Tibetan
པོ་དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། བར་དུ་ལམ་གྱི་གནས་ཐབས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླངས། ཕྱིས་ནས་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །ལྔ་པ་ལམ་མཆོག་ཅེས་པ་ནི། ལམ་ལྔ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་འདི་ཡི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་ན་ལམ་མཆོག་གོ །འབྲས་བུ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ནས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པས། འདི་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ། འབྲས་བུ་གཞན་ནས་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་ལ་ལམ་གྱི་བརྡའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན། འོ་ན་འབྲས་བུ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་པས། ཕྱག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྒྱ་འཁོར་འདས་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མིན་པ་གཞན་མེད། དེ་ལས་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་ན་ཆེན་པོའོ། །རིམ་པ་ནི། སེམས་རིག་པ་གདོད་ནས་དག་ཅིང་སྟོང་པ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། བདེ་སྟོང་དེ་རྟོགས་པས་སྣང་བར་ཤར་བས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། རང་ཉིད་སྐུ་བཞི་མངོན་དུ་བྱས་ཙམ་ན། གཞན་དོན་འབྱུང་བས་ན་འབྲས་བུའོ། །དཔེར་ན་ཉི་མ་ཡོད་པས་འོད་ཡོད་ལ་འོད་ཀྱིས་མུན་པ་སེལ་བ་ལྟར། ཆོས་སྐུ་ཡོད་པས་གཟུགས་སྐུ་ཡོད་ལ་གཟུགས་སྐུས་གཞན་དོན་གྲུབ་པས་རིམ་པའོ། །མཇུག་གི་དོན་ལ་གསུམ། བཟོད་གསོལ་དང༌། བསྔོ་བ། སྨོན་ལམ་མོ། །བཟོད་གསོལ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཡང་རང་བཞིན་རྐྱེན་གྱིས་མ་སྨིན་པས་གསང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་མེད་ཀྱང་རང་གིས་རང་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གསང་བ་དང༌། དེ་རང་ལ་ཡོད་པས་མ་བསྟེན་པས། རྐྱེན་གྱིས་གསང་བ་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་དང་མཇལ་ཞིང༌། བླ་མ་ལ་བསྟེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསང་བ་ལས། ད་ལན་ཏེ་ཆོས་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པས་གཅེར་མཐོང་དུ་བསྟེན་པ་ལས་བླ་མ་ཡི་དམ་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་མི་མངའ་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྣོད་མི་ལྡན་པའམ། བླུན་པོ་གཏི་མུག་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། ཆོས་ཟབ་མོར་མི་སྣང་ཟེར་ནས་ཆོས་ལ་སྨད་པ་འབྱུང་བས། ཆོས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་
Chinese
首先，通过事物的安立方式来确定。中间，通过道的安立方式来修持。之后，是功德生起的次第。第五，所谓殊胜道，是五道之中没有比这更高的，所以是殊胜道。果，是从大乘密法中说果为道。不是说这个本身显现，而是没有从其他地方获得果的，所以用道的象征名称来称呼果。那么，这个果是什么呢？就是所谓的大手印。手是无二的智慧，印是轮涅、有法、法性等等，无论有多少法，没有不是无二智慧的。以不超越它的意义来说是印。因为没有比它更高的，所以是大的。次第是，心之觉性本来清净且空性，光明法身是无漏的，安乐空性无别而住是圆满报身。证悟安乐空性而显现的是化身。这三者无别是自性身。仅仅是自己显现四身，就能成办他利，所以是果。例如，因为有太阳所以有光，光能消除黑暗一样。因为有法身所以有色身，色身能成办他利，所以是次第。结尾的意义有三，忏悔，回向，发愿。忏悔是，一切众生的身语意三是身和五智的功德，也因为自性和因缘没有成熟而隐秘。一切众生本来就具有佛的身语意，没有任何遮蔽，但是自己没有证悟自己，所以是自性隐秘。因为它就在自己身上，所以没有依止，因缘隐秘是与真正的上师相遇，依靠上师的因缘而隐秘。现在，因为这个法存在于众生心中，所以赤裸裸地显现，因此上师、本尊、勇士、空行母、护法以及佛法的施主和佛法的守护者们，也都是为了佛法能利益众生而考虑，没有其他的想法。然而，不具器者或者愚笨痴迷者没有证悟，说佛法深奥而不显现，从而诽谤佛法，导致宣讲佛法变得没有意义。
English
First, it is determined by the method of establishing things. In the middle, it is practiced by the method of establishing the path. Afterwards, it is the order of the arising of merits. Fifth, the so-called supreme path is the supreme path because there is nothing higher than this among the five paths. The fruit is said in the Great Vehicle Tantra to make the fruit the path. It is not that this itself manifests, but there is no way to obtain the fruit from elsewhere, so the fruit is named with the symbolic name of the path. So, what is that fruit? It is the so-called Great Seal. The hand is the non-dual wisdom, and the seal is the cycle of existence, phenomena, the nature of reality, etc. No matter how many phenomena there are, there is nothing other than non-dual wisdom. It is a seal in the sense that it does not go beyond it. Because there is nothing higher than it, it is great. The order is that the awareness of the mind is originally pure and empty, the clear light Dharmakaya is without outflows, and the bliss and emptiness are inseparable, which is the Sambhogakaya. The manifestation of the realization of bliss and emptiness is the Nirmanakaya. These three are inseparable, which is the Svabhavikakaya. Just by manifesting the four kayas oneself, one can accomplish the benefit of others, so it is the fruit. For example, just as there is light because there is the sun, and light dispels darkness. Because there is the Dharmakaya, there is the Rupakaya, and the Rupakaya can accomplish the benefit of others, so it is the order. There are three meanings at the end: confession, dedication, and aspiration. Confession is that the three doors of body, speech, and mind of all sentient beings are the qualities of the five wisdoms of the body, and they are also secret because they have not matured due to their own nature and conditions. All sentient beings inherently possess the Buddha's body, speech, and mind, and there is no obscuration whatsoever, but because they have not realized themselves, it is naturally secret. Because it is in oneself, one does not rely on it, and the condition is secret when one meets the true lama, and it is secret because of relying on the lama. Now, because this Dharma exists in the minds of sentient beings, it is shown nakedly, so the lamas, yidams, heroes, dakinis, Dharma protectors, Dharma lords, and Dharma guardians also consider benefiting sentient beings with the Dharma, and have no other thoughts. However, those who are not vessels or who are foolish and ignorant do not realize it, and say that the Dharma is profound and does not appear, thereby slandering the Dharma, causing the teaching of the Dharma to become meaningless.
Tibetan
བས་མི་མཉེས་པ་འབྱུང་སྟེ། འོན་ཀྱང་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེས་པས་རང་འདོད་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲི་བ་མེད་ཅིང༌། རང་ཐད་ལ་བཏང་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ལ་ཕན་ན། དེས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པས། བསོད་ནམས་ཆེ་བར་སྣང་བས་གསུངས་པ་ཡིན་པ་ལས། དོན་མ་གོ་ཞིང་ཚིག་དོན་འགལ་བ་དང༌། ནོར་འཁྲུལ་བྱུང་བ་དང་གསང་བ་བསྒྲགས་པ་ལས་མི་མཉེས་གྱུར་པ་མཆིས་ན། གོང་མ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། བསྔོ་བ་ནི། ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་དངོས་པོ་གསུམ་ཚོགས་པ་བསྔོ་རྒྱུ། དེ་ལ་ཞིང་ནི། ཡར་གྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས། བླ་མ་ཡི་དམ། དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ། ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མ་མཆོད་འོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་རྫོགས་སྒྲིབ་པ་འབྱང་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བས་ཞིང་དག མར་གྱི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པས་ཞིང་དག་པའོ། །བསམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་་འདོད་པས་དག་པའོ། །དངོས་པོ་རང་གིས་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་ཤིང་ཡོད་པའི་དགེ་བ་དང༌། ཆོས་འདི་གསུངས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་རྟོགས་པར་འདོད་པས་དགེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ལ། སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བསྔོ་བ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་ཐུགས་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཡིན་པར་དེ་བསྔོའོ། །བསྔོ་བའི་མཁན་པོ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་ལུས་སྐུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ངག་གསུང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། སེམས་ཐུགས་མི་བསྐྱོད་པ། ང་རྒྱལ་དེ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། ཕྲག་དོག་དེ་གསུམ་གྱི་ཕྲིན་ལས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། བདག་ཉིད་རིགས་ལྔ་རོ་གཅིག་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བསྔོ་བའི་མཁན་པོའོ། །ཚུལ་ལམ་ཐབས་བསྔོ་རྒྱུ། བསྔོ་བ། བསྔོ་བའི་མཁན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ། བསྔོ་རྒྱུ། བསྔོ་བ། བསྔོ་བའི་མཁན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བྱ་སྔོ་བྱེད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་སྣོད་ཙམ་དུ་དགེ
Chinese
因此会产生不悦。然而，由于认识到自己的身语意与圆满的佛陀无别，一切众生的身语意都是佛陀的化身、语言和意念。对于那些不了解这一点的人，会生起无量的慈悲心，没有自私的欲望和世俗的牵绊。这是放下自我而宣说的。如果对一个众生有益，就能利益许多众生，因为这显得功德很大，所以才宣说。如果出现不理解意义、词义矛盾、错误或泄露秘密而导致不悦的情况，请向上师们请求宽恕。回向是集合田、发心和事物三者来进行回向。其中，田是指：依靠上方的三宝，包括诸佛菩萨、上师本尊、勇士空行、护法神等一切应供养者，从而圆满资粮、消除障碍、成就悉地，因此是清净的田。下方的六道众生具有如来藏，因此也是清净的田。发心是指：希望一切众生都能获得佛果，因此是清净的。事物是指：自己于过去、现在、未来所积累和拥有的善根，以及宣说此法，希望一切众生都能证悟自心为佛，因此是善根。一切众生和圣众都是自己的心，证悟心为大手印，这就是事物完全清净。回向是将轮回和涅槃二者的心识回向于自性佛的心识。回向的导师是过去、现在、未来一切善逝的身语意无二的智慧，即自己的身语意。其中，身体是毗卢遮那佛，语言是阿弥陀佛，心意是不动佛。我慢是那三者的功德，宝生佛。嫉妒是那三者的事业，不空成就佛。认识到自性五部为一味，第六是金刚持，这就是回向的导师。方法或途径是回向的对象。回向、回向的导师等一切法都是自己的心，心是无生的光明法身。回向的对象、回向、回向的导师等，无论回向者或被回向者，都没有实体，仅仅是名相上的善。
English
Therefore, displeasure may arise. However, since one realizes that one's own body, speech, and mind are no different from the complete Buddha, the body, speech, and mind of all sentient beings are the embodiment, speech, and mind of the Buddha. For those who do not understand this, immeasurable great compassion arises, without selfish desires and worldly attachments. This is spoken by letting go of oneself. If it benefits just one sentient being, it benefits many sentient beings, because it appears to be of great merit, that is why it is spoken. If there is a misunderstanding of the meaning, contradiction of words and meaning, errors, or disclosure of secrets that lead to displeasure, please ask the superiors for forgiveness. Dedication is to dedicate by gathering the three: field, intention, and object. Among them, the field is: relying on the Three Jewels above, including all Buddhas and Bodhisattvas, Lamas and Yidams, heroes and dakinis, Dharma protectors and guardians, and all worthy of offerings, thereby perfecting accumulations, eliminating obstacles, and achieving siddhis, therefore it is a pure field. The six realms of beings below have the Tathagatagarbha, therefore it is also a pure field. Intention is: wishing that all sentient beings attain Buddhahood, therefore it is pure. Object is: the virtue that one has accumulated and possessed in the past, present, and future, and by speaking this Dharma, wishing that all sentient beings realize their own mind as Buddha, therefore it is virtue. All sentient beings and the assembly of noble ones are one's own mind, and realizing the mind as Mahamudra is the complete purification of the object. Dedication is to dedicate the mind of both samsara and nirvana to the mind of the naturally enlightened Buddha. The master of dedication is the wisdom inseparable from the body, speech, and mind of all Sugatas of the three times, which is one's own body, speech, and mind. Among them, the body is Vairochana, the speech is Amitabha, and the mind is Akshobhya. Pride is the quality of those three, Ratnasambhava. Jealousy is the activity of those three, Amoghasiddhi. Realizing that the nature of the five families is one taste, and the sixth is Vajradhara, is the master of dedication. The method or means is the object of dedication. Dedication, the master of dedication, and all dharmas are one's own mind, and the mind is the unborn, luminous Dharmakaya. The object of dedication, dedication, the master of dedication, etc., whether the dedicator or the dedicated, have no substance, but are merely nominally good.