Tibetan
བཅོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་མ་རེ་རེ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱལ་ཀྱི་བཀར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། བཀའ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྡུད་པ་དང་། ཟབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། འཁྲུགས་པ་བསྡེབ་པའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ་མོ། །དང་པོ་འདུལ་བའི་མདོ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནམ་བསླབ་བཏུས་ལྟ་བུའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་སྟོན་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་སྟོན་པ་དང་། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟོན་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་ཕལ་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་བརྟག་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་བརྒྱ་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་གསོ་ཐིགས་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཛོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མངོན་མཐོའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། ཐར་པའི་རྟེན་དུ་འགྲོ་སྲིད་དེ། མི་ཡི་ཆོས་ལུགས་ལེགས་སྤྱད་ན། །ལྷ་ཡུལ་བགྲོད་པ་ཐག་མི་རིང་། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ཐེམ་སྐས་ལ། །འཛེགས་ན་ཐར་པ་གམ་ན་འདུག་ཅེས་ཤེས་རབ་བརྒྱ་པར་འབྱུང་བས་སོ། །དེའི་ཕྱོགས་མཐུན་མི་བརྟག་པ་རྟ་བརྟག་པ། གླང་པོ་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོ་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་པར། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་དག་ཚར་བཅད་རྗེས་གཟུང་དང་། །བདག་ཉིད་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བརྩོན་བྱེད། ཅེས་པས་གཞན་ཚར་གཅོད་པ་གཏན་ཚིགས་རིག་པ་དང་སྒྲ་རིག་པ་གཉིས། རྗེས་སུ་འཛིན་པ་གསོ་བ་རིག་པ་དང་བཟོ་རིག་པ་གཉིས། བདག་ཉིད་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནང་རིག་པའོ། །གཏན་ཚིགས་རིག་པ་ལ་མངོན་སུམ་རང་དོན་རྗེས་དཔག་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གཞན་སེལ་དཔེ་ལྟག་ཆོད་བརྟག་པ་སྟེ། དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ཚད་མའི་མདོ་ལྟ་བུའམ། དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བདུན་ལྟ་བུའམ། བརྟག་པ་སྡེ་བདུན་ནམ། གྲུབ་པ་སྡེ་བརྒྱད་དམ། རྗེས་འབྲང་བདུན་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བདུན་ནི། གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ་དང་། གྱེས་པ་ཡན་ལག་དང་འདྲ་པའི་བསྟན་བཅོས་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་རིགས་ཐིགས་རྣམ་ངེས་རྣམ་འགྲེལ་གསུམ་མོ། །ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་རྣམ་ངེས་ཚད་མའི་མདོའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་དེ་ཡི་ལུགས་ནི་གསལ་བར་བྱ། ཞེས་འབྱུང་ཞིང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་མདོའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་མཛད་པ་ཉིད་འཐད་དོ། །ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞི་ནི་མངོན་སུམ་ལེའུ་ལས་འཕྲོས་པ་ནི་མེད། རང་དོན་རྗེས་དཔག་ལས་འཕྲོས་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་སྤྱིར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་དང་། རྟོགས་དཀའ་བ་ཁྱབ་པའམ་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པས་འབྲེལ་བ་བརྟག་པ་སྟེ་གཉིས། གཞན་དོན་ལེའུ་ལས་འཕྲོས་པ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པ་དང་རྒྱལ་ཕམ་ཚར་གཅད་ཀྱི་གནས་སྟོན་པ་རྩོད་པའི་རིགས་པ་དང་། ངག་ལས་གཞན་བློ་རྟོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་ལའང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ། རང་ལུས་བློ་སྔོན་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱ་བ་མཐོང་ནས་གཞན་ལ་དེ། །འཛིན་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བློ་ཤེས་འགྱུར། །སེམས་ཙམ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་མཚུངས། ཞེས་སྟོན་པ་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་དང་བདུན་ནོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་བོད་རྣམས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྟོག་གེ་གཏན་ཚིགས་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ལ། མངོན་པ་ནི་ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་བཤད་རིགས་པར། དེ་ཡི་ཕྱིར་རྟག་རྟོག་ཕྱིར་དང་། །སྔོན་གོམས་ཕྱིར་སྔོན་མ་བྱས་ཕྱིར། །ལུང་ལ་མི་བརྟེན་ཉིད་ཕྱིར་དང་། །བརྩོན་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཕྱིར་དང་། །སྔོན་ཕངས་ཕྱིར་དང་ཡོངས་གཟུང་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་གེ་ཕུན་སུམ་རྣམ་ལྔར་འདོད། ཅེས་ལུང་ལ་མི་བརྟེན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས། རྟོག་གེ་རྟེན་ཅིང་མ་ངེས་ལ། །མ་ཁྱབ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱོ་བ་ཅན། །བྱིས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པར་འདོད། ཅེས་འབྱུང་ཞིང་། མངོན་པ་ནི་མ་མོ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ཡང་། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཞེན་པ་རྣམས་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་འདི་བརྩམས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ལས་ནི་སྟོན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོས་ནས་འབད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བར་དུ་མ་བསྐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་ཉིད་ལས་གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་འཁྲིད་ན། །ཐུབ་པའི་བསྟན་ལས་ཆེར་བསྲིངས་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་མཚན་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཞ
Chinese
因为说是对治之故。因此，后后都殊胜，因为是佛陀所宣说的缘故。
English
Because it is said to be a remedy. Therefore, each subsequent one is superior, because it is explained in the words of the Buddha.
Chinese
“意的规律要阐明。”这样说。导师法胜所作的经部释是合理的。四支论典中，现量品没有引申出的。为自义的现比量引申出两种：总的确定所立法与宗法遍是因明论滴；难以理解的遍，或确定法与有法之间的关系，是关系考察，共有两种。为他义品引申出，为反驳而辩论，以及显示胜负裁决之处的论式理，以及从言语中了解他人的心意，在名言上与唯识也不相违背的显示：自身心识先行的，行为见到后对他人，为了执持如果心识了解，唯识宗也同样如此。显示成立他相续等共有七种。这些等等的论理著作，藏人说是俱舍藏是不合理的，因为论理是因明理性的著作，而俱舍是内学的著作的缘故。《释量论》中说：“因此常计度故，先习故未先作故，不依圣言自体故，勤故作意故，先吝故及总摄故，及所作事已作故，计度圆满说五相。”因为说了不依赖圣言的缘故。在《经庄严论》中说：“分别思惟依且不定，非遍虚假且疲厌，是说依于诸稚童。”这样说。俱舍是母论，因此这样相违背的缘故。《集量论》中也说：正量与所量靠近陈述，因为外道的观点没有意义的缘故。为了使执着于此者退转的缘故而造此论，不是仅仅以此而进入如来教法，因为它的法不是分别思惟的境的缘故。从退转中听闻导师的法性后，会毫不费力地证悟，因为没有中间的阻碍的缘故。以及，如果有人从分别思惟的道路上引导到法性，就是大大地破坏了能仁的教法。即使如此，如来教法的体性，如果其他
English
It says, "The law of intention should be clarified." It is reasonable that Acharya Dharmottara made a commentary on the sutra. Among the four branch treatises, there is nothing derived from the chapter on direct perception. Two are derived from inference for oneself: establishing the general pervasion of the property of the subject and the probandum is Hetubindu (藏文：གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་，梵文天城体：हेतुबिन्दु，梵文罗马拟音：Hetubindu，汉语字面意思：因明论滴); establishing the difficult-to-understand pervasion or the relationship between the sign and the property of the subject is Sambandhapariksa (藏文：འབྲེལ་བ་བརྟག་པ་，梵文天城体：सम्बन्धपरीक्षा，梵文罗马拟音：Sambandhapariksa，汉语字面意思：关系考察), there are two. Derived from the chapter on others, the Vaada Vidhi (藏文：རྩོད་པའི་རིགས་པ་，梵文天城体：वादविधि，梵文罗马拟音：Vaada Vidhi，汉语字面意思：论式理) which shows the place of debate for refutation and the determination of victory and defeat, and showing that understanding the minds of others from speech is not contradictory to Cittamātra in terms of terminology: 'One's own body is preceded by mind; having seen the action, to others, if the mind understands in order to grasp it, this is also similar in Cittamātra.' Showing the establishment of other continuums and there are seven. It is unreasonable for Tibetans to say that these and other treatises on reasoning are Abhidhamma Pitaka, because reasoning is a treatise on logic and reason, and Abhidhamma is a treatise on inner science. In the commentary on logic, it says, "Therefore, because of constant thought, because of prior habituation, because of not doing it before, because of not relying on scripture itself, because of diligence, because of attention, because of prior stinginess, and because of complete grasping, and because the work has been done, reasoning is said to have five perfections." Because it is said that it does not rely on scripture. In the Ornament of the Sutras, it says, "Reasoning is dependent and uncertain, non-pervasive, false, and weary, it is said to rely on children." It says so. Abhidhamma is the mother, so it is contradictory. In the Compendium of Valid Cognition, it also says: Because the statement of valid cognition and the object of valid cognition being close is meaningless to the Tirthikas. This treatise was composed to turn back those who are attached to it, but not to enter the teachings of the Tathagata by this alone, because its Dharma is not the object of reasoning. Having heard the Dharma nature of the teacher from turning back, one will realize it effortlessly, because there is no intermediate obstruction. And, whoever leads to Dharma nature from the path of reasoning greatly destroys the teachings of the Thubpa. Even so, the nature of the Dharma of the Tathagata, if other
Tibetan
ན་དུ་འགྲོ་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། ། སྒྲ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི། རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་དང་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ལ། སྒྲའི་མདོ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་བྱིངས་དང་མིང་། རྐྱེན་ལ་བྱིངས་ལས་མིང་བསྒྲུབ་པ་བྱེད་ལྡན་གྱི་རྐྱེན། མིང་ལས་མིང་གཞན་སྒྲུབ་པ་དེ་ཕན་གྱི་རྐྱེན། དེ་ལའང་སྤྱི་དང་གྲངས་མེད་དང་དངོས་པོའི་རྐྱེན་གསུམ་མོ། །བྱིངས་ལས་ཚིག་བསྒྲུབ་ཅིང་དུས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཏིང་དང་། མིང་ལས་ཚིག་བསྒྲུབ་ཅིང་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སུ་པ་དང་། རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་གྱི་བར་དུ་གཞུག་པ་ཨ་ག་མ་དང་། བྱིངས་གཞན་དུ་སྒྱུར་བའི་ཉེར་སྒྱུར་རྣམས་སོ། །ཉེར་བསྒྱུར་ནི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་སོ། །རྣམ་འགྱུར་ནི་མཚམས་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ཡི་གེ་དབྱི་བ་དང་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་དང་ཚིག་གི་བསྡུ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་བསྡུས་པའམ། ཡང་ན་མཚམས་སྦྱོར་དང་མིང་དང་ཀུན་བཤད་པ་དང་། ཀྲྀཏ་དང་བཞིས་མདོའི་དོན་རྩ་བ་བསྟན་ལ། བྱིངས་ཉེ་བསྒྱུར་ཨུ་ཎ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་དག་གིས་འཆད་པ་ཀ་ལཱ་པ་ལྟ་བུའམ། ཡི་གེའི་ཚོགས། མིང་གི་ཚོགས། ཚིག་གི་ཚོགས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་འཆད་པ་སྨྲ་སྒོ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་བསླབ་པར་བྱའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གང་ཡང་མིན་ནོ། །དེ་དག་དང་འབྲེལ་བ་ཡི་གེ་ལྕེ་ཡང་གི་བྱེ་བྲག་གི་སྦྱོར་ཚུལ་དང་། པྲ་སྟཱ་ར་དགོད་པ་སྟོན་པ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་དང་། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་རྟགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། མིང་གཅིག་དོན་མང་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་མངོན་བརྗོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འཆི་མེད་མཛོད་ལྟ་བུ་དང་། སྙན་དངགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་སྙན་དངགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་སྙན་དངགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་ཚུལ་དང་། རྒྱན་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དང་། བྱ་དཀའ་དང་། གབ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའམ། དེ་སྦྱར་ནས་སྟོན་པ་ཟློས་གར་ལ་སོགས་པའོ། །སྙན་དངགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་སྒྲའི་ཡན་ལག་གམ། ཡང་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། འཆི་མེད་མཛོད་ལས། སྙན་དངགས་ངེས་བརྗོད་མཆོད་སྦྱིན་ཏེ། །འདི་གསུམ་རིག་བྱེད་གསུམ་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །གསོ་པ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི། ནད་དང་ནད་ཀྱི་གཞི་དང་ནད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྨན་དང་དེས་གསོ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དང་བཞི་སྟོན་པའམ། ཡང་ན། ལུས་དང་བྱི
Chinese
因此，经文中说，如果生病了，就应该进行检查。 声明学论典，是通过归纳为自性、缘和变异三者来阐述的。即声音的根本论及其分支。自性是体和名。缘包括从体产生名的能动缘，以及从名产生其他名的彼缘。后者又分为一般缘、无数缘和事物缘三种。从体产生词并区分时态的是“婷”，从名产生词并区分意义的是“苏巴”，置于自性和缘之间的是“阿嘎玛”，以及将体转换为其他形式的“近转”。近转在自性上是种类。变异是指由于连接等原因，字母的省略和转换等，以及词的缩略等。这些声音的表达可以概括为：或者通过连接、名和总述，以及“克里特”和四者来揭示根本论的要义，而体、近转、“乌纳”等是分支。像《卡拉帕》那样解释它们，或者像《语门》那样，通过归纳为字母的集合、名的集合、词的集合三者来阐述。这些也不是为了获得四种各自正确的智慧而应该学习的三藏中的任何一种。 与这些相关的是字母舌头的特殊组合方式，以及像《珍宝生源》那样阐述排列方式的诗学论典，还有名的类别和三种性别的区分，以及像《不死藏》那样阐述一个名对应多个意义的方式的词典论典，以及诗学论典，其中阐述了诗学的定义、诗学的不同观点和主张，以及三十五种修辞格、难题和谜语等，如《明镜》，或者结合这些来阐述的戏剧等。诗学等是声明学的分支，或者是吠陀的分支。如《不死藏》所说：“诗歌、确定语、祭祀，这三者是吠陀的第三部分。” 医学论典，是阐述疾病、疾病的基础、疾病的对治药物以及用药物治疗的行为这四者，或者阐述身体和
English
Therefore, it is said in the scriptures that if one becomes ill, one should be examined. The treatises on grammar explain by summarizing into three: nature, condition, and transformation. That is, the root text of sound with its branches. Nature is the base and the name. Conditions include the agentive condition that produces names from the base, and the 'that-for' condition that produces other names from names. The latter is further divided into three: general condition, countless condition, and object condition. 'Ting' produces words from the base and distinguishes tenses, 'Supa' produces words from names and distinguishes meanings, 'Agama' is placed between nature and condition, and 'Near-transformation' transforms the base into other forms. Near-transformation is a kind of nature. Transformation refers to the omission and transformation of letters due to conjunctions, etc., and the abbreviation of words, etc. The expressions of these sounds can be summarized as: either revealing the essence of the root text through conjunctions, names, general statements, and 'Kṛt' and the four, while the base, near-transformation, 'Uṇa', etc., are branches. Explaining them like the Kalāpa, or explaining by summarizing into three: the collection of letters, the collection of names, and the collection of words, like the Smṛti-dvāra. These are also not any of the three pitakas that should be studied to obtain the four kinds of correct wisdom. Related to these are the specific combinations of letters and tongue, and poetic treatises like the Ratnākara that explain the arrangement of prastāra, the classification of name categories and three genders, and lexicographical treatises like the Amarakośa that explain how one name applies to many meanings, and poetic treatises that explain the definition of poetry, different views and claims of poetic tenets, and thirty-five ornaments, difficult tasks, riddles, etc., like the Kāvyādarśa, or dramas, etc., that explain by combining these. Poetics, etc., are branches of grammar, or branches of the Vedas. As the Amarakośa says: "Poetry, definite speech, sacrifice, these three are the third part of the Vedas." The medical treatises explain the four: disease, the basis of disease, the antidote to disease, medicine, and the behavior of healing with it, or explain the body and