Tibetan
་མི་ལྟ་བས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །བྱིང་རྨུགས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས། །འདུ་ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་ལྟུང་། །འདུ་ཤེས་རྗེས་སུ་མ་འབྲེངས་པས། །སེམས་ཅན་ཁམས་སུ་དེ་མི་འཁོར། །ཀུན་གཞིའི་དོན་ལ་གོམས་པས་ན། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པར་དེ་མི་ལྟུང་། །སྟོང་ཞིང་ཞི་བར་མི་བྱེད་པས། །རང་རྒྱལ་ལྟ་བར་དེ་མི་འགྱུར། །རྣམ་དག་སྟོང་པར་མི་བྱེད་པས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པར་ཡོང་མི་ལྟུང་། །མཉམ་ཉིད་སྟོང་པའི་207༄༅། །དོན་དག་ལ། །སོ་སོར་ཐ་དད་མི་བྱེད་པས། །ས་ཡི་རིམ་པར་མི་ལྟུང་ཞིང་། །རིམ་གྱིས་སྦྱང་ཞིང་འཕར་བ་མེད། །གང་ཞིག་གསལ་ཞིང་དམིགས་ཡོད་ན། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་གཡེང་བ་ཡིན། །ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། །གསིལ་བར་ལྷུང་བ་ཅི་ཞིག་ལྟུང་། །བསམ་མེད་བསྒོམ་པ་མ་ནོར་ན། །ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཐེ་ཚོ་།་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་བཅུག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་གསལ་ན་སྐྱོན་ཅི་མཆིས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། གཞན་མ་དམན་པའི་སྒོ་ནས་ནི། །དམིགས་པ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ནོར། །ཐེར་ཚེར་དམིགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཕྲ་རབ་ཐེན་ཐག་འཛུད་པ་ལྟར། །བྱིས་པ་ལས་གང་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྲེས་ཅམ་དག་གིས་བྱ་མ་རུང་། །བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། །མི་གནས་ཤེས་ནི་གང་བརྗོད་ཅིང་། །གནས་དང་དམིགས་པའི་གནས་འཛིན་པ། །གཟུང་འཛིན་ཞེ་ནི་དེ་ལ་བྱ། །དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་ཅི་གསལ་བ། ཁེས་པའི་ཡུལ་དུ་འཇུག་འགྱུར་བས། །དེ་དག་མ་རབས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེས་ན་དམིགས་མེད་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་དོན་ལ་མཉམ་བཞག་ན། །རྟགས་ཀྱི་ཚོར་བ་འདི་ལྟར་འབྱུང་། །དྲོད་དང་རྟགས་208དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། །རྣམ་ཤེས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་། །དྲོད་ནི་གཡོ་དང་ཐོབ་པ་དང་། །རྟགས་ནིམྱོང་དང་བརྟན་པ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་དང་རྫོགས་པ་དང་། །རིག་པ་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་གསལ། །དེ་ནི་དོན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཡིན། །དྲོད་གསུམ་ཉམས་སུ་ལོན་པ་དང་། །རྣམ་གཉིས་རྟགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་ཀྱི། །མི་འཁྲུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་དང་། །གང་ལ་ཆགས་དང་ཡུལ་གྱིས་མྱོས། །སྐྲག་མེད་དེ་ནི་མི་འབྲལ་མི་གནས་ཤིང་། །མི་འཕྲོག་མཉམ་ཤེས་བཞི་པོ་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་དེར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཀློང་དུ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཡུན་རིངས་འདུག་གནས་དང་། །སེམས་ནི་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་དང་། །བཟོད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི། །མཚན་མས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་མ་ནོར་ཅིང་། །རང་གི་རྒྱལ་པོ་གོམས་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་རྙེད་པར་འགྱུར། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི། །བཙལ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མཉམ་བཞག་སྟེ། །གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཁད་ཀྱིས་ནི། །རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་ཀྱི་རྩ་བར་སྙིང་209༄༅། །རྗེ་མ་ཤར་ན། །འཕྲལ་དུ་ཕྱོགས་ཆས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་མི་འགྱུར། །བདལ་བ་ཆེན་པོའི་བློ་ཡིས་སྤྱིར་ཁྱབ་ན། །ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་གསལ། །ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །ཉོན་མོངས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཡིན་རྟོགས་ན། །དོན་དམ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་མཉམ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དབུས་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་བློ་བདལ་བས། །སྤྲོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡི། །ཁྱབ་པ་སྒྱི་ཡི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་དོན་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དོན་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རིག་ནས། །མ་རིག་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་སྒྱུ་མའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །འགྲོ་དོན་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྟོགས། །ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྤྱོད། །སྙིང་རྗེས་ཆུད་མ་ཟོས་བར་ཟུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་མཚན་མའི་གཟུང་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པསགདུལ་བྱ་ཀུན་གདུལ་ཀྱང་། །སྒྱུ་མའི་བློ་ལྡན་རློམ་སེམས་རྡུལ་210ཙམ་མེད། །མ་སྐྱེས་སེམས་ལ་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ང་རྒྱལ་འཆང་། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མར་མངོན་སུམ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་སྒྱུ་མས་ཏིང་འཛིན་དེ་ལྟར་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་
Chinese
不观察，就不会堕入外道。不陷入昏沉，就不会无意识地堕落。不跟随意识，就不会在众生界中轮回。因为习惯了空性之义，就不会堕入声闻乘。因为不将空性视为寂静，就不会变成独觉的见解。因为不将清净视为空性，就不会堕入菩萨行。不将平等空性的207义理，分别执着，就不会堕入地的次第，也不会次第修习和增上。如果有什么是清晰且有对境的，那必定是散乱的。因为什么也不放在心上，又有什么会堕入昏沉呢？如果无思的禅修没有错谬，法身菩提就不会有疑惑。如是说。请问，修持菩提心橛时，即使安立对境，如果法性清晰，会有什么过失呢？回答说，从不逊于他者的角度来说，对于不执着对境的法性，因为有执着对境的分别念，所以是错误的。就像在空旷的虚空中，插入微细的线一样。这是孩童所为，智者不应为之。菩提也不应执着，不住于何处又该如何说呢？执着处所和对境的处所，就叫做能取所取。对境在心中显现什么，就会进入所取的境地。这些都是下等的禅定。因此，诸佛宣说了无对境。如是说。请问，修持菩提心橛，成就的征兆是怎样的呢？回答说，像这样在义理上安住时，会出现这样的征兆感受。暖相和征兆208，以及神通和，识和智慧。暖相是动摇和获得，征兆是体验和稳固，神通是生起和圆满，乃至微细的觉性都会显现。这就是诸义圆满。通达三种暖相，两种征兆也会生起。不特意造作，了知不散乱的平等性，对于什么产生贪着，又被境所迷惑。无所畏惧，不分离，不住留，不夺取，了知四种平等性，方向和彼岸都在其中了知。如是说。请问，菩提
English
By not observing, one will not fall into the path of non-Buddhists. By not becoming dull and drowsy, one will not fall into unconsciousness. By not following after consciousness, one will not revolve in the realm of sentient beings. Because of being accustomed to the meaning of emptiness, one will not fall into the Hearer's Vehicle. Because of not making emptiness peaceful, one will not become the view of a Pratyekabuddha. Because of not making pure emptiness, one will not fall into the conduct of a Bodhisattva. Because of not separately clinging to the meaning of equality and emptiness, one will not fall into the stages of the grounds, and there will be no gradual training and increase. If something is clear and has an object, then it is definitely distracted. Because one does not keep anything in mind, what will fall into dullness? If the thoughtless meditation is not mistaken, there will be no doubt about the Dharmakaya Bodhi. Thus it was said. Question: When meditating on the stake of Bodhicitta, even if an object is established, what fault is there if the nature of reality is clear? Answer: From the perspective of not being inferior to others, for the nature of reality that does not grasp an object, it is wrong because there is a conceptual thought of grasping an object. It is like inserting a fine thread into the vast sky. This is what children do, and the wise should not do it. Bodhi should also not be grasped, and how can one speak of not abiding anywhere? Grasping the place and the place of the object is called the grasper and the grasped. Whatever the object appears in the mind, it will enter the realm of the grasped. These are all inferior samadhis. Therefore, the Buddhas have spoken of the objectless. Thus it is said. Question: What are the signs of accomplishment from meditating on the stake of Bodhicitta? Answer: When one abides in the meaning in this way, such signs of feeling will arise. Warmth and signs 208, as well as miracles and, consciousness and wisdom. Warmth is movement and attainment, signs are experience and stability, miracles are arising and completion, and even subtle awareness will appear. This is the completion of all meanings. Having experienced the three warmth signs, the two signs will also arise. Without deliberately striving, knowing the undisturbed equality, whatever one is attached to, and is deluded by the object. Fearless, not separating, not abiding, not seizing, knowing the four equalities, directions and the other shore are all known therein. Thus it was said. Question: Bodhi
Chinese
问：修菩提心橛，如何在空性中转变？ 答：如是长久安住，心如不变金刚。忍耐痛苦菩提心，菩提胜义之精髓，非以相寻觅，清净三者无错谬，自之国王串习故，此胜菩提乃能得。所要修之事，寻觅再三等持，串习转为空性，渐渐地，不需勤作任运成。如是说。 问：菩提心橛如何成为大悲？ 答：方便之根本，若悲心未生，顷刻间遍及一切方所不转变。广大之智普遍，不修亦明现普照之定。大悲生起之处乃五烦恼，若了悟烦恼即是真实，若了悟胜义因即是果，若了悟佛与有情果相同，即是大悲生起。法界无边无中，以无生灭之智开展，无戏论之证悟，普遍周遍之大悲。大悲无所不作。如是说。 问：修菩提心橛之时，说大悲是方便之行利众，其义如何？ 答：如是如实了知法界后，对无明者生起大悲。生起大悲后，以幻化之定，示现利众方便之行种种。根本了悟菩提心自性，行方便波罗蜜多，以悲心不浪费而摄持。如是说。 问：菩提心橛不会变成执着能取所取之相吗？ 答：以方便之行调伏一切所化，然具幻化之智，无丝毫骄慢之心。因无生心中无有情，故自性之法皆持我慢。因诸法皆显现为幻化，故以幻化之定如是示现定。如是说。
English
Q: How does the practice of the stake of Bodhicitta transform into emptiness? A: It is said: Thus, abide for a long time, the mind is like an unchangeable vajra. Endure suffering, Bodhicitta. The essence of supreme Bodhi is not sought with characteristics. The three purities are without error. By habituating one's own king, this supreme Bodhi will be attained. Whatever is to be practiced, seek it again and again in equipoise. Habituation transforms into emptiness, and gradually, without effort, it will be spontaneously accomplished. Thus it was said. Q: How does the stake of Bodhicitta become great compassion? A: It is said: If compassion, the root of skillful means, does not arise, it will not immediately spread to all directions and remain unchanged. If the mind of great expanse pervades generally, the Samadhi of all-illuminating will be clear without cultivation. The source of the arising of compassion is the five afflictions. If one realizes that the afflictions themselves are truly correct, if one realizes that ultimate reality is the cause and the fruit, if one realizes that Buddhas and sentient beings are equally the fruit, then that is called the arising of great compassion. In the Dharma realm, which has no beginning or end, with the mind that is free from arising and ceasing, through the expansion of the mind, the great compassion of pervasive awareness is realized without elaboration. Great compassion does everything. Thus it was said. Q: When practicing the stake of Bodhicitta, it is said that great compassion is the activity of skillful means for the benefit of beings. What does that mean? A: It is said: Thus, having truly realized the realm of Dharma, generate great compassion for those who are ignorant. Having generated compassion, through the Samadhi of illusion, show various activities of skillful means for the benefit of beings. Realize the very nature of Bodhicitta as the root, practice the Paramita of skillful means, and hold them together without wasting compassion. Thus it was said. Q: Does the stake of Bodhicitta not become an object of grasping at characteristics? A: It is said: Through the activity of skillful means, all those to be tamed are tamed, yet those with illusory minds have not even a speck of arrogance. Because there are no sentient beings in the unborn mind, all dharmas of self-nature hold pride. Because all dharmas manifestly appear as illusion, the Samadhi of illusion demonstrates Samadhi in that way. Thus it was said.