Tibetan
ན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང༔ རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༔ སྣང བ་མཐའ་ཡས་དང༔ དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ༔ སོ་སོའི་དལ་དང་བཅས་པ༔ ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུན་ཅིང༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འབར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱུང་བས༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པར་རྫོགས་སོ༔ འདིའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྡུལ་དང་བྲལ་བརྙེད་དོ༔ དེ་ནས་ཐུགས་ཡིད་དུ་རང་བྱུང་བས་ཐུགས་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ༔ ཡུལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་ཤར་དུ་བྱུང་ངོ༔ དེའི་ཚེ་ན་འོད་ཁྱིམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བཀོད་པ་ལེགས་པའི་གནས༔ རྣམ་པར་ལེགས་པའི་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ན༔ སྟོན་པ་རྣམ་པ་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ༔ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཆེན་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ༔ དལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཏུ་རང་བྱུང་སྟེ༔ འདིའི་དུས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རང་བྱུང༔ བྱས་པ་མེད་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ངང་ལས༔ མི་གཡོ་མི་འབྱུང༔ མི་གནས་མི་ལེན་མི་འདོར༔ མི་བསྐྱོད་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་ངོ༔ དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན༔ འདུལ་བྱེད་རིན་པོ་ཆེ་མཛེས་པའི་འཁོར༔ ཚོམ་བུ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ༔ ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་འཕྲོས་ཤིང་འདུས་སོ༔ དེ་ལྟར་སྟེང་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མ་ཡིན་ཅིང༔ བདེ་བའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང༔ རྣམ་པར་སྟུག་པོ་བཀོད་པ༔ སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ༔ བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་བ་དག་ཏུ༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལས་རང་རིག་རང་གསལ་དུ་བཞུགས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཀྱང་སྐུའི་འོད་ལ་བཞུགས་ཤིང༔ གསུང་གི་ཟེར་ལ་རོལ་བ་ཉིད༔ ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་སོ༔ དེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འབྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད༔ རང་གཡོས་པ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་ཏེ༔ འདི་ནས་བསྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ༔ མ་རིག་པ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ལས༔ རྒྱུ་འཁོར་བའི་ཡིད་ཀྱིས༔ ཆོས་འདི་མ་དག་པའི་རྐྱེན་བྱས༔ ཆ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་གཞི་བྱས༔ ཡུལ་འདི་དང་འདིའི་རྣམ་རྟོག་གི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལས༔ བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེན་དུས་དེར་གཡོ་བས་རྐྱེན་བྱས༔ ཡུན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཤེས་ཏེ༔ ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་སོང་བ་ལས༔ དམིགས་པའི་རང་བཞིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ༔ བདག་ཏུ་གཅོད་པའི་རྒྱུའི་ཆ་ཙམ་ལས༔ དམིགས་པ་སོ་སོའི་ཁ་དོག་གིས་རྐྱེན་བྱ
Chinese
于彼不动尊，与宝生，及无量光，与不空成就等无量诸佛，各自具有眷属，欲为己之受用，于大圆满身中燃。如是生起十二支，于一切法之受用清净性中，如实行持且如实圆满。此时，获得一切法之无垢无尘之眼。其后，以意中自生之故，名之为意心，于一与多之境，自然生起自生自显之意念。彼时，光明轮清净，乃极善庄严之处，于极善之楼阁中，导师乃自知智之王，名为遍照大雪海，自然成为一切眷属之主宰，此时身语意自生，于无为之珍宝教法之性中，不摇不动，不住不取不舍，于一大不动中生起。彼时，无有可调伏者，调伏者乃珍宝庄严之眷属，无数百千之聚，皆从彼之身语意与功德事业中显现与汇聚。如是上方下方与十方世界，以及一切安乐之刹土，皆为极密严饰，无量诸佛，于不可言说者中，于自生之智慧性中，自明自显而安住。如是亦安住于身之光中，享受语之光芒，安住于意之意念中。其后，无有分别之自生智慧性，从自摇动中化现化身，从此处七大劫之下，于无明中，从错觉之识中，以流转之意，以此法为不清净之缘，以无分之烦恼为基础，从此境与彼境之分别念之微细分向外看，以我执之缘，于彼时摇动为缘，长久任运之过患未识为功德，从功德变为过患，于所缘之自性身与智慧上，仅以执我之因缘分，以所缘各自之颜色为缘。
English
In that, Immovable One, and Ratnasambhava, and Amitabha, and Amoghasiddhi, and so on, countless Buddhas, each with their retinue, desiring to be their own enjoyment, blaze in the Great Perfection body. Thus, having arisen as twelve branches, in the enjoyment of all dharmas, in their pure nature, they truly practice and truly perfect. At this time, the eye of all dharmas, without stain and without dust, is found. Then, because it arises spontaneously in the mind, it is called the mind of intention, and thoughts arise spontaneously and self-arisingly in one and many realms. At that time, the light wheel is perfectly pure, a place of great adornment, in a perfectly beautiful stacked mansion, the teacher is the king of self-knowing wisdom, called Vairochana Great Snow Sea, naturally becoming the master of all retinues. At this time, body, speech, and mind are self-arising, in the nature of the precious, uncreated doctrine, unmoving and unarising, not abiding, not taking, not abandoning, arising as one great immovability. At that time, there are no beings to be tamed, the tamer is the precious and beautiful retinue, countless hundreds of thousands of clusters, all emanating and gathering from his own body, speech, mind, qualities, and activities. Thus, above, below, and in the ten directions, not being the world, and all the fields of bliss, being perfectly dense arrangements, countless Buddhas, in those who cannot be spoken of, dwell in the nature of self-arising wisdom, self-knowing and self-illuminating. Thus, they also dwell in the light of the body, enjoying the rays of speech, dwelling in the intention of the mind. Then, the non-differentiating self-arising wisdom nature, from its own movement, emanates as an emanation body, from here, seven great kalpas below, in ignorance, from the consciousness of delusion, with the mind of samsara, this dharma becomes the cause of impurity, with the basis of partless afflictions, from looking outward at the subtle part of the conceptual thoughts of this and that realm, with the cause of attachment to self, moving at that time as a cause, not knowing the faults of spontaneous perfection as qualities, from qualities becoming faults, on the nature of the object of focus, body and wisdom, only with the cause of grasping at self, the colors of each object of focus become the cause.
Chinese
萨！如是法身与化身二者，于报身同时。法身于无戏论之境，自生之智慧向外散发，彼即由不净中，相似之彼即名无间缘。此等无有时间之基，自以自为缘而入，即名自性缘。此时，一切种智之智慧显现为众多功德之根本，以方便而悟入自显现，父之因缘执持体性之五种智慧之功用成为过失，以智慧而使觉性无偏显现，即为母之缘。因缘聚合而生法性普贤王如来，一切法之根本，导师佛陀薄伽梵之身显现为种种功德。如是导师佛陀薄伽梵以功德圆满之身而动心者，乃是往昔发菩提心之故，以昔日之愿力，身相圆满显现为金刚持之身，乃是发心之时，供养黄金小金刚作为发心之所依而生。彼之显现分中，相好圆满，金刚持功德圆满之差别而生。由殊胜之聚会所依显现证得而生，此等以福德清净故，身相无自性，以业之无明清净故，心之大智慧开显而受用一切种智。如是显现能仁大金刚持，生为自性功德圆满之身者，乃是由行与行之力量，以及入清净而生。又于法身之时，处法界清净无量，不住于对境而清净安住者，导师普贤王如来成办一切自性之事业，安住于大殊胜之中。一尘之上与无量微尘数之佛陀一同显现，自性法性之金刚，乃是无人造作。时间乃是法性见清净。此时，身之外在事业四种
English
Sa! Thus, the Dharmakaya and Nirmanakaya, both simultaneous with the Sambhogakaya. The Dharmakaya, in the realm of non-elaboration, the self-arisen wisdom radiates outward, and from that very impurity, the similar one is called the immediate condition. Since these have no basis in time, entering as a condition from oneself to oneself is called the self-nature condition. At this time, the wisdom of all-knowingness appears as the root of many qualities, and through skillful means, realization dawns as self-arisen. The father's cause, holding the characteristics of the five wisdoms, their abilities become faults, and through wisdom, awareness is clearly manifested without bias, which is the mother's condition. From the aggregation of causes and conditions arises Dharmata Samantabhadra, the basis of all dharmas, and the body of the teacher, Buddha Bhagavan, manifests as various qualities. Thus, the teacher, Buddha Bhagavan, being moved in his heart by the body of perfect qualities, is due to the past generation of Bodhicitta. Through the power of past aspirations, the body is perfectly manifested as the body of Vajradhara, which arose from offering a small golden vajra as the support for generating Bodhicitta at the time of generating Bodhicitta. From the manifestation of that very thing, the perfect marks and signs arise as the distinction of Vajradhara's perfect qualities. It arises from manifestly accomplishing the support of a special gathering. These, through the purification of merit, the body's appearance is without inherent nature. Through the purification of karmic ignorance, the great wisdom of the mind is revealed and enjoys all-knowingness. Thus, the great Vajradhara, the illuminator, arises as the body of perfect self-nature qualities, which arises from the power of going and going, and from entering into purity. Moreover, at the time of the Dharmakaya, the realm of the Dharmadhatu is immeasurably pure, abiding purely without abiding in objects. The teacher, Samantabhadra, accomplishes all the activities of self-nature and abides in great excellence. On a single atom, together with countless Buddhas of dust particles, the vajra of self-nature Dharmata is shown, which is uncreated by anyone. Time is the purity of seeing Dharmata. At this time, the four external activities of the body