Tibetan
་རྗེ་ཆུ་ནི་གཟི་ལྡན་ལའོ། །ཟིལ་དངར་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་སྟེ། །ཤ་ཆེན་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་དབུལ། །དྲི་ལ་སོགས་པ་བྱང་དུ་དབུལ། །ཡུམ་བཞི་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཆོད་སྦྱིན་བསྲེག་པའི་ལས་བྱའོ། །ཤ་ཁྲག་གཏོར་མ་ཕོ་ཉ་ལ། །མཆོད་ཅིང་བསྲེག་པའི་ལས་བྱས་ནས། །བསྙེན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནས་དྲངས། །བསྒྲུབ་པ་གཉིས་མེད་མཉམ་པར་གཞག །འཛབ་ནི་གཞུང་བཞིན་བགྲང་བྱར་བྱ། །སྐབས་སུ་ལས་ནི་བཅུ་གཅིག་ཙམ། །ཞག་གྲངས་དག་ནི་ཚང་བ་དང་། །དངོས་གྲུབ་བླང་བའི་ཆོ་ག་དང་། །དབང་བསྐུར་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་དབྱུང་བར་བྱ། །དེ་ནས་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་སྐྱོང་ཞིང་ཕོ་ཉ་བསྙེན། །ལས་ཀྱི་གོ་རིམ་མ་ནོར་བར། །མཆོད་སྦྱིན་བསྲེག་པའི་ལས་ལ་འབད། །དེ་ནས་རྫས་དང་ལག་ཆ་དང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་མཐའ་ནས་སྤྲོ། །བསྐུལ་དང་དོན་བྱས་ སླར་འདུས་ཤིང་། །བདག་དང་བཅས་པར་རབ་ཞུགས་ནས། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་དབུས་སུ་བསྡིམ། །སྙིང་པོ་དང་ནི་ཕྱག་མཚན་ཆས། །རྟེན་པར་གྱུར་ནས་དབྱིངས་སུ་གཞག །ཚོན་རྩི་དང་ནི་སོལ་བ་དང་། །གཞན་པ་ ལྷག་མ་ཅི་ཡོད་རྣམས། །ཐལ་བའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཀུན། །གྲུ་གསུམ་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ལ་བསྡིམ། །དེ་ཡང་མཆོད་སྦྱིན་བསྲེག་པར་སྦྱར། །དེ་ནས་བཤགས་དང་སྦྱང་བ་དང་། །གླུ་བྲོ་ལ་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །མ་མོ་དང་ནི་མཁའ་འགྲོ་དང་། །ཕོ་ཉ་མ་མོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཆས་དང་ལྡན་པར་འབར་བར་བྱའོ། །དབང་ཆེན་འདུས་པའི་ཏནྟྲ་ལས། སྦྱིན་བསྲེག་གི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་ལྔ་པའོ།། །།ཀུན་གཞི་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལེའུ་འདི། །སྔ་རབས་འདས་པའི་དགོངས་པ་བསྟུན་ནས་ཀྱང་། །དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་རྩ་བ་ཀུན་གཞིར་འདུས། །ཀུན་གཞིའི་རྩ་བ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སྣང་ཡང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་ལ་མཉམ་བཞག་པས། །ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་དེ་ན་ཚང་བས་ན། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་རིག་བྱ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གཞིའི་རྩ་བ་དོན་རྟོགས་ནས། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ན་བཅོས་མེད་པར། །དང་པོའི་ས་ཉིད་ནོན་པར་མཁས་པས་གསུངས། །གནས་སྐབས་དེ་ན་ཡོད་མེད་ལྟ་མཐར་ཐུག །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། །སེམས་ལ་མཚན་མ་ཡོད་མེད་བརྟག་པར་བྱ། །སེམས་དེ་ཉིད་ལ་བལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །སེམས་དེ་སྣང་བ་ཡིན་ནམ་མི་སྣང་ཡིན། །སེམས་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་སངས་རྒྱས་མིན། །སེམས་ལས་སངས་རྒྱས་གུད་ན་ཡོད་དམ་མེད། །དེ་ལྟར་བལྟ་བ
Chinese
水尊乃具光彩者。甘美之精在南方，肥肉在西方供养，香等在北方供养。对四位佛母也同样，进行供养焚烧之事业。血肉食子献与使者，作供养焚烧之事业后，从法界中迎请修持，安住于无二平等之修行。念诵按仪轨如法计数，期间事业约有十一种。圆满完成时日之数，以及取悉地之仪轨，从灌顶与坛城中，依次取出。之后是食子等，供养残食并侍奉使者，事业次第不错乱，努力进行供养焚烧之事业。之后是物品与器物，以及坛城本尊与差别等，依次从外向内展开。劝请与成办事业， 再次聚集，与自身一同完全进入后，依次向中央收摄。心髓与手印法器，作为所依而安住于法界。颜料与木炭，以及其他剩余之物，连同灰烬之集合，全部收摄于三角佛母之虚空。那也用于供养焚烧。之后是忏悔与净化，以及歌舞等享用，为了示现母神与空行母，以及使者母神，以庄严具足而燃烧。出自大自在聚集续，乃供养焚烧品第三十五。此为确立基之品，也遵循前代过去者之意，即诸法之根本皆聚集于基，基之根本虽显现为五智，然于如是之义作等持时，基之住处转变亦是如此。因五智本身即已具足，故应了知五智合一。众生通达基之根本义后，本即成佛故无须造作，通达最初之地即是能仁之语。彼时存在与不存在之见达于究竟，以及心之自性如何，应考察心有无相。应如何观心本身？心是显现还是不显现？心是佛还是非佛？佛在心外存在还是不存在？如是观之。
English
Water lord is the one with splendor. The essence of sweetness is offered in the south, fat meat is offered in the west, and incense and the like are offered in the north. The same is done for the four mothers, performing the work of offering and burning. Offer the flesh and blood torma to the messengers, and after performing the work of offering and burning, invite the practice from the realm of Dharma, and settle into the practice of non-duality and equality. Recite the mantras according to the scriptures, counting them properly. During this time, there are about eleven activities. Complete the number of days, as well as the ritual for obtaining siddhis, and extract them sequentially from the empowerment and the mandala. After that, there are tormas and the like, nourishing the leftovers and serving the messengers, without confusing the order of the activities, diligently engaging in the work of offering and burning. After that, the substances and implements, as well as the mandala deities and distinctions, are unfolded sequentially from the outside in. Inviting and accomplishing the activities, Gather again, and after completely entering with oneself, gather them sequentially towards the center. The essence and the hand implements, having become the support, are placed in the realm of Dharma. The pigments and charcoal, as well as any other remaining things, together with the collection of ashes, are all gathered into the space of the triangular mother. That is also used for offering and burning. After that, there is confession and purification, as well as enjoyments such as singing and dancing, in order to show the mothers and dakinis, as well as the messenger mothers, burning with adornment and completeness. From the Tantra of the Great Empowerment Gathering, this is the thirty-fifth chapter, the chapter on offering and burning. This is the chapter on establishing the basis, also following the intention of the past generations, that is, all phenomena gather at the root in the basis, and although the root of the basis appears as the five wisdoms, when one meditates equally on such a meaning, the transformation of the abode of the basis is also the same. Because the five wisdoms themselves are complete in that, one should know that the five wisdoms are united. After sentient beings understand the meaning of the root of the basis, since they are already enlightened, there is no need to fabricate, and the wise ones say that understanding the first ground is the word of the Sugata. At that time, the view of existence and non-existence reaches its ultimate end, and how the nature of the mind is, one should examine whether the mind has characteristics or not. How should one look at the mind itself? Is the mind apparent or not apparent? Is the mind Buddha or not Buddha? Does the Buddha exist outside the mind or not? Thus, look at it.
Tibetan
་ཅེར་གཞག་ཟིན་བྱ་དགོས། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་གདེང་དུ་གྱུར་པ་དང་། །འདུས་བྱས་དགེ་རྩ་མི་དགག་ནུས་ཚད་སྤྱད། །འོན་ཏང་ཆོས་ཀུན་རང་གི་སེམས་ སུ་འདུས། །བསམས་ཤིང་བསྒོམ་མེད་ངང་ལ་གཞག་པ་ན། །ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་མཚན་མེད་དབྱིངས་གཅིག་པས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །དོན་དམ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མ་བཙལ་ཡང་། །ལྷུན་གྲུབ་ས་དེ་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ནོན། །དེ་ལྟའི་དོན་རྟོགས་ཉམས་སུ་གསལ་ན་ཡང་། །ཆོས་ཀུན་སྒོ་དང་མི་འགལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལྡན་གོལ་སའི་སྒོ་བཀག་ནས། །དྲོད་ཆེན་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མྱོང་། །དེ་བས་ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་རབ་བསྒོམས་པས། །འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རང་བཞིན་རྫོགས། །རང་སེམས་ནམ་མཁའ་མ་གཡོས་ངང་ལ་གཞག །འོན་ཏང་དྲང་བཞིའི་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་མ་གཡོས་རྟོག་པ་མ་བཅད་པས། །ངང་གིས་མ་བཅོས་ཡོངས་ཀྱིས་འོད་གསལ་ཞེས། །སྔ་རབས་མཁས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཡིད་དང་སེམས་ལ་གསལ་བྱེད་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཡོ་ག་གསུམ་དོན་གནས་སྐབས་དབང་ཆེན་གསལ། །དོན་དེ་བས་ན་སྙན་ཁུང་རབ་བརྒྱུད་ནས། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་རྟོགས་སྐྱེས་བུ་ལ། །ཅི་ཡང་མི་བརྩེག་ཡོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་དབུལ། །འོན་ཏང་བྱས་ཟིན་དོན་རྟོགས་ནས། །ཡེ་ནས་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ། །དེ་ལ་འཛིན་ཆགས་བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་ཡང་། །ཚོགས་གཉིས་དུས་གཅིག་རྫོགས་པར་དམ་བཅའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་མཚན་མ་རྣམ་པར་དག །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱུར་ན་ཆེ་ཡོན་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྱང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པས་ན། །ཕྱི་ནང་བཤད་དང་མཐུན་པར་ས་རྣམས་ནོན། །འདི་ནི་བདེ་གཤེགས་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཕལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པའི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། །གདོད་ནས་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་སྦྱང་དཀའ་བ། །ས་དང་ས་ཡི་འདོད་སྟོངས་ཁྱད་ཡོད་གསུངས། ། མཉམ་པར་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་གཉིས་མེད་གསལ་དུས་སུ། །སངས་རྒྱས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བརྙེས་སོ། །སྟོང་དང་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་མ་སྐྱེས་ཁྱད་པར་ཅི། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་བྱ་བཙལ་ལ་སོགས་པ། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡེ་གནས་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་ཀྱང་། །བུཌྜྷ་ཉག་གཅིག་སྐུ་ཡི་རྒྱན་དུ་སྣང་། །དེ་ཉིད་མ་བཀག་དཀྱིལ་འ
Chinese
应当持续不断地安住于此状态。如此领悟并生起确信之后，在不否定一切善行的前提下，尽力行善。然而，一切法都包含在自己的心中。当安住于无思无修的状态时，无论显现什么、存在什么，都处于无相的同一法界中。这种不离不散的法性，即是本初的佛。即使不去寻找那无法言说的胜义谛，也能当下证得任运成就之地。即使如此通达并清晰地体验到此意义，为了表明一切法与（解脱之）门不相违背，关闭具有三种三摩地的歧途之门，以三种大热来体验佛陀的意境。因此，通过精进修习三种三摩地，自然圆满了六度波罗蜜多的果实。将自心安住于如虚空般不动的状态。然而，无论生起何种四颠倒的念头，由于法性不变动且不切断念头，所以自然而不造作，完全是光明，这是过去有学识的人们所赞叹的。使意和心清晰明了的三摩地，是三种瑜伽的意义，暂时显现大自在。因此，通过仔细聆听，应当了知心性即是成佛之义。对于如此通达意义的人，无需再积累任何事物，也无需追求功德的种类。然而，一旦通达了已经完成的意义，便可称之为本初清净的自性。无论生起执着、贪恋、快乐或痛苦，都发誓同时圆满二资粮。无分别的三摩地，清净一切相。当法性显现时，伟大的功德将永不间断。通过清净二障、圆满二资粮，内外之说相符，从而证得诸地。这是善逝的甚深意行，并非普通众生的行为境界。即使诸佛了悟了平等的意义，众生却未能了悟，因此，难以消除与生俱来的执着习气，诸地之间在欲望和空性上存在差异。 在平等了悟与未了悟的二元对立消失之时，自然具备并获得了佛陀伟大的功德。空性、无自性、无生，这些有什么区别呢？有无、常断、行为、寻找等等，一切都任运成就，本自存在。无论显现什么、存在什么作为因和果，都显现为唯一的佛陀的身体的庄严。不遮止它，坛城
English
One should continuously abide in this state. Having realized this and generated conviction, do good deeds to the best of your ability without negating any virtuous actions. However, all dharmas are contained within one's own mind. When abiding in a state without thought or meditation, whatever appears or exists is in the same, single, signless realm. This unchanging and inseparable nature of reality is the primordial Buddha. Even without seeking the inexpressible ultimate truth, one attains the spontaneously accomplished ground right now. Even if one clearly realizes and experiences this meaning, in order to show that all dharmas are not contradictory to the (path of liberation), close the door to the mistaken paths that possess the three samadhis, and experience the intention of the Buddhas through the three great heats. Therefore, by diligently meditating on the three samadhis, the result of the six paramitas is naturally perfected. Abide in the state where your own mind is like the sky, unmoving. However, whatever thoughts of the four inversions arise, since the nature of reality is unchanging and thoughts are not cut off, it is naturally unfabricated and completely luminous, which is praised by the learned ones of the past. The samadhi that clarifies the mind and thoughts is the meaning of the three yogas, and temporarily manifests great power. Therefore, through careful listening, one should understand that the nature of mind is the meaning of becoming a Buddha. For a person who understands such meaning, there is no need to accumulate anything further, nor to seek varieties of merit. However, once the meaning of what has been accomplished is understood, it can be called the primordially pure nature. Whatever attachment, clinging, happiness, or suffering arises, vow to perfect the two accumulations simultaneously. Non-conceptual samadhi, completely pure of all signs. When the nature of reality manifests, great qualities will never cease. By purifying the two obscurations and perfecting the two accumulations, the outer and inner teachings are in harmony, and one attains the bhumis. This is the profound intention and conduct of the Sugatas, not the realm of ordinary beings. Even though the Buddhas realize the meaning of equality, sentient beings do not, therefore, it is difficult to purify the innate habitual tendencies of clinging, and there are differences between the bhumis in terms of desire and emptiness. When the duality of realizing and not realizing equality disappears, the great qualities of the Buddha are naturally present and attained. What is the difference between emptiness, selflessness, and unarisenness? Existence and non-existence, permanence and annihilation, actions, seeking, and so on, all are spontaneously accomplished and primordially present. Whatever appears or exists as cause and effect, appears as the adornment of the body of the one and only Buddha. Do not obstruct it, the mandala.