，驳斥关于生等的真实性的《根本慧论》，这两部是根本或主要的。用理证来成立的是《六十正理论》。驳斥他人辩论的过失是《回诤论》。阐述与外道辩论的方式是《精研磨论》。虽然胜义中不存在，但在世俗中，世间的名言是合理且成立的，《名言成立论》，这六部论著。主要阐述间接表达的意义或现观的意义的是《现观庄严论》：一切种智、道智、基智，即所入处三种智慧。圆满现观、顶位现观、渐次现观和刹那现观，即四种入行瑜伽。入道之果是法身，总摄为八事来阐述。汇集这些主要意义的三十二颂是《八千颂义集》，其中说：“所依和所作，以及业和修，分类、相、堕罪和利益，都应如实宣说。”因此，所依是佛陀，所作是眷属，业是母（般若波罗蜜多），如何以十法行来行持，修是对于无实有实之物的增益和诽谤。
English
The Sarvastivadins and others say: Is Māmo generally present in both the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka? There is no fault in teaching from Geshe Tsang, and the seven parts are considered treatises. The meaning of the seven parts is collected in the Great Commentary (Mahavibhasa). Its meaning is collected in the Abhidharma-kosa, etc. Secondly, the seventeen sections of the Vinaya-vastu were initially taught as the basis for ordination. Then, based on the teaching of the two Vibhangas and the sixteen sections, how to combine and explain the holy teachings, such as the Vinaya-viniscaya, etc., and the occasional occurrences, is the root of the Sutras. Based on the Vibhangas, how to combine and explain other contents is the Garland of Flowers or the Three Hundred Verses, etc. Secondly, there are two ways to clarify the interpretation of the Intermediate Dharma: observation and practice. The first is known as the Four Chariot Systems. Directly explaining the meaning expressed in the Sutras, or explaining the core meaning, is the Six Collections of Madhyamaka Reasoning: The Seventy Stanzas on Emptiness, which explains that all dharmas are empty of inherent existence and that dependent origination is free from the extremes of elaboration. In addition to that, the Fundamental Wisdom, which refutes the truth of birth, etc., these two are fundamental or primary. The Sixty Stanzas on Reasoning, which establishes it through reasoning. Refuting the faults of others' arguments is the Refutation of Objections. Explaining the method of arguing with non-Buddhists is the Thorough Investigation. Although it does not exist in ultimate truth, in conventional truth, worldly terms are reasonable and established, the Establishment of Terms, these six treatises. The Ornament for Clear Realization, which mainly explains the indirectly expressed meaning or the meaning of Abhisamaya, is: Omniscience, Path Knowledge, and Basis Knowledge, i.e., the three wisdoms of the object of entry. Complete Clear Realization, Peak Clear Realization, Gradual Clear Realization, and Instantaneous Clear Realization, i.e., the four entering yogas. The result of entering the path is the Dharmakaya, which is summarized as eight aspects to be explained. The thirty-two verses that summarize these main meanings are the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, which says: "The basis and the object, as well as the action and meditation, with classification, sign, downfall, and benefit, should be truly declared." Therefore, the basis is the Buddha, the object is the retinue, the action is the mother (Prajnaparamita), how to practice with the ten practices, and meditation is the imputation and defamation of unreal and real things.