Tibetan
འདེབས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྟོག་པ་སྟེ་རྣམ་གཡེང་བཅུའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་བཅུ་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། རྟགས་ལ་བདུད་ལས་ཀྱི་རྟགས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་གཉིས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་སྤངས་ན་རྣམ་སྨིན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་དང་། སྟོང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེས་བཀང་ནས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་བས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་དེ་ཉིད་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཟླས་ཏེ་བཤད་པར་འདོད་དོ། །སྒོ་གསུམ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་འབུམ་ཏཱིག་སྟེ་དེ་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཐོག་མར་གླེང་གཞིས་སྐབས་ཕྱེ་ནས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་གང་ཟག་གང་གིས་གང་གི་ཕྱིར་དུ་གང་ལ་བསླབ་ཚུལ་བཞིས་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་དེ་ནས་སྐབས་དང་པོའི་བར་ལ་འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ། དེ་ནས་མཇུག་རྫོགས་ཀྱི་བར་ལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་སྟེ་གསུམ་མོ། །རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་ནི་དང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པ་གཅིག་དང་། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས་དང་། རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་བཞི་དང་། བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་གོ། འདི་དཾ་ཥྚ་སེ་ནས་བྱས་ཟེར་ཀྱང་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གཞུང་འགྲེལ་དུ་རིགས་ཤིང་འདི་དང་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། བསླབ་བཏུས་སམ། མདོ་བཏུས་སམ་ལྟ་སྤྱོད་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྟོན་པ་སྤྱོད་འཇུག་གམ་སྒོམ་རིམ་རྣམ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་བཀའ་མཐའ་མའི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་ཆ་གསལ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་མཛད་པའི་མདོ་སྡེ་རྒྱན། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད། རྒྱུད་བླ་མ་སྟེ་བཞིའི་དང་པོ་གཉིས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད། ཐ་མ་གཉིས་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་ཁ་ཅིག་འཆད་ཀྱང་ཤེས་བྱེད་མ་མཐོང་ངོ་། །མདོ་སྡེ་རྒྱ
Chinese
将一与异，本体与差别，如名而解其义，如义而解其名，即为对治十种散乱的十种禅修。从内空性到无事物之自性空性之间，详细区分有十六空性。在征象方面，有魔业的征象和不退转的征象两种。如果舍弃般若波罗蜜多，将堕入恶趣。用充满三千世界的珍宝进行布施，不如修持般若波罗蜜多功德大，等等。以最初的两种利益概括一切，并且因为需要而重复讲述。十万颂中以三种门类的十一种方式进行阐述，即最初以王母开篇，划分章节，对根器敏锐的调伏对象说：舍利子，大菩萨如果想要以一切方式现证圆满菩提，就应当精进于般若波罗蜜多。意思是说，以何人、为何人、于何处修学四种方式概括了一切要义，从此处到第一品之间是略说之门，从此处到结尾之间是广说之门，共有三种门类。十一种方式是：首先是对舍利子开示，然后是善现所说一种，然后是对帝释天开示两种，对善现开示四种，对弥勒开示两种，对阿难开示并完全交付，共十一种。据说这是达湿吒犀那所作，但与世亲的论释相符，并且此论与《八千颂精简义》二者都阐述了唯识。
English
To understand one and different, essence and distinction, as the name is, so is the meaning, and as the meaning is, so is the name, which are the ten meditations to counteract the ten distractions. From inner emptiness to the emptiness of the nature of non-things, there are sixteen emptinesses that are distinguished in detail. In terms of signs, there are two signs: the sign of demonic activity and the sign of non-retrogression. If one abandons the Prajnaparamita, one will fall into the lower realms. It is said that making offerings by filling the three thousand worlds with jewels is less meritorious than practicing the Prajnaparamita, and so on. The first two benefits encompass everything, and they are repeated because of the need. The hundred thousand verses explain in eleven ways within three categories, that is, initially beginning with the Queen Mother, dividing into chapters, and saying to the sharp-witted disciples: Shariputra, a great Bodhisattva who wishes to fully awaken to perfect enlightenment in all ways should strive in the Prajnaparamita. This means that the four ways of who, for whom, and where to study summarize all the essential points. From here to the first chapter is the door of brief explanation, and from here to the end is the door of extensive explanation, so there are three categories. The eleven ways are: first, the teaching to Shariputra, then one spoken by Subhuti, then two teachings to Indra, four teachings to Subhuti, two teachings to Maitreya, and the teaching to Ananda and complete entrustment, making eleven in total. It is said that this was composed by Dṛṣṭasena, but it is consistent with Vasubandhu's commentary, and this treatise and the 'Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses' both explain the Mind-Only doctrine.