Tibetan
། འཁྲུལ་པ་ཅི་ཡི་ཕྱི་རུ་བྱུང།། གཉེན་པོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལས།། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་མ་རིག་པའི།། འཇོམས་བྱེད་ལོགས་ན་འདོད་པ དེ།། འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མེད་པས།། མ་རིག་སྤངས་པས་རིགས་པ་ཅིག། བྱེད་པ་གཞན་ན་མ་མཆིས་སོ།། བྱུང་ན་ཐུགས་མེད་སྐྱོན་དུ་འགྱུར།། མ་རིག་པ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས།། ཐ་དད་གཉིས་མེད་དོན་ལ སྒྲིབས།། མུན་པའི་ནང་དུ་མིག་འགགས་བཞིན།། སྒྲིབ་པའི་སྟེང་དུ་སྒྲིབ་པ་བསྣན།། སྒྲིབ་གཉིས་ཐར་པའི་གེགས་ཡིན་པས།། དེའི་མུན་པ་གང་གིས་སེལ།། ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས།། སེལ་ལམ་གཞན གྱིས་སྣང་མི་ནུས།། སྒྲོན་མེ་མུན་པ་ཆུང་སེལ་ཡང།། ཉི་མའི་འོད་ལ་སྒྲོན་མེ་མུན།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ནམ་མཁའི་དོན།། ཤེས་རབ་བློ ཡིས་སྤྱད་པར་བྱ།། མ་རིག་རང་སྣང་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་རང་རིག་ཏུ།། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིས།། དཔེར་ན་དམུས་ལོང་མིག་ཕྱེ་བཞིན།། སྐྱེ་མེད་སེམས་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པས།། འགགས མེད་རིག་པ་ཀུན་ཏུ་གསལ།། མ་རིག་སྒྲིབ་པ་རང་སར་དག། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་ལ་སྤྱོད།། དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི།། བདག་གཞན་སེམས ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། ཡོད་དམ་ཕྱོགས་རིས་གནས་ཤེ་ན།། འོ་མ་ལ་ནི་མར་ཁྱབ་བཞིན།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆ་གྱུར་པ་ན།། རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ།། ཀུན་ལ་སེམས་སྐྱེད དོན་མེད་འགྱུར།། འོ་ན་མི་ཁོམ་གནས་རྣམས་ན།། རྒྱུར་གྱུར་མ་ཡིན་གང་གིས་རྐྱེན།། དཔེར་ན་འོ་མ་མར་གྱི་རྒྱུ།། སྣོད་དང་སྲུབས་ཤིང་བསྐྱེད་ནས་འབྱུང།། མ་བསྐྱེད་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན།། དལ་འབྱོར་མ་ཐོབ མི་ཁོམ་གནས།། ནམ་ཞིག་ཐོབ་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་འགྱུར།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་གཞི་རུ་བརྟགས།། བསྐྱེད་དུ་ཡོད་པས་ས་བོན་ལ།། མ་རིག་པས་ནི་འཕྲ་མོས་ཏེ།། བསྒྲང་དུ་ཡོད པས་ལམ་ཞེས་བྱ།། འབྲས་བུ་འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པ།། ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ནས་བསྐྱེད།། ཡོད་ན་སེམས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཏེ།། མེ་ལ་མེ་བསྐྱེད་མི་དགོས་བཞིན།། མེད་ན བསྐྱེད་ཀྱང་དོན་མི་འབྱུང།། སྤྲང་པོས་རྒྱལ་པོར་བསྐྱེད་བྱས་ཀྱང།། དེའི་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་བོ།། དཔེར་ན་གཞོན་ནུ་མི་ཆེན་གྱིས།། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་འདུན་ཡོད་པས།། ནམ་ཞིག་ཆེར་གྱུར་གྲུབ་པ་བཞི
Chinese
是什么样的错觉产生了？ 从对治同时存在而产生。 如果按照后一种说法，那么无明的 摧毁者被认为是分开的。 因为众生的心续没有二元性， 所以断除无明就是一种理智。 如果有其他方法，那就不存在了。 如果有，那就会变成无心的过失。 无明和对治这二者， 在意义上是各异而无二的遮蔽。 就像在黑暗中眼睛被遮蔽一样， 在遮蔽之上又增加了遮蔽。 两种遮蔽是解脱的障碍， 那么，那样的黑暗用什么来消除呢？ 用具有慈悲的光芒来消除， 其他的都不能照亮。 灯可以消除小黑暗， 但在太阳的光芒下，灯是黑暗的。 声闻缘觉的智慧， 也是菩萨的遮蔽。 因此，大乘虚空的意义， 应当用智慧的头脑来实践。 无明是自显的错觉， 各种错觉在自明中， 通过上师的恩德来证悟， 譬如盲人重见光明一样。 通过无生之心来证悟意义， 无碍的觉性完全明朗。 无明的遮蔽自然消失， 因为远离了能取所取，菩提心， 在大乐的地上行持。 最初的菩提心， 对于自他一切众生， 是存在还是有偏颇的安住呢？ 就像酥油遍布在牛奶中一样， 没有偏颇地遍布于一切。 如果变成有偏颇的部分， 那么无因就不会产生果， 对一切生起心就变得没有意义。 那么，在没有闲暇之处， 不是因的又是什么因缘呢？ 譬如牛奶是酥油的因， 通过容器和搅拌来产生。 就像不产生酥油一样， 没有获得闲暇，没有闲暇之处， 什么时候获得了，就会生起心。 众生具有佛陀的精华， 因为遍布于一切，所以被认为是基础。 因为可以生起，所以对于种子， 被无明所覆盖， 因为可以计算，所以称为道。 为了产生果，所以是因。 哪一个菩提心的生起， 是从有能力还是没有能力而生起呢？ 如果有能力，就不需要生起心， 就像火不需要生起火一样。 如果没有，即使生起也没有意义。 乞丐即使加冕为国王， 那样的事情也不会成功。 譬如年轻人对于伟人， 虽然没有能力，但有愿望， 什么时候变得强大了，就会成功一样。
English
What kind of delusion arises? It arises from the co-existence of antidotes. If according to the latter statement, then ignorance's Destroyer is considered separate. Because sentient beings' mindstream has no duality, Therefore, abandoning ignorance is a single intellect. If there is another way, then it does not exist. If it arises, then it becomes the fault of being mindless. Ignorance and the antidote, these two, In meaning are distinct and non-dual obscurations. Like eyes blocked in darkness, On top of obscurations, obscurations are added. Two obscurations are obstacles to liberation, So, with what is that darkness dispelled? With the rays of light of compassion, It is dispelled, otherwise it cannot be illuminated. A lamp can dispel small darkness, But in the light of the sun, the lamp is darkness. The wisdom of Hearers and Solitary Realizers, Is also an obscuration of Bodhisattvas. Therefore, the meaning of the Great Vehicle's sky, Should be practiced with the mind of wisdom. Ignorance is self-appearing delusion, Various delusions in self-awareness, Through the kindness of the Lama are realized, Like a blind person regaining sight. Through the unborn mind, meaning is realized, Unobstructed awareness is completely clear. Ignorance's obscuration naturally disappears, Because of being free from grasping and being grasped, Bodhicitta, Abides on the ground of great bliss. That initial Bodhicitta, For oneself and all other sentient beings, Does it exist or is it partial dwelling? Like butter pervading milk, Without partiality, it pervades all. If it becomes a partial part, Then without a cause, the result will not arise, Arousing the mind for all becomes meaningless. Then, in places without leisure, What is the condition that is not the cause? For example, milk is the cause of butter, Through container and churning it arises. Just like not producing butter, Without obtaining leisure, places without leisure, When will it be obtained, then the mind will arise. Sentient beings have the essence of Buddhahood, Because it pervades all, it is considered the basis. Because it can arise, therefore for the seed, It is covered by ignorance, Because it can be counted, it is called the path. In order to produce the fruit, therefore it is the cause. Which arising of Bodhicitta, Does it arise from having ability or not having ability? If there is ability, then there is no need to arouse the mind, Just like fire does not need to generate fire. If there is not, even if it arises, it has no meaning. Even if a beggar is crowned as king, That action will not succeed. For example, a young person for a great person, Although there is no ability, but there is desire, When will it become great, then it will succeed.
Tibetan
ན།། དང་པོའི ལས་ཅན་གང་ཟག་ལ།། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སྨོན་པ་ཡིས།། དུས་ཚོད་སེམས་བསྐྱེད་ཀུན་དོན་འགྲུབ།། ནུས་པ་ཡོད་ནས་མ་བསྐྱེད་ན།། གཏེར་གྱི་ནོར་བཞིན་མི་ཕན་པས།། སྟོབས་དང་ནུས་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས།། འཇུག པ་སེམས་བསྐྱེད་གང་བྱས་ལ།། དེའི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར།། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་གྱིས་དོན་འགྲུབ་པ།། འབྲེལ་པ་མེད་དམ་ཡོད་ནས་འགྲུབ།། མེད་ན་ཆུའི་མེའི་དོན།། མི་འགྲུབ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་མེད པས།། སེམས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་འདྲེས་པས།། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ།། ཡོད་ན་དེ་དང་དེ་བྱུང་ངམ།། བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་འབྲེལ་བ་ཡོད།། སྔ་མ་ལྟར་ན་ཁྱོད་གཞན་ནམ།། གཞན་ནི་ཁྱོད་ལ བྱུང་བ་ཡིན།། ཀུན་རྫོབ་དེ་དང་དེར་འབྱུང་གིས།། རང་གཞན་གཉིས་ཀ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན།། དོན་དམ་བདག་མེད་གཅིག་པ་ཡི།། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་ཀྱང།། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་གཅིག པས།། སེམས་བསྐྱེད་མཁན་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཡུལ།། གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པས།། སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་ཀུན་དོན་འགྲུབ།། བདག་གྲོལ་ཙམ་ན་གཞན་ཡང་གྲོལ།། བདག་ཉིད་ཇི་འདྲ་སེམས་ཅན ཀུན།། དེ་འདྲ་ཆོས་ཀུན་གནས་ལུགས་གཅིག། ཐ་དད་སོ་སོར་འགྲོ་གྱུར་ན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར།། གནས་སྐབས་ཙམ་གྱིས་ཕན་བྱེད་པ།། ལས་ཀྱིས་བསྡས་པའི་འགྲོ་བ་ལ།། ཕ་མ་བུ་ཚ་སེམས གཅིག་པས།། འབྲེལ་པ་ཡོད་ཀྱང་སོ་སོར་འགྲོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད།། ཐམས་ཅད་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ཉིད།། རང་ཉིད་བཅིངས་ན་ཀུན་ཡང་བཅིངས།། རང་དང་གཞན་ཉིད་གཅིག པའི་ཕྱིར།། གཞན་ཉིད་བཅིངས་ན་རང་ཡང་བཅིངས།། གཞན་དང་རང་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། གཅིག་ལ་འཆར་ལུགས་ཐ་དད་པ།། སྒོ་ལྔ་དབང་པོ་སོ་སོར་གསལ།། དེར་བྱུང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཏེ།། དོན་ནི་སེམས ལ་འདས་པ་མེད།། ཡལ་འདབ་མང་ཡང་སྡོང་པོའི་ངོས།། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་བཞིན་དུ།། བདག་གཞན་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ།། བདག་ཉིད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས ཚེ།། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་སྣང་འགྱུར་ན།། སངས་རྒྱས་གཉིས་སྣང་རྟོགས་ཅན་འགྱུར།། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་སྣང་མ་མཆིས་ན།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགོས་པ་སྟོར།། རང་ལ་སྐུ་གཉིས་སྣང་གྱུར་ནི།། གཉིས མེད་ཆོས་སྐུ་དོན་ལ་བསྒྲིབས།། ཆོས་སྐུས་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་ན།། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མ་མཆིས་ཏེ།། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཉོན་མོངས་དངོས།། བག་ལ་ཉལ་བ་ཡོད་མ་སྲིད།། ཡོད་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཤོད།། བྱང་ཆུབ་
Chinese
那。 最初的业力者， 即使没有能力，凭借愿力， 时时发心，成办一切利益。 若有能力而不发心， 如同宝藏之财，无有利益。 以所有力量和能力， 进入发心所做的一切， 其意义都将成办。 以其他发心成办利益， 是无有关联还是有关联而成办？ 若无，如同水火之事， 不能成办一样，没有关联。 二心不混合为一， 以其他发心不能成办利益。 若有，彼与彼发生吗？ 有自性一体的关联。 如前者一样，你是他者吗？ 他者是从你而生。 以世俗谛，彼与彼发生， 自他二者是相互依存。 胜义谛无我一体， 念头繁多无边， 一切有情心为一， 发心者与发心境， 以二无别菩提心发心， 如发心一样，成办一切利益。 自身解脱之时，他人也解脱， 自身如何，一切有情， 如是，一切法，实相唯一。 若成各自分离， 则失菩提心之必要。 暂时利益的给予， 对于业力所摄的众生， 父母子女心为一， 虽有关联，却各自分离。 菩提心无有聚散， 一切自明菩提性。 自己束缚，则一切束缚， 因为自与他者为一。 他者束缚，则自己也束缚， 因为他者与自己为一。 于一者显现方式各异， 五根各自分明。 由此产生种种显现， 实则心无有过去。 如同树枝虽多，树干之面， 不发生改变一样。 成办自他二利之处， 菩提心之果。 自身现前成佛之时， 若显现错乱的有情， 则成显现二佛的证悟者。 若无有情错乱显现， 则失一切智之必要。 若于自身显现二身， 则二无别法身于义上被遮蔽。 若法身不能周遍一切， 则无有佛陀功德， 若无有智慧，则是烦恼之本体， 习气沉睡是不可能的。 若有，说出其理由。 菩提
English
Na. For the initial practitioner, Even without ability, through aspiration, Constantly generating bodhicitta, accomplishing all benefits. If one has ability but does not generate it, Like treasure's wealth, it is of no benefit. With whatever strength and ability one has, Entering into whatever bodhicitta is generated, Its meanings will all be accomplished. Accomplishing benefits through another's bodhicitta, Is it without connection or accomplished with connection? If without, like the matter of water and fire, Unable to accomplish, there is no connection. The two minds do not mix into one, One cannot accomplish benefits through another's bodhicitta. If there is, does that and that arise? There is a connection of self-nature being one. Like the former, are you other? The other is born from you. In conventional truth, that and that arise, Both self and other are interdependent. Ultimate truth is selflessness being one, Thoughts are numerous and limitless, All sentient beings' minds are one, The one who generates bodhicitta and the object of bodhicitta, Generating bodhicitta with non-duality, Like generating bodhicitta, accomplishing all benefits. At the moment of self-liberation, others also liberate, How is oneself, all sentient beings, Likewise, all dharmas, the nature of reality is one. If it becomes separate and distinct, The necessity of bodhicitta is lost. Giving temporary benefits, To beings gathered by karma, Parents, children, minds are one, Although there is connection, they go separately. Bodhicitta has no gathering or scattering, All is self-aware bodhi-nature. If oneself is bound, then all are bound, Because self and other are one. If others are bound, then oneself is also bound, Because other and self are one. Different ways of appearing in one, The five senses are distinctly clear. From that, various appearances arise, In reality, the mind has no past. Like the branches are many, but the face of the trunk, Does not change. The place for accomplishing both self and other's benefit, The fruit of bodhicitta. When oneself manifestly becomes enlightened, If confused sentient beings appear, Then one becomes an enlightened one who sees two Buddhas. If there are no confused appearances of sentient beings, The necessity of omniscience is lost. If two bodies appear to oneself, Then the non-dual dharmakaya is obscured in meaning. If the dharmakaya does not pervade all, Then there are no Buddha qualities, If there is no wisdom, then it is the essence of afflictions, It is impossible for latent tendencies to exist. If there are, state the reason. Bodhicitta