Tibetan
འཕྲེང་བས་བརྒྱན།། མདུང་ཐུང་མི་མགོའི་ལག་ཆ་ཐོགས།། སྤྱོད་པ་དབྱུག་གུ གསུམ་པ་དང།། དུད་འགྲོ་མ་ཡི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད།། འབྲས་བུ་འདི་ནས་འཕོས་མ་ཐག། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་འབྲས་མི་འདོད་པས།། ཆད་ལྟ་མནར་མེད་དམྱལ་བར་སྐྱེ།། གཞན་ཡང་ངན་སོང་གནས་སུ་ལྷུང།། བློ་ལོག་ཐར པ་ཐོབ་བམ་ཅི།། འཁོར་བ་འདི་ལས་བློ་ལོག་ནས།། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆོས་ཉན་པས།། ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡི།། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ།། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད།། གང་ཟག་བདག ཏུ་འཛིན་པ་དེ།། བདག་མེད་ཙམ་ཞིག་མ་རྟོགས་པ།། ཆོས་ཀྱིས་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པས།། ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་ནི།། རགས་པ་རྫས་ནི་དངོས་པོ་འདོད།། ཕྲ་བ་རྡུལ་ཕྲན་སི་ལུ་མ།། རྡུལ་རྣམས་བསྐོར་བའི བར་བར་ན།། ཆ་མེད་རྡུལ་རྣམས་ཤོང་བར་འདོད།། མདོ་སྡེ་པ་ཡི་ལྟ་བ་དེ།། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ཕྲ་རག་རྡུལ།། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་འདོད།། གཉིས་ཀ་འཛིན་སེམས་དེ་མི་སྤོང།། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཕག་ན མོ།། བདེན་པ་བཞི་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས།། རྒྱུ་འབྲས་སྤང་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡི།། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མི་རྟག་པར།། རྒྱུན་བཅས་འགོག་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ།། སྤྱོད་པ་རང་དོན་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང།། གཞན་གྱི་དོན་ནི མི་ནུས་ཤིང།། དུར་ཁྲོད་དགོན་པ་ཤིང་དྲུང་དང།། བླ་གབ་མེད་པར་ཇི་བཞིན་གནས།། ཕྱག་དར་ཁྲོད་དང་ཕྱིས་པ།། ཆོས་གོས་གསུམ་པའི་གོས་གྱོན་ཞིང།། སྟན་གཅིག་བསོད་སྙོམས་ཐར་ཆགས་པའི།། ཕྱིས་མི ལེན་པའི་ཟས་སྤྱོད་ཅིང།། ཅོག་པུའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ།། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྟན་པ་ཡི།། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པར།། བརྩོན་འགྲུས་རབ་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་འགྲུབ།། འབྲིང་གིས་ལན ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ།། ལུས་གཅིག་བླངས་ནས་ཕྱི་མ་ནི།། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང།། ཐ་མས་སྐྱེ་བ་གསུམ་བླངས་ནས།། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡི་འབྲས་བུ་ཐོབ།། རང་རྒྱལ་བསྐལ་པ་མང་པོ་ནས།། སྡུག་བསྔལ་ཆོས ལ་བློ་ལོག་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཡེང་བས་འཇིག། རང་ལུས་ཏིང་འཛིན་མེས་སྦྱངས་ནས།། སངས་རྒྱས་མི་འབྱོན་ས་ཕྱོགས་སུ།། སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་སྐྱེས་པ་ཡིས།། སློབ་དཔོན་མེད་པར་དུར་ཁྲོད དུ།། ཤི་བ་རུས་ལ་བརྟག་པ་ཡིས།། འཁོར་བ་རྟེན་འབྲེལ་ལུས་ལ་བྱུང།། ཤེས་ན་ལུགས་བཟློག་མ་རིག་པ།། བཀག་ནས་བསྒོམ་པ་ཚེ་སྔོན་གྱི།། ཏིང་འཛིན་ལྡན་པ་རང་སངས་རྒྱས།། གང་ཟག་བདག་མེད་ཆེར རྟོགས་སྟེང།། གཟུང་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ།། ཤེས་ཀྱང་སེམས་སུ་མ་རིག་པས།། ཆོས་ཀྱིས་བདག་མེད་ཕྱེད་རྟོགས་ཏེ།། གཟུང་ཡུལ་བཅོམ་པའི་འཛིན་སེམས་ནི།། ཐུན་མོང་ཕག་ན་ཙམ་དུ་འདོད།། དོན་དམ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ནི།། འགོག་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམས་པ་ཡིས།། བསྒོམ་པར་མི་སད་མྱོས་པ་འབྱུང།། སྤྱོད་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཐུན།། མང་པོ་ནེ་ཙོའི་ཁྱུ་ཙམ་ལྡིང།། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི།། རབ་ཀྱིས མི་ཚེ་ཉི་ཤུ་དང།། འབྲིང་གིས་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་ནི།། བསེ་རུ་ལྟ་བུར་རང་སངས་རྒྱས།། འགྲོ་དོན་ལུས་ཀྱིས་རྟ་ཡིན་བྱེད།། ཞི་བདེ་ཆོས་ལ་བློ་ལོག་པ།། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཙམ་ནི།། ཕྱོགས་མེད་བདག་མེད སེམས་རྟོགས་པས།ཁམས་གསུམ་འདི་དག་སེམས་སུ་ཤེས།། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་པོ།། རང་རིག་རང་གསལ་ཉིད་དུ་ནི།། མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་འདུས་པ་སྟེ།། ཆོས་ཀུན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ།། སྣ་ཚོགས་ མིང་བཏགས་མཚན་མར་ལྟར།། ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཀུན་རྟགས་ཞེས།། མ་རིག་འདུ་བྱེད་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས།། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་གཞན་དབང་སྟེ།། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ།། དབྱེར་མེད་ཅི་ཡང་འགྲུབ མེད་དོན།། ཡོངས་གྲུབ་ཅེས་སུ་བཤད་པ་ལ།། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་དཀར་དམར་རྣམས།། རྣམ་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ནི།། རྣམ་བདེན་སོ་སོར་བདེན་པར་འདོད།། དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། དེ་ཡང་དྲི་བཅས་དྲི མེད་པ།། སེམས་ལ་མ་དག་དག་པར་འདོད།། རྣམ་རྫུན་སྣང་བ་དཀར་དམར་ཀུན།། ཕྱི་རོལ་རྫུན་ལ་ནང་དུ་རྫུན།། དངོས་མེད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ།། སྣ་ཚོགས་དུ་མར་སྣང་བ་ཡང།། ཡང་དག་བདེ་ཤེས་གཅིག ལས་མེད།། དཔེར་ན་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་བཞིན།། གཅིག་ལས་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ།། གསལ་བྱེད་གཞན་ལས་མ་བལྟོས་པར།། མཚན་ཉིད་གསུམ་ག་རང་ལ་ཚང།། བསྒོམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ།། སྤྱོད་པ་གཞན དོན་མི་དགེ་སྤོངས།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སྤྱོད།། འབྲས་བུ་རང་རིག་རང་གསལ་དུ།། གཞན་ལས་མ་བྱུང་བྱང་ཆུབ་འདོད།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གསུངས་གང།། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང དག་བརྟེན།། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང།། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ།། མཐའ་བྲལ་གཤིས་ཀྱིས་དབུ་མ་འོ།། ཀུན་རྫོབ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེ།། མ་རྟོགས་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ།། ཐོག་མ་བར་དང མཐར་བསྒྲངས་པའི།། འཁྲུལ་པའི་སྣང་ངོར་བདེན་པ་ལ།། ཡང་དག་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས།། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་ཐད་ཀར་བདེན།། མཐུན་པར་སྣང་ཞིང་དོན་བྱེད ནུས།། རང་བཞིན་བརྟགས་ན་བདེ
Chinese
以花鬘为庄严，手持短矛和人头器物，行为如第三根木杖，修持如同家畜母亲般的苦行。果报从这里一转移，由于不希求异熟果报的因果，便会堕入断见无间地狱，此外还会堕入恶趣之处。是否能从厌离中获得解脱呢？从这轮回中厌离之后，听闻善知识的教法，对于我与我所执着的，近取之五蕴，视为无常、痛苦、空性、无我。如果不能仅仅了悟人无我，如果不能通过佛法了悟无我，那么对于外境所取之境，粗大的事物则认为是实物，微细的事物则是微尘。在微尘环绕的间隙中，则认为是无分微尘所容纳之处。这就是经部宗的观点。分别说者认为微细和粗大的微尘，微尘是无分且唯一的。二者都不会舍弃执着之心。刹那无分如猪女。四圣谛中包含轮回与涅槃二者。对于因果取舍的，了知刹那无常的意识，修持具有常性的止灭定。行为上守护自利的戒律，无法利益他人，在坟场、寺庙、树下，如实地安住于无遮蔽之处。用手巾擦拭污垢，身穿三法衣，只用一个坐垫，过着自由自在的乞食生活，食用不剩饭的食物，如常坐等行为，具备了修习的功德，恒常进入并成为阿罗汉，以极大的精进在一生中成就。中等的会在一次返回后，取一次身体，之后便不再返回，获得不来果。下等的则在三次转生后，获得阿罗汉的果位。自生佛从无数劫以来，即使厌离痛苦之法，也会被菩提心的散乱所摧毁。以禅定之火焚烧自身后，在没有佛陀出现的地域，立下誓愿后转生，在没有老师的坟场中，通过观察死者的骨骼，轮回的缘起便在身体上显现。如果知晓逆转之法，遮止无明并加以修持，便能具备前世的禅定，成为独觉佛。在彻底了悟人无我的基础上，即使了知所取之境是心之幻化，却仍然没有融入于心。
English
Adorned with garlands, holding short spears and human head implements, behaving like the third wooden staff, practicing asceticism like a mother animal. As soon as the fruit ripens and transfers from here, due to not desiring the karmic results of cause and effect, one will be born in the nihilistic Avici hell, and also fall into the lower realms. Can one attain liberation from aversion? After turning away from this cycle of existence, by listening to the Dharma from virtuous friends, the five aggregates of close attachment, which are held as 'I' and 'mine', are seen as impermanent, suffering, empty, and selfless. If one does not realize the selflessness of the person, if one does not realize selflessness through the Dharma, then for external objects, gross things are considered to be real substances, and subtle things are considered to be atoms. In the spaces between the atoms, it is believed that indivisible atoms can fit. This is the view of the Sutra school. The Vaibhashikas believe that subtle and gross atoms are indivisible and singular. Both do not abandon the clinging mind. Momentary indivisibility is like a pig woman. The Four Noble Truths contain both samsara and nirvana. For those who take and abandon cause and effect, knowing that consciousness is momentary and impermanent, they meditate on the samadhi of cessation with continuity. In conduct, they protect the precepts for their own benefit, unable to benefit others, and dwell in cemeteries, monasteries, under trees, and in places without shelter. Wiping away dirt with a hand cloth, wearing the three Dharma robes, using only one cushion, living freely as a beggar, eating food without leftovers, and practicing behaviors such as sitting upright, possessing the qualities of training, constantly entering and becoming an Arhat, achieving it in one lifetime with great diligence. The middling one returns once, taking one body, and then does not return again, attaining the fruit of non-return. The lowest one takes three births and attains the fruit of an Arhat. A Pratyekabuddha, from many eons, even if turning away from the Dharma of suffering, will be destroyed by the distraction of Bodhicitta. After burning one's own body with the fire of samadhi, in a place where no Buddha appears, after making aspirations and being born, in a cemetery without a teacher, by examining the bones of the dead, the dependent origination of samsara appears on the body. If one knows the method of reversal, blocking ignorance and practicing, one can possess the samadhi of previous lives and become a self-awakened Buddha. On the basis of thoroughly realizing the selflessness of the person, even if knowing that the objects of grasping are illusions of the mind, they are still not integrated into the mind.
Chinese
通过智慧，部分证悟无我， 断除所取境的能取心， 被认为是与凡夫相似。 在胜义谛空性中， 通过修习止灭的禅定， 会因禅修而昏沉、迷醉。 行为与声闻乘相同， 如同许多蝙蝠成群飞舞。 独觉的功德是， 最好是二十年寿命， 中等是六十年整， 如同犀牛一样成为独觉。 为了利益众生，身体化为马。 对寂静之法心生厌倦。 瑜伽行唯识宗， 通过证悟无方无我的心，了知三界皆为心。 八识聚， 自知自明。 汇集为三种自性， 一切法在总相和别相上， 如同以各种名称命名事物。 所有施设名言都称为遍计。 由无明和行之因缘所生。 自性本无生，是依他起。 这些自性是光明清澈的， 无有分别，无有任何成就之义。 被称为圆成实。 外境显现的白色和红色等， 仅仅是如幻的显现。 认为名言谛各自是真实的。 胜义谛超越了能知之境。 那也是有垢和无垢的， 认为心是不清净和清净的。 虚假的显现，白色和红色等一切， 外境是虚假的，内在也是虚假的。 在无实有、错乱的显现上， 显现为各种各样。 真实的安乐智慧并非来自他处。 例如水中的月亮一样， 从一中变幻出各种各样的神变。 不依赖于其他显现之物， 三种自性自身具足。 禅修是菩提心本身， 行为是利益他人，断除不善。 行持十度波罗蜜。 果是自知自明， 不从他生，希求菩提。 诸佛所说的一切法， 都真实地依于二谛。 有法是世俗谛， 法性是胜义谛， 以离边的自性是中观。 真实的世俗，真实的佛， 因未证悟的障碍而成为世俗， 最初、中间和最后所呈现的， 在错乱的显现中是真实的。 有真实和虚假的两种世俗。 所有世俗的缘起之法， 因果不虚，直接是真实的。 显现为一致，并且具有作用的能力。 如果考察自性，是真实的
English
Through wisdom, partially realizing selflessness, The mind that grasps, which destroys the object of grasping, Is considered to be similar to that of ordinary people. In the ultimate truth of emptiness, Through meditating on the samadhi of cessation, One becomes drowsy and intoxicated from meditation. The conduct is the same as that of the Shravakas, Like many bats flying in flocks. The qualities of a Pratyekabuddha are, At best, a lifespan of twenty years, In the middle, exactly sixty years, Like a rhinoceros, becoming a Pratyekabuddha. For the benefit of beings, the body transforms into a horse. Turning away from the peaceful Dharma. The Yogachara Mind-Only school, Through realizing the mind that is without bias and selflessness, knowing that these three realms are mind. The eight aggregates of consciousness, Are self-aware and self-illuminating. Gathered into the three natures, All dharmas, in general and in particular, Like naming things with various names. All imputations of terms are called parikalpita (藏文：ཀུན་བཏགས།，梵文天城体：परिकल्पित，梵文罗马拟音：parikalpita，汉语字面意思：遍计所执)。 Born from the causes and conditions of ignorance and action. Self-nature is unborn, it is dependent origination. These self-natures are clear and luminous, Without distinction, without any meaning of accomplishment. It is called parinishpanna (藏文：ཡོངས་གྲུབ།，梵文天城体：परिनिष्पन्न，梵文罗马拟音：pariniṣpanna，汉语字面意思：圆成实)。 The external appearances of white and red, etc., Are merely illusory appearances. They consider conventional truths to be individually true. The ultimate truth transcends the object of knowledge. That is also with defilements and without defilements, They consider the mind to be impure and pure. The false appearances, all the white and red, etc., The external is false, and the internal is also false. On the unreal, mistaken appearances, Appear in various ways. True bliss-wisdom does not come from elsewhere. Like the moon in the water, From one, various kinds of miracles manifest. Without relying on other manifesting things, The three natures are complete in themselves. Meditation is on the mind of bodhichitta itself, The conduct is to benefit others, abandoning non-virtue. Practicing the ten paramitas. The result is self-knowing and self-illuminating, Not born from others, desiring bodhi. Whatever Dharma the Buddhas have taught, Truly relies on the two truths. The subject is the conventional truth, The nature of reality is the ultimate truth, With the nature of being free from extremes, it is Madhyamaka. The true conventional, the true Buddha, Because of the obscurations of non-realization, it is conventional, What is presented in the beginning, middle, and end, In the mistaken appearances, it is true. There are two kinds of conventional truths, true and false. All conventional dependent arising dharmas, Cause and effect are not deceptive, they are directly true. They appear consistently and have the ability to function. If the nature is examined, it is true.