Tibetan
ད་མི་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མ་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས་བླང་དོར་མེད།། དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་འགག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་དང།། གཉིས་མེད་བསམ་འདས་སྟོང ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་དང་བྲལ་ལ་སོགས།། བསྟན་པ་དེ་ཀུན་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མེད་ཅིང་ཀུན་སྒྲིབ་མེད།། དོན་དམ་ཚུལ་གྱིས་ལམ་ཉིད་འདི་འདྲ་ཞེས་པ་ཀུན་སྒྲིབ་ཡིན།། ཐེ་ཚོམ་ཡོད་མེད་ཆོས་ནི་གང ལའང་སྤངས་ཤིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ།། བསྒོམ་པ་དང་ནི་ཆོས་དབྱིངས་མེད་ཕྱིར་སོམ་ཉི་མེད་ལ་དམ་པར་བལྟ་བའང་མེད།། དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་མཐའ་རྣམས་བརྟགས་དང་དེ་བཞིན་སྒྱུ་མ་མེད་འགྱུར་ཕྱིར།། ཡོད ལ་ལྟོས་པའི་མེད་པའང་མེད་དེ་ཡོད་པའང་མེད།། མཐའ་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དབུས་མེད་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ།། གང་ལའང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་པདྨོ་ཀུན་ཀྱང་མི་སྤང་འདྲར་མཉམ་གནས།། ཆོས་ལ འཁྲུལ་པར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་རབ་རྟོགས་ཏེ།། དྲུག་གིས་བསྟན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་མི་འདོར་ངན་དུ་མི་རྟོག་གོ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལའང་མི་གནས་ཕྱིར་ན་བདུད་རྩི་འདྲ བར་སྤྱོད།། རང་གི་ཤེས་པ་དམ་པར་བྱས་ཤིང་ཀུན་ལས་རྒྱལ་ཏེ་དེས་བསྙེམས་ན།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ནས་རྩོད་འབྱུང་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ་དོན་མི་མཐོང།། ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་ཕྲ བའི་ལམ།། གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཐ་སྙད་མི་གནས་གནས་ལའང་གནས་པའང་མེད།། སྣང་མེད་དབུ་མའི་ལམ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བདེ་གཤེགས་གསུངས།། དེ་ཕྱིར་གང་ཡང་མི་འབྱེད་ཟག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད ཀྱི་ཐིག་ལེར་ཐམས་ཅད་གཅིག་པ་ཡིན།། འདི་ལས་གཞན་མེད་རྒྱུ་ཡིན་འབྲས་བུ་ཉིད་དེ་སྙིང་པོའང་ཡིན།། འདི་མ་མཐོང་ན་གང་ལ་བསྙད་ཀྱང་རྟོག་པའི་ཀླུང་ལ་གནས།། གཟུགས་དང་མཚན་མ་སྨོན་པར་འཛིན་པ རབ་སྤངས་ནས།། རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པོ་བསྒོམ་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པའོ།། འཁོར་བའི་ལམ་གསུམ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་བསྒོམ་པའང་བདུད་ཉིད་དེ།། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཞི རང་བཞིན་རྩལ་སྤང་གར་མི་གནས།། འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དང་གནས་ཀྱང་འདས་སོགས་ལམ་ཉིད་གཞན་ན་མེད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་རྒྱུད་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མཐར་གཏུགས་པ བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོས། ཡང་དག་པའི་དོན་མཛུབ་ཚུགས་སུ་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད དོ།། ལྡང་དང་མི་ལྡང་ཆེད་དུ་མི་སྤང་སེམས་རྟེན་མི་འཆའ་མངོན་དུ་མིན།། འཇམ་དཔལ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཙམ་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་དེར་མི་གནས།། བསྒོམ་པའི་ས་མི་རྙེད་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་རྙེད་པར མི་འགྱུར་ཏེ།། རྣམ་བྲལ་གང་ལའང་མཆོག་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ལམ་མཆོག་འདི་བསྒོམ་མོ།། བྱ་བྱེད་བྱ་བྲལ་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་དེ་བཞིན་རང་བཞིན་གནས།། དེ་ལ་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་མེད་གང་ལའང མེད་མིན་ཐམས་ཅད་ལྡན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཆོག་གི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོས། རང་བཞིན་གྱིས་ཉིད ལ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།། འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཤིན་ཏུ་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས།། དངོས་མེད་དེ་ཚེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན།། ནམ མཁའ་མི་དམིགས་མིང་ཙམ་དགེ་དང་མི་དགེར་དབྱེ་བ་མེད།། རྩོལ་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་གང་ལ་སེམས་མེད་ཤེས་དང་མི་ཤེས་བྲལ།། དྲན་དང་འབྱེད་མེད་སྤང་ལེན་གང་ལའང་དགའ་དང་མཚུངས་མེད་མི་དམིགས ཤིང།། མཉམ་གནས་གཉིས་སུ་བརྟག་མེད་བརྗོད་བྲལ་བྱ་དང་མི་བྱ་མེད་དེ་སོགས་བྲི་མེད།། ཆེད་དུ་རྩོལ་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིས་ཀྱང་མི་འཁྲུགས་མཉམ་ཤེས་དང།། གང་ལའང་ཆགས་དང་ཡུལ་གྱིས་མྱོས་སྐྲག མེད་དེ་མི་འབྲལ་མི་གནས་ཤིང།། མི་འཕྲོག་མཉམ་ཤེས་བཞི་པོ་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་དེར་ཤེས་ཏེ།། སེམས་ཀྱིས་དབྱིངས་སུ་བསྒོམས་པས་ལམ་གྱི་ཕུགས་ན་འདུག་པ་ཡེ་ཡིན་གྱིས།། གཞན་དུ་བསྒོམས པས་འོད་གསལ་དོན་ཉིད་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ།། བརྡའ་ཅན་ཡང་དག་ལེན་པའང་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པས་རབ་གསུངས་ཕྱིར།། དེ་ལ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ།། ཏིང འཛིན་གསུམ་པོ་བརྟན་པར་བྱས་ཤིང་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་བཅིངས་ནས།། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སེམས་ཉིད་བསྐྱེད་དེ་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་བསྒོམ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྒོམས་པས་ལམ་ཀུན་མ་ནོར་བསྒོམ པ་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་སྤྱོད་པས་མ་ཟིན་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་རུང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ་ཟད་ཅིང་མཐར་ཐུག་འགྱུར།། དེ་དང་ལྡན་པའི་ལས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ ཆེན་པོར་སྤྱོད་པར་གསུངས།། དོན་འདིར་མོས་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བས་རབ་ཏུ་བསྔགས།། གན
Chinese
现在不改变。因此，未证悟菩提，无有体性，唯一故，无取舍。以彼义之方式，胜义之异名，无生灭与平等，二取不立，超思，空性，法界，离言等，所有教法皆是名言，无有胜义，亦无一切障。以胜义之方式，如是之道，皆是障。于任何法，无论有无疑惑，皆应舍弃，不应安住。既无修习，亦无法界，故无犹豫，亦无视为殊胜。如是观察诸法之边，如是，幻化无有改变故，观待有之无亦无有，有亦无有。诸边既无，故无中，亦不应安住于中。于任何处，世间自在莲花，亦不舍弃，平等安住。了知于法显现错乱，彼即是错乱。不舍弃六者所教示之魔业，不视为恶。亦不住于智慧方便之行，故如甘露般行持。若自之智慧成为殊胜，胜过一切而以此骄慢，生起贪嗔，生起争论，即是愚痴，不见实义。如是，只要心之动摇存在，彼即是魔之境，是欺骗之道。不住于动与不动之名言，亦不住于住处。无所显现之中观道，如来宣说即是菩提心。因此，不分别任何事物，无漏，于如是性之明点中，一切皆为一。无有胜过此者，是因亦是果，亦是心要。若未见此，无论如何言说，皆安住于分别之河流中。完全舍弃执持色与相，修习三解脱门亦是魔业，色即是空性。舍弃轮回三道，修习涅槃道亦是魔，彼即是自性未寂，自性之力量舍弃，不住于任何处。所有圣者之境与住处，亦超越等道，无有其他。于修习菩提心之续中，宣说趋入涅槃道之究竟，是为第八品。之后，复次，薄伽梵大乐者，以手指指示真实义，佛陀亲自为自己宣说此
English
Now, it does not change. Therefore, without the characteristic of whether or not enlightenment is attained, being one, there is no acceptance or rejection. In that manner of meaning, the different names of ultimate truth, without arising or ceasing, and equality, non-duality, beyond thought, emptiness, the realm of phenomena, beyond expression, and so on. All those teachings are mere labels, without ultimate truth, and without any obscurations. In the manner of ultimate truth, saying 'this is the path' is an obscuration. Whatever dharma, whether there is doubt or not, should be abandoned, and should not be dwelled upon. Since there is no meditation, and no realm of phenomena, there is no hesitation, and no seeing as supreme. Thus, examine the extremes of phenomena, and likewise, since illusion does not change, the non-existence that depends on existence does not exist, and existence does not exist either. Since the extremes do not exist, there is no center, and one should not dwell in the center either. In any place, the lord of the world, all the lotuses, are not abandoned, but dwell equally. Realize that seeing confusion in the dharma is itself confusion. Do not abandon the actions of the demons taught by the six, and do not regard them as evil. Also, do not dwell in the practice of wisdom and means, therefore practice like nectar. If one's own wisdom becomes supreme, and one becomes arrogant by overcoming everything, then attachment and hatred arise, disputes arise, and it is ignorance, not seeing the true meaning. As long as the movement of the mind exists, that is the realm of demons, and it is the path of deception. Do not dwell on the labels of movement and non-movement, and do not dwell in a dwelling place either. The path of the middle way, without appearance, is what the Sugata called the mind of enlightenment. Therefore, do not distinguish anything, unpolluted, in the bindu of suchness, everything is one. There is nothing superior to this, it is the cause and the result, and it is also the essence. If this is not seen, no matter what is said, one dwells in the river of conceptualization. Completely abandon holding onto form and characteristics with longing, and meditating on the three doors of liberation is also the work of demons, form itself is emptiness. Abandoning the three paths of samsara, and meditating on the path of nirvana is also a demon, that is, the self-nature is not pacified, the power of self-nature is abandoned, and one does not dwell anywhere. The realm and dwelling place of all the noble ones, and also the path of transcendence, etc., there is no other. In the tantra of meditating on the mind of enlightenment, the chapter that teaches reaching the end of the path of nirvana is the eighth. Then, again, the Bhagavan, the Great Blissful One, pointing with his finger to the true meaning, the Buddha himself specially spoke this to himself.
Chinese
应当说。兴起与不兴起，特意不舍弃，心不依附，不显现。 并非妙吉祥，微尘许动摇，彼即是，不在彼处住。 因寻不得禅修之处，故以禅修不得寻得。 于离戏之任何，无有胜与劣，当修此殊胜道。 能作所作离戏，本来自性即是如此安住。 于此，轮回涅槃无有，于任何亦非无，一切具足。 于菩提心禅修之续部中，大圆满简略禅修道之殊胜品第九。 其后，复由大乐，以自性之自，以自性而特意宣说，此乃特意宣说。 无为不生，诸法无生，甚深诸法寂灭。 无实有，彼时一切亦是法界，是阿罗汉善现。 虚空不可缘，唯是名言，无有善与非善之分别。 不于勤作作意，于何者无心，离知与非知。 无忆念与分别，于舍取之任何，无喜与无等，不可缘。 平等住，无有二取，不可言说，无有可作与不可作等，无有可书。 不于特意勤作作意，无论如何不紊乱，平等觉知。 于任何亦无贪著，亦不为境所迷醉怖畏，不离不著。 不夺取，平等觉知四者，方与彼岸，彼等波罗蜜多于此知。 以心于法界中禅修，于道之究竟处安住，是为耶。 于他处禅修，光明之义亦不转为觉知。 持咒者亦取正道，是为菩提，如是导师善说故。 于此，此乃生起菩提心性及禅修之处。 三三摩地稳固而作，系缚表相之三印后。 法之大印，生起心性，说心要而禅修。 禅修金刚萨埵，即是无误禅修一切道。 未为普贤行所摄持，任何善法。 普贤行亦是魔业，穷尽且至终尽。 与彼相应之业，即使是魔业，亦说为行持大菩提。 于此义之信解，亦是大菩提，如是胜者善赞叹。 གན
English
Should be said. Rising and not rising, intentionally not abandoning, the mind does not rely, not manifesting. Not Manjushri, a mere movement of dust, that itself is, does not abide there. Because the place of meditation cannot be found, therefore, meditation does not lead to finding. In whatever is free from characteristics, there is neither superior nor inferior, practice this supreme path. Action and non-action, free from action, from the beginning, suchness itself abides in suchness. In that, there is neither samsara nor nirvana, in anything, it is not non-existent, it possesses everything. From the continuum of meditating on the mind of enlightenment, the supreme chapter nine of the path of meditation, condensed from the Great Perfection. Then again, by great bliss, by the self-nature of itself, intentionally speaking by itself, this is intentionally spoken. Uncompounded, unborn, all phenomena are without origin, the deepest phenomena are in nirvana. Unreal, at that time, everything is also the realm of phenomena, is the Arhat Subhuti. Space is unobservable, only a name, there is no distinction between virtue and non-virtue. Do not focus on effort, in whatever there is no mind, separate from knowing and not knowing. Without memory and discrimination, in whatever is to be abandoned and taken, without joy and without equal, unobservable. Abiding equally, without dualistic examination, unspeakable, without what can be done and what cannot be done, etc., without writing. Do not intentionally focus on effort, in any case, do not be disturbed, equal awareness. Without attachment to anything, nor intoxicated and frightened by objects, inseparable and unattached. Not stealing, the four equal awarenesses, the directions and the other shore, know those perfections there. By meditating with the mind in the realm of phenomena, abiding at the end of the path, is it so? By meditating elsewhere, the meaning of luminosity will not turn into awareness. Those who hold mantras also take the right path, it is enlightenment, therefore the teacher spoke well. Here, this is the place to generate and meditate on the mind of enlightenment. Having made the three samadhis stable, and bound the three symbolic mudras. The great mudra of Dharma, generate the mind essence, speak the essence and meditate. Meditating on Vajrasattva is meditating on all paths without error. Any virtuous Dharma that is not encompassed by the conduct of Samantabhadri. The conduct of Samantabhadra is also the work of demons, it is exhausted and comes to an end. Actions that are in accordance with that, even if they are the work of demons, are said to be practicing great enlightenment. Devotion to this meaning is also great enlightenment, thus the Victorious Ones praised well. གན