Tibetan
ཅད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ལ།། བྱ་བ་དང་ཐ་སྙད་མེད་དེ།། ཇི་བཞིན་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར།། བྱ་བའི་ཡུལ་ཐམས ཅད་དང་བྲལ་བའོ།། བྱ་བ་མེད་པས། གྲོལ་བས་དགྲོལ། ཞེས་པ་ནི། ཞིང་ཆེན་པོ་ལ་བྱ་བ་མེད་དེ།། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་རང་བཞིན་བས་ན།། རང་ལས་འབྱུང་བའི་མཐུ་དེས་གྲོལ་ལ།། ཐོབ་པ་མེད་པའི དབྱིངས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན་དགྲོལ་བ་ཡིན་ནོ།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་བརྩལ་མེད་པས།། ཞེས་པ་ནི། གཞན་གྱི་མཐུ་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་རང་འབྱུང་བས་བརྩལ་བ་མེད་པའོ།། གྲོལ་བས་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་སྟོན།། ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན་གྲོལ་བ་སྟེ།། མངོན་སུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དེས་དགྲོལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སོ།། ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས གནས་པའི་སྐབས་འཆད་དེ།། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་དོན་སྟོན་ཏོ།། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ཞེས་པ་ནི། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ། ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། ས རྡོ་རྗེ།ཆུ་རྡོ་རྗེ། མེ་རྡོ་རྗེ། རླུང་རྡོ་རྗེ། ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ལ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྣང་བ་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་སོ།། ས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གནས་པའི་གཟུགས་འཛིན་པའི་སངས་རྒྱས་སོ།། མེ་རྡོ་རྗེ་ནི་ ཆོས་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།། ཆུ་རྡོ་རྗེ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བརླན་པར་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་སོ།། རླུང་རྡོ་རྗེ་ནི། གཏི་མུག་ཆེན་པོས་ཁེབས་པ རྣམས།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་བསྐྱོད་དེ།། འདོད་པ་ཆེན་པོ་ལས་སྒྲོལ་བའི་སངས་རྒྱས་སོ།། དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་འདི་ནི།། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང། གསུང་དང། ཐུགས་སོ། འགྲོ་བ་ཕལ་གྱི་ནི། ལུས་དང་ངག་དང ཡིད་གསུམ་སྟེ།ཆུབ་པར་གནས་པས། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས།། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་བསླད་པས་ཁྲིད་ཀྱང་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་གི་ རང་གི་རིག་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བས་ན།ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་རྣམ་བསླད་ཀྱང།། གྲོལ་བ་རང་འབྱུང་གཞན་ལས་མིན།། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆེ་བ་ལ་གནས་པའི་སྐབས་འཆད་དེ།། དེ་ཡང་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང།། གཞན་གྱི་དབང་ལས་མི་འབྱུང་གི། རང་བཞིན་གྱིས་ཆེ་བ་ལ་གནས་པའི་དོན་སྟོན་ཏོ།། ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་པར་དཀའ་བས། ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ། མི་རྙེད་པའི་རྙེད་པ་ལ་སྒྱུ་མར་གནས་ཏེ། མངོན་དུ་རྙེད་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ།། ཤེས་རབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ། ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཀླུང་ལས། ཆོས ཉིད་རང་བཞིན་དུ་འཆར་བ་ནི་ཤེས་རབ།དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་སྦྱོར་བས་ཐབས་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བདག་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། དུས་གསུམ་དུ་གནས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན།། དེ་ལྟར་སྒྱུ་ མའི་སྤྱོད་པས།དེ་ལ་མིང་ཙམ་དུ་གནས་ཤིང་སྦྱོར་གྱིས་ཀྱང། རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གི་རིག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མིང་ཙམ་གཞན་ལ་བརྟེན་འདྲ་ཡང།། མངོན་སུམ་བདེ་བ་རང་ལས་ འབྱུང།། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། ད་ནི་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྐབས་འཆད་དེ།། རྩོལ་བ་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་སྟོན་ཏོ།། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དཀའ་བ་མིན། ཞེས་པ་ནི། ཇི་བཞིན་པ་ལ་མི་གཡོ་བར གནས་པ་ནི་ཆོ་འཕྲུལ་འཕེལ་ལོ།། ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་སྟོབས་ཀྱི་རྣམས། ཡོན་ཏན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང། སྟོབས་དང་མ་འདྲེས་པ་དང། གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང། སྒྱུ་མ་མིང་དུ གྲགས་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་སྒྲིབ་པའོ།། མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས། རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མར་མེ་བྱུང་བས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་མཐུས་སྒྱུ་མའི་འཇིག་རྟེན་སྦྱོང་བ་དང། སྒྱུ་མར་སྟོན པ་དང།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྣང་བ་རྣམས། ཇི་ལྟ་བར་སྟོན་པའི་ཐབས་དེས་འཆད་པར་མཛད་པས་ན།། ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་ཕྲ་བ་ཡིས།། དེ་མ་ཐག་དུ་རང་ལས་འབྱུང།། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་བ་ནི་ དམིགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ།། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། མ་བརྩམ་བཞག་པས་བསྒོམས་པ་ཡིན། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་གསུངས་པས་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དང།། རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན།། བྱ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བྱེད་པར་རྩོལ་བ་ནི།། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་མཚོ་མཐའ་མེད་པ་ལ་འབོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྒལ་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའོ།། དེ བས་ན་ཆོས་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནས་ནས།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱལ་ས་བཞུགས་ཤིང། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་ལ་མི་ཉམས་པར་གནས་པ་ནི།། སྒོམ་པ་ཆེན་པོའོ།། དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་རྩལ་ན།། དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་ མི་འབྱུང།། ཞེས་པ་ནི། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ།། དེ་དང་བརྩད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁང་བུ་འབུབས་པ་དང་འདྲ་སྟེ།། ཕྱི་ཅི་ལོག་དུ་གྱུར་པས།། དེ་
Chinese
然一切法犹如虚空，无有作为与名相，不住于如是之性故，远离一切作为之境。无作为故，解脱即是度脱。所谓“田广大而无作为”，乃因一切众生皆具寂静之自性，故从自身生起之力量而得解脱，证得无所得之法界，故能度脱。 “自生智慧无勤作”，意指不依赖他力，自然生起，故无勤作。 “解脱亦示解脱道”，如是，觉性之王获得自在，即是解脱，以现量之法性，显现度脱之相。此为法性之段落。 今将阐释安住于自性之段落，即如何于一切有情众生中，佛性以自性而安住之义。 “大种世尊”，即五大种，何为五大种？地金刚、水金刚、火金刚、风金刚、空金刚。其中，空金刚是示现光明之佛；地金刚是执持法性本然安住之形相之佛；火金刚是法性珍宝佛之自性；水金刚是以大悲滋润无量众生之佛；风金刚是以大智慧驱散被大愚痴所覆盖者，从大欲解脱之佛。 如是五大种，乃是佛之身、语、意。而凡夫众生则为身、语、意三者，以此了知，即“大种世尊，于一切众生自性安住”之意。 若以颠倒之见而迷惑，然觉悟非从他处生起，乃从自之觉性生起，故云：“虽以颠倒而迷惑，解脱自生非从他”。 今将阐释安住于自性之伟大之段落，即圆满且不从他力生起，安住于自性之伟大之义。 “获得伟大之智慧甚难”，意指佛之法性甚深且
English
Then, all dharmas are like the sky, without action or names, not abiding in suchness, thus separated from all realms of action. Because there is no action, liberation is deliverance. The so-called "vast field without action" is because all beings have the nature of tranquility, so they are liberated by the power arising from themselves, and attain the realm of no attainment, hence able to deliver. "Self-born wisdom without effort" means not relying on the power of others, arising naturally, hence without effort. "Liberation also shows the path of liberation," thus, the king of awareness attains freedom, which is liberation, manifesting the appearance of deliverance through the nature of reality. This is the section on the nature of reality. Now, we will explain the section on abiding in self-nature, that is, how the Buddha-nature abides in self-nature in all sentient beings. "Great Element, Bhagavan," refers to the five great elements: earth vajra, water vajra, fire vajra, wind vajra, and space vajra. Among them, space vajra is the Buddha who manifests light; earth vajra is the Buddha who holds the form of the nature of reality abiding from the beginning; fire vajra is the self-nature of the precious Buddha of reality; water vajra is the Buddha who moistens infinite sentient beings with great compassion; wind vajra is the Buddha who dispels those covered by great ignorance with great wisdom, liberating them from great desire. Thus, these five great elements are the body, speech, and mind of the Buddha. Ordinary beings have body, speech, and mind, and understanding this means "Great Element, Bhagavan, abides in the self-nature of all beings." If one is deluded by inverted views, awakening does not arise from elsewhere, but from one's own awareness, hence it is said: "Although deluded by inversion, liberation arises from itself, not from another." Now, we will explain the section on abiding in the greatness of self-nature, that is, the meaning of being complete and not arising from the power of others, abiding in the greatness of self-nature. "It is difficult to attain great wisdom" means that the nature of the Buddha is very profound and
Chinese
ར། 难以证悟，于不可得之所得中如幻而住，故现前证悟实为极难。依于智慧方便而成办。如是说，于无所缘之虚空中，法性自性显现乃是智慧。于彼中，普贤菩萨圆满受用而结合乃是方便。于平等性中，于无我之安乐中，以住于三时而成办。如是，以幻化之行，于彼中唯有名称而住，纵以结合亦然，自性之智慧大乐从自之觉性中生起之故。虽仅名言似依赖于他，然现前安乐自生。如是说。今说离于勤作之时。勤作即是成为障碍之义。大神通非难事。如是说者，如实不移而住乃是神通增长。功德一切与力之诸。功德乃是佛之伟大，与力不杂，总持与解脱，幻化名声诸者，缘彼乃是障碍。依于无所缘之智慧，自之智慧之明灯生起，以如是性中证悟之力，清净幻化之世间，示现幻化，显现安乐与痛苦诸者，以如是示现之方便而宣说故。如实证悟微细者，彼即刻从自生。如是说者，微细者非是所缘之境，乃是虚空之自性。无有显现之法性者，不作而安住即是修习。如是说者，法性从初始未曾宣说，故无有因之自性，亦无有缘之自性，故无有显现。于无有作为之法诸者，勤作乃是，倾注于无边之大苦海，彼实难以超越。是故，安住于法之如是性中，安住于平等性之王位，安住于普贤菩萨之嬉戏中而不衰退乃是，大禅修。于彼与彼中乃是分别念，从彼如是彼不生。如是说者，彼乃是如是性。与彼诤论犹如于虚空中建造房屋，以外道颠倒故，彼
English
Ra. It is difficult to realize, abiding in illusion in the attainment of the unattainable, therefore it is extremely difficult to attain manifest realization. Accomplished by relying on wisdom and means. Thus it is said, from the emptiness of no object of focus, the nature of reality manifesting as its own nature is wisdom. In that, Samantabhadra perfectly enjoying and uniting is the means. In equality, in the bliss of selflessness, it is accomplished by abiding in the three times. Thus, through the practice of illusion, in that, only the name remains, and even with union, the great bliss of innate wisdom arises from one's own awareness. Although the mere name seems to rely on others, manifest bliss arises from oneself. Thus it is said. Now I will explain the time of being free from effort. Effort itself becomes the meaning of obscuration. Great miracle is not difficult. That is to say, abiding without wavering in what is as it is, is the increase of miracles. All qualities and powers. Qualities are the greatness of the Buddha, and power is unmixed, dharani and liberation, and those known as illusion, focusing on them is obscuration. Relying on non-objective wisdom, the lamp of one's own wisdom arises, and through the power of realizing suchness, purifying the illusory world, showing illusion, and the appearances of happiness and suffering, because it is taught by the means of showing them as they are. By the subtle realization of what is as it is, it immediately arises from oneself. Thus it is said, the subtle is not an object of focus, but the nature of space. The nature of reality without appearance is meditation by resting without fabrication. That is to say, the nature of reality has not been taught from the beginning, therefore there is no nature of cause, nor is there a nature of condition, therefore there is no appearance. For those dharmas without action, striving to act is pouring into the endless ocean of great suffering, which is very difficult to cross. Therefore, abiding in the suchness of dharma, abiding in the throne of equality, abiding in the play of Samantabhadra without decline is great meditation. In that and that is discrimination, from that, thus, that does not arise. Thus it is said, that is suchness. Arguing with that is like building a house in the sky, because it is inverted by externalism, that