Tibetan
མོངས་འདམ་ནས་འདྲེན་པར་བྱེད།། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་མ་བྱེད།། དེ་བཞིན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་རྣམས་ལ།། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མི་གོས་ཤིང།། ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར།། དགའ་བ་དག་ལ་འགྱོད་པ མེད།། སེམས་ཅན་ང་དང་བདག་མེད་ལ།། ཐུགས་རྗེས་གཉིས་རྟོག་མི་འབྱེད་དེ།། བུ་གཅིག་འདྲ་བར་བློ་གཞག་བྱ།། ཐམས་ཅད་དྲི་མ་མེད་པར་བྱ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་བས།། དེ་ལ་དངོས་དང་རྟོག་པ མེད།། ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གནས་པ་ལ།། དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་མེད།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད།། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་པས།། ཡོད་དང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི དམིགས་སོ།། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པ།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང།། བདག་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་པས།། ཀུན་ལ་སྨོན་ཅིང་ཆགས་སུ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཐམས་ཅད ནི།། ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་གཏིང་ཟབ་པས།། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན།། མ་དམིགས་མི་དམིགས་དམིགས་སུ་མེད།། སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ།། བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན་ནོ།། སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་དབྱེར མེད་པས།། སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དང།། དུས་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིན།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག། སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་འུབ།། བོ་དྷི་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་བཤད།། སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ ལྡན་པས།། ཅི་ལའང་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྤྱད།། སྤྱད་པ་ཉིད་ན་ཆགས་པ་མེད།། དུས་མཐའ་མེད་པར་མ་ཉམས་གནས།། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ།། མངོན་སུམ་ཚད་མས་རྟག་མཐོང་ཡང།། སྣང་བ་ཉིད་ན དངོས་པོ་མེད།། དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཉིད་དུ་རྟོགས།། གང་ཞིག་སྟོང་པའི་ངང་ཡོད་ཅེས།། མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དེ།། རི་བོང་རཝ་དང་མོ་ཤམ་བུ།། ཚིག་ཙམ་གདགས་སུ་རུང་མོད་ཀྱི།། ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟོང ཉིད་མེད།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྟོང་ཞེས་ཏེ།། དྲན་མེད་བརྡོས་པ་མ་ཡིན་པས།། རྟོགས་མེད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང།། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། བརྡོས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་མེད་དོ།། ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ ནའོ།། ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་རྟོགས་གྱུར་ན།། དེ་ཉིད་དོན་དམ་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ།། གཞན་ནས་བཙལ་ཞིང་གཞག་ཏུ་མེད།། ཡོད་ལས་བཙལ་ན་སྒྲོ་བཏགས་འགྱུར།། མེད་ལས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་སྟེ།། ཡོད་མེད གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན།། དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་སྟེ།། དེ་ཡིས་མི་མཁྱེན་ཅི་ཡང་མེད།། རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ།། ཚིག་གིས་སྔ་ཕྱི་ཡོད་མོད་ཀྱང།། དོན་
Chinese
從迷惘泥潭中引導而出，莫生起廣大慈悲心。 如是對於一般眾生，不被業之障礙所染污， 一切皆能現前成正覺，對於歡喜者們無有後悔。 對於有情我與無我，以悲心不作二取分別， 如待獨子般安住其心，一切皆令無有垢染。 諸法一切皆是空性故，於彼無有實體與分別。 安住於虛空之自性中，於彼無有造作與改變。 諸法一切皆無自性，顯現一切皆無實體故， 有與無的一切所有，以無自性故不可得。 超世間與世間，諸法種種顯現亦， 非自之外的他者故，於一切無有貪求與執著。 菩提心的一切所有，極難測度且深奧故， 非是尋思之行境，無可標示、不可得、無所緣。 心性彼性為何如？菩提彼性即是心。 心與菩提無有分別故，有情無餘的一切與， 三時諸法的一切皆是，一切無餘法如是。 心與菩提自性中，大菩提如是說。 具足殊勝智慧之士夫，於任何皆無阻礙而行。 於行持之際亦無有貪著，無有窮盡時而無損安住。 如是對於一切顯現，雖以現量恆常得見， 然顯現之自性中，無有實體存在。 如是如實了知，何者於空性中言有， 了知無有自性者，如兔角與石女兒， 僅能安立名言而已，一切唯名空性非有。 一切無餘皆是空性，非是無念之昏昧， 無有作意，自性光明。 如是顯現的一切所有，僅是假立而無有法， 唯是了知而已。 一切通達無二之時，彼即是勝義法界， 非從他處尋求與安立。 從有中尋求則成增益，從無中尋求則成損減， 若從有無二者尋求，則成未曾宣說。 不具分別念，彼亦無所不知。 瑜伽之見如是者，雖有詞句先後，然其義
English
Leading out from the mire of confusion, do not generate great compassion. Likewise, for all ordinary beings, may they not be stained by the obscurations of karma, May all manifestly attain perfect enlightenment, and may there be no regret for those who rejoice. Towards sentient beings, self and non-self, may compassion not differentiate between dualistic concepts, May the mind be placed as if towards an only child, may all be made without impurity. Since all phenomena are emptiness, in that there is no entity or concept. Abiding in the nature of space, in that there is no fabrication or alteration. All phenomena are without characteristics, since all appearances are without entity, All that is existent and non-existent, is not perceived because of the absence of characteristics. Transcendent and mundane, the various appearances of phenomena, Since they are not other than oneself, there is no longing or attachment to anything. All Bodhicitta, being extremely difficult to fathom and profound, Is not the domain of speculation, unmarkable, unattainable, without object. What is the nature of mind itself? That nature of enlightenment is mind. Since mind and enlightenment are inseparable, all sentient beings without exception, And all phenomena of the three times are, all phenomena without exception are thus. In the nature of mind and enlightenment, the Great Bodhi spoke thus. An individual endowed with excellent intelligence, may act without obstruction in anything. In the very act of acting, there is no attachment, abiding undiminished without end. Thus, in all appearances, although constantly seen by direct perception, In the very nature of appearance, there is no entity. Thus, realize the very truth, whoever says there is existence in emptiness, That which realizes the nature of non-existence, like a rabbit's horn and a barren woman's son, May only be designated in words, but all are merely names, emptiness is not. Everything, without exception, is said to be empty, not a stupor of unconsciousness, Without conceptualization, the nature is clear light. Thus, all appearances, are devoid of phenomena that are merely imputed, It is only knowing. When all is realized as non-dual, that is the ultimate sphere of reality, Not to be sought or established from elsewhere. If sought from existence, it becomes an addition, if sought from non-existence, it becomes a denial, If sought from both existence and non-existence, it becomes unexpressed. Not possessing conceptual thought, it knows nothing. Such is the view of yoga, although there may be a sequence of words, its meaning
Tibetan
གྱིས་ཅིག་ཆར་རྫོགས པར་བསྒོམ།། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་རྟོགས་ཀྱང།། འགྲོ་ཉལ་འདུག་སྡོད་ལོངས་སྤྱད་ཀྱང།། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལས་ཉམས་པ་མེད།། གོང་གི་དོན་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི།། བློ་ངན་མཉམ་པར་ཁུངས་ཕྱུང་ནས།། མ་རྟོགས་ལེ་ལོ་སྙོམ ལས་བྱས།། དོན་མ་འགྲུབ་པར་ངན་སོང་འགྲོ།། སེམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་མ་རྟོགས་ན།། ཚིག་གིས་མཉམ་པས་སངས་མི་རྒྱས།། དེ་བས་དོན་ཚིག་ལྡན་པར་བྱོས།། འོན་ཏང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྲུབ།། རྣལ་འབྱོར་དོན ཆེན་རྟོགས་པ་ཡིས།། དུས་མཐའ་མེད་པར་དེ་ལྟར་བསྒོམ།། ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གཅིག། རྟག་ཏུ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་ལྡན།། བྱ་བྱེད་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས ཀྱིས།། དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལེན།། ཞེས་གསང་བའི་ཚིག་ཏུའོ།། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དུ་འདུས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་ཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས་སྔགས་འཆང་རྣམས་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱར་འདུས་ཤིང་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག བསྲུང་བ་དང།དམ་ཚིག་ནི་གནས་ཡིན་ནོ།། ཕྱག་རྒྱས་བསྡུས་ཤིང་སྤྲོས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། གསང་བ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལས།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་བསྟན་པའོ།། མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ནི།། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་མ་ལུས་པའི།། འདས་དང་མ་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་བྱ་བ་མིན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འུབ།། འཇིག་རྟེན་འདས དང་འཇིག་རྟེན་པའི།། བརྗོད་པ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མ་རྟོགས་པ།། ལོག་རྟོགས་ཉོན་མོངས་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་འོད་འབར་ཡང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཏེ།། བདག ཉིད་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཕྱིར།། མཉམ་ལ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡི།། རྣམ་གསུམ་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་བྱས་ཤིང།། ཕྱག་རྒྱ་སྐྱེད་ཅིང་ལོག་འདུལ་བ།། བྱ་བྱེད་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སུ།། ལས་རྣམས་མ་ལུས་རྫོགས་པར བྱེད།། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་རིགས་ཀྱི་མཆོག། བདག་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་གྱི་བདག། ཡེ་ནས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས།། བྱང་ཆུབ་སྐྱེ་འཁྲུངས་རྒྱུ་ཡང་ཡིན།། འབྲས་བུ་ཡང་དག་ཉིད་དུའོ།། རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་རྡོ་རྗེའི ས།། བཅུ་གསུམ་དོན་གྲུབ་དེ་གནས་པ།། མཐར་ཕྱིན་གང་ལའང་མི་གནས་པའོ།། རང་བཞི
Chinese
应当一时圆满修习。 即使了悟如此之义， 行住坐卧享用时， 亦不离大乘之修习。 对于未如上述般了悟之， 恶慧者共同探究根源后， 不悟懒惰懈怠行， 不成就义而堕恶趣。 若心未共同了悟， 语虽共同亦不成佛。 故当行义语兼具， 然则无疑定成就。 瑜伽士了悟大义故， 无时无终如是修。 功德等同虚空边， 行境唯有佛陀位。 恒常具足大福德， 以无作无为之精进， 由此获得菩提精华。 如是秘密之语。 幻化网续之王中，开示根与境聚合之品，即第七十七品。 其后，如来 秘密藏 决定真实性中，为使持咒者有意义故，一切皆汇集于手印，内外一切器情皆如此观察，守护手印之誓言，誓言即是处所。以手印摄持，此亦是开展，特意宣说此。 唯从秘密彼性中， 开示此殊胜菩提。 大平等之坛城， 十方四时无余尽， 过去与未来一切众， 本初无别即如是。 非平等非不平等之作为， 于如是性之状态中。 世间与出世间， 一切无余之言说， 法性状态中未了悟， 邪见烦恼尘许亦无。 手印种种光焰燃， 然于如是性中未动摇， 自性法界无他故， 于平等中平等住。 以三相之方式修习， 生起手印且调伏邪见， 以无作无为之方式， 一切事业皆圆满。 如是了悟且种姓殊胜， 自性为一切手印之主， 本初自性光明故， 亦是菩提生源之因， 亦是真实之果。 因果无别金刚地， 十三义成就彼安住， 究竟圆满何处亦不住。
English
One should meditate completely and simultaneously. Even if the meaning is understood in this way, Whether walking, sleeping, sitting, staying, or enjoying, There is no deviation from the practice of the Great Vehicle. For those who have not understood as mentioned above, Evil-minded ones, after jointly investigating the source, Do not understand, are lazy, and practice negligence, Without accomplishing the meaning, they go to the lower realms. If the mind does not understand together, Even if the words are together, one will not become a Buddha. Therefore, one should act with both meaning and words, Then, without doubt, it will be accomplished. Because the yogi understands the great meaning, Meditate in this way without beginning or end. Merit is equal to the extent of the sky, The realm of activity is only the state of Buddhahood. Always possessing great accumulations of merit, With diligence that is without action or effort, Thereby obtaining the essence of enlightenment. These are secret words. In the King of Tantras, the Net of Illusion, the chapter on showing the union of the senses and objects is the seventy-seventh chapter. Then, in the Tathagata's Secret Essence, the Determination of Reality, in order to make the mantra holders meaningful, everything is gathered into the mudras, and all inner and outer contents are examined in this way, and the vows of the mudras are kept, and the vows are the place. It is gathered by the mudras, and this is also the expansion, and this is specifically stated. From the secret itself, This supreme enlightenment is taught. The mandala of great equality, In the ten directions and four times, without exception, All past and future beings, Primordially undifferentiated, just as it is. Not equal and not unequal actions, In the state of suchness. Worldly and transcendental, All words without exception, Not understood from the state of Dharma, There is not even a speck of wrong view or affliction. Various mudras blazing with light, But not moving from suchness, Because self-nature is not different from the sphere, Dwelling equally in equality. Meditating in the manner of the three aspects, Generating mudras and subduing wrong views, In the manner of non-action and non-effort, All actions are completely accomplished. Thus understanding and the best of lineage, Self-nature is the lord of all mudras, Primordially self-luminous by nature, It is also the cause of the birth of enlightenment, It is also the true fruit. The Vajra ground where cause and effect are inseparable, The thirteen meanings are accomplished and abide there, Ultimately perfected, not abiding anywhere.