Tibetan
མས༔ འཁྲུལ་འབྱམས༔ སྟོང་འབྱམས་དང་བཞིའོ༔ དང་པོ་སད་འབྱམས་ནི༔ ལས་དང་པོ་བས༔ རྨི་ལམ་ཡིན་སྙམ་ནས༔ ངོས་ཟིན་མ་ཐག༔ གཉིད་སད་པ་ལ་འབྱམས་པའོ༔ དེ་བསལ་བ་ནི༔ དམིགས་པ་སྙིང་ཁ་མན་ཆད་ལ་བཟུང་ཞིང་༔ རྐང་མཐིལ་གཉིས་སུ་མུན་པའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ༔ ཐིག་ལེ་ནག་པོ་སྲན་མའི་རྡོག་མ་ཙམ་ལ་སེམས་གཏད་དེ་གཉིད་པས་སེལ་ལོ༔ གཉིས་པ་བརྗེད་འབྱམས་ནི༔ རྨི་ལམ་ཟིན་པ་དང་༔ ཡང་དེ་ཀ་ལ་འཁྲུལ་ཞིང་༔ རྨི་ལམ་རང་ཁ་མར་འགྲོ་བའོ༔ དེ་བསལ་བ་ནི༔ ཉིན་པར་སྒྱུ་ལུས་སྦྱང་ཞིང་རྨི་ལམ་གྱི་འདུན་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ༔ གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་ཡང་༔ རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་ཤིང་མ་འཁྲུལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་འདུན་པས་གཉིད་ལོག་རྨི་ལམ་བར་དོའི་ཁྲིད་ཡིག་འཁྲུལ་བ་རང་གྲོལ། ཅིང་༔ རྨི་ལམ་ཟིན་དུས་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་དྲན་པ་བརྟན་པོ་བྱས་པས་སེལ་ལོ༔ གསུམ་པ་འཁྲུལ་འབྱམས་ནི༔ བག་ཆགས་ངན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ན་རྨི་ཞིང་འབྱམས་ནས་ཡེ་མ་ཟིན་ན༔ ཉིན་པར་རྨི་ལམ་གྱི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་༔ སྒྱུ་ལུས་ནན་ཆེར་སྦྱང་༔ སྒྲིབ་སྦྱང་༔ བསྐང་བཤགས༔ ཚོགས་བསགས་ལ་འབད༔ རླུང་སྲོག་རྩོལ་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་གཉུག་བསྲིངས་བས་སེལ་ལོ༔ བཞི་པ་སྟོང་འབྱམས་ནི༔ འདུན་པ་དྲག་པོས་གཉིད་ཡར་ཏེ་ཤེས་པ་གཏིང་ནས་གཉིད་མི་ཕེབས་པར་འབྱམས་ན༔ དེ་བསལ་བ་ནི༔ སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་ཞིག་བསམ་སྟེ༔ འདུན་པ་མི་དྲག་ཙམ་ཡུད་དེ་བ་ལ་གཉིད་ལ༔ མི་བསྒོམ་པར་ཀློད་པས༔ གཉིད་ཕེབས་པ་དང་༔ ཟིན་པར་འགྱུར་རོ༔ གཞན་ཡང་དྲེད་འབྱམས་ཀྱི་གེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ དང་པོ་སྐྱོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་གིས་རི་ཁྲོད་ལ་སོགས་ལ་སྒྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་རེ་ཡང་བྱས༔ རྨི་ལམ་ཡང་ཟིན་ནས་ཡོད་པ་ལ༔ རྗེས་སུ་འདོད་ཡོན་གྱི་འཁྲི་བ་མ་ཆོད་ནས་འདུ་འཛི་ལ་གཡེངས་བས༔ ཇེ་ཞན་ལ་ཐ་མལ་དུ་ཁྲེས་ཀྱིས་སོང་ནས༔ དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་མཁན༔ གཞན་གྱིས་ཆོས་དང་ཉམས་ལེན་གང་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དག་སྣང་མི་སྐྱེ་བར༔ རང་ཉམས་ལ་མཇལ་ཞིང་དེ་ཙམ་གཅིག་དང་རང་གིས་ཀྱང་བྱས་ཏེ་ད་ལྟ་འདི་འདྲ་རེད༔ གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ནས་དྲེད་པོར་འབྱམས་པའོ༔ དེ་སེལ་བ་ནི༔ དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ༔ འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ༔ འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་གཙོ་ཆེར་བྱས་ལ་ཚཻ་འདི་བློས་བཏང་ཞིང་༔ རི་ཁྲོད་ལ་སོགས་དབེན་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པས༔ སྔར་གྱི་ཉམས་རྟོགས་སོར་ཆུད་ནས་རྨི་ལམ་ཡང་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ༔ གཞན་ཡང་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་མེད་ན་རྨི་ལམ་མི་ཟི
Chinese
མས༔ 迷失于醒时，迷失于错乱，迷失于空性，共有四种。第一种，迷失于醒时：最初开始时，心想“这是梦”，刚一认出，就迷失于醒来。消除它的方法是：将注意力放在心间以下，在两脚掌心观想名为“黑暗之字”的东西，集中精神于如小豆大小的黑色明点上入睡，即可消除。第二种，迷失于遗忘：抓住梦境后，又对此迷惑，梦境自行消失。消除它的方法是：白天修习幻身，习惯于梦境的意愿。入睡前也要想着：要认识到这是梦，不要迷惑。以这样的意愿入睡，梦境、中阴的引导文，错乱自然解脱。并且，抓住梦境时，也要想着不要迷惑，保持坚定的正念，即可消除。第三种，迷失于错乱：仅仅梦到恶业习气的错乱显现，迷失而完全无法抓住梦境。消除它的方法是：白天强烈地意愿梦境，努力修习幻身，净除业障，补阙忏悔，积累资粮，努力修习猛烈的风息，保持本性。第四种，迷失于空性：由于强烈的意愿而醒来，意识从深处醒来而无法入睡。消除它的方法是：观想心间中央有一个黑色的明点，以不太强烈的意愿稍微放松入睡，不作观修而放松，即可入睡，并且能够抓住梦境。此外，还有一种叫做懈怠迷失的障碍：最初，由于厌离和出离心，也在寂静的地方稍微做了一些修行，也能抓住梦境。之后，由于无法断除对世间享乐的执着，而分心于喧嚣，逐渐衰退，最终变得平庸。成为一个懈怠的、懂一些佛法故事的人，对他人所做的任何佛法和修行都无法生起清净的观感，只是回顾自己的体验，心想“我也做过那些，现在就这样了”，或者认为别人也和他一样，从而迷失于懈怠。消除它的方法是：主要修习暇满难得、死亡无常、轮回的过患，放下今生，努力在寂静的地方一心修行，即可恢复之前的体验和证悟，也能再次抓住梦境。此外，如果对上师没有虔诚的敬意，就无法抓住梦境。
English
Mas. Wandering in wakefulness, wandering in confusion, and wandering in emptiness, these are the four. First, wandering in wakefulness: At the very beginning, thinking, "This is a dream," as soon as it is recognized, one wanders into wakefulness. The way to eliminate this is: Focus the attention below the heart center, and in the soles of both feet, visualize what is called the "letter of darkness," concentrate the mind on a black bindu the size of a bean and fall asleep, this will eliminate it. Second, wandering in forgetfulness: Having grasped the dream, one is again confused by it, and the dream goes its own way. The way to eliminate this is: During the day, practice the illusory body and become accustomed to the intention of dreaming. Also, when going to sleep, think: I must recognize this as a dream and not be confused. With this intention, falling asleep, the instruction manual for the bardo of dream, confusion is naturally liberated. And, when grasping the dream, also think not to be confused, maintain strong mindfulness, this will eliminate it. Third, wandering in confusion: Merely dreaming of the confused appearances of negative karmic imprints, wandering and never grasping the dream at all. The way to eliminate this is: During the day, have a strong intention for dreaming, practice the illusory body intensely, purify obscurations, fulfill and confess, strive to accumulate merit, practice intense wind-prana exercises, and maintain the natural state. Fourth, wandering in emptiness: Due to strong intention, one wakes up, consciousness awakens from the depths and one cannot fall asleep. The way to eliminate this is: Visualize a black bindu in the center of the heart, with a not-too-strong intention, relax slightly and fall asleep, without meditating, just relax, and one will fall asleep and be able to grasp the dream. Furthermore, there is an obstacle called the wandering of laziness: Initially, due to renunciation and disillusionment, one has also done some practice in solitary places, and one is also able to grasp the dream. Later, because one cannot cut the attachment to worldly pleasures, one is distracted by busyness, gradually declines, and eventually becomes ordinary. One becomes a lazy person who knows some Dharma stories, unable to generate pure perception towards any Dharma or practice that others do, only reviewing one's own experiences, thinking, "I have also done those things, and now I am like this," or thinking that others are like him, and thus wandering in laziness. The way to eliminate this is: Mainly practice contemplating the difficulty of finding leisure and endowments, the impermanence of death, and the faults of samsara, abandon this life, and strive to practice single-pointedly in solitary places, and one will regain the previous experiences and realizations, and also be able to grasp the dream again. Furthermore, if there is no devotion to the lama, one will not be able to grasp the dream.
Tibetan
ན༔ དམ་ཚིག་ཉམས་ན་མི་ཟིན༔ གོམས་པ་ཆུང་ན་མི་ཟིན༔ གདམས་པའི་གནད་མེད་ན་མི་ཟིན་པས༔ དེའི་བཅོས་ཐབས་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་རྨི་ལམ་བར་དོ་འདི་བྱང་ན༔ ཆོས་ཉིད་དང་སྲིད་པ་བར་དོ་ཡང་༔ རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་བར་དོ་ཟིན་པར་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལན་བདུན་ཟིན་ན་བར་དོ་ངོས་ཟིན་པར་གསུངས་སོ༔ རྨི་ལམ་བར་དོའི་ཁྲིད་ཡིག་འཁྲུལ་བ་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ༔ ས་མ་ཡ༔ དེ་ནས་རྨི་ལམ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་༔ རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་བསྒྱུར་བའི་ཁྲིད་གཏི་མུག་རང་གྲོལ་ལ་བསླབ་པ་ནི༔ ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་མཚམས་དམ་དུ་བཅད་ཅིང་གྲིབ་མ་ལ་འདུག༔ ཟས་བཟང་ཞིང་བཅུད་ཆེ་བ་ཟ༔ བསྐུ་མཉེ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ༔ དེ་ནས་ཚེས་གཅིག་ནས་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གཉིད་བཅག་ལ༔ དེ་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ༔ མཚན་ཐུབ་པའི་མར་མེ་ཚིལ་ཆེན་བཞུས་པ་བལྟམས༔ བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ལ་ཚོགས་འཁོར་འབུལ༔ མི་ཤས་བརྒྱན་པའི་གཏོར་མ་བཤམས༔ གྲོགས་ཉམས་མྱོང་ཡོད་པ་གཅིག་ཀྱང་རྩར་བཞག་གོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་ལ༔ ཐོག་མར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ༔ དེའི་ཆེད་དུ་འོད་གསལ་གཏི་མུག་རང་གྲོལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད༔ ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་གཏི་མུག་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ༔ འོད་གསལ་ཟིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ༔ ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས༔ མགོ་བྱང་དུ་བསྟན་ལ་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་ཉལ་ལ༔ རླུང་ཅུང་ཟད་བཟུང་ལ་མགྲིན་པར་དགུག༔ མིག་གྱེན་ལ་ཧྲིག་གེ་བལྟ༔ སྙིང་གར་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་འོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གཅིག་ཡེ་རེ་གསལ་བ་ལ་དམིགས་པ་གཏད་དེ༔ རིག་པ་གསལ་ཡེ་རེ་བ༔ འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་གཉིད་དུ་སོང་བ་དང་༔ རྨི་ལམ་དུ་སེམས་འོད་གསལ་ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ༔ གསལ་སྟོང་བློ་བྲལ་དུ་འཆར་རོ༔ དེ་ཡང་དབང་པོ་རབ་ནི༔ ད་ལྟའི་རིག་པ་རྗེན་པར་ངོ་འཕྲོད་པའི་གང་ཟག་རྨི་ལམ་བར་དོའི་ཁྲིད་ཡིག་འཁྲུལ་བ་རང་གྲོལ། དེ༔ ད་ལྟའི་རྟོག་པ་གཉིད་འཐུམ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དེ་ནི་འཆི་ཁའི་དུས་སུ༔ བར་དོ་གཞིའི་འོད་གསལ་འཇག་མའི་སྲིན་བུ་ཡན་ཆད་ལ་འཆར་བས༔ དེའི་དུས་སུ་མ་པང་དུ་བུ་རྒྱུག་པ་ལྟར་ངོ་འཕྲོད་པར་འགྱུར་ཏེ༔ སྐད་ཅིག་གི་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས༔ བར་དོ་དྲུག་གི་ནང་ན་འདི་ཁོ་ན་གཅེས་སོ༔ འདི་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སྐྱེ་གནས་བར་དོར་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཤིན་ཏུ
Chinese
舍！如果誓言破损就无法控制，如果习惯太小就无法控制，如果没有窍诀的要点就无法控制，因此，应当知道它的补救方法。如果修习纯熟这个梦境中阴，那么法性中阴和有中阴也和梦境一样，因此说已经掌握了中阴。如果掌握了七次梦境，就说已经认识了中阴。名为《梦境中阴引导文：自解脱幻相》。萨玛雅！之后，为了修习稳固梦境以及将梦境转化为光明，需要学习《愚昧自解脱》的引导：一个月内严守闭关，住在阴影中，吃美味且营养丰富的食物，进行按摩等。然后，从初一到初三打破睡眠，然后到十五，点燃能彻夜燃烧的融化的动物油脂灯。向上师、本尊、空行母献供会供轮，陈设用人肉装饰的朵玛，身边也要留一位有经验的道友。然后进入正行：首先，发愿为了使如虚空般的众生获得圆满正等觉果位，为了这个目的，要修习光明愚昧自解脱。为了如虚空般的众生，祈请加持使愚昧显现为光明，祈请加持证悟光明。这样祈祷后，头朝北，以狮子卧式躺卧，稍微屏住呼吸，收缩喉咙，眼睛向上看，专注于心中一个清晰发光的白色明点，觉性清晰明亮，在光明的状态中入睡，在梦中，心光明如同晴朗天空的中心，显现为空明无念。其中，对于上根者来说，当下赤裸的觉性就是认识梦境中阴的《自解脱幻相》之人。当下昏沉的念头进入睡眠就叫做光明。在临终时，中阴根本光明会显现，甚至像芦苇中的萤火虫一样。在那个时候，就像孩子投入母亲的怀抱一样认识它，毫无疑问，刹那间就会显现法身的证悟。因此，在六种中阴中，只有这个最重要。为了认识这个，在生处中阴认识觉性非常重要。
English
Emaho! If the samaya is broken, it cannot be controlled. If the habit is small, it cannot be controlled. If there is no essential point of the instructions, it cannot be controlled. Therefore, one should know its remedy. If one becomes proficient in this dream bardo, then the dharmata bardo and the existence bardo are also like dreams. Therefore, it is said that one has grasped the bardo. Furthermore, it is said that if one grasps seven dreams, one has recognized the bardo. This is called "The Dream Bardo Guide: Self-Liberation of Illusion." Samaya! After that, to train in stabilizing dreams and transforming dreams into clear light, one must study the guide to "Self-Liberation of Ignorance": For one month, strictly observe retreat, staying in the shade. Eat good and nutritious food and receive massages, etc. Then, from the first to the third day, break sleep. Then, until the fifteenth, light a lamp filled with melted animal fat that can burn all night. Offer a tsokhor to the lama, yidam, and dakinis. Arrange a torma decorated with human flesh. Keep one experienced dharma friend nearby. Then, in the main practice: First, generate the mind that all sentient beings equal to space may attain perfect enlightenment. For that purpose, think that you will meditate on the clear light, the self-liberation of ignorance. For the sake of all sentient beings equal to space, pray to bless ignorance to arise as clear light. Pray to bless the realization of clear light. After praying in this way, lie down in the lion posture with your head pointing north. Hold the breath slightly and contract the throat. Look upwards with your eyes wide open. Focus on a single, clear, white bindu of light in your heart. The awareness is clear and bright. As you fall asleep in the state of clear light, in the dream, the mind, clear light, is like the center of a clear sky, appearing as clear, empty, and beyond mind. Among these, for those of the highest faculty: the person who directly recognizes the naked awareness of the present is the one who has the Dream Bardo Guide: Self-Liberation of Illusion. That which is the present thought going into drowsiness is called clear light. At the time of death, the ground clear light of the bardo will arise, even to the firefly in the reeds. At that time, one will recognize it like a child running into its mother's lap. There is no doubt that the realization of the dharmakaya will be manifest in an instant. Therefore, among the six bardos, this one alone is precious. To recognize this, it is extremely important to recognize awareness in the birth bardo.