Tibetan
་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ༔ རིག་པ་དེ་ཉིད་བླ་མའི་མན་ངག་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ༔ མ་བསྟན་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་བློ་འབྱོངས་བའི་མཁས་པ་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་དོན་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་འབུམ་དུ་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་རིག་པས༔ སྟེ་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་ལས་མངོན་སུམ་པ་མ་མཐོང་དེའི་ཕྱིར་ན་གསང་སྔགས་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ༔ བསྟན་ན་དབུལ་མོ་བ་གླང་རྫིས་ཀྱང་གནད་ལ་བརྟེན་པས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ༔ སྟེ་བསག་སྦྱང་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་མི་གྲོལ་བས་སྟེ་ཚད་ལ་མི་ཕེབས་པས་དེའི་ཕྱིར་ན་མན་ངག་གོམས་ཚད་ལ་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ༔ རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་གལ་ཆེ་ཉམས་སུ་བླངས་ན་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཞིག་ཀྱང་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལས་གྲོལ་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གང་གིས་ཀྱང་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་གནོད་མ་བསྐྱལ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་བསྟན་ན་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་པ་ཞིག་ཀྱང་མི་གྲོལ་མི་སྲིད་པས་སྡིག་པས་དེ་ཉིད་ལ་གོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང༔ མ་བསྟན་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡང་གྲོལ་མི་སྲིད་པས་དགེ་བས་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱོབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་མན་ངག་གི་གནད་ཀས་རིག་པ་མཐོང་བའི་ཤན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང༔ རིག་པ་མཐོང་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཐ་སྙད་མཁས་ཀྱང་མན་ངག་དང་བྲལ་བའི་སྐྱོན་གྱིས་ཁྱད་མེད་པར་བསྟན་པའོ༔ རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་ལ་དགེ་བས་བསྒྲུབས་པས་སྣང་བ་མ་གྲུབ་པའི་གནད་ཀ་ནི༔ ཐོག་མ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནས་ཐ་མ་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་ཚུན་ཆད་དུ་དང་པོ་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་ཅིང་ཆེ་ཆུང་མེད་པས་སོ༔ རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་ལ་ནི་སྡིག་པས་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་རྟགས་འདི་ཡིན་བྱ་བ་ཡང་མ་གྲུབ༔ དེའི་གནད་ཀ་ནི་ཤན་པ་ཉ་བཤོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བསྟན་ན་གྲོལ་བས་སོ༔ དེ་ཡང་བསྟན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་རླབས་རྒྱུད་ལ་ཤར་བས་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལ་ཡེ་འཆར་མི་སྲིད་པ་དང༔ ཉམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཚེ་རིག་པ་ཉིད་དཀར་པོ་ཕྱོགས་ལ་དབང་བའི་གནད་ཀས་དགེ་བའི་བསམ་པ་ལས་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཡེ་འཆར་མི་སྲིད་པ་དང༔ ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་ཅི་ཡི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་དགེ་སྡིག་གང་གིས་ཀྱང་བསམ་པ་ཡེ་མི་འཆར་བས་སོ༔ མཐོང་བའི་ཚེ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགེ་བ་ལྟར་སྣང་བས་རིག་པའི་དོན་གྱི་ཉམས་ལེན་གཡེལ་བས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་གྲོགས་ལ་སྤུ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་མི་ཕན་པས་དགེ་བ་བྱར་མེད་པར་བསྟན་པ་དང༔ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་བསད་བཅད་ཀྱི་ལས་ཅི་བྱས་ཀྱང་དེའི་རྟོག་པ་རང་གྲོལ་བས་སྣང་བ་འགྲིབ་པའི་རྒྱུ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་སྡིག་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འགྲིབ་པས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བསྟན་པ་དང༔ ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ་རིག་པ་རང་ཡུལ་རྙེད་པས་དགེ་སྡིག་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་བྱ་བྱེད་དུ་མ་སོང་བར་བའི་རྒྱུན་ཐག་བཅད་ན་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་ནས་སྣང་བ་དང་གཉིས་རྟོག་གི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྲད་པར་བསྟན་པ་དང༔ དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མེད་ན་ཆོས་ཟད་པའི་གནད་ཀས་སྣང་བ་རང་སོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ༔ རིག་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་པས་གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཞེན་པ་སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད་པས༔ སངས་རྒྱས་སུ་མིང་འདོགས་པའི་སྟོན་པ་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་ན་འཁོར་བ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་དམྱལ་བ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད་པས་དམྱལ་བར་འདོགས་པའི་སྟོན་པ་བདུད་ཀྱིས་ཁྱེར་བར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་རང་ངོ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནད་ཀས་དང་དམྱལ་བ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་དམྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའོ༔ རིག་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་གདམས་པ་བསྟན་པ་འཁྲུལ་བྱ་བ་མིང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པས་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་གང་ཟག་བླུན་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་དགེ་བ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་དོན་མ་མཐོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་མཁན་དཔེ་ལ་ཞེན་པ་སྒྲིབ་ཤིང་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ས་ཆོས་ཟད་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་རིག་པ་འཁོར་འདས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ལུང་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གིས་བསྒྲིབས་པས་མན་ངག་ལ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པའི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཚེ་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་པས་སེམས་གནས་འབའ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་ཆེན་ཚི་ཆད་པར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་དང༔ རིག་པ་ཚད
Chinese
是存在的。觉性本身与上师的口诀相关联。如果不传授，即使精通三藏的学者班智达，对于实义，也无法了解将微尘分割成十万份的微小部分。也就是说，仅仅是思维推测，而没有亲眼见到实相。因此，称为秘密真言依赖于方便。如果传授，即使是贫穷的牧牛人，也能依赖要点而亲眼见到法性。因此，称为业无好坏。也就是说，不依赖于积累和净化的修持，即使是金刚萨埵也无法解脱，也就是说，达不到标准。因此，称为口诀取决于熟练程度。达到证悟的标准非常重要，如果进行修持，即使是犯了五无间罪的人，也能从此显现中解脱。因此，称为无论善恶，都不会对觉性本身的本质造成利益或损害。如此传授，即使是犯了五无间罪的人，也不可能不解脱，说明罪恶不会沾染它。如果不传授，即使是普贤王如来也不可能解脱，说明善行无法救护它。因此，凭借口诀的要点，五百屠夫见到了觉性，即使是精通名相的金刚萨埵，也因为缺乏口诀的过失而没有差别。觉性金刚链，如果通过善行来成就，则无法成就显现的关键在于：从最初开始修持到最终达到标准为止，从始至终没有增减，也没有大小。觉性金刚链，如果通过罪恶来造成损害，也无法成立。其关键在于，即使是对屠夫渔夫传授，也能解脱。这也是因为，在传授之后，通过修持的自性，加持融入相续，因此不可能在相续中产生分别念。当修持越来越进步时，觉性本身掌握着白色方面的要点，因此不可能产生恶念，只会产生善念。当达到标准时，显现没有成立为任何事物的自性，因此无论善恶，都不会产生任何念头。在见到时，由于执着于勤作的善行，而忽略了觉性实义的修持，因此无论做什么善事，对于增长显现的助益都微乎其微。
English
It exists. Awareness itself is connected with the guru's oral instructions. If not taught, even a scholar pandita who is proficient in the three pitakas will not understand even a tiny fraction of dividing a fine dust into a hundred thousand parts regarding the true meaning. That is to say, it is merely intellectual speculation, and the actual reality is not seen directly. Therefore, it is called secret mantra relying on skillful means. If taught, even a poor cowherd will see the nature of reality directly by relying on the key points. Therefore, it is called karma having no good or bad. That is to say, without relying on accumulation and purification, even Vajrasattva will not be liberated, that is, not reaching the standard. Therefore, it is called oral instruction depending on the degree of familiarity. Reaching the standard of signs is very important. If practiced, even someone who has committed the five heinous crimes will be liberated from this very appearance. Therefore, it is called neither good nor bad affecting the essence of awareness itself. Thus, if taught, even someone who has committed the five heinous crimes cannot possibly not be liberated, indicating that sin does not stain it. If not taught, even Samantabhadra cannot possibly be liberated, indicating that virtue cannot save it. Therefore, by the key point of oral instruction, five hundred butchers saw awareness, and even Vajrasattva who is proficient in terminology is no different due to the fault of lacking oral instruction. The key to why appearance is not accomplished by accomplishing the awareness vajra chain through virtue is that from the beginning of practice to the end of reaching the standard, there is no increase or decrease, and no large or small. It is also not established that this is a sign of harm being inflicted by sin on the awareness vajra chain. The key to this is that even butchers and fishermen are liberated when taught. This is also because, after being taught, blessings arise in the continuum through the nature of practice, so it is impossible for conceptual thoughts to arise in the continuum. When practice progresses more and more, awareness itself masters the key point of the white side, so it is impossible for evil thoughts to arise, only good thoughts will arise. When the standard is reached, appearance is not established as the nature of anything, so no thoughts, whether good or bad, will arise. When seeing, because of clinging to the seemingly virtuous actions of effort, the practice of the meaning of awareness is neglected, so no matter what virtuous deeds are done, the help in increasing appearance is minimal.
Chinese
而且没有用处，所以显示了没有必要行善；在修习的时候，无论做了什么杀害、切割的行为，那些念头都会自然解脱，所以没有丝毫减少显现的因素，即使作恶也不会减少，所以显示了要断除一切二元执着；在达到顶点的时候，觉性找到了自己的本位，无论善恶都没有成立为自性，所以显示了超越善恶。因此，如果没有变成行善的能作和所作，断绝了相续，就显示了觉性接近金刚链的身；度化一切众生，远离显现和二元分别的执着，就显示了相遇；如果什么善恶都没有，以法尽之要，就显示了显现是自生的。在见到觉性的时候，因为佛陀本身就是自性，所以想要从他处获得果位的执着，连佛陀这个名字也没有；所以显示了给佛陀命名的导师是错误的；在修习觉性的时候，因为轮回本来就是成佛的，所以连地狱这个名字也没有，所以显示了给地狱命名的导师是被魔所控制的；在觉性达到顶点的时候，以佛陀自性完全清净的要点，显示了地狱没有成立。因此，显示了普贤王如来和地狱阎罗王之间连微尘般的差别也没有。在见到觉性的时候，显示了指示诀窍是错误的，连名字在自己的本性中也没有，所以显示了从根源上切断错误的补特伽罗是愚蠢的；在修习觉性的时候，显示了身语所做的一切善行都是错误的，所以显示了没有见到意义的介绍者，执着于范例是障蔽之木；在觉性达到顶点，地法穷尽的时候，无论错与不错都没有成立为自性，所以觉性被称为超越轮涅。因此，在经典上没有错误，但一切都被文字所遮蔽，所以说在口诀上产生了错误。在见到觉性的显现时，不是从修不分别念而来，而是因为不明白，仅仅依靠心住的禅修者是断绝的；在修习觉性的时候，不可能产生分别念，所以显示了从分别念中产生智慧；觉性达到顶点
English
And it is useless, so it shows that there is no need to do good; when practicing, no matter what actions of killing and cutting are done, those thoughts will naturally be liberated, so there is not the slightest factor of reducing appearance, even if evil is done, it will not be reduced, so it shows that all dualistic attachments must be cut off; when reaching the peak, awareness finds its own position, whether good or evil, it has not been established as self-nature, so it shows transcendence of good and evil. Therefore, if it does not become the doer and the done of doing good, cutting off the continuity, it shows that awareness is close to the body of the Vajra chain; liberating all sentient beings, being free from the attachment of appearance and dualistic discrimination, it shows encounter; if there is no good or evil, with the key of the exhaustion of Dharma, it shows that appearance is self-born. When seeing awareness, because the Buddha himself is self-nature, the attachment of wanting to obtain the fruit from elsewhere, even the name of Buddha does not exist; therefore, it shows that the teacher who names the Buddha is wrong; when practicing awareness, because samsara is originally enlightened, even the name of hell does not exist, so it shows that the teacher who names hell is controlled by demons; when awareness reaches the peak, with the key point that the Buddha's self-nature is completely pure, it shows that hell has not been established. Therefore, it shows that there is not even a dust-like difference between Samantabhadra and the Lord of Hell. When seeing awareness, it shows that instructing the key points is wrong, and even the name does not exist in its own nature, so it shows that the person who cuts off the root of error is foolish; when practicing awareness, it shows that all good deeds done by body and speech are wrong, so it shows that the introducer who has not seen the meaning, clinging to the example, is a tree of obscuration; when awareness reaches the peak, when the earth element is exhausted, whether wrong or not, it has not been established as self-nature, so awareness is called transcendence of samsara and nirvana. Therefore, there is no error in the scriptures, but everything is obscured by words, so it is said that errors have arisen in the oral instructions. When seeing the appearance of awareness, it does not come from meditating on non-discrimination, but because of not understanding, the meditator who only relies on mind-abiding is cut off; when practicing awareness, it is impossible to generate discrimination, so it shows that wisdom arises from discrimination; awareness reaches the peak