Tibetan
ཤེས་བཞིན་གཟུང།། སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ཉིད་དམིགས།། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་ཆུད་འགྱུར།། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི།། བདག་ཏུ བལྟ་དང་རྟགས་པར་བལྟ།དངོས་པོར་བལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག། ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།། སེམས་ཉིད་ལས་སུ་རུང་འགྱུར་ཏེ།། དེ་ཡིས་ཞི་གནས་ཐོབ་པའོ།། ལུས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་རུང་ ནས།། ལྷ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི།། རང་བཞིན་གནས་ཡུལ་ལམ་དང་བཅས།། དམིགས་ཐབས་ཡོན་ཏན་རིམ་པ་དང།། དང་པོར་བར་ཐ་སྒོམ་ཚད་མོད།། དེ་ལ་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་ནི།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག པ་དང།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང།། ཅིར་ཡང་ས་ལེ་མཁྱེན་པ་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་འགྲོ་འདུལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ།། སོ་སོའི་སྐད་དུ་དམ་པའི་ཆོས།། སྟོན་པའི་གསུང་དེ་ཆོས་རྔ་ཡིན།། ལྷ་ཡི་གནས་ནི་སེམས་ཅན གྱིས།། ལུས་དང་སེམས་ལ་གནས་པ་ཉིད།། ལྷ་ཡི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཐུགས་རྗེའི་ཞིང་རྣམས་གནས་པའོ།། ལྷ་ཡི་ལམ་ནི་གང་ཡིན་པ།། འགྲོ་དང་འོང་བ་མི་མངའ་ཡང།། ལྷ་ཡོངས་བཟུང་བའི་སེམས་ཅན ནི།། སེམས་ཅན་སྐྱབས་ནི་ལྷ་ཡིན་ཏེ།། འབྲེལ་གཉིས་སྒོ་ནས་ལམ་གྱུར་པ།། ལམ་གྱི་ཆོས་དང་ལུང་གི་ཆོས།། ལྷ་ཡི་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ།། ལྷ་ཡི་ལས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད།། འཛིན་པའི་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་ནི།། ཐམས ཅད་ཀུན་དང་ལྡན་པའོ།། བྱེད་པའི་ལས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས།། ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་མཛད་པའོ།། ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས།། ལུས་དང་སེམས་ཉིད་ལྷར་བསྒོམ་པས།། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གསུམ གྱི།། ཚུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཚུལ་ལམ།། དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྟག་པའམ།། རྫོགས་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བར་བསྒོམ།། ལྷ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྣམ་གཉིས་ཚོགས།། དུས་གཅིག་རྫོགས་པར་གྱུར་པའོ།། དེ་ལྟར་དམིགས་པ རྣམ་གསུམ་ལ།། རིམ་གྱིས་བསླབ་ཅིང་རིམ་གྱིས་བརྟེན།། འདི་ནི་ཕྱིས་པ་དང་པོ་རུ།། ཞུགས་པ་ཙམ་དུ་དངོས་སུ་ནི།། ལུས་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་ཉིད་ཡིན།། དེ་བས ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། རང་གི་ངོ་བོ་ལྷ་ཉིད་ཤེས།། དང་པོ་ལྷ་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན།། བར་དུ་ལྷ་བསྒོམ་ཐབས་ཤེས་པ།། སྒྲུབ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་དང།། བསམ་གཏན ལུས་དང་སེམས་དོན་གྱིས།། བཅོས་པའི་ཐབས་རྣམས་བསྟན་པ་ཡིན།། ཐ་མ་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚད། མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷ་ཚད་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ལྷ་རུ་བཞག། མཚན་མ་ལྷ་ཡི་སྐུ་བསྒོམ་ཚད།། ལྷང་ངེ་ལྷན ནེ་ལྷམ་མེ་གསུམ།། ལྷམ་མེ་བ་ནི་མ་རྡོས
Chinese
智慧之持。 心如何生起即专注， 心之体性通达变， 专注心之功德者， 视为我及视为相，视为事物皆遣除， 生起胜观即是也。 心性堪能转变故， 由此获得寂止也。 身心专注堪能后， 专注天尊之法者， 自性住处及道俱， 专注之法功德次第及， 初中后修习之量也。 其中天尊之自性者， 法性清净之体性， 及无分别之智慧， 以知晓一切明晰故， 智慧调伏有情之色身， 以各自之语言，神圣之法， 宣说之语即法鼓。 天尊之住处乃有情， 住于身及心之上也。 天尊之境乃法界， 大悲之刹土所住也。 天尊之道为何者， 无有去来之相， 然天尊所摄持之有情， 有情之救护乃天尊， 以二种关联成道者， 道之法及圣教法， 即成天尊之道也。 天尊之业乃执持， 执持之业乃功德， 乃具足一切诸功德。 所作之业乃有情众， 皆令解脱也。 专注天尊之方法， 身及心皆观为天尊故， 其中瑜伽之三种， 以何种方式加持之， 或彼即完全恒常， 或圆满之方式，随一修习之。 天尊之功德二种聚， 同时圆满而成也。 如是专注三种者， 渐次修学且渐次依， 此乃后入于前者， 仅是进入之初，实则乃， 身即心之显现也。 心之自性即天尊也。 是故内外器情之， 诸法无余一切皆， 知自之体性即天尊。 初识天尊之相也。 中知修习天尊之法， 宣说种种修法及， 以禅定身心之义， 所示乃调整之方法。 后乃堪能之量， 无相之天尊量者， 于菩提心立为天尊。 有相天尊之身观修量， 明朗、和合、明显三者， 明显者乃未净。
English
The Retention of Awareness. How the mind arises, focus on that. The nature of mind becomes understood. The benefits of focusing on the mind are: All views of self, views of signs, and views of things are reversed. It causes the arising of superior seeing. The nature of mind becomes workable, and through that, peace is attained. After body and mind become workable through focus, the method of focusing on the deity, along with its nature, dwelling place, and path, the method of focus, qualities, and stages, and the measure of meditation in the beginning, middle, and end. Among these, the nature of the deity is: The nature of reality is pure, and with non-conceptual wisdom, knowing everything clearly, the wisdom is the form body that tames beings. The sacred Dharma in individual languages, the speech that teaches is the Dharma drum. The dwelling place of the deity is in sentient beings, residing in body and mind. The realm of the deity is the Dharmadhatu, the fields of compassion where they dwell. What is the path of the deity? Although there is no going or coming, sentient beings held by all the deities, the refuge of sentient beings is the deity, becoming the path through two connections, the Dharma of the path and the Dharma of scripture, become the path of the deity. The action of the deity is to hold. The action of holding is the quality, possessing all qualities. The action of doing is to liberate all sentient beings. The method of focusing on the deity is to meditate on body and mind as the deity. In that, the three yogas, in what way to bless, or that itself is completely constant, or in whatever way to meditate on completion. The two collections of qualities of the deity, become complete at the same time. Thus, for the three focuses, gradually learn and gradually rely. This is to enter the former later, just entering initially, actually, the body itself is the form of mind. The nature of mind is the deity itself. Therefore, all phenomena of outer and inner, vessel and essence, know that the nature of oneself is the deity. First, it is knowing the face of the deity. In the middle, knowing the method of meditating on the deity, and various methods of accomplishment are taught, and the methods of adjusting with meditation, body, and mind are shown. Finally, the measure of workability, the measure of the deity without signs, is to establish the Bodhicitta as the deity. The measure of meditating on the form of the deity with signs is clear, united, and distinct, the distinct one is not pure.
Tibetan
་པ།། ལྷན་ནེ་བ་ནི་མ་གཡོས་པ།། ལྷང་ངེ་བ་ནི་མ་བསྒྲིབས་པ།། མ་རྡོས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད།། གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ།། མ་གཡོས་པ་ནི་བྱིང་རྒོད་ཀྱི།། ཟུག་རྔུ་མ སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ།། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འོད་ལྟ་བུ།། མ་བསྒྲིབས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པས།། མ་རྟོགས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང།། མི་གསལ་བ་ཡི་སྒྲིབ་པ་གཉིས། མེད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང།། དབང་པོས་བལྟ་བར་མི བཟོད་ལྟར།། ལྷ་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའོ།། ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པར་མ་ནུས་ན།། བཟླས་བརྗོད་ལྷ་ཡི་དེ་ཁོ་ནས།། ལྷར་གྲགས་ལྷུན་གྲུབ་སེམས་ཅན་ཁེངས།། རང་ལ་གནས་པ་དེ་རྟོགས་ཡིན།། ཚུལ་བཞིན་སློབ་བར འདོད་པ་ཡིས།། དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་དུ་སྤྱོད།། གང་དག་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་མ་ནུས།། མོས་དང་བྱ་བས་གཡེང་འགྱུར་ཞིང།། ཚུལ་བཞིན་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་རྣམས།། བརྡའ་དོན་ལྷ་ཡི་ཏིང་འཛིན་ནི།། ཇི་ལྟར་ཡིན པ་ཡིད་ལ་བྱ།། དེས་ཟིན་ཆོ་ག་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད།། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྫོགས་ཚུལ་ལམ།། བག་ཆགས་ཤུགས་སམ་མོས་པ་དང།། ང་རྒྱལ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང།། མ་ཡེངས་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་གཟུང།། བཟླས བརྗོད་བྱ་ཞིང་བསམ་གཏན་འཇུག།བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ཡང།། ལྷ་ནི་མི་བསམ་མ་དམིགས་རུང།། ལས་སམ་འབྲས་བུ་གང་དམིགས་ཀྱང།། སྤྱིར་ན་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ལ།། འབད་པས་མཐུ་དང་བྱིན་ རླབས་ཆེ།། སྤྱིར་ན་ལྷ་ཡི་དེ་ཁོ་ན།། ཉིད་ལས་འགྲུབ་པའི་ལྷ་ཡང་འགྲུབ།། དོན་དམ་སེམས་ཀྱི་ལྷ་དང་ནི། ཀུན་རྫོབ་མཚན་མའི་ལྷ་ཉིད་ལ།། སེམས་དཔའ་བྱེ་བྲག་ལྷ་ཞེས་བྱ།། མིང་དུ་ལྷར་ནི་བཏགས་པ ཡིན།། དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ལྷ།། ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མ་ལྷར་གྲགས་པ།། བཏགས་པས་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་དབྱིབས་ཀྱིས། བྱེ་བྲག་དཔེ་ཕྱི་ཞེས་པ་དང།། དེ་ཉིད་བདག་གི་ཆེན པོའོ།། མཚན་མའི་གཟུགས་ཞེས་བཏགས་པ་དང།། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བོའི་བྱིན་རླབས་སོགས།། ནུས་མཐུ་ཅན་ཞེས་བཏགས་པ་དང།། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གཟུགས།། བྱེ་བྲག་ཡེ་ཤེས་བྱིན་བརླབས་ཉིད།། དབྱེར མེད་འདྲེས་ནས་ལྷ་ཞེས་བཏགས།། དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ།། ཐུགས་ནི་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད།། མཚན་མའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ།། ཆུ་ཉིད་གྲང་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི།། འཁྱགས་རོམ་གྱུར་པ ལྟ་བུའོ།། ཆོས་རྣམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི།། ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ།། ལས་ཀྱི་འཕྲོ་དང་སྐལ་བ་ཡི།། དབང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ།། ཤིན་ཏུ་དག་པར་འདུལ་གྱུར་རྣམས།། ལོང
Chinese
པ།། 浑然一体未曾动摇，朗然清澈未曾遮蔽，无有实质显现而无自性，犹如水中月般的影像。未动摇是沉没与掉举的，刺痛不会产生，犹如珍宝的光芒。未遮蔽与二者相合，因此，未证悟的障碍和不清晰的障碍二者，不存而显得非常清晰，如同感官无法直视一般，本尊身极其清晰。如果不能如法行持，仅仅念诵本尊，便会以本尊之名而闻名，自然成就，充满众生，证悟安住于自身。想要如法学习的人，他们应当如法行持。那些不能如法行持的人，会被散乱和行为所扰乱，那些不能如法修持的人，应当忆念本尊的象征意义和意义的禅定是如何的。以此把握，次第生起仪轨，或者一瞬间圆满的方式，或者通过串习的力量或信心，以及我慢等的方式，以不散乱的心来把握，念诵并进入禅定。在念诵的时候，即使不思念本尊，不观想也行，无论观想业或果，总的来说，专注于一个目标，努力则力量和加持巨大。总的来说，本尊的真实，从自身成就的本尊也能成就。胜义谛心的本尊和世俗谛相的本尊，菩萨的差别称为本尊，只是名言上安立为本尊。具有誓言者的本尊，手印的相称为本尊，以假立而有多种分类。从异熟果的身体形象上，有外在形象的差别，那也是伟大的主宰。安立为相的形象，那也是众生的加持等，安立为具有能力，那也是异熟果的形象。智慧加持的差别，无别融合而称为本尊，那些伟大的自性，心是秘密的智慧，幻化为相的形象，如同水因寒冷而结成冰。诸法自然成就的，在于手印的自性，由业的余势和福分的，力量而显现各异，那些被调伏得非常清净的，享
English
Pa. Completely united, unmoving. Clear and bright, unobscured. Appears without substance, yet without inherent existence. Like a reflection, a moon in water. Unmoving, the sting of sinking and agitation does not arise. Like the light of a precious jewel. Unobscured, possessing both qualities. Therefore, the obscurations of non-realization and the obscurations of unclearity, both are absent, and it appears extremely clear. As if the senses cannot bear to look directly. The deity's form is extremely clear. If one cannot practice properly, merely reciting the deity's name, one will be known as the deity, naturally accomplished, filling all beings, realizing what abides within oneself. Those who wish to learn properly, they should practice accordingly. Those who cannot practice properly, will be disturbed by distraction and actions. Those who cannot practice properly, should remember what the symbolic meaning and the meaning of the deity's samadhi are like. Grasping this, gradually generate the ritual, or the way to complete it in an instant, or through the power of habit or faith, and through pride and other means, grasp with an undistracted mind, recite and enter into meditation. When reciting, even if one does not think of the deity, it is okay not to visualize. Whether one visualizes karma or result, in general, focusing on one object, effort will bring great power and blessings. In general, the reality of the deity, from the deity that is accomplished from itself, can also accomplish the deity. The deity of the ultimate truth mind and the deity of the conventional truth aspect, the bodhisattva's difference is called deity, it is merely nominally established as deity. The deity of those who have vows, the symbol of the mudra is called deity, with imputation there are many categories. From the form of the ripening body, there is a difference in external appearance, that is also the great lord. Established as the image of the aspect, that is also the blessing of beings, etc., established as having power, that is also the form of the ripening fruit. The difference of wisdom blessing, inseparably mixed is called deity, those great self-natures, the mind is secret wisdom, transformed into the image of the aspect, like water freezing due to cold. The nature of the mudra, in which all phenomena are naturally accomplished, by the power of the remaining force of karma and merit, appears differently. Those who have been tamed very purely, enjoy.