Tibetan
་སྦྱང་བ་སྒྱུ་མའི་ནད། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་བཞག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན། །མ་ཡེངས་ཀློང་དུ་ཞུགས་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །རིག་པ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པས་འདུས་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་འདའ་བ་མེད་པས་དམ་ཚིག་ཡིན། །མ་རྩོལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། །གཉིས་མེད་ངང་ལ་གཉིས་བཟུང་ཐིག་ལེ་བསྒྲིབས། །ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་གཉིས་འཛིན་རྟོག་པས་བཅིངས། །བདེན་པ་གཅིག་ལ་ནོར་བའི་ལུང་གིས་བརྟགས། །བསམ་མེད་གཅིག་ལ་ལོག་རྟོག་དྲང་བས་བསམ། །རང་བྱུང་དོན་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་ཚོགས། །བལྟར་མེད་དོན་ལ་འོ་ག་མཐོང་སྟོབས་ཀྱིས་བལྟས། །བགྲོད་མེད་ལམ་ལ་རྣམ་རྟོག་ཞེན་པས་བགྲོད། །གཟུང་མེད་མཉམ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་། །མ་དག་དག་པར་བལྟས་པས་དག་པ་རྙོག་མར་ལངས། །རྣམ་རྟོག་ཕྱག་རྒྱས་བཅིངས་པས་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་བཤིག །མ་བརྗོད་ཡེ་ཤེས་གསུང་མཆོག་བརྗོད་པས་ཉམས། །མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པས་ཡེ་ཤེས་365༄༅། །དཀྱིལ་འཁོར་སྤངས། །བཏང་སྙོམས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་བདེ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་དྲལ། །མཚན་མ་ཚིག་ལ་ཞེན་པས་མཐའ་ཡི་ལྟ་བར་ལྷུང་། །གང་ཡང་མི་འབྱེད་བདེ་མཆོག་དབྱིངས་ལ་རོལ། །སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །དོན་གྱི་དོན་ཏེ་ཀུན་དོན་སེམས་ལ་ཐུག །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཀུན་འབྲེལ་རང་བཞིན་རྫོགས། །བྱ་བྲལ་རྫོགས་ལུང་བདེ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱས་གདབ། །ཡེ་ནས་མི་འདའ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གསལ། །རང་བྱུང་གཅིག་ལ་བལྟས་དགུར་རང་སྣང་བ། །རྣམ་པ་ལྷུན་གྲུབ་རོལ་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཚང་བས། །མ་བཙལ་བཞག་པས་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་རྫོགས། །མ་བསགས་ལྷུན་གྲུབ་རང་བྱུང་འབྲས་བུ་ལ། །རག་ལས་མ་ཡིན་གདོད་ནས་ལྷུན་རྫོགས་ཡིན། །སྦྱངས་ཐོབ་མ་ཡིན་དག་པ་བརྡའ་ཕྲད་ཡིན། །དམིགས་བྲལ་འདི་ཉིད་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་གནས། །བསམ་མེད་བརྗོད་བྲལ་ཆོས་དབྱིངས་སྒྲ། །བརྗོད་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་མི་འགྱུར། །མ་བཙལ་རང་བཞག་བདེ་ཆེན་རྒྱས་ཐེབས་ན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་བདེ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱར་གསལ། །སྟོང་མིན་མི་སྟོང་མ་ཡིན་དབུ་མ་མིན། །གང་ཡིན་དེ་ཡིན་བདག་གཞན་གང་ཡང་མིན། །བསམ་པ་ཀུན་ཟད་སྦྱོར་བའི་འདུ་ཤེས་མེད། །སྟོང་ཞིངརང་གསལ་རང་རིག་བདེ་མཆོག་དབྱིངས། །རྒྱ་གསུམ་དབྱིངས་ལ་ཐེབས་པས་འདའ་མི་སྲིད། །སྐུ་366གསུམ་དབྱིངས་ལ་བརྡའ་ཕྲད་འབྲལ་དུ་མེད། །མ་རྙོགས་དངས་མར་གསལ་བས་སྒྲིབ་པ་མེད། །མ་ཡེངས་རང་བཞིན་གསལ་བས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཡེངས་མེད་འཁོར་ལོས་སྒྲིབ་པ་རྣམ
Chinese
修习幻化的疾病，不寻觅，安住自性便能成就。不散乱，进入法界便是禅修。觉性圆满于一即是汇聚。自性不迁变即是誓言。不造作，任运成就即是果。在无二的状态中，二取遮蔽明点。在一个明点上，二取被分别念束缚。在一个真谛上，被错误的教证衡量。在一个无思之上，以邪念正直地思考。在自生义上，聚集了因和缘。在不可见义上，以愚昧的见力观看。在不可行之路上，以分别念的执着行走。不可执取的平等性，被颠倒地执取。将不净视为清净，清净便生起为垢染。以分别念手印束缚，便破坏了智慧手印。不可言说的智慧语王，因言说而衰损。修习有相坛城，便舍弃了智慧坛城。修习舍弃空性，便撕裂了大乐手印。执着于名相词句，便堕入边见。不作任何分别，享用大乐法界。心髓之精髓，即是觉性智慧。意义之意义，一切意义皆在于心。续之续，一切关联皆圆满于自性。离戏圆满教言，以大乐手印印持。本来不迁变，显现为任运成就。在一个自生上，显现为九种自现。形相任运成就，游舞甚为稀有。在一个自性上，功德全部具足。不寻觅，安住便能功德自性圆满。不积聚，任运成就自生果，并非依赖，而是本来任运圆满。并非修习获得，清净是表诠相遇。此无缘即如虚空般周遍安住。无思无说，法界之声。言说不能获得觉性智慧。不寻觅，安住自性，大乐增长稳固，一切皆显现为智慧大乐手印。非空非不空，亦非中观。是什么就是什么，非我非他。念头全部止息，没有造作的念想。空性且自明，自证大乐法界。三界融入法界，便不可能迁变。三身融入法界，表诠相遇不可分离。不混浊，清澈明亮，故无有遮蔽。不散乱，自性明亮，故是佛。无散乱之轮，遮蔽诸
English
The disease of practicing illusion, without seeking, it is accomplished by abiding in its own nature. Without distraction, entering the expanse is meditation. Completing in one awareness is gathering. Since the nature does not change, it is the samaya. Without effort, spontaneously accomplishing is the fruit. In the state of non-duality, dualistic grasping obscures the bindu. On one bindu, dualistic grasping is bound by conceptual thought. On one truth, it is judged by erroneous scriptures. On one without thought, one thinks straight with wrong thoughts. On the self-arisen meaning, causes and conditions gather. On the unseen meaning, one looks with the power of ignorant seeing. On the path without going, one goes with attachment to conceptual thoughts. Unseizable equality is grasped perversely. By seeing the impure as pure, purity arises as defilement. By binding with the mudra of conceptual thought, one destroys the wisdom mudra. The supreme speech of unspeakable wisdom is deteriorated by speaking. By meditating on the mandala of signs, one abandons the wisdom mandala. By meditating on equanimity and emptiness, one tears the great bliss mudra. By clinging to nominal words, one falls into extreme views. Without making any distinctions, one enjoys the sphere of great bliss. The essence of the essence is the wisdom of awareness itself. The meaning of the meaning is that all meanings culminate in the mind. The continuum of the continuum is that all connections are perfected in the nature. The teaching of non-action and completion is sealed with the great bliss mudra. From the beginning, it does not change, it is clear as spontaneously accomplished. On one self-arisen, it appears as nine self-manifestations. The form is spontaneously accomplished, the play is very wonderful. On one nature, all qualities are complete. Without seeking, by abiding, the qualities of nature are perfected. Without accumulating, on the spontaneously accomplished self-arisen fruit, it is not dependent, but primordially spontaneously complete. It is not obtained by practice, purity is a symbolic encounter. This objectless itself abides pervading like space. Unthinkable, unspeakable, the sound of the dharmadhatu. Speaking does not change the attainment of wisdom awareness. Without seeking, abiding in its own nature, if great bliss increases steadily, everything will appear as the wisdom great bliss mudra. Not empty, not non-empty, not the Middle Way. What it is, it is, not self, not other. All thoughts cease, there is no concept of fabrication. Empty and self-luminous, self-aware, the sphere of great bliss. The three realms merge into the dharmadhatu, so it is impossible to change. The three kayas merge into the dharmadhatu, the symbolic encounter is inseparable. Not turbid, clear and bright, so there is no obscuration. Not distracted, the nature is clear, so it is Buddha. The wheel without distraction, obscures all
Tibetan
་པར་གཅོད། །རྙོག་དང་མ་རྙོག་རྟོག་པས་མ་རྙོག་སྟེ། །མ་རྙོག་རྙོག་དུས་བཞི་ཡིས་མི་ཕྱེ་ལ། །དུས་ཚོད་ངེས་འཛིན་བདེ་མཆོག་གདམས་ངག་བཞིན། །རྙོག་དང་མ་རྙོག་གཉིས་ཀ་བསལ་གྱུར་ན། །དམ་པའི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ངེས་པས། །རྙོག་མ་བསལ་ཞིང་དངས་མ་བླང་དུ་མེད། །སྡིག་གསུམ་བདེ་བར་གཅིག་པས་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་མེད། །ལྷུན་གྲུབ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་མེད། །རིག་པའི་ཆོ་འབྲུལ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལུང་ཕོག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་དེས། ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །འདུས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །རང་སེམས་རྫོགས་པས་རང་བཞིན་གསལ། །སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །བརྗོད་བྲལ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མེད། །མ་བཅོས་རིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །མ་བརྗོད་དོན་གྱིངོབོམཚོན། །ཆུཡིརངབཞིནགཤེརབལྟར། །རིག་པ་ཉམས་སུ་ཤེས་པརབྱ། །ཇིབཞིནརྟོགསཔའིཉམས་མེད་ན། །ཚིག་གི་བརྡའ་ཚིག་367༄༅། །གང་བརྗོད་ཀྱང་། །བརྡའ་སྒོ་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །བདེན་བྲལ་རྣམ་རྟོག་ལྕགས་ཀྱིས་བསྡམས། །རང་བྱུང་རིག་པའི་ཐིག་ལེ་ཡིས། །མ་ཁྱབ་པ་ཡི་ཆོས་མེད་པས། །སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་ལོ་དབྱིངས་ལ་རྫོགས། །བདེ་ཆེན་རིག་པ་རྡོ་རྗེའི་ལུང་། །མ་བཅོས་རང་གསལ་དབྱིངས་སུ་རྫོགས། །དེ་ལ་དེར་གཞག་དེར་བཞག་ན། །འབད་པ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་དང་མཚུངས། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཅི་བཞིན་རིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དེ་ཉིད་མ་ཡིན་གཞན་མིན་ཏེ། །གཉིས་མེད་རིག་པ་དུས་གཅིག་རྫོགས། །ཀུན་རྫོགས་བདེ་ཆེན་ཡངས་དོག་མེད། །རང་སེམས་ལྷུན་གྲུབ་སྙིང་པོ་ནི། །ཉམས་མྱོང་རིག་པ་དཔེ་བཞིན་ལྟར། །འོད་གསལ་འདུ་ཤེས་རྣམ་བྲལ་བས། །རང་གསལ་རིག་པ་དབྱིངས་ལ་རྫོགས། །བརྒྱུད་པ་ཐབས་ཀྱི་འབྲུལ་ཚིག་གིས། །རང་བྱུང་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ལ། །གཉིས་མེད་དོན་ལས་མི་གཡོ་ཡང་། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཚོན། །ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས། །གང་ལྟར་བདེ་བའི་དོན་ལ་འཛུད། །མཐུན་འཇུག་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ནི། །འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། །རིམ་པའམ་དུས་གཅིག་ཁྱད་པར་ནི། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཆེ་ཆུང་གིས། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དབྱེ་བ་ཡིན། །གཉི
Chinese
遮止。（不净与非不净）不要以分别念使其不净，非不净之时，不以四时区分。如定时安乐胜妙诀窍。若能遣除不净与非不净二者，则圣者之意定能任运成就。故无需去除不净而取清净。三毒安乐为一，故无轮回之怖畏。任运成就之体验，故无果之希疑。于觉性之戏论本身，无需勤作修持。如是说。心要义续中，未寻任运成就之教言开示品第二竟。之后，复次，薄伽梵觉性之王，安住于一切皆决定之等持中，如是说。大集会之瑜伽士，自心圆满故自性明。以声与量及因，不可言说无有决定。以无作觉性之因，显示不可说之义体。如水之自性为湿一般，当于觉性修习而知。若无如实证悟之体验，词之表示，无论说何，表示之门皆随分别念而行。以离真之分别念束缚。以自生觉性之明点，无有未遍之法，离戏收，于法界中圆满。大乐觉性金刚句，无作自明于法界中圆满。于彼于彼安住于彼，无勤任运成就。因未寻任运成就之故，譬如日之光芒。无作心之自性与，如实觉性之因，非是彼亦非是他，无二觉性一时圆满。一切圆满大乐无有宽窄。自心任运成就心要者，如体验觉性之譬喻。光明意识离诸分别，自明觉性于法界中圆满。传承方便之戏论语，于自生光明大乐中，虽不离无二之义，然是未寻任运成就之表示。以是一切证悟之方便，故无论如何皆入于安乐之义。顺入之行持大海者，是为调伏之方便而宣说。次第或同时之差别者，以证悟之差别大小，于一事物而有分别。二
English
Cease. (Impurity and non-impurity) Do not make it impure with conceptual thoughts. When it is not impure, do not distinguish it with the four times. Like the definitive supreme bliss instruction. If both impurity and non-impurity are eliminated, The intention of the holy ones will surely be spontaneously accomplished. Therefore, there is no need to remove impurity and take purity. The three poisons are one in bliss, so there is no fear of samsara. The experience of spontaneous accomplishment, so there is no hope or doubt about the result. In the play of awareness itself, there is no need for effort or accomplishment. Thus it was said. From the Essence Meaning Tantra. The second chapter, which reveals the prophecy of spontaneous accomplishment without seeking, is complete. Then again, the Bhagavan, the King of Awareness, Staying in the samadhi of completely establishing everything, spoke as follows: The yogi of the great assembly, With the perfection of one's own mind, the nature is clear. With sound, measure, and reason, The inexpressible is not established. With the reason of unmade awareness, The meaning of the unsaid is shown. Like the nature of water is wet, Awareness should be known through experience. If there is no experience of realizing as it is, The verbal expression of words, Whatever is said, The door of expression follows conceptual thoughts. Bound by the iron of false conceptual thoughts. With the bindu of self-born awareness, Since there is no phenomenon that is not pervaded, Free from elaboration and contraction, complete in the expanse. The great bliss awareness vajra statement, Unmade, self-clear, complete in the expanse. There, placing it there, leaving it there, Effortlessly, spontaneously accomplished. Because of spontaneous accomplishment without seeking, Like the light of the sun. The nature of the unmade mind, And the reason of awareness as it is, It is neither that nor other, Non-dual awareness is complete at once. All complete, great bliss, without wide or narrow. The essence of one's own mind, spontaneously accomplished, Like the example of experiencing awareness. Luminous consciousness, free from concepts, Self-clear awareness is complete in the expanse. With the play of words of the lineage method, In the self-born luminous great bliss, Although not moving from the non-dual meaning, It is a symbol of spontaneous accomplishment without seeking. Since it is the method of realizing everything, Therefore, in whatever way, enter into the meaning of bliss. The ocean of concordant conduct, Is taught as a method of taming. The difference of gradual or simultaneous, Is due to the difference in the size of realization. It is a distinction in one thing. Two