Tibetan
ཤད།། ཡིད་སྨོན་འབྲས་བུ་ངས་མ བཤད།། བསྒྲུབ་ནས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ངས་མ་བཤད།། ཆོས་སྐུ་དམིགས་མེད་མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས།། འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་གཉིས་མེད་ཀྱང།། རང་བྱུང་རྩལ སྣང་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་ཡིས།། རེ་ཞིག་འབྲས་བུའི་མིང་བཏགས་འདི་ལྟར་རོ།། འབྲས་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་བྱ།། བུ་ནི་ཡན་ལག་མ་འགགས་པ།། འབྲས་ནི་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ།། བུ་ནི་ཆོས་ཅན་མཚན མའོ།། འབྲས་ནི་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། བུ་ནི་རིག་པའི་སྣང་ཚུལ་ཡིན།། འབྲས་ནི་གཞི་མོའི་དོན་ལ་བྱ།། རྩལ་དང་ཟེར་ནི་བུ་ཡིན་ནོ།། འབྲས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ།། བུ་ནི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། འབྲས ནི་ཐོག་མའི་དུས་ཡིན་ཏེ།། བུ་ནི་ད་ལྟའི་ཤེས་པའོ།། འབྲས་ནི་རང་གི་ཤེས་རབ་སྟེ།། བུ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཐོབ།། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཉིད་ནས།། རང་ལ་རང་ཆས་ཡོད་པ་འབྲས་ཡིན་ཏེ།། ཐོས་བསམ བསྒོམ་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་བུ་ཡིན་ནོ།། འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་སྤྲོས་པ་ཆོད།། འབྲས་བུ་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། འཁོར་གྱི་དམ པ་རང་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་ཡི་སྤྲོས་གཅོད་དེ་ལྟར་ན།། མན་ངག་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོས་གཅོད་ཇི་ལྟ་བུ།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། བརྗོད་ལས འདས་པའི་ཆོས་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། སྙིང་པོ་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཀློང་ཡངས་ལ།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་ཏེ།། ཡན་ལག་སྣང་ཚུལ་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་ལ།། མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་དོན་ལ་མི་བདོག སྟེ།། མ་མཚོན་གོ་ཞིང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས།། མན་ངག་སྤྲོས་གཅོད་མཚོན་ཏེ་བསྟན།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་སྒོ།། དེ་ཡི་མན་ངག་བརྗོད་མི་ལངས།། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཚོན་ལས་འདས།། དྲན་པ བཞིར་འགྱུར་མན་ངག་སྟེ།། ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་མ་གསུངས་སོ།། དོན་གྱི་མན་ངག་བསྟན་པ་ནི།། གཉིས་སྣང་མེད་པའི་མན་ངག་ལ།། སྤྲོས་པའི་མུ་ལས་གྲོལ་བ་ནི།། མན་ངག་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བཤད།། སྒྲོ་སྐུར བྲལ་བའི་མན་ངག་ལ།། སྤྲོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི།། མན་ངག་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད།། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ནི།། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མ་ཞེན་ན།། མན་ངག་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བཤད།། སྙིང་པོ་དོན་གྱི གནས་ལུགས་ལ།། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། བསམ་འདས་བརྗོད་མེད་རྟོགས་པ་ནི།། མན་ངག་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད།། ཕྱོག
Chinese
ཤད། 意愿之果我未说， 修持而得之果我未说， 法身无缘无相超言诠， 果位能得与所得虽无二， 然以自生功用显现无有尽， 暂且安立果之名如是。 果乃心要之义， 子乃支分无有断绝。 果乃法性界， 子乃有法相。 果乃法身任运成， 子乃觉性之显现。 果乃根本之义， 功用与光芒乃子。 果乃法之界， 子乃觉性之智慧。 果乃初始之时， 子乃当下之觉知。 果乃自己之智慧， 子乃获得上师之教言。 无始之时起， 自有之自性为果， 以闻思修三者证悟为子。 彼等一切果， 于三身无离之界中， 止息戏论。 果之止息戏论品第十二竟。 周围的眷属自明童子， 向无相超言诠之法身， 如是请问道： 观修行为果四者之戏论止息， 那么， 诀窍之戏论止息又当如何？ 语出之时， 超言诠之法身开示道： 心要自性法身广阔界， 未证无相超言诠， 然于支分显现无有尽， 无有能诠所诠之义， 若不诠释则不能理解与证悟， 故以诠释诀窍之戏论而宣说。 八万四千法门， 彼之诀窍说不能尽， 不可思议超诠释， 成为四种忆念之诀窍， 然未曾说获得法身。 宣说意义之诀窍者， 于无有二取之诀窍上， 从戏论之边解脱者， 说是诀窍之自性。 于远离增益损减之诀窍上， 若证悟无有戏论， 说是诀窍之体性。 若证悟远离增益损减， 若不执着于戏论之边， 说是诀窍之本体。 于心要意义之实相上， 超离言思之境， 证悟超思超言者， 说是诀窍之体性。
English
Shad! I have not spoken of the fruit of wishful thinking. I have not spoken of the fruit obtained through practice. The Dharmakaya is without object, without symbol, and beyond expression. Although the fruit, the obtainable, and the obtainer are non-dual, The unobstructed manifestation of self-arising potential, For the time being, the name of the fruit is given as follows. Fruit is used in the sense of essence. Son is the uninterrupted branch. Fruit is the realm of Dharma-nature, Son is the characteristic of phenomena. Fruit is the spontaneously accomplished Dharmakaya, Son is the manifestation of awareness. Fruit is used in the sense of foundation. Skill and rays are the son. Fruit is the realm of Dharma, Son is the wisdom of awareness. Fruit is the time of beginning, Son is the present knowing. Fruit is one's own wisdom, Son is the attainment of the guru's instructions. From the time of beginninglessness, The self-existing nature is the fruit, Realization through hearing, thinking, and meditating is the son. All those fruits, In the space of the three kayas inseparable, Cease the elaboration. The twelfth chapter, the cessation of elaboration of the fruit, is complete. The surrounding retinue, the self-illuminating young boy, To the Dharmakaya, which is without symbol and beyond expression, Thus he asked: If the elaboration of the four, view, meditation, action, and fruit, is ceased in this way, Then how is the elaboration of the instructions ceased? When he spoke, The Dharmakaya, which is beyond expression, spoke: In the vast space of the essential nature Dharmakaya, Not realizing the symbolless, beyond expression, But in the unobstructed manifestation of the branch, There is no meaning of the symbolizer and the symbolized, If it is not symbolized, it will not be understood and realized, Therefore, the elaboration of the instructions is shown by symbolizing. Eighty-four thousand gates of the vehicle, The instructions of that cannot be spoken enough, Inconceivable, beyond symbol, It becomes the instructions of the four mindfulnesses, But it is not said to attain the Dharmakaya. The teaching of the instructions of meaning is, On the instructions without dualistic appearance, The one who is liberated from the edge of elaboration, It is said to be the nature of the instructions. On the instructions free from exaggeration and depreciation, If one realizes that there is no elaboration, It is said to be the characteristic of the instructions. If one realizes that it is free from exaggeration and depreciation, If one does not cling to the edge of elaboration, It is said to be the essence of the instructions. On the reality of the essential meaning, It is beyond the realm of speech, thought, and expression, The one who realizes beyond thought and beyond expression, It is said to be the characteristic of the instructions.
Tibetan
ས་རིས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན།། སྒྲོ་སྐུར་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ ནི།། མན་ངག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད།། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཀློང་ཆེན་པོ།། རྒྱ་ཆད་མེད་པའི་མན་ངག་བསྡུས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རང་བཞིན་ཐིམ།། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ།། མཚོན མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་མན་ངག་ཐིམ།། གཞི་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་མཉམ་པའི་ངང།། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང།། བྱུང་ཡང་སྣ་ཚོགས་གཞི་ཡི་ངང་དུ་ཐིམ།། མན་ངག་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི སྟོང་ཡང།། ཞེན་འཛིན་མེད་པའི་ཀློང་དུ་སྤྲོས་པ་ཆོད།། སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་སྡེ་ལྔ་ཞེས་ནི་དེ་ལ་གདགས།། སྤྲོད་པ་གཅོད་པའི་སྡེ་ལྔ་ལས།། མན་ངག་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། འཁོར གྱི་དམ་པར་རང་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བུ།། ཞེས་གསོལ་པ་དང།། མཚོན་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ།། སྙིང པོའི་ངང་ལ་གདགས་སུ་མེད་པ་ལ།། སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་ལ།། ཡན་ལག་རིག་པའི་དབང་གིས་མཚན་བཏགས་པ།། ཐེག་པ་མ་ལུས་འདི་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།། ཐེག་པ་སྤྱི་ཡི་རྒྱུད་ཆེན་ཞེས་ཀྱང བྱ།། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་གཉའ་གཅོག་ཕྱིར།། གཉའ་གཅོག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ནི་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། ཐེག་པ་ཕྱི་ཡི་དོན་རྣམས་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། ། སྤྱི་ཏི་ཡོ་ག་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། ལྟ་བ་ཡངས་པའི་དོན་རྣམས་སྟོན་པའི་ཕྱིར།། ཡང ཏི་ཡོ་གའི་རྒྱུད་ཆེན་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཉག་གཅིག་ཕྱིར། ། ཉག་གཅིག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ནི་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ལ་བཟླའི་ཕྱིར།། ལ་ཟློ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཆེན་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་ཕྱིར།། སྤྲོད་པ་གཅོད་པའི་སྡེ་ལྔ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་སྡེ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་རྫོགས་སོ།།།། རྒྱ་གར གྱི་སློབ་དཔོན་གུ་རུ་པདྨ་སམ་བྷ་ཝ་དང་བོད་ཀྱི་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། སྲོག་དང་བྲལ་བའི་ཁ་བཞིན་བསྡོམ།། སྤེལ་བའི་གནས་མེད་གཏེར་དུ་སྦོས།།།།
Chinese
无有地界戏论之义。 脱离诽谤边际者， 说是口诀之果。 无有边际之中广大虚空， 汇集无有边际之口诀， 于法界中自性融入。 于心髓义之虚空中央， 融入不可指陈言说之口诀。 地之自性有无平等之状态， 显有轮涅一切皆由此生。 生已，种种融入地之状态。 口诀八万四千， 于无有执着之虚空中，止息戏论。 息灭戏论，名为五部。 于息灭戏论之五部中， 口诀息灭戏论品第十三。 眷属之圣者自明童子， 于不可指陈言说之法身， 请问名号之种类如何？ 不可指陈言说之法身作答： 于心髓之状态中，无可安立者， 显现方式无有阻碍，无有边际者， 依于支分明智之力而命名。 一切乘皆由此生起之故， 亦名为诸乘总集之大续。 为调伏一切乘之故， 亦名为调伏一切之大续。 为摄集外乘之义之故， 亦名为总集瑜伽。 为开显见解广大之义之故， 亦名为广大瑜伽之大续。 为一切乘唯一之故， 亦名为唯一之大续。 为于见修行为作增益之故， 亦名为增益之大续。 为一切戏论完全止息之故， 亦名为息灭戏论之五部。 名号之种类开显品第十四。 息灭戏论五部之续圆满。 印度之阿阇黎莲花生大士与藏地之大译师噶瓦·华尔策（Skaba Pal-tsek）翻译并确定。 如离命之口般合拢， 于无有开展之处如宝藏般隐藏。
English
The meaning of no land boundary elaboration. Liberated from the extremes of slander, It is said to be the fruit of the oral instructions. The great expanse without beginning or end, Collects the oral instructions without limit. In the realm of Dharma, nature dissolves. In the center of the expanse of the essence meaning, The oral instructions that are beyond expression and inexpressible dissolve. The nature of the ground is the state of equality of existence and non-existence, All phenomena, existence, samsara, and nirvana arise from it. Having arisen, various things dissolve into the state of the ground. Even eighty-four thousand oral instructions, In the expanse without attachment, elaboration is cut off. Cutting off elaboration is called the five sections. Among the five sections that cut off elaboration, The thirteenth chapter is the oral instruction that cuts off elaboration. In the retinue, the holy self-illuminating young boy, To the Dharmakaya that is beyond expression and inexpressible, What are the kinds of names? Having asked, the Dharmakaya that is beyond expression and inexpressible replied: In the state of the essence, there is nothing to be established, The way of appearance is unobstructed, without limit, Names are given by the power of the branch wisdom. Because all vehicles arise from this, It is also called the great tantra of the general vehicle. Because all vehicles are subdued, It is also called the great tantra of subduing. Because the meanings of the outer vehicles are collected, It is also called the yoga of the general. Because the meanings of the vast view are shown, It is also called the great tantra of the vast yoga. Because all vehicles are unique, It is also called the great tantra of uniqueness. Because of the increase in view, meditation, and conduct, It is also called the great tantra of increase. Because all elaborations are completely cut off, It is also called the five sections of cutting off elaboration. The fourteenth chapter is the chapter on showing the kinds of names. The tantra called the five sections of cutting off elaboration is complete. The Indian master Guru Padmasambhava and the great Tibetan translator Skaba Pal-tsek translated and established it. Close it like a mouth without life, Hide it like a treasure in a place where there is no spreading.