Tibetan
པས་བླང།། སྙིགས་མའི་སྙིགས་མ་ཡང་ཡང་དོར།། དངས་མའི་དངས་མ་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས།། གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཀྱང།། མཉམ་ཉིད་གདལ བ་ཆེན་པོར་གནས།། དེ་ལྟར་དང་པོར་རང་ལུས་དང།། དེ་ནས་རིམ་པར་གཞན་ལུས་ལ།། བརྟེན་ནས་ལམ་གྱི་རྩལ་སྦྱང་ཞིང།། གཉིས་མེད་དབྱིངས་སུ་བསྲེ་བར་བྱ།། དེ་དང་ཡང་དག་ངེས་ལྡན་པའི།། སྣ་ཚོགས ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡང།། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་ལས་ལ་སྦྱར།། གཏན་ལ་ཕེབ་ནས་གཞན་དོན་སྤྱད།། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ངང་དུ་བསྐྱལ།། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས ལས།རང་ལུས་དང་གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་བཞི་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། ཉམས་ལེན་གནད་ལ་གཟིར་བ་ལ།། མྱོང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ།། དང་པོ་བདེ་བའི་ ཡེ་ཤེས་འཆར།། ལུས་མེད་ཡོད་དུ་མི་ཚོར་དང།། ལུས་ལ་མཚོན་ཆའི་ཆར་བབས་ཀྱང།། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་གྲོགས་བྱེད།། ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི།། རྣམ་པ་དཔག་མེད་ལུས་ལ འབྱུང།། ངག་ལ་བདེ་བ་འབར་བ་ནི།། རླུང་ལ་རང་དབང་འབྱོར་ཐོབ་པས།། རིང་དང་ཐུང་དང་གར་གཏད་དུ།། ངེས་པར་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང།། ནུས་པའི་སྟོབས་འབར་གྲེ་ལྕེ་བདེ།། སྙན་མཐུན་རང་གཞན་ཀུན དགའ་བྱེད།། ཡིད་བདེ་ཟུག་རྔུ་ཀུན་དང་བྲལ།། དགའ་བ་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། ཉམས་ཀྱི་རྩལ་ཆེན་འབར་བར་འགྱུར།། དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང།། དེ་དང་དེ་ཡི་རོལ་པ་ལས།། བདེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག པ་མེད།། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི།། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གྲོལ་གྱུར་ཏེ།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱན་དུ་བྱས།། ཕྱི་ནང་གསངབའི་བརྡ་དོན་འཕྲོད།། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ མཁའ་ཀློངས་ཡངས་ལས།བདེ་ཉམས་འཆར་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་ལྔ་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། དེ་ནས་མྱོང་བ་གཉིས་པ་ལ།། ཕྱི་ནང་གཞན་སོགས་གསལ་བ་ཡིས།། ཉམས་ལེན་གནད་ཀྱི་ངོས་ཟིན་འགྱུར།། ཕྱི་ རུ་གསལ་དང་ནང་དུ་གསལ།། དེ་ལས་གཞན་པར་གསལ་བ་སྟེ།། མངོན་སུམ་པ་དང་ཉམས་སྣང་དང།། རང་བབ་འོད་དུ་གསལ་བ་སོགས།། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ལ་ཡང།། ཉེ་རིང་མེད་པར་གསལ་ལ སོགས།། རྣམ་པར་བཀྲ་ལ་རིག་བྱེད་གསལ།། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པ།། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རང་བབ་གསལ།། དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་ནི།། ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་ལྷམ་མེ་བ།། ལྷ་ཡང་ཞལ་ཕྱག་སྐུ་མདོག བཅས།། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་གསལ་བ་དང།། འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བ་ཡ
Chinese
以（种子字，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）取。糟粕之糟粕再再弃，精华之精华送于界。乐与苦痛两种相，于二无别成一后，安住平等广大中。如是首先自身，然后次第于他身，依凭修习道之功，融入二无之界中。彼与真确定具之，各种事业之次第，于现证等事业合。决定之后行他利，果位三身任运成。上师本尊空行母，所有之心续虚空广。依凭自他之身，开示修习功之篇章第五十四。ཨྠི+ྀ།།།于修持要点而勤勉，生起体验三种相，首先生起乐之智慧，无身不觉有之，于身兵器雨降临，亦为乐之智慧增助伴。无有痛苦之功德，无数之相于身生。语之乐炽燃者，以得自在风调伏，于长与短与何处，定然行于道中，能力之力量炽燃，喉舌安乐，悦耳自他皆欢喜。意乐远离一切痛苦，四喜与五智慧，修之大功炽燃成。如是身语意三，及其彼之嬉戏中，有漏无漏之乐，双运等之，果位解脱成，以相好为庄严，内外秘密之义合。上师本尊空行母，所有之心续虚空广。开示生起乐受之篇章第五十五。ཨྠི+ྀ།།།彼后体验第二者，以外内他等明，修持要点之认识成。于外明及于内明，彼较他者更为明，现量与体验相，及自生光明等。于任何根之行境，无有远近而明等，极为鲜明而能知，无有方分之，于平等性中自生明。于无有破立中，萨哩赫瑞格，亮闪闪地，天神亦面手身色具，以严饰与装束明，光芒极炽燃者也
English
Take with (seed syllable, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning). Discard the dregs of dregs again and again. Send the essence of essence into the realm. Happiness and suffering are two aspects. Having become one in non-duality, Abide in great equality. Thus, first one's own body, Then gradually on the body of others, Relying on the practice of the path, Blend into the realm of non-duality. That and the truly certain possession of, Various stages of action also, Apply to actions such as clairvoyance. Having settled down, practice for the benefit of others. The fruit, the three bodies, spontaneously accomplished. Guru, Yidam, Dakini, All of whose mind streams are vast as the sky. Based on one's own body and the bodies of others, The fifty-fourth chapter, which shows the practice of skill. A+I. By focusing on the key points of practice, Three kinds of experiences arise. First, the wisdom of bliss arises. The body is not felt as existent or non-existent. Even if a rain of weapons falls on the body, It helps to increase the wisdom of bliss. Qualities without pain, Countless forms arise in the body. The bliss that blazes in speech is, Because one has obtained control over the winds. In long and short and wherever, One must definitely go on the path. The power of ability blazes, the throat and tongue are comfortable. Harmonious, pleasing to oneself and others. The mind is happy, free from all pain. Four joys and five wisdoms, The great skill of practice blazes forth. Thus, body, speech, and mind, And from the play of that and that, Happiness with outflows and without outflows. Such as the union of two, The fruit is completely liberated, Adorned with marks and signs. The meaning of outer, inner, and secret symbols is met. Guru, Yidam, Dakini, All of whose mind streams are vast as the sky. The fifty-fifth chapter, which shows the arising of blissful experience. A+I. Then, in the second experience, Through clarity of outer, inner, and other things, The recognition of the key points of practice is realized. Clarity in the outer and clarity in the inner, More clear than that is the other. Manifestation and experiential appearance, And clarity as self-existing light, etc. In whatever field of the senses, Clarity without near or far, etc. Extremely clear and knowing, Without division into directions or factions, Self-existing clarity in equality. In the absence of negation and affirmation, Salé Hriggé, gleaming, Even the deities with faces, hands, body color, Adorned with ornaments and attire, Rays of light blazing forth
Tibetan
ང།། རང་སྣང་ཟེར་དང་བཅས་པ་ལས།། ཕྱིས་འབྱུང་བ་དང་ཡང་དག་གསལ།། གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་གསལ།། གཡོ་འཁྲུལ ཡངས་དོག་མེད་པར་གསལ།། རང་གཞན་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པར་གསལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད་པར་གསལ།། རབ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ལ།། དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཡང།། རང་སྣང་དག་པ ཉིད་གསལ་བས།། སྒྲིབ་གཡོགས་མུན་སངས་ཨེ་མ་ཧོ།། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས་གསལ་ཉམས་འཆར་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དྲུག་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། གསུམ་པ་གནས་ལུགས་མ་ཐོག་ཏུ།། སྟོང་ཉམས་ཞེན་པ་མེད་འཆར་བ།། བདེ་དང་གསལ་བ་གཡོ་མེད་པར།། མི་རྟོག་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་གནས་པར་འགྱུར།། རགས་དང་ཕྲ བའི་རང་བཞིན་ཅན།། ངང་དུ་གནས་པ་ངང་གིས་འཕྲོ།། འདུ་འཕྲཽའི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང།། གཞག་པ་མེད་པར་མཉམ་གནས་པ།། ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་མ་ཡང།། བྱས་པ་མེད་པར་རང་ཤར་ཞིང།། རང་ཡལ རང་སར་དེངས་པ་ལྟར།། གཞི་ལས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཀུན།། བདེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་མ་དང།། དེ་བཞིན་ཆོ་འཕྲུལ་ལང་ལོང་ཡང།། གཞི་ཉིད་ངང་དུ་རང་དངས་པས།། འབད་རྩོལ་བྲལ་བའི་རང སྟོང་སྟེ།། དངོས་དང་དངོས་མིན་མཐའ་བྲལ་བའི།། ཡེ་ཤེས་རང་གྲོལ་རང་ཤར་ཉིད།། དངོས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྣང་བ།། འཁྲུལ་པ་དག་པའི་འདུ་འཕྲོ་ལས།། གཟུང་འཛིན་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ཡེ་སྟོང་དག་པའི ཀློང་རྡོལ་ནས།། ཉག་གཅིག་དེ་ཀུན་གཤིས་ལ་ཤར།། ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་བབ་གྲོལ།། དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་ངང།། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བླ་མ་ཡིན།། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས།སྟོང་པ་ཉིད་ཡེ་དག་གདལ་ཁྱབ་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་བདུན་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། བདེ་སྟོང་ཟག་པ་མེད་པ་ཡི།། ཡེ་ཤེས་རང་ས་ཟིན་པའི་གནད།། གཤིས་ལ་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་ དུ།། བཅས་བཅོས་བཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ཀློང།། རང་གསལ་ཉིད་དུ་གནས་པར་གཞག། བདག་རྐྱེན་དང་ནི་གཞན་རྐྱེན་དང།། དེ་བཞིན་འདུ་འཕྲོ་དུ་མ་རྣམས།། གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། དེ་དག་རང བབ་བཅོས་མེད་པར།། རང་རང་གནས་ལས་གཡོ་མེད་དུ།། དལ་ལ་ཕབ་ནས་གཞག་པ་ཡིས།། དང་པོར་གཡོ་དང་བར་དུ་གནས།། ཐ་མ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཀྱང།། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལས།། རྩལ་སྣང་དཔག ཏུ་མེད་ཤར་བས།། སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད།། ལོངས་སྐུ་གསལ་དག་རྐྱེན་དང་བྲལ།། སྤྲུལ་སྐུ་རོལ་པ་འགག་མེད་ལས།། ཡང་སྤྲུལ་ཆོ་འཕྲུལ་བཅས་པ་སྣ
Chinese
ང།། 自显光芒俱生起， 后生以及真实明， 无有能取所取而明， 动摇宽窄无有而明， 自他无别融合而明， 无有佛与有情而明， 广大平等大之中， 无有破立亦复然， 自显清净性光明， 障蔽黑暗消散唉玛吙。 上师本尊空行母，所有心续虚空界，显现明觉之篇章第六十六。ཨྠི+ྀ།།། 第三、安住本然始初中， 空性体验无执而生起， 乐与光明无动摇， 无分别空性之智慧， 安住于平等自性中。 粗细之自性， 安住自性自性生， 聚合游舞种种亦， 无有造作平等住， 虚空之神变众多亦， 无作任运而显现， 如同自灭自复位， 从基显现之诸事物， 快乐之神变众多与， 如是神变朗朗亦， 基性自性自清净， 离勤作之自空性， 有与非有离边际之， 智慧自解自显现。 对于有法如是性显现， 从迷乱清净之聚合中， 非是能取所取之执着。 原始空性清净之界洞开， 唯一彼一切体性中显现， 显现彼性自然解脱。 如是乐明空性之自性， 无分别智慧即上师。 上师本尊空行母，所有心续虚空界，空性本净普周中，开示之篇章第六十七。ཨྠི+ྀ།།། 乐空无漏之， 智慧自地持要诀， 体性无动摇之中， 无作任运放松之界， 安住于自明性中。 自缘以及他缘与， 如是聚合众多等， 以一依一之故， 彼等自然无造作， 各自于自位无动摇， 缓慢放下而安住， 初时动摇中间住， 最后获得稳固后， 果从因之智慧中， 功用显现无数生， 精华法身平等性， 报身明净离诸缘， 化身游舞无有断， 又化神变种种俱
English
Nga. From the self-appearing radiance, later arising and perfectly clear. Clear without grasping or being grasped. Clear without movement or confusion, without expanse or narrowness. Clear with self and other indistinguishably mixed. Clear without Buddhas or sentient beings. In the great, supremely equal expanse, without negation or affirmation. The purity of self-appearance is clear, obscurations and veils, darkness dispelled, Emaho! This is the sixty-sixth chapter, which reveals the clear experience arising from the vast expanse of the minds of all the gurus, yidams, and dakinis. A thi + i. The third, in the natural state from the beginning, the experience of emptiness arises without attachment. Bliss and clarity are unwavering. With the non-conceptual wisdom of emptiness, one abides in the state of equality. Possessing the nature of gross and subtle, abiding in its own state, it radiates spontaneously. Even the various plays of aggregation, abiding equally without placement. Even the many miracles of the sky, appearing spontaneously without effort, like self-dissolving and returning to its own place. All phenomena appearing from the ground, the many miracles of bliss, and likewise, the radiant miracles, the ground itself is naturally clear, so it is self-empty, free from effort. Wisdom, self-liberated and self-arising, is free from the extremes of existence and non-existence. The suchness of phenomena appears in reality, from the aggregation of purified delusion, it is not the attachment of grasping and being grasped. From the space of primordial emptiness and purity, the one and only appears in the nature of all. That which appears is naturally liberated. Thus, the state of bliss, clarity, and emptiness, non-conceptual wisdom is the guru. This is the sixty-seventh chapter, which reveals the pervasive purity of emptiness from the vast expanse of the minds of all the gurus, yidams, and dakinis. A thi + i. The key to the wisdom of bliss and emptiness, without leakage, is to hold one's own ground. In the unwavering nature, the space of unconstructed, natural relaxation, is placed in its own clear nature. Self-conditions, other conditions, and likewise, many aggregations, because they rely on each other, they are naturally unconstructed. Without moving from their respective places, by gently placing them down, first there is movement, then abiding in the middle, and finally, after gaining stability, from the wisdom of the cause and effect, immeasurable displays of skill arise. The essence is the Dharmakaya, equality itself. The Sambhogakaya is clear and pure, free from conditions. The Nirmanakaya is the unceasing play, and again, the various emanations of miracles.