Tibetan
། །རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་འཛིན་སོགས་ཀྱི། །བླ་མེད་གནས་སོགས་ལས་ཀྱི་མཐོང་། །རྟོགས་ནས་རང་སྐལ་ལྡན་པའི་ཆོས། །སོ་སོར་གོ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་ནས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཞལ་ཤིན་ཏུ་འཛུམ་པས་བལྟས་ནས། ཨེ་མ་ཧོ་རབ་ཏུ་གསང་བའི་མཆོག །གང་ལས་བྱུང་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད། །གང་དུ་འགྲོ་བ་སུ་ལ་འཚལ། །ཡངས་པ་ཆེན་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་ཆེད་དུ་གླེང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེན་པོ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། རྣམ་དག་པ་དང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡོད་རྣམ་དག་ཉིད། །གཞན་ལས་མ་བྱུང་རང་ལ་གནས། །སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་མི་གཉིས་ཏེ། །ཆ་ཤས་ཉིད་དུ་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པར་བཤད། །མཆོག་གི་དམ་པ་སྙིང་པོ་ནི། །ལུང་གི་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཆེད་དུ་གླེང་བ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མི་ཤེས་པས། །ཤེས་པ་གསུམ་པོ་མ་སྤངས་ཕྱིར། །སྐུ་གསུམ་ལས་ནི་རིང་དུ་འགྱུར། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཆེ་རྟེན་འབྱུང་། །ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཏེ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། རབ་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་བསམ་པར་བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་གླེང་བ། བསམ་པ་བསམ་ པར་མི་བྱ་སྟེ། །མི་བསམ་པའང་མི་བསམ་མོ། །གང་ལའང་རྣམ་པར་མི་སེམས་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་མཉམ་ཉིད་དོ། །རྣམ་མི་རྟོག་ཏུ་ཀུན་འདུས་ཕྱིར། །ཚོར་བར་བསྒོམས་ན་ཅི་ཞིག་གནས། །ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཉིད། །རང་གི་རིག་པ་ཚངས་པ་ཡིན། །བཀྲ་ཤིས་པའི་རིག་པ་ཁུ་བྱུག་ལས་དངོས་པོ་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་མཆོད་པ་རྣམ་གཉིས་མཆོད་དེ། ཕྱག་བཙལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་འཛུམ་པ་དང་བཅས་པའི་ངག་གིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེན་པོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཆེན་པོ། མཐའ་དག་དབུས་སུ་བལྟ་བ་ཇི་ལྟར་ལགས། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟར་འཚལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་པ་དང་། རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་གཉིས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཇོག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། མཐའ་སྤང་དབུས་རྟོགས་པ་ལ་ཤེས་ཡུལ་དབྱེ། །འགྲོ་བའི་ཡིད་དུ་ཀུན་གཅིག་
Chinese
金刚轮等之，无上处等事业之见，证悟后各自有缘之法，各自理解不可思议。之后，吉祥金刚萨埵以极其微笑之面容注视着薄伽梵普贤王如来，说道：唉玛吙，最为甚深之殊胜！从何处产生，又作何事？去向何处，又应向谁祈求？请以广大之方式宣说。如是特意请问。之后，大薄伽梵吉祥普贤王如来开示道：清净与寂灭，法身实有即清净，不从他生，自性而住，种种自性无二，于分段中离戏论，说是种种乘，殊胜之胜义精要者，经部的殊胜菩提心，于一切有情自性而住。之后，薄伽梵吉祥普贤王如来特意说道：凡夫不了解，因未舍弃三种知，故远离三身，三身智慧大缘起，把握故舍弃勤作之病，任运安住故为安立。之后，薄伽梵吉祥普贤王如来，对于应思之极密法，作极力宣说：念不应作念，不念亦不应不念，于任何皆不作意，此即如是平等性。以无分别故一切皆集，若于觉受修习，何者能住？如是即是如实性之教示，自之觉性即梵天。吉祥觉性杜鹃论事物论基之第一品。之后，薄伽梵吉祥金刚萨埵供养两种供养，顶礼后以极其微笑之语说道：大薄伽梵大乐逝者，如何观待一切之中？如何于外境寻求？金刚萨埵一切有情与法之自性，五部如何显示为五智？何为密咒明咒？如何从金刚大乘之门进入，以及从经部之门进入，于二者之心平等安住之时，应如何安住？之后，薄伽梵吉祥普贤王如来开示道：舍弃边执，证悟中道，区分所知境，于有情心中一切为一
English
Of Vajra Wheel and others, seeing the actions of the unsurpassed abodes and others, having realized the Dharma that one is destined for, the understanding of each is inconceivable. Then, the glorious Vajrasattva, with a face of great smile, looked at the Bhagavan Samantabhadra and said: Emaho, the most profound and supreme! From where does it arise, and what does it do? Where does it go, and to whom should one seek? Please explain in a vast manner. Thus, he specifically inquired. Then, the great Bhagavan, the glorious Samantabhadra, spoke: Purity and Nirvana, the Dharmakaya is real and pure, not arising from others, abiding in its own nature, the various natures are non-dual, free from elaboration in divisions, it is said to be various vehicles, the supreme essence of the supreme is the Bodhicitta of the scriptures, abiding in the nature of all sentient beings. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, specifically said: Ordinary beings do not understand, because they have not abandoned the three knowledges, therefore they are far from the three bodies, the three bodies are the great dependent arising of wisdom, having grasped it, they abandon the disease of effort, and it is established by spontaneously abiding. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, spoke extensively about the extremely secret Dharma to be contemplated: Thought should not be thought, non-thought should also not be non-thought, not thinking of anything at all, that is the suchness of equality. Because all are gathered in non-discrimination, if one meditates on sensation, what will remain? What is taught is the thusness itself, one's own awareness is Brahma. The first chapter of the auspicious awareness Cuckoo discourse on the basis of things. Then, the Bhagavan, the glorious Vajrasattva, offered the two kinds of offerings, prostrated, and with a very smiling voice said: Great Bhagavan, great Bliss Gone, how does one view everything in the center? How does one seek in external objects? Vajrasattva is the nature of all beings and dharmas, how are the five families shown as the five wisdoms? What is mantra and vidya-mantra? How does one enter through the gate of the great Vajrayana, and how does one enter through the gate of the Sutra Pitaka, and how should one abide when the minds of the two are equally abiding? Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, spoke: Abandoning extremes, realizing the middle way, distinguishing the objects of knowledge, everything is one in the minds of sentient beings.
Tibetan
རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངང་། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་གསལ་སྐྱེ་མེད་ཐབས་ཆེན་གྱིས། །བྱིན་བརླབས་ཁྱད་འཕགས་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔར་སྣང་། །དོན་དམ་གསང་བ་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །རྣམ་གྲོལ་དག་པ་རིག་སྔགས་བླ་མེད་གསུང་། །འཇུག་ལྡོག་མཐར་ཟད་བླ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ལམ། །སྟོང་སྨོན་མཚན་འཛིན་ལམ་མཆོག་བདེ་བ་སྒྲུབ། །ཞི་དང་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་དང་ནི། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པའི་དངོས་ཉིད་དང་། །འཇིག་རྟེན་བལྟ་བ་རྣམ་བཞི་འདས་པའི་བལྟ། །ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་མི་གཡོ་བྱང་ཆུབ་ལམ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཕྲག་དོག་ རྒྱལ། །བདེ་བ་བདེ་ལ་གནས་པའི་བདེ་བ་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་ཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་ལམ་འདི་ནི། །འཇུག་པར་མི་རུང་ཞེས་ནི་སྐུར་འདེབས་པ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མ་རབས་ཐ་མལ་པ། །གནས་ངན་ལེན་པའི་བག་ཆགས་སྦྱང་རུང་སྟེ། །གཉིས་མེད་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་གཉིས་གཅིག །གཉིས་སུ་མི་བལྟ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཉིད། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྟོང་པས་བརྒྱལ་བྱིང་ལ་སོགས་བྲལ། །དབེན་པའི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རི་སུལ་དང་། །དགོན་པ་དབེན་པའི་ནགས་གསེབ་དུར་ཁྲོད་རྣམས། །བརྟེན་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་ཅིང་། །བརྙེད་དང་བསྐུར་སྡི་དག་ལ་གང་ཆགས་པ། །མཁས་པ་མ་ཡིན་ཤིན་ཏུའང་དྲན་པ་ཉམས། །ཆོས་ལྔ་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གསུངས། །སྐྱེ་བ་དག་ལ་མོས་པའི་ཉོན་མོངས་འདི། །སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཏེ་ཞིག་པ་ཡིན། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། ཞུ་བའི་སྤོབས་པ་བགྱིད་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ། །གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་བསྟན་པ་དང་། །ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ། །ལས་གཞན་ཕྲ་མོ་བརྩམས་པས་བསྒྲིབ་མི་བསྒྲིབ། །ཞི་ཁྲོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོར་མཆིས་མ་མཆིས། །ལྷ་གཅིག་བསྒོམས་པས་གཞན་དབང་འགྱུར་རམ་ཅི། །རྣལ་འབྱོར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་གསལ་གྱུར་ན། །ཏིང་འཛིན་གཞན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་འཇུག །སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས། །མདོ་སྡེ་བསྒོམས་ནས་གཏན་ཚིགས་བཅལ་ན་ཀོ། །འཕགས་པ་དག་དང་མི་མཉམ་སྐྱོན་ཅི་ལགས། །བསྒོམ་དུ་མེད་པར་གཞག་ཏུ་རུང་མི་རུང་། །ལུང་དང་སློབ་དཔོན་མཁས་པས་སེམས་བཅོས་ན། །སྔགས་ཀྱི་འགྲོ་འདུ་མེད་པར
Chinese
金刚萨埵之状态中，以智慧界光明无生大方便，加持殊胜显现五部佛。究竟秘密大密咒之王，解脱清净无上明咒语，入返穷尽无上任运道，空愿执相修胜乐。寂止胜观净以及，阿赖耶识有之实性与，超离世间四见之见，超越三界如意宝。五蕴不动菩提道，贪嗔痴妒胜。乐于乐中住之胜乐，瑜伽一时俱入之道乃，谤言此道不可入者，根钝劣种凡夫辈，可净恶趣之习气，无二究竟世俗二谛一，不二观乃菩提心要。寂止胜观空性离昏沉掉举等，寂静村落与城镇山谷与，寺庙寂静森林中尸林等，依止且自赞毁他且，贪著利敬及呵责者，非智者极易失念。说具五法得菩提，于生等贪著之此烦恼，乃心之律仪坏灭也。其后薄伽梵大吉祥普贤王如来前，金刚萨埵请问：薄伽梵具大悲自性者，为令清净疑惑之障碍故，敢于请问。形象自性禅定坛城三，一耶抑或示现为异耶，于修近本尊坛城时，作余细微事业障耶不障耶，寂怒坛城各别有耶无耶，修一本尊他尊受影响耶，瑜伽无分别禅定若明晰，入定于其他禅定耶不入耶，入咒之瑜伽自在者，修经部后衡量推理耶，与圣者不合有何过患，可置于不修耶不可置耶，若以教证与上师智者调伏心，无咒之行止耶
English
In the state of Vajrasattva, with the luminous unborn great method of the wisdom realm, the blessings appear as the five victorious families. The ultimate secret is the great king of secret mantras, the liberated pure unsurpassed mantra speech. The path of entering and reversing, exhausting the ultimate, is the unsurpassed spontaneous path. Accomplish supreme bliss through emptiness, aspiration, and clinging to signs. Serenity, abiding, superior seeing, purity, and also, the basis of all, the nature of the existing consciousness, and the view that transcends the four worldly views. A precious jewel that transcends the three realms. The five aggregates are the unwavering path to enlightenment. Overcoming desire, hatred, delusion, and jealousy. Supreme bliss is abiding in bliss. This path of entering yoga all at once, those who slander that it is not permissible to enter, dull-witted, inferior, ordinary people, can purify the habitual tendencies of taking to evil realms. Non-duality, ultimate truth, conventional two truths are one. Non-dualistic view is the essence of enlightenment itself. Serenity, abiding, superior seeing, emptiness, free from dullness and agitation, etc. Secluded villages and towns, mountain valleys, and secluded monasteries, forest groves, charnel grounds, etc. Relying on them, praising oneself and denigrating others, and being attached to gain and rebuke, are not wise and easily lose mindfulness. It is said that enlightenment is attained by possessing five qualities. This affliction of attachment to births, etc., is the destruction of the mind's discipline. Then, Vajrasattva asked the Bhagavan, the glorious Samantabhadra: Bhagavan, possessor of great compassion, in order to purify the obscurations of doubt, I dare to ask. Image, nature, samadhi, mandala, are they one or shown as different? When closely accomplishing the mandala of the deity, does performing other subtle actions obstruct or not obstruct? Are there separate peaceful and wrathful mandalas or not? Does meditating on one deity influence others? If the non-conceptual samadhi of yoga becomes clear, does one enter into other samadhis or not? Does the yogi who engages in mantra, after practicing the sutras, measure reasoning? What fault is there in not being equal to the noble ones? Is it permissible to leave it unpracticed or not? If the mind is tamed by scripture, teacher, and wise one, is there movement without mantra?