Tibetan
པའི་ས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འོད། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །སྙིང་རྗེ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིས། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། །གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང་བ་ཡིན། །སྙིང་རྗེ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཞེས་པ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ། །བུ་སྡུག་མེ་འོབས་ལྷུང་བ་ཡི། །མ་ཡིས་འདོན་ཐབས་བྱེད་པ་ལྟར། །རང་ལ་ནུས་པ་ཡོད་གྱུར་ན། །རང་ཐེད་ལ་བཏང་ནས་འདོན་པ་ཡིན། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་ནོན་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་ན་ཨང༌། །སྙམ་པས་སྙིང་རྗེ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །སྙིང་རྗེ་སེམས་དང་འདྲེས་པར་བསྒོམ། །ཁ་ཞེ་མ་འཛོལ་དགོས་པ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་མནར་བ་ཡིས། །འཁྲུལ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཀུན། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ཡི། །རྐྱེན་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་བྱ། །མི་དགེ་རྣམ་བཅུ་སྤྱོད་པ་ལ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་མ་རྟོགས་པས། །སྙིང་རེ་རྗེ་ཨང་སྙམ་དུ་བསྒོམ། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དང་ནི། །སྙིང་རྗེ་སྒོམ་མཁན་སྙིང་རྗེ་གསུམ། །མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་སོ་སོར་ཡང༌། །གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་གཅིག །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་ན་ཡང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ངང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །ཅེས་གསུངས། དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་ཀྱང༌། །དེ་གསུམ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་གཅིག །རང་གི་འཁོར་རམ་གཞན་དག་ལ། །ཕན་བཏགས་ལན་དུ་སླར་ལ་སྡང༌། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞུ་བ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྒྲུབ་པ་དང༌། །ཆུང་ངུ་བཏང་ནས་ཆེན་པོ་སྒྲུབ། །ཀུན་སློང་ངན་པས་བསླང་བ་ཡིས། །རང་འདོད་ཕུག་ཏུ་ཤོར་བས་ལེན། །ཕན་འདོགས་བྱེད་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་བསླངས་ནས། །དྲིན་ཅན་ཕ་དང་མ་རྣམས་ལ། །ཕན་འདོགས་བྱེད་པའི་དུས་ཚོད་དུ། །བྱམས་པས་ཕན་འདོགས་བྱེད་གྱུར་ན། །སྡང་སེམས་མེད་ཅིང་བྱམས་པ་ཡིན། །བྱམས་པ་སྒོམ་མཁན་རང་གི་སེམས། །སེམས་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ། །བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཐམས་ཅད་ལྷ་རུ་སྒོམ་གྱུར་ན། །གཞན་གྱིས་རང་ཉིད་ལྷ་རུ་མཐོང༌། །དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ལ་བསྒོམ། །ཐམས་ཅད་རང་ལ་གུས་པར་འོང༌། །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལས། །མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུ་ཡི། །སོ་སོར་ཐར་དང་བྱ
Chinese
三界处处皆光明，无缘大悲由此生。以三悲悯之果报，现证圆满成佛陀，利他事业自然成。如何修持悲悯心？于诸痛苦众生起，如母救子堕火坑，竭尽所能救拔之。若己有能力之时，纵身投入亦救度。于诸一切有情众，因与道及果位等，压迫痛苦之众生，此之痛苦若能息，如是恒常修悲悯。悲悯之心与心融，口心不一不可有。为二取执所困扰，感受错谬之痛苦，诸法万象之显现，了悟自心即法身。于因缘成熟之众生，开示无二法身之理。行持十种不善业，因未了悟自心为法身，悲哉痛哉如是修。悲悯生起之对境，修持悲悯之行者，以及悲悯此三者，虽有差别各自异，然于无二双运法身中，三者合一无分别。如是若无执着想，然于痛苦之众生起，自然生起广大的悲悯。如是《圣者云》中说，无有大悲及众生想。如是虽有种种差别，然此三者悲悯体性一。于己之眷属或他人，施以恩惠反遭怨，其原因在于何处？乃因追求世间八法，舍小而求大之故。以恶劣动机所驱使，私欲深重故取利。于行饶益之对境前，以菩提心为出发点，于有恩之父母等众，行饶益之时节里，若以慈爱行饶益事，则无嗔恨唯有慈爱。修持慈爱行者之心，心性修持为大手印。修持生起次第瑜伽士，若将一切观为本尊天，他人亦视己为本尊天。于此要点专注而修持，一切众生皆敬重。于诸佛语及论典中，犹如醍醐精华般，别解脱戒与
English
Everywhere in the three realms is light, from which arises unconditioned compassion. Through the fruition of the three kinds of compassion, one attains perfect enlightenment, and spontaneous benefit for others arises. How to cultivate compassion? Towards sentient beings suffering, like a mother rescuing her beloved child from a pit of fire, exert all efforts to save them. If one has the ability, one would jump in to rescue them. For all sentient beings, regarding the causes, paths, and results, for sentient beings oppressed by suffering, if only their suffering could cease, constantly cultivate compassion with such thoughts. Cultivate compassion so that it merges with the mind. One must not have duplicity between words and heart. Tormented by the duality of grasping and clinging, experiencing the suffering of delusion, all the diverse appearances of phenomena, realize that one's own mind is the Dharmakaya. To sentient beings whose circumstances are ripe, reveal the truth of the non-dual Dharmakaya. Engaging in the ten non-virtuous actions, because one has not realized one's own mind as the Dharmakaya, cultivate with thoughts of "How pitiful! How sad!" The object of arising compassion, the one who cultivates compassion, and compassion itself, although their characteristics are distinct and separate, in the non-dual union of Dharmakaya, the three are one and inseparable. Thus, even without specific focus, towards sentient beings who are suffering, great compassion arises naturally. As it is said in the Sutra Collection of the Noble Ones, "There is no great compassion and no perception of sentient beings." Thus, although there are various distinctions, the essence of these three is one of compassion. To one's own retinue or others, bestowing kindness but receiving hatred in return, what is the reason for this? It is because of pursuing the eight worldly concerns, giving up the small to seek the great. Driven by evil intentions, taking advantage due to deep-seated selfishness. Towards those whom one benefits, with bodhicitta as the motivation, towards kind parents and others, at the time of bestowing benefit, if one bestows benefit with love, there is no hatred, only love. The mind of the one who cultivates love, cultivate the nature of mind as the Mahamudra. The yogi who cultivates the generation stage, if one visualizes everything as deities, others will also see oneself as a deity. Focus on this key point and cultivate, and all beings will come to respect you. From all the Buddha's words and treatises, like the essence of butter, the Pratimoksha vows and
Tibetan
ང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །འགལ་འབྲེལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། །སྡོམ་པ་ཇི་ལྟར་སྲུང་ཚུལ་དང༌། །ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་ཞུ་བ་ནི། །སྲུང་བ་སོ་སོར་སྲུང་བ་ཡིན། །དེ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྣམ་གསུམ་ལ། །ཤའུ་བཞིན་དུ་འཛེམ་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ། །ཕམ་ལྟུང་ཉེས་བྱས་མི་གོས་པས། །དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་བསྟེན་པར་བྱ། །རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། །རྩ་བ་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ལ། །དུས་དང་མ་འབྲེལ་སྤྱོད་པ་རྣམས། །ཆོས་ལ་སྙད་བཏགས་མི་དགེ་སྤྱོད། །ལོག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །དམ་ཚིག་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་སྤངས། །དེ་དུས་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། །མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། །སོ་སོར་ཐར་པས་གཉེན་པོ་བསྟེན། །གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། །གཞན་དོན་གང་ཆེ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། །གཞི་ཆེར་འོག་མ་གཉིས་པོ་བཞིན། །སྲུང་དང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན། །གསང་སྔགས་རང་གི་སྡོམ་པ་ནི། །གོ་ལྡོག་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་བླངས་པས། །འགལ་བ་སྤོང་ཞིང་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟེན། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་བསྲུང་ན་ཡང༌། །རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ། །གཞི་ལམ་འགལ་བ་འདུས་གྱུར་ན། །ཡར་ལྡན་ཚུལ་དུ་བསྐྱང་བར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། །སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ། །གཞི་གཅིག་འགལ་བ་འདུས་གྱུར་ན། །ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ནི་ཆེ་མི་བཏང༌། །ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཤེས་བྱས་ལ། །གོང་མའི་གོང་མ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་ནི། །གཞི་ནི་གང་དུ་གཅིག་གྱུར་ནས། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་སུ་ནི། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཆོས་བསྟེན་ན། །སོ་སོར་ཐར་དང་འགལ་བ་ཡིན། །མ་བསྟེན་གསང་སྔགས་དང་ཡང་འགལ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཆེན་དེ། །ཐེག་ཆུང་ངོ་རུ་མི་གཏོང་སྟེ། །དེ་ཡི་ཡར་ལྡན་སྐྱོང་ཚུལ་ནི། །སོ་སོ་ཐར་དུ་བཀག་པ་ནི། །ཉོན་མོངས་སྤྱད་ཀྱི་དོགས་པས་བཀག །སྨིན་བྱེད་དབང་གི་དུས་དང་ནི། །དབང་ནི་གསུམ་པ་ཐོན་དུས་སུ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། །འདོད་ཆགས་བདེ་བ་ཡར་ལྡན་ནས། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོར་ཡར་ལྡན་ཡིན། །ཤ་ཆང་དགུང་དྲོ་ཟོས་གྱུར་ན། །ཉོན་མོངས་སྤྱད་ཀྱིས་དོགས་པ་དེ། །འདིར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། །ཕུང་པོ་རྒྱལ
Chinese
我菩提心。 持明咒等之， 相违相关法之差别与， 如何守护律仪之方式与， 修持之方式请示者， 守护各自守护也。 其中别解脱者， 于三种不善业， 如避毒般而遮止也。 菩提心之律仪者， 不沾染失败堕罪恶行故， 当恒常依止正念。 持明咒之律仪者， 根本支分三昧耶， 与时机不符之行， 以法为借口行不善， 以邪妄之苦行行事， 乃是毁坏三昧耶之， 舍弃生起堕罪之四因。 彼时修持者， 舍弃不顺品诸法与， 修持顺品者， 以别解脱为对治而依止， 乃是舍弃损害他者。 菩提心之律仪者， 乃是行于何者他利大。 持明咒之律仪者， 如广大之下方二者般， 守护与修持也。 自宗密咒之律仪者， 以颠倒之方式而修持， 舍弃相违而依止顺品。 如是纵然各自守护， 持明咒之律仪三者， 若于地道相违相合， 当以向上增进之方式而行持。 如是于瑜伽之， 金刚顶续中亦云， 别解脱与菩提心， 持明咒之律仪三者， 若于一地相违相合， 勿因小而舍大， 了知功德向上增进后， 当行持上方之上方。 如是宣说故，于此三种律仪者， 地于何处成一， 于会供轮之时， 若依止彼二之法， 与别解脱相违也， 不依止亦与密咒相违。 勿舍弃大乘之重大意义， 为小乘之见解， 彼之向上增进行持之方式者， 于别解脱中所遮止者， 乃因疑虑行持烦恼而遮止。 于成熟灌顶之时与， 灌顶乃是第三出现之时， 俱生之智慧生起， 由贪欲安乐向上增进， 彼即是大者向上增进也。 若于中午食肉饮酒， 彼疑虑行持烦恼者， 于此处会供轮中， 五蕴胜
English
I, Bodhicitta. Of the Vidyadhara mantra and so on, The differences between contradictory and related dharmas, and How to protect the vows, and The way to practice, I ask, Protecting is protecting separately. Among them, the Pratimoksha is Avoiding the three kinds of misconduct Like avoiding poison. The Bodhicitta vow Does not incur defeat, downfall, or misdeeds, So one should constantly rely on mindfulness. The Vidyadhara mantra vow is Root and branch, Samaya, Practices that are not in accordance with the times, Using Dharma as an excuse to engage in non-virtue, Engaging in perverse asceticism, Are the causes of breaking Samaya, Abandon the four causes of falling. At that time, the practice is Abandoning unfavorable factors, and Practicing favorable factors is Relying on Pratimoksha as an antidote, Which is abandoning harm to others. The Bodhicitta vow is Practicing whatever benefits others greatly. The Vidyadhara mantra vow is Like the two below on a large basis, Protecting and practicing. The secret mantra's own vow is Practicing in a reversed way, Abandoning contradictions and relying on favorable factors. Even if one protects them separately like that, The three Vidyadhara mantra vows, If the ground and path become contradictory and combined, One should practice in an upwardly enhancing way. It is like that, in the Yoga's Vajrasekhara Tantra also, Pratimoksha and Bodhicitta, The three Vidyadhara mantra vows, If the contradictions are combined on one ground, Do not abandon the great for the sake of the small, Having understood the upwardly enhancing qualities, One should practice the higher of the higher. As it is said, therefore, for these three vows, When the ground becomes one, At the time of the Tsok khorlo, If one relies on the Dharma of those two, It contradicts Pratimoksha, Not relying also contradicts secret mantra. Do not abandon the great meaning of the Mahayana For the view of the Hinayana, The way to maintain its upward enhancement is What is prohibited in Pratimoksha Is prohibited because of the doubt of practicing afflictions. At the time of the ripening empowerment, and When the third empowerment arises, The co-emergent wisdom arises, From desire and bliss, upward enhancement, That itself is the great upward enhancement. If one eats meat and drinks alcohol at noon, That doubt of practicing afflictions, Here in the Tsok khorlo, The five aggregates prevail.