Tibetan
བྱས་ན། །དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། །མཉམ་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན། །རྣམ་པ་ལྔ་འབྱུང་འདི་ལྟ་སྟེ། །བྱུང་ཚོར་དབང་གིས་གཡེང་བ་དང་། །བྱིང་རྨུགས་དབང་གིས་ཐིབས་པ་དང་། །འཛིན་ཆགས་དབང་གིས་འགོག་པ་དང་། །ཐེར་ཟུག་དབང་གིས་དྲུག་པ་དང་། །ཕྱལ་བའི་དབང་གིས་མེད་པ་དང་། །འདི་ནི་མཉམ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོལ་ཆགས་གནས་པ། །ཡོད་མེད་རྒྱུ་དང་ལམ་ལྟ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཏིང་འཛིན་ན། །ཞི་བས་ས་སྟེངས་མྱ་ངན་དེ་མི་འདའ། །སེམས་ནི་ཅི་ལའང་མི་གནས་དང་། །ཅི་ལའང་མི་དམིགས་ཤེས་བྱ་བ། །སེམས་ལ་གནས་དམིགས་སྐྱོན་སེལ་བ། །སེམས་འཛིན་ཕྲ་མོ་དེ་ལ་ཡོད། །སྨིག་སྒྱུ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་ན། །མི་གནས་མི་དམིགས་བྱེད་པ་གང་། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན། །བསྒོམ་པ་དོན་དང་ལྡན་མི་ཡིན། །ཇི་ཙམ་རྟོག་མེད་ཟབ་མོ་ཞིག །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཞེ་ན། །མི་རྟོག་ཟབ་མོའི་ཉམས་མྱོང་བ། མྱོང་བ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མའི་རྩལ་སྒྲུབ་སྤྱོད་མི་དགོས་པ་ཇི་ལྟར་འཚལ་བ་ལགས་ཞེ་ན། དཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་204བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོར་གསུངས། །དེར་གཞོལ་དེ་ནི་མཆོད་པའི་སྤྲིན། །གློང་དུ་གནས་པ་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །ངང་གིས་མི་ལྡོག་དངོས་གྲུབ་པས། །དོན་དུ་ཀུན་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱར་རྫོགས། །ཅི་ལ་མ་ཆགས་སྤྱིན་པ་སྟེ། །ངེས་པས་མི་གཏིང་དད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་དམ་ཚིག་གོ །མན་ངག་དང་འབྲེལ་བས་གཟུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན། གཉིས་སུ་མེད་པས་ལྟ་བ། ཡིན་པའི་དོན་མ་སྤྲོས་པས་འཕྲིན་ལས། བདེན་པ་མཉེས་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ། སྣང་སྲིད་ཡེ་འབྱམ་དབང་གི་མཆོག །འགྱུར་མེད་རྟོག་པ་བྱིན་རླབས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་གསལ་བ་མཆོད་པ་དང་། །རྟོགས་པས་སྒྲོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གོམས་པས་སྦྱོར་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །ཕེབས་པས་མཆོད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གསང་ཐུབ་བཀའ་ཡི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། འཕྲིན་ལས་རྫོགས་ཤེས་དེ་ལ་བྱ། །ཀུན་གཞི་བཟང་པོའི་རིག་པ་ལ། །རྒྱུད་ལྟར་དགྲོལ་ཞིང་ལུང་ལྟར་བསྐྱེད། །དོན་དམ་མན་ངག་གཞུང་ལྟར་བསྒོམ། །སྒྲུབ་ཐབས་ཚང་ཞེས་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ།
Chinese
因此，当将心平等安住时，有五种障碍会遮蔽平等的意义，即：因外境感受的影响而散乱，因昏沉睡眠的影响而迟钝，因执着贪恋的影响而阻碍，因顽固不化而固执，因轻率放纵而缺失，这些都是平等的过患。安住于禅定喜乐的玩味，存在与不存在是因、道、见、法性。因此，如果禅定存在于贪恋的境地，那么寂静也无法超越世间的痛苦。心不执着于任何事物，也不缘于任何事物，这是应该了解的。消除心中执着和缘念的过患，存在于微细的心念执着中。如果像海市蜃楼一样心无自性，那么谁来做不执着不缘念的修行？如果不了解虚空的自性，那么禅修就没有意义。如果有人说，无分别的境界是多么深奥啊，它显现在意识的境地中，那么，体验无分别深奥的境界，因为是体验，所以不是那个境界本身。如是说。请问：如果像这样了解菩提心的金刚橛后进行禅修，是否不需要修持下乘的技巧和行为？答：一切诸佛的菩提心，是无上的、未来将产生的，诸佛所说的智慧，那是坛城的精华。专注于此，那是供养的云朵，安住于寂静之处是修持的方法。自然不退转，成就真实，实际上一切成就都圆满于手印。不执着于任何事物是布施，以坚定不移的信念是信心。不超越法性是誓言，与口诀相关联是陀罗尼。如如不动是禅定，无二是见地，不加分别的实义是事业，以真诚取悦是咒语和手印。显现和存在本来就是自在的，是权力的顶峰。不变的觉知是加持，法性显明是供养，以证悟解脱是事业，以熟悉连接是事业，以明晰的禅定是事业，以迎请是供养的事业，秘密守护是教令的事业。了知事业圆满即是。对于善良的阿赖耶识，要像经典一样解脱，像教言一样生起，要像论典一样修持甚深口诀，具备修持方法，就应该这样说。
English
Therefore, when the mind is placed equally, there are five faults that obscure the meaning of equality, namely: distraction due to the influence of external sensations, dullness due to the influence of drowsiness and sleepiness, obstruction due to the influence of attachment and craving, stubbornness due to inflexibility, and absence due to recklessness and indulgence. These are the faults of equality. Abiding in the enjoyment of the bliss of samadhi, existence and non-existence are the cause, path, view, and nature of phenomena. Therefore, if samadhi exists in the realm of attachment, then even peace cannot transcend the suffering of the world. The mind does not cling to anything, nor does it fixate on anything; this is what should be understood. Eliminating the faults of clinging and fixation in the mind exists in subtle mental clinging. If the mind is without self-nature like a mirage, then who is there to practice non-clinging and non-fixation? If the nature of space is not understood, then meditation is meaningless. If someone says, "How profound is the state of non-discrimination! It appears in the realm of consciousness," then, experiencing the profound state of non-discrimination, because it is an experience, it is not that state itself. Thus it is said. Question: If, after understanding the Vajrakilaya of Bodhicitta in this way, one meditates, is it not necessary to practice the skills and actions of the lower vehicles? Answer: The Bodhicitta of all Buddhas is unsurpassed and will arise in the future. The wisdom spoken by the Buddhas is the essence of the mandala. Focusing on this is a cloud of offerings, and abiding in a secluded place is the method of practice. Naturally irreversible, accomplishing the truth, in reality all accomplishments are perfected in the mudra. Not clinging to anything is generosity, unwavering faith is confidence. Not transgressing the nature of phenomena is the vow, being associated with the oral instructions is the dharani. Immovability is samadhi, non-duality is the view, the meaning of reality without elaboration is the activity, pleasing with truthfulness is mantra and mudra. Appearance and existence are originally self-liberated, the supreme of power. Immutable awareness is blessing, the clarity of the nature of phenomena is offering, liberating through realization is activity, connecting through familiarity is activity, clear samadhi is activity, inviting is the activity of offering, secret protection is the activity of command. Knowing the perfection of activity is that. For the good Alaya consciousness, liberate like the scriptures, generate like the instructions, meditate on the profound oral instructions like the treatises, possessing the methods of practice, it should be said like that.
Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་གོང་མ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དུས་སུ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལྡན་པ་ཀུན་སྐྱོན་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ།205༄༅། །འདུ་བྱེད་མེད་པ་མཁའ་འདྲ་བས། །འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བསམ་གཏན་སྐྱོན། །བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་མི་རྟོགས་ཏེ། །གང་ཞིག་དེ་དོན་མི་རྟོགས་པར། །གཡེང་བར་ལྟུང་བ་ཅི་ཆ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་མི་སྐྱོན་ན། །སྒྱུ་མ་ཕྲ་རགས་སྨོས་ཅི་དགོས། །བསམ་དང་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་པས། །མཐའ་ཀུན་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལགས་ན། ལྡང་བ་རྣམས་དགག་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ལྡང་མི་ལྡང་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་སེམས་རྟེན་ཅི་འཆང་མངོན་དུ་མིན། །འཇམ་པ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཙམ་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེར་མི་གནས། །བསྒོམ་པའི་ས་མི་རྙེད་ཅིང་བསྒོམས་པས་རྙེད་མ་འགྱུར་བ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །རྣམ་འབྲས་གང་ལའང་མཆོག་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ལམ་མཆོག་འདི་བསྒོམམོ། །འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཤིན་ཏུ་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས། །དངོས་མེད་དེ་ཚེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་གཞན་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་བཅོས་ཤིང་དཔག་ཏུ་མེད། །ཐེ་ཚོམ་ལྡང་ངོ་ཅོག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས། །ལྷག་པར་ཐེ་ཚོམ་206བསལ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱུང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བྱུང་ཆོས་གཡོ་འགོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངང་གིས་ཞི། །མདོར་ན་ཅིར་བརྟགས་བསམ་པ་བཞིན། །འབྱུང་བས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོར་སྣང་། །མ་བཅོས་གཡོ་བ་མེད་ཉིད་ལ། །སྣ་ཚོགས་འབྱུང་རྒྱུ་མི་སྐྱོན་ཞིང་། །ཆོ་འཕྲུལ་མི་འགག་ཉམ་ང་མེད། །སྐྱོན་མེད་གཉིས་པོས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །མ་བཀག་རང་བྱུང་རང་ཞི་སྟེ། །མ་བཅོས་མ་བྱས་རང་གི་ངང་གིས་གསལ། །ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དཀྱིལ་ཡངས་སུ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་ཀུན་ཞི་ལྟར། །རྟོགས་པས་ཡངས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །འཛིན་རྟོག་མཚན་མ་ཀུན་ཀྱང་ཤོང་། ་༑ང་བ་བས་ཀྱང་ཡངས་ཀྱང་ཡངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པོ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་གོལ་སར་ཅིས་མ་ལྟུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེའམ། །མེད་ཅེས་བྱ་བར
Chinese
如果像之前那样修持菩提心之橛，具有微细的相是否都是过失呢？答：无造作犹如虚空，由造作而生之禅定是过失。不可思议之法性，有分别者不能证悟。若有人不证悟此义，散乱堕落有何用？仅是法性则无过失，何况细微粗大之幻相？离思之智慧者，不应于心中作诸边。如是说。问：如果修持菩提心之橛有如是过失，那么生起者是否应遮止呢？答：生与不生不特意舍弃，心之所依如何执持亦不显现。非寂静，如微尘般动摇即是，然不住于彼。不寻得修持之处，且修持亦不变易。知心之行境，彼即是诸法之体性。无论何种异熟，无有优劣，修持此殊胜道。无造作，诸法无生，甚深，诸法寂灭。无实有，彼时一切亦是法界，知此即是阿罗汉善现。无论生起何种分别之相，若知分别即是法性，则无需于他处修持法界。于彼以对治而修饰，不可思议。所有疑虑生起皆是法界，故无需特别断除疑虑之因。如是知晓，即使生起亦无过失。生起之法，动摇止息一切，皆是自性生起，自然寂灭。总之，无论如何观察，如所思般，生起者皆显现为自性。于无造作无动摇之性中，种种生起之因无过失，且神变不灭，无有恐惧。无过失，因二者皆未生故。无论生起何种分别之相，皆不遮止，自生自灭，无造作，无为，自性光明。如虚空广阔之中央，万物诸相皆寂灭般，于证悟广阔之见地上，执取分别诸相亦皆容纳。生起者亦更广阔，更广阔。如是说。问：修持菩提心之橛时，如何不堕入歧途呢？答：心性是有实体呢？还是无有实体呢？
English
If, when meditating on the bodhicitta dagger as before, having subtle characteristics is all a fault, what about that? Answer: Without fabrication, like the sky, meditation arising from fabrication is a fault. The nature of reality, which cannot be examined, is not understood by those with concepts. If someone does not understand this meaning, what use is it to fall into distraction? If it is just the nature of reality, there is no fault, what need to mention subtle and coarse illusions? Those with wisdom free from thought should not hold any extremes in mind. So it was said. Question: If there is such a fault in meditating on the bodhicitta dagger, should the arising ones be rejected? Answer: Do not intentionally abandon arising or not arising, how to hold the mind's support is not manifest. Not peaceful, even a dust-like movement is it, but it does not stay there. The place of meditation is not found, and what is found by meditation does not change. Knowing the field of activity of the mind, that is the characteristic of all those dharmas. In any result, there is no superior or inferior, meditate on this supreme path. Without fabrication, all dharmas are unborn, extremely without arising, all dharmas are nirvana. Without substance, at that time all is the realm of dharmas, knowing this is the Arhat Subhuti. Whatever characteristics of conceptualization arise, if you know that conceptualization itself is the nature of reality, then there is no need to meditate on the realm of dharmas elsewhere. To that, adorn with antidotes, immeasurable. All doubts that arise are the realm of dharmas, so there is no cause to eliminate doubts in particular. If you know like that, even if it arises, there is no fault. All arising dharmas, movement, and cessation, arise by their own nature and naturally subside. In short, however you examine it, as you think, all that arises appears as essence. In the uncorrected, unwavering nature, the causes of various arisings are not faulty, and miracles do not cease, there is no fear. Without fault, because both are unborn. Whatever characteristics of conceptualization arise, do not block them, they arise and subside on their own, uncorrected, unmade, clear by their own nature. In the vast expanse of the sky, like all phenomena and characteristics are pacified, in the view of vastness through realization, all grasping, concepts, and characteristics are also contained. Even more vast than arising, even more vast. So it was said. Question: When meditating on the bodhicitta dagger, how do you not fall into error? Answer: Is the nature of mind a real thing? Or is it not a real thing?