Tibetan
ན།། རང་གི་གཞུང་གི་འདོད་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྡེ་ལྔ་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། མཚོན མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་སྟོན་པ་ཡིས།། འཁོར་གྱི་དམ་པ་རང་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་ལ།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་སྐུ་ལ།། མཚན་ཉིད་མ་འགགས་སྣང་ཚུལ་ཅིར་ཡང་འཆར།། འཆར་བའི་ཟེར་ལས་སྐྱེ བའི་རིག་པ་སྐྱེས།། སྐྱེས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་དོན་ལས་གཡོས་པ་མེད།། མ་འདས་སྙིང་པོ་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུ་ལ།། རང་བྱུང་རྩལ་གྱིས་རིག་པས་སོ་སོར་ཕྱེ།། ཕྱེ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྡེ་ལྔ་པོ།། རང་གཞུང་ཉམས་སུ བླང་བའི་དོན་དུ་བཤད།། བལྟ་བའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང།། བསྒོམ་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང།། སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང།། འབྲས་བུའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང།། མན་ངག་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའོ།། སྤྲོས་པ གཅོད་པ་སྡེ་ལྔ་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། རང་གསལ་རིག་པའི་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། ལྟ་བའི་སྤྲོས་གཅོད་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་སྒོ།། མི་མཐུན་ལྟ་བ་སོ་སོ་བ།། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་བསམ་མི་ཁྱབ།། དྲན་བརྟགས་ལྟ་བ་ངས་མ་བསྟན།། བསམ བརྟགས་བློ་ཡུལ་ལྟ་བ་རྣམས།། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཐམསཅད་ཀུན།། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཡུལ་སྣང་བློས་བཏགས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པ་ཡིན།། ཞེ་འདོད་མེད་པར་སྤྲོས པ་ཆོད།། ལྟ་བ་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། འཁོར་གྱི་དམ་པ་རང་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། སྒོམ་པའི་སྤྲོས་བཅད་ཇི་ལྟར་ལགས།། བརྗོད་ལས འདས་པའི་ཆོས་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་སྒོ།། བསྒོམ་པ་མི་མཐུན་སོ་སོ་བ།། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཡིད་ཀྱིས་བཙོན་བཟུང་བསྒོམ་པ་དེ།། དྲན་པ་བཞི་འགྱུར་བསྒོམ་པ ཡིན།། ཡིད་དཔྱོད་བློས་བསྒོམ་རྩོལ་བ་དང།། བསྒོམ་ཡུལ་སྒོམ་མཁན་རྩོལ་བ་དང།། བཅས་བཅོས་ཡིད་སྨོན་བསྒོམ་པ་དང།། དེ་དག་གསུམ་གྱི་རྩོལ་བ་སྟེ།། བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་མ རྟོགས།། མ་བསམས་མ་བསྒོམས་དོན་གྱི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ།། བསམ་བསྒོམ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ།། མ་བསམ་པ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རིག་མེད་འགྱུར་མེད་སེམས་མེད་རྟོག་པ་མེད།། ཡིད་སྨོན་མ་ཡིན་བློ་ཡི་ཡུལ་དང བྲལ།། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མ་མཆི
Chinese
那。 請問，您自己的宗派如何闡述斷除戲論的五個方面？ 於是，不可言說、超越言辭的導師， 對眷屬中的殊勝者、自明童子說： 本質自性任運成就法身， 體性無礙，顯現方式隨意展現。 從顯現的光芒中，生起了覺性， 雖然生起，卻未曾離開本質的意義。 未逝的本質，未經造作的法身， 以自生之力，由覺性個別分開。 分開了，因此為了修持斷除戲論的五個方面， 宣說了自宗的修持意義。 觀看的戲論斷除， 禪修的戲論斷除， 行為的戲論斷除， 果的戲論斷除， 口訣的戲論斷除。 斷除戲論五個方面個別分開的第八品。 自明覺性的童子， 向不可言說、超越言辭的法身請問： 觀看的戲論如何斷除？ 不可言說、超越言辭的法身開示說： 八萬四千法門的途徑， 各自不同的各種觀點， 言說不盡，思維難及。 我未曾開示憶念分別的觀點， 思維分別、心識範疇的各種觀點， 能觀所觀的一切， 能說所說的一切， 境相、分別假立的一切， 都是不可言說、超越言辭的。 無有希求，斷除戲論。 觀看戲論斷除的第九品。 眷屬中的殊勝者、自明童子， 向不可言說、超越言辭的法身請問： 禪修的戲論如何斷除？ 超越言辭的法身開示說： 八萬四千法門的途徑， 各自不同的各種禪修， 言說不盡，思維難及。 以意念禁錮的禪修， 是憶念四倍的禪修。 以意念思辨、心識禪修的勤作， 禪修的對境、禪修者的勤作， 造作、意願的禪修， 這三者的勤作， 不能領悟不可思議的意義。 不思不修，在意義的本性中心， 什麼思維禪修都不做， 不思維就是法身。 無知無變、無心無念， 不是意願，遠離心識的範疇。 不是禪修，沒有禪修的對境。
English
Then, how are the five categories of cutting off elaborations according to your own doctrine? Having asked this, the teacher who is unrepresentable and beyond words, to the pure self-illuminating youth of the retinue, to the spontaneously accomplished dharmakaya, the essence of being, qualities are unceasing, appearances arise in any way at all. From the rays of arising, the awareness of arising is born. Even though it arises, it does not stray from the meaning of the essence. The undeparted essence, the unmade dharmakaya, by the power of self-arising, awareness distinguishes individually. Having distinguished, therefore, for the sake of practicing the five categories of cutting off elaborations, the meaning of one's own doctrine is explained. The cutting off of elaborations of viewing, the cutting off of elaborations of meditation, the cutting off of elaborations of conduct, the cutting off of elaborations of fruition, and the cutting off of elaborations of pith instructions. The eighth chapter, which distinguishes the five categories of cutting off elaborations individually. The self-illuminating awareness youth, to the unrepresentable dharmakaya beyond words, how is the cutting off of elaborations of viewing? Having asked this, the unrepresentable dharmakaya beyond words spoke: The gate of eighty-four thousand vehicles, the various different views, unutterable, inconceivable. I have not shown the views of remembrance and analysis, the views of thought and intellect, all that is to be viewed and the viewer, all that is to be spoken and the speaker, all that is the object, appearance, and mental construct, is unrepresentable and beyond words. Without desire or intention, cut off elaborations. The ninth chapter, the cutting off of elaborations of viewing. The pure youth of the retinue, the self-illuminating one, to the unrepresentable dharmakaya beyond words, how is the cutting off of elaborations of meditation? The dharmakaya beyond words spoke: The gate of eighty-four thousand vehicles, the various different meditations, unutterable, inconceivable. That meditation which is imprisoned by the mind, is the meditation of fourfold mindfulness. The effort of meditating with mental discrimination and intellect, the effort of the object of meditation and the meditator, the meditation of contrived intention and wishful thinking, these three efforts, do not realize the meaning that is beyond thought. Without thinking, without meditating, in the heart center of meaning, do not do any thinking or meditating, that non-thinking is the dharmakaya. Without awareness, without change, without mind, without thought, not wishful thinking, separated from the realm of intellect, not meditation, there is no object of meditation.
Tibetan
ས།། བསམ་པས་མི་རྙེད་བསམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད།། བསམ་མེད་རྟོག་མེད་འགྱུར་མེད་ཀློང་དུ་སྤྲོས་པ་ཆོད།། བསྒོམ་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ པའོ།།།། རང་གསལ་རིག་པའི་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་པ་གཅད་པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་གསོལ་པ་དང།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་སྒོ།། མི་མཐུན་སྤྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ།། བཅོས་བྱ་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ།། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལས་བསམ་མི་ཁྱབ།། འདི་རུ་ཆོས་སྐུས་ཡོངས་མ་གསུངས།། སྣང་བའི་ཡུལ དུ་ཅིར་སྣང་ཡང།། ཆོས་དབྱིངས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད།། རིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་གར་བརྟགས་ཀྱང།། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་གློ་བུར་པ།། སྣང་སེམས་གཉིས་སུ་གར་སྣང་ཀྱང།། མ་ཆགས་མ་ཞེན་སྤྱོད པའི་མཆོག།གང་སྣང་ཡུམ་ལ་མ་ཞེན་ན།། དེ་ནི་སྤྱོད་པའི་རྒྱན་དུ་གསུངས།། གང་ཡང་མ་སྤངས་མ་བསྒྲུབས་པར།། དེ་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། ཅིར་སྣང་ཅིར་རིག་ཅིར་བསམ་ཀྱང།། ནང་དུ་བདག་འཛིན་ མ་སྐྱེས་ན།། དེ་ནི་སྤྱོད་པའི་སྙིང་པོར་གསུངས།། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་ཡང།། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆགས་ཞེན་མེད།། དེ་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་པ།། སྤྱོད་པ་བྱ་བ་བཏང བའི་ངང་དེ་ལ།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྩོལ་བསྒྲུབ་མི་བྱ་སྟེ།། བྱ་བའི་སྤྱོད་པ་མ་འགགས་ལ།། བྱ་རྒྱུ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ།། གང་ལ་མ་ཆགས་མ་ཞེན་པ།། སྤྱོད་པའི་མཆོག་ནི་བྱར་མེད་ཡིན།། སྤྱོད་པ་བཅོས་བྱ མ་ཡིན་བཅོས་པ་མེད།། གང་ཡང་བྱ་བ་བཏང་བ་ཡི།། བྱ་བྱེད་སྤྲོས་བྲལ་ཀློང་དུ་སྤྲོས་པ་ཆོད།། སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། འཁོར་གྱི་དམ་པ་རང་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། མཚོན མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། འབྲས་བུའི་སྤྲོས་གཅོད་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་སྐུ ལ།། འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མི་མངའ་ཡང།། ཆོས་སྐུ་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས།། མ་འགགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་སྒོ།། འབྲས་བུའི་ཐོབ་ལུགས་ཇི་སྙེད་ཀུན།། སྤངས་ནས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ དེ།། ཡིད་སྨོན་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད།། རེ་དོགས་འབྲས་བུ་ངས་མ་བཤད།། རྩོལ་བསྒྲུབ་འབྲས་བུ་ངས་མ་བཤད།། འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ངས་མ་བཤད།། རེ་བའི་འབྲས་བུ་ངས་མ་བ
Chinese
萨！以思维无法寻得，没有什么可思维的。在无思无念、不变的虚空中，止息戏论。这是断除禅修戏论的第十章。 自明智慧的童子请问：对于不可言说、超出言语的法身，如何断除行持的戏论？ 不可言说、超出言语的法身开示道：八万四千法门，有多少不同的行持，都是为了调伏和成办所欲。言语无法穷尽，思维无法周遍。此处法身并未完全宣说。无论显现于何种显现的境地，法界显现没有自性。无论智慧之心如何观察，意念的思维都是暂时的。无论显现为显现与心二者，不执着不贪恋是行持的殊胜。无论显现什么，只要不贪恋于母体，那就是行持的庄严。无论什么都不舍弃，什么都不修持，那就是行持的殊胜。无论显现什么、觉知什么、思考什么，只要内心不生起我执，那就是行持的精髓。无论显现各种各样的显现，只要对它没有心的贪恋，那就是行持的殊胜。有多少种行持的方式，在放下行持作为的状态中，身语意三不作勤作，对于不间断的行持作为，不执着任何可作之事，对于什么都不执着不贪恋，行持的殊胜是无作。行持不是造作，没有造作。放下一切作为，在无作无为、离戏的虚空中，止息戏论。这是断除行持戏论的第十一章。 眷属中的殊胜者，自明童子请问：对于不可言说、超出言语的法身，如何断除果的戏论？ 不可言说、超出言语的法身开示道：对于自性任运成就的法身，没有获得与未获得，然而由于未证悟法身无有边际，不断绝八万四千法门，所有获得果的方式，舍弃之后获得的果，被说是意愿之果。希冀与疑虑之果我未曾宣说，勤作修持之果我未曾宣说，欲望之果我未曾宣说，期望之果我未曾
English
Sa! What cannot be found by thought, there is nothing to think about. In the space of non-thought, non-conceptuality, and immutability, cut off proliferation. This is the tenth chapter, cutting off the proliferation of meditation. The self-illuminating wisdom child asked: For the Dharmakaya, which is beyond expression and words, how does one cut off the proliferation of conduct? The Dharmakaya, which is beyond expression and words, said: The eighty-four thousand gates of Dharma, however many different conducts there are, are all for taming and accomplishing what is desired. Words cannot exhaust it, and thoughts cannot encompass it. Here, the Dharmakaya has not fully spoken. Whatever appears in the realm of appearance, the appearance of Dharmadhatu has no self-nature. No matter how the mind of wisdom examines it, the thoughts of the mind are temporary. No matter how it appears as appearance and mind, non-attachment and non-greed are the supreme conduct. Whatever appears, as long as one does not cling to the mother, that is the adornment of conduct. Whatever is not abandoned and not cultivated, that is the supreme conduct. Whatever appears, whatever is known, whatever is thought, as long as self-grasping does not arise within, that is the essence of conduct. Whatever various appearances appear, as long as there is no mental attachment to them, that is the supreme conduct. However many kinds of conduct there are, in the state of abandoning the action of conduct, the three doors of body, speech, and mind should not be labored. For the uninterrupted action of conduct, do not cling to anything that can be done. For whatever one does not cling to or crave, the supreme conduct is non-action. Conduct is not fabricated, there is no fabrication. Abandoning all actions, in the space of non-action and non-doing, free from proliferation, cut off proliferation. This is the eleventh chapter, cutting off the proliferation of conduct. The excellent one of the retinue, the self-illuminating child, asked: For the Dharmakaya, which is beyond expression and words, how does one cut off the proliferation of the fruit? The Dharmakaya, which is beyond expression and words, said: For the Dharmakaya, which is spontaneously accomplished, there is no attainment or non-attainment. However, because one has not realized that the Dharmakaya is without limit, without ceasing the eighty-four thousand gates of Dharma, all the ways of attaining the fruit, the fruit obtained after abandoning, is said to be the fruit of wishful thinking. The fruit of hope and doubt I have not spoken of, the fruit of diligent practice I have not spoken of, the fruit of desire I have not spoken of, the fruit of expectation I have not