Tibetan
ཕྱོགས་རིས་མེད།། བདེ་མེད་སྡུག་མེད་གཉིས་ཀ་མེད།། རིག་མེད་འགྱུ་མེད་སེམས་པ་མེད།། དབུས་མེད་མཐའ་མེད་ཕྱོགས་མཚམས་མེད།། གསལ་དང་མི གསལ་དབྱེ་རུ་མེད།། ཤེས་མེད་རང་གནས་རྟོག་པ་མེད།། འདི་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་མཚོན་བརྗོད་མེད།། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ནི།། རྣ་དབང་གཞན་ལས་ཐོས་མི་འགྱུར།། དེ་བཞིན ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང།། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ཚོགས་བདུན་ཡུལ་མིན་སྙིང་པོ་དེ།། ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པས་སྙིང་པོ་ཡིན།། ཆགས་མེད་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་དེ།། མ་འགགས་རྩལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམས།། མ་བཀོལ ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་ཐིམ།། ཡན་ལག་སྙིང་པོ་ངང་ཐིམ་པས།། སྙིང་པོ་ཡན་ལག་འཕྲད་པ་ཡིས།། གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་འགྱུར།། མ་རིག་ལོགས་ནས་འགྱུ་སངས་པས།། རིག་མེད་ཆོས་སྐུ་རང་སངས་རྒྱས།། མ རིག་འཁྲུལ་སྒོ་སངས་པས་ཡེ་ཤེས་རྒྱས།། གཉིས་འཛིན་རྟེན་མེད་རང་སངས་རྒྱས།། འཛིན་མེད་གདེང་མེད་འགྱུར་མེད་རྒྱས།། བྱ་བའི་ཆ་སངས་བྱར་མེད་རྒྱས།། ཤུགས་ལས་ཐོག་མར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཐོག་མའི སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རིན་པོ་ཆེའི་བཅུད་ཀྱི་ཡང་སྙིང་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས་དང། ཀུན་བཟང་ཡེ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས སེམས་ཉིད་ཀུན་བཟང་ལ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་གསོལ།། རང་བཞིན་གཞི་རུ་མཉམ་པ་ན། ཀུན་བཟང་བྱ་བཙལ་མེད་སངས་རྒྱས།། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཅི་ལྟར་འཁྲུལ།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། ཀུན ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཡེ་ནས་ཡོངས་ཁྱབ་ཀུན་གཞིར་བརྗོད།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གཡོ་མེད་ལ།། སྣང་ཚུལ་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་ཡི།། རྩལ་སྣང་ཟེར་རིག་མ་འགགས་པ།། འགྱུ་ལས་རླུང་གཡོས རིག་ཡོད་འགྱུ།། ཟེར་ལས་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤར།། ལྡོག་ཐབས་མ་ཤེས་མ་རིག་པ།། གནད་དོན་མ་ཤེས་དོན་མ་རིག། དེ་ཕྱིར་མ་རིག་མུན་པར་གསུངས།། འགྱུ་བ་རླུང་གིས་རྒྱུ་བྱས་ནས།། སྒྲིབ་གཡོགས་མུན་པས བར་བཅད་དེ།། མ་རིག་འཁྲུལ་སྒོ་རྐྱེན་དུ་ཤར།། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ངང་ངམ་ཤུགས་ལས་གཡོས་པ་ཡིས།། ཡིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་འཁྲུལ།། ངོ་བོ་རང་ས་མ་ཟིན་པར།། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པ ཡིས།། ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་དུ་འཁྲུལ།། རང་བཞིན་རང་ས་མ་ཟིན་པས།། དེ་ལས་ཡིད་དུ་འགྱུས་པ་ཡིས།། གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡིད་དུ་འཁྲུལ།། ཐུགས་རྗེས་རང་ས་མ་ཟིན་པར།། དེ་ལས་སེམས་སུ བཏགས་པ་ཡིས།། ངེས་པར་འཇོག་པའི
Chinese
无有偏颇。无有安乐亦无痛苦，二者皆无。无有明觉亦无动摇，无有心识。无有中心亦无边际，无有方所界限。光明与不光明，无有分别。无有知晓，安住自性，无有分别念。此乃可被指示之事物，然普贤（昆图桑波）亦无法以象征言说。最为秘密之心髓，无法从他处以耳识听闻。如是，亦无法以舌识，对其作丝毫言说。此非七聚之境之心髓，以其遍及一切故为心髓。无有执着，显现一切，此为无碍之自性显现。未加利用，融入法身之虚空。支分心髓自然融入，心髓支分相遇合，转成无二大圆满法身。由无明而动摇觉醒，无明觉之法身自成佛。无明之迷乱门径觉醒，智慧增长。二取无有依凭，自成佛。无执无恃，不变增长。行为之分觉醒，无为增长。由力量而最初即已成佛。名为最初之佛。如是宣说。出自《珍宝精髓根本续》，开示最初基位之实相，及普贤王如来原始成佛之第二品。其后，金刚萨埵向心性普贤王如来请问：自性于基位平等时，普贤王如来无有作为，不需寻觅即已成佛，三界众生如何迷乱？如是请问后，普贤王如来开示：本初即是周遍一切之基。心髓之自性不可动摇，显现方式无有边际，自性显现光芒觉性无有止息。由动摇而风动，觉性随之而动。由光芒而显现光明之相。不知返回之法即是无明，不知要点即是不明其义。因此宣说无明为黑暗。动摇以风为因，以障碍覆盖之黑暗阻隔，无明之迷乱门径显现为缘。非由谁所作，而是自然或力量所动摇，迷乱成三意之轮。未把握本体自地，由觉性本体生起，迷乱成四处寻觅之心。未把握自性自地，由此动摇成意，迷乱成决定之心。未把握大悲自地，由此执着为心，成为确定之
English
Without bias. Without happiness or suffering, both are absent. Without awareness or agitation, without mind. Without center or edge, without direction or boundary. Light and non-light, there is no distinction. Without knowing, abiding in its own state, without conceptual thought. This is what can be pointed out, but even Kuntuzangpo (Samantabhadra) cannot express it with symbols. The most secret essence, cannot be heard from elsewhere by the ear consciousness. Likewise, not even a particle of it can be spoken by the tongue consciousness. This essence, which is not the object of the seven aggregates, is the essence because it pervades everything. Without attachment, appearing as anything, this is the unobstructed display of self-nature. Without manipulation, it dissolves into the space of the Dharmakaya. The limbs and essence naturally dissolve, and the essence and limbs meet, transforming into the great, non-dual Dharmakaya. Agitation arises from ignorance, the Dharmakaya without awareness is self-enlightened. The door of delusion of ignorance awakens, and wisdom increases. Dualistic grasping is without support, self-enlightened. Without grasping, without reliance, unchanging increases. The aspect of action awakens, non-action increases. From power, one is originally enlightened. Called the original Buddha. Thus it is said. From the Root Tantra of the Quintessence of Precious Essence, the Second Chapter, which teaches the reality of the original ground and the primordial enlightenment of Kuntuzangpo. Then, Vajrasattva asked the mind-essence Kuntuzangpo: When self-nature is equal in the ground, Kuntuzangpo is enlightened without effort or seeking, how do the sentient beings of the three realms become deluded? After asking this, Kuntuzangpo replied: From the beginning, it is said to be the all-pervading ground. The self-nature of the essence is immovable, the way it appears is without limit, the display of self-nature, the radiance of awareness, is without cessation. From agitation, the wind moves, and awareness moves with it. From radiance, it appears as light. Not knowing how to return is ignorance, not knowing the key point is not understanding the meaning. Therefore, ignorance is said to be darkness. Agitation is caused by the wind, obstructed by the darkness of obscuration, and the door of delusion of ignorance appears as a condition. It is not done by anyone, but by natural or forceful agitation, it is confused into the three wheels of mind. Not grasping the essence of one's own ground, from the arising of the essence of awareness, it is confused into the mind that seeks everywhere. Not grasping the self-nature of one's own ground, from this agitation into mind, it is confused into the mind that determines. Not grasping the self-nature of compassion, from this attachment to mind, it becomes the certainty of
Tibetan
་ཡིད་དུ་འཁྲུལ།། འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིས།། རིག་པའི་གཟུགས་དང་འོད་ཀྱི་གཟུགས།། ཤ་ཡི་གཟུགས་དང་གསུམ་དུ་བྱུང།། རིག་གཟུགས་བརྟེན་པ་མེད་པ ཡིས།། ཡིད་སེམས་ཕྱ་སངས་ཁྱེར་ནས་ནི།། ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་འགྱུ་བ་ཡིས།། མ་ཡིན་ཕ་ཡིན་ཆགས་ཞེན་སྐྱེས།། དེ་ཡིས་མངལ་གྱི་ཁ་སྒོར་ཆུད།། ཕ་རྒྱུད་ཞེ་སྡང་རུས་སུ་སྨིན།། མ་རྒྱུད་འདོད་ཆགས་ཁྲག་ཏུ སྨིན།། དུག་གསུམ་རྒྱུ་ལས་ལུས་ངག་ཡིད།། བརྒྱུད་པ་རིམ་འཁྲུལ་འབྲས་བུར་སྨིན།། མེད་པ་གློ་བུར་འཁྲུལ་པ་དང།། དངོས་པོ་རྐྱེན་སྣང་གསུམ་དུ་འཁྲུལ།། ཕ་མར་སྣང་སྟེ་ཕ་མར་བཏགས།། ཕ་མར་བཟུང་ལ་ཕ མར་ཞེན།། བུ་ཚ་སྣང་བས་བུ་ཚར་བཏགས།། བུ་ཚར་བཟུང་བས་བུ་ཚར་ཞེན།། ཡུལ་དང་ནོར་སྣང་ཡུལ་ནོར་བཏགས།། ཡུལ་ནོར་བཟུང་བས་ཡུལ་ནོར་ཞེན།། སྣང་བཏགས་བཟུང་ཞེན་འཁྲུལ་པ་ལས།། སྣང སྲིད་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་འཁྲུལ།། མེད་པར་ཡོད་བཟུང་ཡིད་སེམས་ཀྱིས།། རྨི་ལམ་ཚུལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང།། ཁམས་གསུམ་འགྲོ་དྲུག་དེ་ཡིས་འཁྲུལ།། སྐྱེ་རྒས་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་དང།། མེད་པ་བཙལ་གྱིས་མ རྙེད་སྡུག།ཡོད་པ་ཤོར་གྱིས་དོགས་པའི་སྡུག། སྡང་བའི་དགྲ་དང་འཕྲད་ཀྱིས་དོགས།། བྱམས་པའི་གཉེན་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས།། ལུས་ཀྱི་ན་ཚའི་སྡུག་བསྔལ་དང།། སེམས་ནི་ཞེ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་དང།། སྣང་ བ་ཕྱོགས་རིས་སྡུག་བསྔལ་དང།། དེ་སོགས་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་རྣམས།། སུས་ཀྱང་མ་ཉེས་རང་ཤུགས་ཡིན།། དཔེར་ན་སྲིན་གྱི་ཁ་ཆུ་དང།། སྦུར་བ་བལ་དུ་ཐུམ་པ་འདྲ།། རང་ལས་བྱུང་ནས་རང་ཉིད་འཁྲུལ།། ཐོ ཡོར་མི་མིན་མི་བཟུང་དང།། ཐག་པ་སྦྲུལ་མིན་སྦྲུལ་བཟུང་དང།། སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་སྨན་ཆུ་བཟུང་གསུམ།། དཔེ་ཡིས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ།། མེད་པར་ཡོད་བཟུང་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། མི་བདེན་བདེན་བཟུང་འཁྲུལ་པ ཡིན།། མི་རྟག་རྟག་བཟུང་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། དེ་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་སྣང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས།། ལས་དབང་རང་རྐྱེན་ཡིན་མོད་ཀྱི།། གཞི་ལ་མེད་པར་སྤྲོས་པ་ཆོད།། དཔེར་ན་ཧ་ལ་ནག་པོའི་དུག། མ ཤེས་ཟོས་པས་འཆི་གྱུར་ཏེ།། དུག་ཏུ་ངོ་ཤེས་ཟ་མི་སྲིད།། ཐབས་དང་སྔགས་ལྡན་དུག་ངོ་ཤེས།། དེ་ཟོས་མི་འཆི་སྨན་དུ་འགྱུར།། དེ་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་དུག་ལྔ་རྣམས།། གཞི་ལ་མེད་པར་རྩད་ཆོད་པས།། འཁྲུལ མེད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག།མུན་རུབ་ནམ་ལངས་ཉི་ཤར་བཞིན།། མུན་པ་མ་སངས་འོད་དུ་གསལ།། ཡེ་ཤེས་རིན་ཆེན་ཉི་ཤར་བས།། མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་མུན་པ་སངས།། འཁྲུལ་སྣང་མ་སྤངས་འོད་གསལ་
Chinese
于心中迷乱。 于三轮中迷乱之故， 生起智慧之身与光明之身， 以及血肉之身等三种。 因智慧之身无所依， 故心识迷乱而游荡， 于诸方所游荡之故， 生起非母为母之贪恋。 因此堕入母胎之门。 父系之嗔恨成熟为骨， 母系之贪欲成熟为血。 由三毒之因，身语意， 次第迷乱成熟为果。 于无有中，顿然迷乱， 于事物、因缘、显现三者中迷乱。 显现为父母，执著为父母， 于父母执取而贪恋父母。 显现为子嗣，执著为子嗣， 于子嗣执取而贪恋子嗣。 显现为境与财，执著为境与财， 于境与财执取而贪恋境与财。 由显现、执著、执取、贪恋之迷乱， 显有（sNang srid）一切皆由此而迷乱。 于无有执为有，以心识， 如梦一般感受痛苦。 三界六道皆由此而迷乱。 生老病死之痛苦， 以及求不得苦， 有者失之之忧苦， 与怨敌相遇之忧， 与慈亲分离之忧， 身体疾病之痛苦， 以及内心贪欲之痛苦， 显现偏颇之痛苦， 如是等等成千上万之多， 非由谁所害，乃是自然之力。 譬如罗刹之口水， 以及蚕茧裹身一般。 自生而自迷乱。 如木偶非人执为人， 绳索非蛇执为蛇， 阳焰水药执为水等三种。 如是譬喻所示现， 于无有执为有而迷乱。 非真执真而迷乱， 无常执常而迷乱。 如是等等迷乱显现之痛苦， 虽是业力、因缘、自力所致， 然于基无而可断绝。 譬如黑色的哈拉毒药， 不知而食则死， 若知是毒则不会食用。 具足方便与咒语，识知毒性， 食之不死反成药。 如是迷乱之五毒， 于基无而断绝根源， 则迷乱消逝，智慧清净。 如黑暗笼罩，天亮日出一般， 黑暗未消，光明已显。 智慧珍宝之日升起时， 无明迷乱之黑暗消散。 迷乱之显现未断，光明已显
English
Deluded in the mind. Due to delusion in the three wheels, The form of wisdom and the form of light, And the form of flesh arise as three. Since the form of wisdom has no support, The mind and consciousness wander in confusion, Due to wandering in all directions, Attachment arises, mistaking mother for non-mother. Therefore, one falls into the door of the womb. The father's lineage of hatred matures into bone, The mother's lineage of desire matures into blood. From the cause of the three poisons, body, speech, and mind, Successive delusions mature into fruit. Delusion arises suddenly from nothing, Delusion in the three: things, conditions, and appearances. Appearances are seen as parents, and labeled as parents, Clinging to parents, one becomes attached to them. Appearances are seen as children, and labeled as children, Clinging to children, one becomes attached to them. Appearances are seen as land and wealth, and labeled as such, Clinging to land and wealth, one becomes attached to them. From the delusion of appearance, labeling, clinging, and attachment, All phenomena (sNang srid) are deluded from this. Taking the non-existent as existent, with mind and consciousness, One experiences suffering as in a dream. The three realms and six paths are deluded by this. The suffering of birth, aging, sickness, and death, And the suffering of not finding what is sought, The suffering of fearing the loss of what is possessed, The fear of encountering hated enemies, The fear of separation from loving friends, The suffering of physical illness, And the suffering of mental desires, The suffering of biased appearances, And so on, hundreds of thousands of such sufferings, Are not caused by anyone, but are self-inflicted. For example, like the saliva of a Rakshasa, Or a silkworm wrapped in its cocoon. Arising from oneself, one becomes deluded by oneself. Like mistaking a puppet for a person, Or mistaking a rope for a snake, Or mistaking a mirage for water. As these examples show, Delusion arises from taking the non-existent as existent. Delusion arises from taking the untrue as true, Delusion arises from taking the impermanent as permanent. Such delusions and sufferings, Though caused by karma, conditions, and self-effort, Can be cut off at the root, as they are baseless. For example, the black Hala poison, If eaten unknowingly, causes death, But if recognized as poison, it will not be eaten. With skillful means and mantras, one recognizes the poison, And eating it does not cause death, but turns into medicine. Likewise, the five poisons of delusion, By cutting off their root, as they are baseless, Delusion ceases, and wisdom becomes clear. Like darkness falling, dawn breaking, and the sun rising, Though darkness has not vanished, light is clear. When the sun of precious wisdom rises, The darkness of ignorance and delusion is dispelled. Without abandoning the appearance of delusion, light is clear.