Tibetan
་ཚིག་ཡིན་ཏེ།། གནོད་པ་ཕར་ལ་བྱས་པ་ཡིན།། སྡིག་སེམས་རང སྣང་ཡིན་པའི་དོན།། ཉེས་བྱས་སྡུག་བསྔལ་ཚུར་ལ་བྱུང།། ཕན་གནོད་ལྟོས་པས་འཁྲུལ་སྣང་ལ།། ཚོར་བ་རགས་པས་འདོད་ཁམས་པ།། ཡིད་ལ་ངན་སེམས་འགྱུས་པ་དེ།། ངག་ནས་ངན་པའི་ཁྲོ་ཚིག་བརྗོད།། ལུས ཀྱི་སྤྱོད་ངན་གདུག་རྩུབ་སྟོན།། རང་རྒྱུད་ངན་པས་རང་སྣང་བསྲེག། འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་གཞན་རྒྱུད་བསྲེག། དེ་ཚེ་དེ་ཡི་སྣང་བ་ལ།། བློ་བུར་བ་དེ་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ།། ཚེ་འདི་བདེ་འབྲས་འདོད་པ དེ།། མི་དགེ་བ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན།། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདིའི་དོན།། འདི་རུ་ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་འཁོར།། འདོད་ཞེན་ཅན་ལ་མྱ་ངན་སྐྱེ།། ཕྱི་མའི་དོན་ལ་སྡིག་མི་བྱེད།། དུས་འདི་སྤོངས་ན་འཁོར་བ་སྤོངས།། མ སྤོངས་མི་དགེ་ལས་ཀྱི་མནར།། ཚེས་གཅིག་ནོར་པས་ཟླ་གང་འཁྲུལ།། ཕྱི་མ་དོན་གཉེར་ཤིན་ཏུ་ཉུང།། དེ་རྟོགས་པ་ལ་སྡིག་བྲལ་ཡང།། མིག་ཡོད་གཟུགས་མེད་དམུས་ལོང་བཞིན།། འདི་ཕྱི་མི་ཤེས་མུན་པའི བློ།། འཁོར་བ་པ་ལ་བདེ་བ་མེད།། འཁོར་བའི་བདེ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་དངོས།། དངོས་ཞེན་ཨ་འཐས་འཁྲུལ་པས་བཅིངས།། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱི་བཙོན་དོང་ན།། ཐར་མེད་གནས་ལ་ཆགས་པ་དེ།། བདུད་ཀྱི དབང་སྒྱུར་མི་དགེའི་བདག།འདོད་སྲེད་ཅན་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད།། འདི་དང་ཕྱི་མ་རྒྱབ་བསྣོལ་ཡིན།། ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་དགེ་བ་དངོས།། འདོད་པ་དང་བྲལ་མྱ་ངན་འདས།། རྒྱལ་སྲས་ཆགས་མེད་གྱུར་ལས་ བྱུང།། ཆགས་སྡང་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན།། སྤང་བླང་གཉིས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་དེ།། རེ་དོགས་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོག་དང་བཅས།། རང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱི་ལག་ལེན་ཏེ།། འདུན་པས་རང་ཉིད་དེ ལ་སྦྱོར།། སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ལ་སྦྱོར་དུ་འཇུག། སྦྱོར་བས་གཞན་ལ་ཡི་རང་བྱེད།། སྟིང་ནས་འདུ་ཤེས་དེ་སེམས་པ།། གསུམ་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།། ཅི་བྱས་མི་དགེ་འབའ་ཞིག་སྟེ།། རང་བཞིན་སྡིག་པ་ཆེན་པོ ན།། མ་རིག་པ་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད།། གྲོལ་དུས་མེད་པ་དེ་ཡིས་ཉེས།། ངོས་མ་ཟིན་པའི་ཐ་མལ་དུ།། གཏི་མུག་ངང་ལ་སྤྱོད་པ་དེ།། མུན་ནང་རང་བཞིན་མི་སྣང་བཞིན།། དགེ་དང་མི་དགེ་ངོ་མི་ཤེས།། དམུས་ལོང མིག་སྣང་ནམ་ཡང་མེད།། གཏི་མུག་པ་ལ་དགེ་མེད་ཕྱིར།། མ་རུངས་པ་དེ་དངོས་ཀྱིས་གསལ།། དངོས་འཛིན་ཞེན་པ་རགས་པ་ན།། མི་དགེ་རགས་པོ་ངང་གིས་འཕེལ།། ནམ་ཟླ་སོས་ཀྱི་མྱུ་གུ་བཞིན།། སྡུག་བསྔལ མི་འདོད་བཞིན་དུ་འོང།། དེར་སྣང་མ་བྲལ་སྤང་ཐབས་མེད།། ཚོང་པ་ལམ་ལོག་སྲིན་མོའི་གླིང།། བདེ་བར་མཐོང་ནས་མ་སྤངས་བསྒྲུབས།། བློ་གཏད་ཚེ་ན་སྲོག་ཕྲལ་བཞིན།། འཁོར་བ་བསྒྲུབས་པས་འདུས་བྱས ཞིག།སྲིད་པ་ངན་སོང་གཡང་སར་ལྷུང།། རིམ་གྱིས་ཅིག་ཅར་ན་རག་སྤྱོད།། འཁོར་བའི་གཅོང་རོང་གཏིང་རེ་རིང།། གནག་མི་བཟོད་པའི་རྒྱུན་ལ་སྤྱོད།། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཨ་ཙ་མ།། འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་རང་ལ་ བྱུང།། ཕྱི་ནང་དངོས་པོ་ཡུལ་རྣམས་ལས།། འདོད་ཆགས་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་བསླང་ནས།། ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་བསྒྲུབ་སེམས་དེ།། གཞན་ལ་གནོད་འགྱུར་མི་དགེ་ཡིན།། དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་ཀུན་སློང་གིས།། གདུག་རྩུབ སྡང་བའི་སྤོང་སེམས་ཀྱིས།། གཞན་ལ་གནོད་འགྱུར་མི་དགེ་བ།། དུག་གསུམ་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡི།། རང་དབང་ཅན་ནི་ཆེན་པོ་ལ།། གཞན་གྱི་དབང་མེད་ཆུང་ངུ་སྟེ།། གཞན་རླབས་བྱས་པ་འབྲིང པོ་ཡིན།། ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ཀྱིས།། གཞན་ལ་གནོད་འགྱུར་ལྟ་ཅི་སྨོས།། ཡན་མི་བྱེད་ཀྱང་སྡིག་ཏུ་འགྱུར།། དེ་བས་ཀུན་ལ་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ།། རང་བདེའི་ཡོན་ཏན་ཤུགས་ལ་འབྱུང།། སྡིག་མེད་པ་དེ དགེ་བ་འཕེལ།། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་དངོས།། རང་སྣང་ཡིན་ཏེ་མ་རྟོགས་པ།། དམུས་ལོང་གཡང་སྲན་ཆེ་བ་བཞིན།། མ་རིག་རྨོངས་པ་སྡུག་སྲན་ཆེ།། མི་དགེ་དུག་ལ་ཞིམ་ཟས་བྱེད།། སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ལ་སུན ་པ་མེད།་ texts.thdl.org/catalog/ngb/pt/552/pages Vol. 387.1 - 50.1 7༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། །རྭ་རྒཉྭ་་པེཊཤཱའནརྒྱབྱ། །རྒྱ་སྐད། །བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བ། །ཨུ་ཀྭ་ཤ་སྲུརུ་ཙན་དྲ་ར་ཙ་མུ་སུ་མ་ཡ་ཏན་ཏྲ། །བོད་སྐད་དུ། །ནམ་མཁའ་ཉི་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་མུ་མེད་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྒྱུད། །བཀའ་སེམས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོད་རྒལ། །ཐེག་པ་དགུའི་གོང་སྒལ། །སྤྱི་ཏིའི་གཉའ་གཅོག་ཡིན། བཀའ་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་གི་ལ་ཕུད་རྩེ་རྒྱལ། །རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། །ནམ་མཁའ་ཉི་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་མུ་མེད་མཐའཡས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིང་མེད་མཐའ་ཡས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་རྟོགས་ལ་བཤད་པའི་དུས་གཅིག་ན། །ཆོས་ཉིད་མུ་མཐའ་གྲོལ་ཞིང་གཏིང་མཐའ་ཡངས་པའི་ཀློང་ནས། །མིང་མེད་མཐའ་སྟོངས་ཀ་དག་འོད་གསལ་བའི་ལྷ་ཁང་ན། །སྟོན་པའི་རྒྱལ་པོ་མུ་མེད་མཐའ་ཡས་འདི། །འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་བྱེད་ང་ལ་བཤད། །དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་དུས། །སྡུད་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། །དེ་ཡི་རྗེས་འཇུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལྔ་ནི། །སྙིང་པོ་ཆོས་དབྱིངས་གནས་མ་སྐྱེ
Chinese
是言辞， 损害向外而作。 罪恶之心，乃自显之义。 恶行所致，痛苦向内而生。 利害相较，皆为错觉之显现， 感觉粗重者，乃欲界众生。 心中生起恶念时， 口中说出恶毒之语。 身体的恶行，显现残暴。 自心恶劣，焚烧自身之显现， 光芒四射，焚烧他人之相续。 彼时于彼之显现中， 骤然之事，特意成办。 此生欲求安乐果报者， 乃非善之自性。 一切罪恶，皆为今生之故， 于此执着，故恒常流转。 具欲者生起忧伤， 不为来世而作恶。 若舍弃此时，则舍弃轮回， 不舍弃则受非善业之苦。 一日之错，导致一月之误， 寻求来世者，极其稀少。 虽了悟此理而远离罪恶， 亦如眼在而无形之盲人。 不知今生来世，黑暗之智， 轮回者无有安乐。 轮回之乐欲，乃痛苦之实相， 执实之贪恋，以错觉束缚。 于痛苦之业的牢狱中， 对无解脱之处生起贪恋， 乃魔之掌控，非善之主。 具欲贪者无有菩提， 此生与来世，背道而驰。 寻求来世者，乃真正之善， 远离欲望者，寂灭涅槃。 佛子无贪，乃由是而生。 贪嗔乃轮回之根本， 舍取二者之取舍， 皆系于希冀与恐惧之索。 于自他二者之分别念中， 乃因缘二者之实践， 以欲望将自己与之结合， 以强力令他人与之结合。 结合后，随喜他人之行， 继而于心中思念彼。 三者平等之故， 所作皆为非善， 自性乃大罪恶， 于无明中，相续不断。 无有解脱之时，乃其过患， 于未能认识之庸常中， 于愚痴状态中行事， 如黑暗中自性不显现般， 不知善与非善。 盲人永无眼识， 愚痴者无有善， 故不调顺者，以实相显现。 执实之贪恋粗重时， 非善粗重，自然增长， 如春日之苗芽。 痛苦，不欲亦至， 彼显现不离，无有舍弃之法。 商人路
English
These are words, Harm is done outwards. Sinful thoughts are the meaning of self-appearance. Evil deeds cause suffering to come inwards. Comparing benefit and harm, all are illusory appearances, Those with coarse feelings are beings of the desire realm. When evil thoughts arise in the mind, Harsh words of anger are spoken from the mouth. The evil deeds of the body show cruelty. One's own evil nature burns one's own appearances, Spreading rays burn the continuums of others. At that time, in the appearance of that, Sudden events are deliberately accomplished. Those who desire happiness and results in this life, Are of a non-virtuous nature. All sins are for the sake of this life, Clinging to this, one constantly wanders in samsara. Those with desire and attachment give rise to sorrow, They do not commit sins for the sake of the next life. If you abandon this time, you abandon samsara, If you do not abandon it, you suffer from non-virtuous deeds. A mistake on the first day causes confusion for the whole month, Seeking the next life is extremely rare. Even if one realizes this and abstains from sin, It is like a blind person with eyes but no sight. The mind that does not know this life and the next is a dark mind, There is no happiness for those in samsara. The desire for happiness in samsara is the very nature of suffering, Clinging to reality, bound by delusion. In the prison pit of suffering and karma, Attachment to a place with no liberation, Is the dominion of demons, the master of non-virtue. Those with desire and craving have no enlightenment, This life and the next are back to back. Seeking the other shore is true virtue, Freedom from desire is the cessation of sorrow. The actions of the Bodhisattva who is free from attachment arise from this. Attachment and hatred are the root of samsara, The acceptance and rejection of what to abandon and what to adopt, Are accompanied by the shackles of hope and fear. In the conceptualizations of self and others, Are the practices of cause and condition, With desire, one joins oneself to it, With power, one causes others to join it. By joining, one rejoices in the actions of others, Then, from within, one thinks of that consciousness. Because the three are equal, Whatever is done is purely non-virtuous, One's own nature is a great sin, In ignorance, the continuum does not cease. The fault is that there is no time for liberation, In the ordinary state of not recognizing, Acting in a state of delusion, Like one's own nature not appearing in the dark, One does not know the difference between virtue and non-virtue. A blind person never has eye consciousness, Because there is no virtue for the deluded, Therefore, the unruly is clearly revealed by reality. When clinging to reality is coarse, Coarse non-virtue naturally increases, Like a sprout in the spring weather. Suffering comes even when one does not want it, There is no way to abandon it without separating from that appearance. A merchant on the road
Chinese
罗刹女之洲，见乐不舍而修持，寄托于命，如离魂一般。修轮回，乃有为法，堕入恶趣深渊。逐渐或瞬间，感受地狱之苦，轮回的幽谷，何其深远，感受难以忍受的黑暗延续。呜呼哀哉，轮回的因缘，皆由自身而起。内外事物诸境中，贪欲由心而生起，执着贪恋的修持之心，乃是损人利己之恶行。同样，由嗔恨而生起，以残酷憎恨的舍弃之心，乃是损人利己之恶行。三毒皆从此处生起，自由者为大，无有他力者为小，他人所为者为中等。以傲慢嫉妒竞争之心，更不必说会损害他人，即使不做也会变成罪恶。因此，为一切众生谋求福祉，自身安乐的功德自然产生。无有罪恶，善业增长，无有痛苦即是真菩提。本是自显，却未证悟，如盲人摸象般。无明愚痴，痛苦更甚，于不善之毒，视作美味佳肴，对于生与死，毫无厌倦。 texts.thdl.org/catalog/ngb/pt/552/pages Vol. 387.1 - 50.1 7༄༅། །印度语：惹惹娘瓦贝扎那惹加，汉文，译成藏文。乌嘎夏苏汝赞扎惹匝木苏玛雅丹扎，藏文：虚空日月王无量无边续。一切见思维之顶峰，九乘之顶，乃总体的颈饰。一切传承之顶，一切续之王。虚空日月王无量无边，顶礼本性无名无边者。如是我闻，于一时，法性无边解脱，深广之界中，无名无边，原始清净光明之神殿中，导师之王无量无边者，眷属之王普贤对我宣说。时间之王无始无终之时，结集者乃金刚萨埵。彼之随行圆满五者，心髓法界处无生。
English
The island of the Rakshasi, seeing happiness, one does not abandon and cultivates it. Entrusting to life, like separating the soul. Cultivating samsara is a conditioned phenomenon, falling into the abyss of evil destinies. Gradually or instantaneously, one experiences the suffering of hell. The ravine of samsara, how deep and far, experiencing the unbearable continuation of darkness. Alas, alas, the causes and conditions of samsara arise from oneself. From external and internal objects and realms, desire arises from the mind. That mind of attachment and clinging, is a non-virtuous act that harms others. Similarly, arising from hatred, with the mind of abandoning cruel hatred, is a non-virtuous act that harms others. The three poisons all arise from here. The independent one is great, the one without the power of others is small, what is done by others is middling. With arrogance, jealousy, and a competitive mind, needless to say it will harm others, even if you don't do it, it becomes a sin. Therefore, seek the welfare and happiness of all, the merit of one's own happiness naturally arises. Without sin, virtue increases, without suffering is true enlightenment. It is self-appearing, but not realized, like the blind men touching the elephant. Ignorance and delusion, suffering is even greater, regarding the poison of non-virtue as delicious food, and having no weariness of birth and death. texts.thdl.org/catalog/ngb/pt/552/pages Vol. 387.1 - 50.1 7༄༅།། In the language of India: Raragnyawa Petashanarajya, Chinese text, translated into Tibetan. Ugaksha Suru Zandra Ratzamusu Maya Tantra, Tibetan: The King of Space, Sun and Moon, Infinite and Boundless Tantra. The pinnacle of all views and thoughts, the crown of the nine vehicles, is the necklace of totality. The top of all lineages, the king of all tantras. The King of Space, Sun and Moon, Infinite and Boundless. Homage to the nameless and boundless essence. Thus I have heard, at one time, in the realm of the unbound liberation of the Dharma nature, in the temple of the nameless, boundless, primordial purity and clear light, the King of Teachers, Infinite and Boundless, the King of Retinue, Kunjed, spoke to me. The King of Time, in a time without beginning or end, the compiler is Vajrasattva. The five perfect followers are: the essence, the Dharmadhatu, the unborn place.