Tibetan
བྱ་ཆུབ་སེམས།། ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡོད།། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྫོགས་ཆེན་ཆེ་ལྔས་སྤགས།། ཤེས་རིག་རྡུལ ཙམ་བྱུང་ན་ཆེ་ལྔ་སངས་རྒྱས་བྲལ།། རིག་པ་ཡོད་པས་མ་རིག་སངས།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་གནས་མི་གནས་ཤིང།། ཡུལ་སོགས་ལྟོས་སམ་མ་ལྟོས་ཤིང།། རྟོགས་ལྟ་ལ་སོགས་རག་ལས་དང།། བསྒོམ་དུ་ཡོད པས་བྱ་བྲལ་མིན།། དེ་བས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པས།། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ལ་ཅི་ཅི་སྤོང།། དབྱེར་མི་ཕྱེད་ལ་གང་གང་གནས།། དེ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟོས།། གཉིས་སུ་མེད་ལ་རག་ཅི་ལས།། བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སངས ཅི་རྒྱ།། བློ་ཉིད་རང་གྲོལ་འཁོར་བདག། བླུན་པོས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཏེ།། ཤེས་རིག་ཡོད་པའི་བདག་མེད་སྨྲ།། བདག་མེད་ཤེས་པ་སུ་ཡི་ཡིན།། ཡུལ་མེད་ཅི་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང།། ཉམས་མྱོང་སྤྲོས་པ་ཅི་ཕྱིར བྲལ།། བླུན་པོ་དེ་ནི་མུན་པ་འཇལ།། དེ་ནི་ནམ་ཡང་ཐརང་པ་མེད།། དེ་བས་སྐལ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི།། མ་བཅོས་ཕྱེད་ལྔའི་དོན་ལ་ལྟོས།། མ་བསྒྲིབས་ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་ལྟོས།། འགྱུར་མེད་གནས་ལུགས་དོན་ལ ལྟོས།། སེམས་མེད་དམིགས་མེད་དོན་ལ་ལྟོས།། ཞེས་ཆེ་བ་ལྔའི་གསང་ཐིགས་བསྟན་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་བྲལ་གཉིས་མེད་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། བྱ་བྲལ་གཉིས་སུ་མེད་པ ཡང།། གཏན་ལ་ཅིས་འབེབས་ཅི་ཡེ་ཤེས།། གཞན་གྱི་བློ་ལ་ཅི་ཡིས་སྒྲུབ།། སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་ན་བྱ་བྲལ་མིན།། མེད་ན་གཏེ་ཆད་ངལ་དོན་མེད།། ཞེས་ན་གཏན་ལ་དབབ་དང་ཤེས་ཡོད་ན།། བྱ་བྲལ་གཉིས་མེད་ནམ་དུ མེད།། བློ་ལ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡང།། འདོད་པས་བྱེ་བྲལ་གཉིས་མེད་བསྲིངས།། མ་གྲུབ་རྣམ་རྟོགས་འཁྲུལ་པས་བཅིངས།། བཅིངས་པ་ཅི་གྲོལ་ཞེས་ན་ཡང།། རྣམ་རྟོག་རང་བྱུང་རང་ཞི་སྟེ།། བླུན་པས་དེ་ལྟར་མ རྟོགས་པས།། ལུང་དང་མན་ངག་རང་རིག་ཏུ།། སེམས་དཔས་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བཤད།། གཉིས་མེད་མི་གནོད་རང་སྣང་ཡིན།། དེ་བས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས།། ལུང་ནི་ངང་སྟེ་མན་རང་བཞིན།། རང་རིག བདག་ཉིད་ཆེན་པོའོ།། རང་བྱུང་ངང་སྟེ་རང་བཞིན་ངང།། གཉིས་མེད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའོ།། བྱ་བ་བྲལ་བ་ངང་ཉིད་དེ།། བྱེད་པ་བྲལ་བ་རང་བཞིན་ནོ།། གཉིས་སུ་མེད་པས་བདག་ཉིད་ཆེ།། ཤེས བྱ་ཡོད་པས་ངང་དང་བྲལ།། འབེབས་པོ་ཡོད་པས་རང་བཞིན་བྲལ།། དེ་གཉིས་ཡོད་པས་བདག་ཉིད་བྲལ།། སྐུ་གསུམ་བྲལ་བར་མཁས་པས་རིག། རང་བྱུང་ལ་ཡང་རྣམ་གཉིས་ཏེ།། འབྱུང་བྱ་འབྱུང་བྱེད་ཡོད་པ དང།། འབྱུང་བྱ་འབྱུང་བྱེད་མེད་པ་ཡིས།། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མཁས
Chinese
菩提心。因此是万物的根本。无有分别，故以大圆满五大摄持。若有少许识，则五大与佛分离。有觉性故，无明灭。境心二者，住与不住。境等，依或不依。证悟见等，依赖。有修习故，非无为。因此，一切无别故。对俱生者，舍弃什么？无有分别，安住什么？彼彼自性，如何观待？于二无别，依赖什么？于无修习，成就什么？心性自解脱，轮回之主。愚者如是不知，说有识之无我。无我之识是谁的？无境体验什么？体验戏论为何分离？彼愚者衡量黑暗，彼者永无解脱。因此，具缘的你，观未造作五分的意义。观无障蔽智慧的意义。观无变迁法性的意义。观无心无相的意义。此为开示五大之秘密明点，第十一（品）。顶礼薄伽梵无为二取空性。无为二取空性，如何定，什么是智慧？以何于他心成立？若可成立，则非无为。若无，则成断灭，无有意义。如是，若有定立与识，则无为二取何时无？若欲于心成立，则以欲增益分别二取。若未成立，则为分别念所缚。若问缚者如何解脱，则分别念自生自灭。愚者如是不知，为令具信，故以经论口诀开示自证。二取不害，是自显现。因此，当如是知。经是体性，口诀是自性。自证是大自在。自生是体性，自性是体性。二取空性是大自在。无为是体性，无作是自性。无二故，是大自在。有能知故，离体性。有立宗者故，离自性。有此二者故，离大自在。智者了知三身分离。自生亦有二种，有生者与能生者，无生者与无能生者。以之善巧轮涅二者。
English
The Bodhicitta. Therefore, it is the root of all things. Without separation, it is held by the five great perfections of Dzogchen. If there is even a speck of consciousness, the five great elements are separated from the Buddha. Because there is awareness, ignorance is dispelled. The two, object and mind, abide and do not abide. Objects, etc., depend or do not depend. Realization, view, etc., are dependent. Because there is practice, it is not non-action. Therefore, because all is without separation. What is abandoned to the co-emergent? Without separation, what abides? How does that very nature depend on itself? In non-duality, what does it rely on? In non-practice, what is accomplished? Mind itself is self-liberated, the lord of samsara. The fool does not know this, and speaks of the selflessness of consciousness. Whose is the consciousness of selflessness? Without an object, what is experienced? Why is the experience of elaboration separated? That fool measures darkness, that one never has liberation. Therefore, you, the fortunate one, look at the meaning of the five uncreated parts. Look at the meaning of unobstructed wisdom. Look at the meaning of unchanging reality. Look at the meaning of no-mind and no-object. This is the eleventh (chapter), which shows the secret essence of the five great ones. Homage to the Bhagavan, the emptiness of non-action and duality. Non-action, non-duality, how to establish it, what is wisdom? How to establish it in the minds of others? If it can be established, then it is not non-action. If not, it becomes annihilation, without meaning. Thus, if there is establishment and consciousness, when is non-action and non-duality absent? If you want to establish it in the mind, then desire increases the separation of duality. If it is not established, then it is bound by conceptual thought. If you ask how the bound are liberated, then conceptual thoughts arise and subside on their own. Fools do not know this, so in order to create faith, the scriptures and oral instructions are explained for self-realization. Non-duality does not harm, it is self-manifestation. Therefore, know it in this way. Scripture is the essence, oral instruction is the nature. Self-realization is the great sovereign. Self-arising is the essence, self-nature is the essence. Non-dual essence is the great sovereign. Non-action is the essence, non-doing is the nature. Because it is non-dual, it is the great sovereign. Because there is a knower, it is separate from the essence. Because there is an establisher, it is separate from the nature. Because there are these two, it is separate from the great sovereign. The wise know that the three bodies are separate. Self-arising also has two aspects, there are the arising and the causing, the non-arising and the non-causing. With this skill, samsara and nirvana are both.