Tibetan
དེན་པ་མ་མཐོང་བས།། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དངོས་པོར་འཛིན་པས་ཡང་དག་ཉམས།། བླུན་པོ་གང་ཞིག མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར་བ་འདྲ།། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ།། རྒྱུ་འབྲས་མི་འབྱེད་གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཆེན་པོ།། མི་དམིགས་དམིགས་པ མེད་ལས་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་ཅིང་གྲུབ་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ཅི་ཡང་མེད།། ཇི་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་ཉིད་ཡིན་པས་བཙན་སར་གནས་པ་སྟེ།། དམིགས་དང་མི་དམིགས་རྩོལ་བའི་ནད་དང་བྲལ བས་ན།། གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ཡིན།། ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་གཏིང་དཔག་བསམ་ཡས་པ།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འདོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རྫོགས་པ ཆེན་པོ་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་བསྟན་པ་དང།དེ་མ་རྟོགས་པ་ལ་ངོ་མཚར་བ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དེ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པར་བྱ་བ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་གྱི་མཆོག་སྟེ་བླང་དོར་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡུམ།། མི་ལྡོག་ས་ལ་སོགས་པ་དབང་བཅུ་རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་གཅིག་བརྙེས པ།། གནས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དེ་ལ་མཚན་མེད་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དེ་ལ་དད་པས་མོས།། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མར་གྱུར་གྱིས་མཚུངས་པར་རབ་བསྔགས་པ། ཆོས་ལ་ཆོས་ཉིད་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་འཇམ་དཔལ གཞོན་ནུའི་སྙིང་པོ་ཉིད།། བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ཡུམ་དུ་གྱུར་པས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡུམ་གཅིག་པོ།། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ།། རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ བསྒོམ་དང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ནི།། བློ་ལྡན་ནམ་ཞིག་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་དེ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན།། དེ་ལ་སྐུ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས།། ཤེས་བྱེད་དམ་པར་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་སྤྱན ཞེས་ཀྱང་ནི་དེ་ལ་བྱ།། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་མཆོག་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ།། ཇི་སྙེད་འཕགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྫོགས་ལམ་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དེ དག་དེ་ལས་འབྱུང།། འཕགས་པའི་རིགས་ཆེན་འཆི་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། དེ་མེད་མི་འབྱུང་དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ་ཉིད་དོ།། བླ་མེད་རང་བཞིན་མཆོག་གི་མཆོག ཉིད་འདི་ནི་ཀུན་གྱི་མཆོག།གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་རིན་ཆེན་ནོར་འདྲ་ལ།། མཚོན་དུ་མེད་པ་རིགས་རྒྱུད་མེད་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།། ཅིས་ཀྱང་གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉིད།། མི་འགྱུར་བདེ་བའི་ ཀླུང་ན་དེ་བཞིན་དེ་གནས་པའི།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཆོས་འདི་མི་དམིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་མི་དམིགས།། འདི་ནི་ཡང་དག་ཉིད་དེ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་བདེ བའི་མཆོག།རང་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལ་རང་རིག་དེ་བཞིན་བཞག། མ་བསམས་མ་བཙལ་དེ་བཞིན་གནས་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན།། དེ་ན་ཀུན་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཅི་འདྲ་བསྒོམ་པ་བྱས་པར་ འགྱུར།། ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ་འདི་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས།། རྟོག་པར་དཀའ་ཞིང་བསྟན་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ།། ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་གཞན་དང་བྱིས་པ་ཀུན གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང།། སྟོན་པར་ངེས་པའི་ལུང་དང་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་དེ་ཉིད་དོན་འདིར་བལྟ།། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་རྒྱུ་ཡིས་དངོས་པོ་འཇིག་ཅིང་གྲུབ་པའི་མཐའ་དཔྱོད་པ།། དེ་ཉིད་རྟོག་པའི་རྒྱུན འབྲངས་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མར་བཞག་ནས་བློ་ཡིས་འཇིག་བྱེད་དེ།། རྟོག་མཐའ་མེད་ཕྱིར་དཔྱོད་མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཚད་མར་གང།། དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལམ་འདིར་མི་དགོས སོ།། ཕྱོགས་དུས་མཉམ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ན།། སྣ་ཚོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་དབང་བསྒྱུར།། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་མ་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཡང་དག་ཤེས་པས རབ་ཏུ་བརྟགས་པས་རྟོགས་འགྱུར་ན།། རང་བཞིན་མཉམ་པ་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་སྣང་ཞིང་འབྱུང།། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནའང་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལྟར་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རང་བྱུང་ཡེ ཤེས་སྙིང་པོ་ནི།། སྣ་ཚོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་དབང་ཡང་བསྒྱུར་བས་མི་ཉམས་ཏེ།། དེ་ཕྱིར་ཚད་བཞི་རྒྱུ་འབྲས་འདོད་པའི་ཐ་སྙད་པ་ནི་ཚད་མར་འཇོག་མོད་ཀྱི།། རྒྱུ་ཡི་འབྲས་བུ་དམ་པའི་ཡུལ་འདི་ཚད་མས གཞིག་ཏུ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད།། དཔེ་དང་ཚད་མས་རྙེད་མིན་གསང་སྔགས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདི།། ཡོངས་བསྲུབས་ཀུན་བསྐྱེད་སྙིང་པོར་གནས་ཏེ་འབྲས་བུའང་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་རྒྱུད་ལས། དོན དམ་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་དང།ཚད་མས་གཞིག་ཏུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོ་དེ
Chinese
因未见真实，执幻等为实，故失正道。愚人何以，如于空中结绳。此后，大自在者于无基无根之自性中自语。不分因果，无基无根之大法。无所缘而缘，从无生起种种所缘。无可修，亦无可成，于此无有任何事物。如实之性即是自性，故安住于坚固之地。离缘与无缘之勤作病，故无须以对治来疗治丝毫。极难测度，深不可测，不可思议。非系缚于因果之行境。从修菩提心之续部中，开示大圆满之稀有语，及未悟彼者之稀有与开示胜义自性之第二品。此后，为了悟解胜义自性，无二之大自在者自语。心之自性乃一切之最胜，是无取舍之君王母。不退转地等十自在，与一切胜者同证。三处平等，于彼无名，以意极度信解而倾慕。导师化为世间明灯，如彼一般极赞叹。于法中，法性化为心要，乃妙吉祥童子之心要。一切善逝化为母，故是诸佛之唯一母。持戒等波罗蜜多行道，化为大海之基。清净菩提心之自性，修习与功德之差别是：具慧者何时心之殊胜显现之时，于彼三身化为最胜，佛说名为法身。化为能知之殊胜，亦称彼为智慧眼。金刚顶之最胜，无分别智慧亦是彼。如是圣者之解脱，所开示之法，彼等一切，菩提心性圆满道之功德，彼等皆从此生。圣者大种姓，不死菩提萨埵，彼等一切，无彼不生，故彼乃解脱最胜之道。无上自性，胜中之胜，此乃一切之胜。根本无
English
Because the truth is not seen, grasping illusions etc. as real, one loses the right path. What fool is like one who ties knots in the sky? Thereafter, the Great Self speaks of itself in the self-nature that is without basis or root. Not distinguishing cause and effect, the great Dharma without basis or root. Without objectifying, objectifying arises; from nothing, various objects of focus arise. There is nothing to be accomplished, and nothing to be achieved; there is nothing whatsoever here. The nature of suchness is itself the nature, therefore it abides in a firm place. Being free from the sickness of striving with objectifying and non-objectifying, there is not even a particle that needs to be cured by an antidote. Extremely difficult to examine, unfathomable, inconceivable. It is not the field of activity of being bound to cause and effect. From the continuum of cultivating the mind of enlightenment, showing the wondrous words of the Great Perfection, and the second chapter on the wonder of not understanding it and showing the ultimate nature. Thereafter, in order to realize and know that ultimate nature, the Great Self of non-duality speaks to itself. The nature of mind is the best of all, the queen who is without acceptance or rejection. The ten powers, such as the irreversible ground, are attained in common with all the victorious ones. The equality of the three places, without name in that, with mind greatly believing, one is devoted. The teacher, having become the light of the world, is greatly praised as being equal to that. In the Dharma, the nature of Dharma has become the essence, it is the essence of Manjushri the Youth. All the Sugatas have become the mother, therefore she is the one mother of all the victorious ones. Morality and so forth, the conduct of the Paramita path, has become the basis of the ocean. The nature of the completely pure mind of enlightenment, the difference between meditation and qualities is: when the noble mind of the wise one manifests, in that, the three bodies become supreme, the victorious ones say is called the Dharmakaya. Having become the noble knower, it is also called the eye of wisdom. The best of the Vajra Peak, the non-conceptual wisdom is also that. All those liberations of the noble ones, the Dharma that has been taught, all of those, the qualities of the complete path of the nature of the mind of enlightenment, all of those arise from that. The great lineage of the noble ones, the immortal Bodhisattvas, all of those, without that, they do not arise, therefore that is the supreme path of liberation. The unsurpassed self-nature, the best of the best, this is the best of all. The root is withou
Chinese
具有信心的心性犹如珍宝， 无法衡量，没有种姓，什么也不存在。 无论如何都无法摧毁，因此是金刚。 在不变的安乐之境中，如是安住。 这菩提心之法，不缘菩提心，不缘心。 这是真实，是圣者之路的顶峰。 以心见心性，是安乐之顶。 于无自性的心上，如是安住自明。 不思不寻，如是安住，是为禅修。 那么，如何修持普贤金刚萨埵？ 此细微难懂的大圣者之路，非思非非思。 难以思议，难以示现，远离言语。 言语无法表达，非凡夫和孩童的境界。 应依止经论和上师的口诀来观察此义。 以现量等因，分析事物生灭的边际。 彼即随顺分别之流，以分别作为量，以分别摧毁。 分别无边，故分析无边，无有实义，如何成为量？ 因此，世俗名言，瑜伽士之路不需要。 方时平等，清净本初， 如何随欲自在地运用各种法？ 所有超世间和非超世间的一切， 以正知如理观察就能证悟。 从无有自性的平等中，显现和生起一切。 无论如何显现，都是法界的自性，如是。 如是证悟的自生智慧之精华， 虽然能自在运用各种法，也不会因此而衰损。 因此，四量因果，名言者虽安立为量， 然因之果，此圣境，量又如何能摧毁，不能。 此非以譬喻和量所能寻得的秘密真言大海， 是遍搅动，遍生起，安住于精华，也是果。 《修菩提心续》中，开示证悟胜义自性之方便，以及开示量不能摧毁之品第三。 此后，一切如来之大主宰
English
The mind of faith is like a precious jewel, Immeasurable, without lineage, nothing exists. In any case, it cannot be destroyed, therefore it is Vajra. In the unchanging realm of bliss, it abides as such. This Dharma of Bodhicitta, without objectifying Bodhicitta, without objectifying mind. This is the truth, the pinnacle of the path of the sages. Seeing mind with mind, is the peak of bliss. On the mind without self-nature, abide as such in self-awareness. Not thinking, not seeking, abiding as such, is meditation. Then, how to meditate on Samantabhadra Vajrasattva? This subtle and difficult path of the great sage, beyond thought and non-thought. Difficult to conceive, difficult to demonstrate, free from words. Words cannot express it, it is not the realm of ordinary people and children. One should rely on the scriptures and the oral instructions of the gurus to observe this meaning. Using perception and other causes, analyze the limits of the arising and ceasing of things. That is, following the stream of conceptualization, taking conceptualization as a measure, destroying with conceptualization. Conceptualization is endless, therefore analysis is endless, without essence, how can it be a measure? Therefore, worldly terms, the path of yogis does not need. Space and time are equal, pure from the beginning, How to freely control all kinds of dharmas as desired? All that is transcendent and non-transcendent, Through correct knowledge and proper observation, one can attain enlightenment. From the equality of no self-nature, everything appears and arises. However it appears, it is the nature of Dharmadhatu, as such. The essence of self-born wisdom, thus realized, Although it can freely control all kinds of dharmas, it will not be diminished because of it. Therefore, although the proponents of the four measures of cause and effect establish it as a measure, But the fruit of the cause, this sacred realm, how can measure destroy it, it cannot. This great ocean of secret mantras, which cannot be found by analogy and measure, Is completely churned, completely generated, abides in the essence, and is also the fruit. From the "Tantra of Meditating on Bodhicitta", the third chapter, which explains the means to realize the ultimate nature, and explains that it cannot be destroyed by measure. Then, the great lord of all the Tathagatas