Tibetan
མ་པ་ཅན། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཇི་བཞིན་གནས། །རང་བྱུང་ཀུན་ངམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་མི་རྟོག་ཀྱང་། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀུན་འདུས་ཕྱིར། །ཚོར་བ་བསྒོམ་ན་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཏེ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །བསྒོམས་པས་རྩོལ་བའི་ནད་ཡིན་ཏེ། །རྩོལ་སེམས་བདེ་བར་རང་ལས་འབྱུང་། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བཙལ་བས་འགྲུབ། །ཕྱི་ནང་གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡིན་པས། །རྩོལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །མ་བཙལ་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་དང་དེ་རུ་རྣམ་བཙལ་ན། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་མི་འབྱུང་། །དེ་ནི་སྙིང་པོ་དེ་བས་ན། །དེ་བས་དེ་འབྱུང་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སངས་རྒྱས་གཙོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །དབང་པོ་ཡུལ་དུས་རིག་པ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་བྱང་ཆུབ་ལམ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དམ་པ་ཉིད་དུ་བཙལ་མེད་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བཙལ་མ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་ལ་གང་འཇུག་པས། །གསང་བ་ཨ་ཡི་དོན་ཉིད་ལ། །གསང་བ་ཨོཾ་ཉིད་དམིགས་པ་ན། །གདམས་ ངག་ངེས་པ་ཟབ་མོ་ཡིས། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བཙལ་བ་དང་། །མི་བསྒོམ་པ་ཡི་བསྒོམ་པ་དང་། །མི་གནས་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་གནས། །མཉམ་གཞག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག །དགེ་དང་མི་དགེ་གཉིས་མེད་དེ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་བཙལ་བས་རྙེད་མིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི། །བསྒོམས་པས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཉལ་བའི་འཁོར་ལོ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ངང་། །སེམས་དེ་རང་བཞིན་བཞག་ནས་བསྒོམ། །དངོས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །འདུས་མ་བྱས་པས་བདེ་བའི་ཀློང་། །སེམས་ཉིད་བསམ་མེད་བརྗོད་ལས་འདས། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། །དྲང་སྲོང་མཁས་པའི་རིག་པ་ཡིས། །དེ་ལ་མ་བཙལ་ཕབ་ན་བསྒོམ། །རིག་པ་དབྱིངས་ལ་ཡན་པ་ནི། །བཙལ་བའི་ནད་བྲལ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་བས་གསང་བ་དྲི་མ་མེད། །ཡང་དག་འོད་གསལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་གནས་གྱུར་ན། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་བག་ལ་སད། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་འགྲུབ། །
Chinese
嘛巴坚。离戏任运如是住，自生一切任运成。虽不思惟如是者，普照金刚普贤尊。不思惟故一切聚，若修觉受有何为？既已得故舍勤作病，任运而住即是安住。修习即是勤作之病，勤作之心安乐自生。无有显现之法性，不寻之寻即成就。内外动与不动一切，菩提心要即是故，勤作之念不动法界。不寻而住即是修，于此于彼若寻觅，由此如是彼不生。此乃心要胜彼故，由此彼生甚稀奇。五蕴即是佛陀主，五大即是种姓母。根境时及诸明觉，菩提心与忿怒众。五毒即是菩提道，一切普贤之刹土。非是佛陀之他者，胜义之中无有寻，世俗之中亦无寻。于胜义谛何所入，秘密阿（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）义之中，秘密嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡）义若缘念，教言决定甚深故， 无寻之寻与，不修之修与，不住之方式而住。无有等持之方式，恒常之中而安立。善与不善二者无，菩提虚空之体性。菩提非寻觅而得，欲求菩提无菩提。真实义之心要此，修习不能得，不修亦不得。无寻之修习，当为睡眠之轮。诸法无余心之性，心性安住而修习。无实菩提心之性，无为故乃安乐界。心性无思离言说，本自成佛故无修。贤善仙人之觉性，于此不寻放下即修。觉性延于法界者，离寻之病即是修。故此秘密无垢染，真实光明当修习。光明双运若转为处，种种征相觉醒于习气。阿（藏文：ཨཱ་，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里嘎（藏文：ཀཱ་，梵文天城体：का，梵文罗马拟音：kā，汉语字面意思：嘎）里之手印，普贤之嬉戏成就。
English
Ma Pa Chen. Like the spontaneously accomplished, detached conduct, it abides. Self-arisen, everything is spontaneously accomplished. Although not thinking of it as "like this," Samantabhadra is the all-illuminating Vajradhara. Because of non-conceptualization, everything is gathered. What is there to do if you meditate on feeling? Since it is grasped, abandoning the disease of effort, it is established by abiding spontaneously. Meditation is the disease of effort, and the mind of effort arises from itself in bliss. The nature of reality without appearance is accomplished by seeking without seeking. All movement and non-movement, internal and external, are the essence of enlightenment. Therefore, the mind of effort does not move the expanse. Abiding without seeking is meditation. If you seek in this and that way, that will not arise from that in that way. Since this is the essence, it is more wonderful that this arises from that. The five aggregates are the main Buddha. The five elements are the mother of the family. The faculties, objects, times, and consciousnesses are the mind of enlightenment and the assembly of wrathful deities. The five poisons are the path to enlightenment. Everything is the realm of Samantabhadra. It is not other than the Buddha himself. There is no seeking in the ultimate, and there is no seeking in the relative either. Whatever enters the ultimate meaning, in the meaning of the secret A (藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：A), when the meaning of the secret Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：Om) is focused upon, because the definitive instruction is profound, Seeking without seeking, and meditating without meditating, abide in the way of not abiding. In the way of no equipoise, it is established as constant. There is no good or bad, the nature of enlightenment is like space. Enlightenment is not found by seeking, there is no enlightenment for those who desire enlightenment. This essence of the true meaning is not attained by meditation, nor is it attained by not meditating. By meditating without seeking, make it the wheel of sleep. All phenomena are the nature of mind. Meditate by abiding in the nature of mind. The nature of the unrealized mind of enlightenment is the realm of bliss because it is uncompounded. The nature of mind is beyond thought and expression. Since it is primordially enlightened, there is no meditation. By the wisdom of the wise sage, if you do not seek and release it, that is meditation. When wisdom extends to the expanse, meditation is free from the disease of seeking. Therefore, meditate on the secret, stainless, true, and clear light. When the clear light of union transforms into a place, various signs awaken in habits. By the mudra of Ali and Kali, the play of Samantabhadra is accomplished.
Tibetan
དངོས་མེད་དངོས་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དབུ་མ་མི་དམིགས་མིང་ཡང་མེད། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པས་ན། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཟབ་མོའི་མན་ངག་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བས། བསྒོམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོས། བདེན་ པ་གཉིས་སོ་སོར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དོན་དམ་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཐ་དད་དུ་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་དུ་མར་འགྱུར། །ལོག་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྒྱུར་འདོད་མཐའ་རུ་འཛིན་པ་དང་། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །ཚིག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་ལྟ་བ་གཉིས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཡང་དག་རྫས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། །རྡུལ་ལས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་ཆོས་བདག་ཉིད། །དོན་དམ་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །ཤེས་བྱ་ནང་གིར་འདོད་པ་དག །རྡུལ་ཉིད་ཕྱོགས་ཆས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་མིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བྱ་བ་དང་ནི་གཉི་ག་རྒྱུད། །ཕྱི་རོལ་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་དག །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །མཚན་མ་དག་ལ་རྟེན་བཅས་ནས། །མཚན་མ་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ དང་། །ནང་ཉིད་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི། །ཡང་དག་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་འགོག་པ་ཡིན། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །གསང་བ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད། །གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ཀུན་གྱི་དབྱིངས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གས
Chinese
无实不居于实，中观无所缘，亦无名。心之流逝既无，故一切一切皆空。如来一切之自性虚空大广大续中，甚深口诀离勤作，禅修品第十二竟。 之后，薄伽梵如来一切之主，为分别显示二谛，乃召集一切如来而作是言：胜义之体性，非为种种差别，然由有情思惟之故，转为多种方便之次第。具有邪妄分别之自性，执著作者等为因，执持边见，且具六十二见。是为世俗，而非胜义，名为离戏论。于外境执持二见，执著我等，是为世俗，而非胜义。蕴、界、处，以及缘起等，认为真实之物，乃由微尘所成之自性。彼生于此，法之自性，是为胜义之自性。若能断除能取与所取，视所知为内，微尘自性不成立方分，非一亦非多。遍计之自性，非为真实，乃是世俗。他起之体性，名为圆成实，名为胜义谛。大空性之自性，以法无我之平等性故，自心本初未生，具自性者乃是世俗，以胜义为空性之故，自性无自性。事业以及二者之续，外境所行之事业，沐浴与洁净等，是为世俗，而非胜义。依于诸相而住，证得无相，且将内在清净结合，名为真实谛。瑜伽续一切皆，于自无自性，于一切轮之自性中，是为世俗，乃是止息。名为胜义谛者，是为秘密，然无自性。秘密明点一切之界，彼乃一切佛之实，此乃一切佛之，
English
Non-existent does not abide in the existent, the Middle Way has no object of focus, nor does it have a name. Since there is no flow of mind, therefore everything, everything is empty. From the Tantra of the Great Expansion of the Nature of All Tathagatas, the profound secret instruction is free from effort. Thus concludes the twelfth chapter, the chapter on meditation. Then, the Bhagavan, the Lord of all the Tathagatas, in order to separately show the two truths, summoned all the Tathagatas and spoke thus: The nature of ultimate reality is not manifold or different, but due to the thoughts of sentient beings, it transforms into many stages of means. Possessing the nature of false conceptions, clinging to the agent and so forth as cause, holding to extreme views, and possessing sixty-two views, is conventional, not ultimate, and is called freedom from elaboration. Holding to two views of external objects, clinging to self and so forth, is conventional, not ultimate. Aggregates, elements, sense bases, and dependent origination and so forth, believing them to be real substances, are the nature of being composed of particles. That which arises from that, the nature of phenomena, is the nature of ultimate reality. Completely abandoning the grasped and the grasper, considering knowable things to be internal, the nature of particles does not establish directional parts, it is neither one nor many. The nature of complete imputation is not real, but is conventional. The nature of other-powered, which is called thoroughly established, is called the ultimate truth. The nature of great emptiness, because of the equality of the absence of self of phenomena, one's own mind is primordially unborn. That which has a nature is conventional, because ultimate reality is emptiness, self-nature is without self-nature. Activities and both continuities, activities of external conduct, bathing and cleansing and so forth, are conventional, not ultimate. Relying on signs, accomplishing the signless, and uniting the inner purity, is called the true truth. The Yoga Tantra, everything, in itself has no self-nature, in all the nature of mandalas, is conventional, and is cessation. That which is called ultimate truth is secret, but has no self-nature. The sphere of all secret bindus, that is the reality of all Buddhas, this is of all Buddhas,