Tibetan
དེ་ལྟར་དག་པའི་སྣང་བ ལ།། བེམས་བྱང་ལམ་དུ་བླངས་པ་ཡིས།། ས་ཆུ་མེ་རླུང་དག་པར་སྣང།། དག་པའི་ལུགས་དང་དག་པ་ཡིས། དག་པའི་ཡུལ་དང་དག་པའི་དུས།། དག་པའི་ཚད་དང་དག་ལ་གནས།། དེ་ལྟར་བེམས་པོའི་ལམ་དུ ཡང།། སུ་ཡིས་སློང་བར་ཤེས་པ་ནི།། བསླངས་པའི་ལོངས་དང་ལོངས་ལུགས་དང།། ལེན་པའི་དུས་དང་ལོངས་པའི་ཚད།། བསླངས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱ་དང་སྐྱེས།། ངེས་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནས་ནི།། ཕྱི་ཡི་སྣང བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར།། གནས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་ན།། མཐོང་བ་དེ་ལ་གང་གོམས་པ།། སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་མཐོང།། འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས།། འབྲེལ་པ་དག་པ་ངེས་ཐོབ་པས།། དངོས སུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལས་སོ།། ནང་གི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང།། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་གཉིས་དག་ལ།། རང་སར་གཞག་དང་རང་གྲོལ་དང།། རང་བྱུང་རང་ཤར་རང་གིས་ཡུལ།། རང་གི་རྩེ་ལ་རྩ་བ་བཅད།། རང གནས་རང་གིས་ཐོབ་པ་ལ།། སེམས་རྒྱུན་སྟོངས་དང་མེད་པ་དང།། འགྲོ་འོང་འབྱུང་འཇུག་ཤེས་པ་ཡིས།། འགྱུ་བ་ཡལ་བའི་བར་ཕྱེ་དང།། གཟུང་དང་བཏང་དང་གློད་པས་ཤེས།། སྦྱོར་བ་དང་ཡང་འབྲལ་བ དང།། སྟོར་དང་བསྡུ་བའི་གནད་བཏུན་ནས།། སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ།། སྣང་ཡུལ་བཟུང་བར་མེད་པ་ནི།། ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ།། ཤར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་ལ།། བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བར གསལ་བས།། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མར་སྣང།། དེ་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་ལས་ནི།། གནད་ལ་ཕབ་ངེས་བཟུང་བྱའོ།། ཕྱི་ནང་བཅུད་དང་བར་བཀྲུགས་དང།། ནང་དུ་གནད་ལ་བོར་བ་དང།། གང་ཡུལ་གང་མཐོང གནས་པ།། གང་གི་མཐོང་དང་གང་གི་ཚོར།། གང་ལ་ཤར་དང་གང་ཐོབ་དང།། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ།། འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཤེས་པས་གསལ།། སྣང་བྱེད་བསྡུ་དང་རྨུགས་པ་དང།། ཡུལ ལས་དཀར་དང་གནས་སུ་བཞག།ལམ་དུ་བཞག་དང་གཞི་ལ་བསྐྱལ།། བལྟས་མཐོང་མེད་པས་སྣང་བ་ལ།། བསྒྱུར་དང་བཅད་བའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ།། ཟས་དང་གོས་དང་འགྲོ་བའི་རྟ།། བཅུད་དུ་གྲིལ་བས་ཤེས་ བས་ན།། འགྱུར་གྱུར་ཐོབ་རྣམས་ལས་ཉིད་དང།། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ།། ཁྲེགས་ཀྱི་བཅད་པས་བྱ་བ་རྫོགས།། རང་གི་དཔལ་དང་གཞན་གྱིས་བགེགས།། ཚད་ལྡན་བླ་མས་མཁྱེན་པ་ལ།། ལེགས་པར བྲིས་གཅིག་དང་སེམས་ཅན་འདིས་ནི་འཁོར་བའི་ཟད་དུས་ཤེས།། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།། དེ་ནས་གསང་བདག་སེམས་དཔའ་ཆེ།། སྟོན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་བསྟན་པ།། ཀྱཱ+ཻ་ཀྱེ་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང།། རང གི་གཞན་དག་པ་དེ་ལྟར་ན།། སྙིང་པོ་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་བསླང།། འདི་ལྟ་བདག་ནི་ཞུ་བ་བགྱིད།། སྟོན་པས་གསུང་པ་སེམས་ཅན་ཆེ།། ཡང་ནི་འདི་ལྟར་ཡ་མཚན་ཅན།། སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་གནད།། སངས རྒྱས་གཞན་གྱིས་མ་གསུངས་པའི།། དོན་འདི་ངས་བསྟན་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན།། སྤྱི་དང་རང་གི་ཁྱད་པར་ལས།། ཐོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ས།། འདི་ལས་བྱས་བྱུང་མེད་རྟོགས་པའི།། སེམས་ལས་གྱུ་ཡང་ཟད་ན།། སེམས ཀྱི་འགྱུ་ས་གཞིག་པ་དང།། དེ་ཡིས་རྗེས་ལ་གར་སོང་གནས།། སྙིང་པོ་འདུས་པས་སྤྲོས་ཟད་པ།། ཚིག་ལ་གནས་པ་མེད་པ་ནི།། གནས་པའི་དུས་ན་གློད་པ་ཡིས།། རླུང་ལ་མཁས་པ་ཁོ་ནའོ།། དྲན་པ་འགྱུས་པའི སྙིང་པོ་ནི།། རང་སོར་གཞག་པ་ཁོ་ནའོ།། ཡུལ་རྣམས་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ནི།། ཐད་ཁར་བཅད་པ་ཁོ་ནའོ།། གནས་ལུགས་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ནི།། སེམས་བྱུང་བཙལ་བ་ཁོ་ནའོ།། གྲོལ་ལུགས་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ ནི།། བྱས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།། ཤར་ལུགས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི།། བལྟས་པས་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ།། དེ་ལྟར་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ།། ལམ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་དང།། ཤུགས་ལ་བྱུང་བ་ཉིད་དང་ནི།། རང་བཞིན་གནས་པ་ཉིད ན་དགོ།ཆེད་ལ་ཡང་ན་བྱི་བས་བྱ་ལུས་དང་བག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡང།། གནད་དང་དེའི་བྱ་བ་བླ་མའི་ལུང་གིས་ཤེས།། ལས་ནི་འདུག་དང་ལངས་པའི་ཁྱད་བར་ལས།། བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན།། ངག་ ནི་ཨ་ལི་ཀ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བས།། སྒྲ་དབྱངས་ཚིག་གི་འབྲེལ་གྱི་སྦྱར།། ཡིད་ནི་འཕང་དང་དགུག་དང་སྒྲོག་པ་ནི།། སོ་སོའི་དུས་དང་སྦྱར་བས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འགྲུབ།། ཤུགས་འབྱུང་ལམ་ནི་བཞག་པ་ཙམ གྱིས་འགྲུབ།། དེ་ལ་འབད་ཅིང་རྩོལ་བ་རླུང་གི་སྒོ་དགག། རང་བཞིན་གནས་པའི་ལམ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་དེ།། གཡོ་དང་འགྱུར་དང་བསྒྱུར་བའི་ལས་མཐའ་ཅན།། དེ་ལ་རང་གི་བྱ་བ་མེད་པས་ལེགས་བཞག་པའོ། སློང་བའི་དུས་དང་བསླང་དང་བྱ་བའི་གནད།། འགྱུ་བའྀ་སེམས་ལ་མཚན་མེད་ཆོས་གསལ་བ།། གཡོ་དང་འབྱལ་དང་འཕྲིག་པའི་དུས་ཀྱི་ཤེས།། འདི་ལ་རང་བཞིན་བཞག་དང་བྱས་པའི་གནད གཉིས།། ལྂ་ལ་བྱུང་དང་གདེང་དུ་ཚུད་པ་ལ།། རྟོག་པའི་ལུང་དང་དེ་ཡིས་ཐ་ཡི་ཕྱེ།། གཉིས་སུ་ཡོད་དང་དེ་ཡི་ཐ་གསལ་བ།། བར་དང་དང་པོ་ཉིད་ལས་གསལ་ཕྱེ་བ།། དེའི་ལུས་དང་ཡན་ལག་སོ་སོའི་དུས།། འདི ལྟར་སྦྱར་རོ་རྣལ་འབྱོར་སེམས་དཔའ་ཆེ།། རིག་པ་གནས་པས་དེ་ལ་ཉེས་སྤྱོད་པ།། ལུས་ལ་གནས་དང་ཡུལ་དང་འགྱུ་བ་ལས།། རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡི།། འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་ན།། གང་ལ མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འ
Chinese
如是清净之显现，以取物质菩提为道，地水火风显现清净。以清净之理与清净，清净之境与清净之时，清净之量与安住于清净。如是于物质之道中，谁能知晓如何生起，生起之受用与受用之理，取用之时与受用之量，生起之果实青涩与成熟，从确定成熟者之中，外之显现为法身，因能见安住而成为，于彼所见若何串习，则见三身胜者之刹土。此乃安住于见道，因确定获得关联清净，故从真实受用自身而生。内之意与从意所生，意之显现二者清净，于自处安放与自解脱，自生自显自为境，于自之顶端斩断根本，自住自得之处，以意流空与无有，知晓去来生入，分开动摇消失之界限，以执取与放下及放松而知晓，结合与再次分离，寻觅失去与收集之要点，意之明镜如影像，显现之境不可执取，本初即如是安住，显现者为最初，生起者为中间明晰，知晓者为最后显现。彼亦从果位之时，于要点降伏确定执取。外内精华与中间搅动，于内将要点舍弃，何境何见安住，何之见与何之觉，何处显现与何所得，于迷惑者之最后，知晓轮回之最初而明晰。显现者收摄与昏暗，从境变白且安放于处所，置于道上且送至基，以无见而观视显现，转变与切断之事业皆成就。食物与衣物及行走之骑乘，因精华凝结而知晓，从转变转变获得者之中，即是真实之事业的终点，以截断粗重而事业圆满。自身之光辉与他人之障碍，于具量上师所知晓者，善妙书写之一与此有情知晓轮回之穷尽之时。事业圆满之瑜伽士，彼后秘密主大心，亦向导师宣说，ཀྱཱ+ཻ་（藏文），迦（梵文天城体），kyāḥ（梵文罗马拟音），于何处， ཀྱེ་（藏文），迦曳（梵文天城体），kye（梵文罗马拟音），祈请， སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང（藏文），夏斯达瓦吉拉达拉（梵文天城体），śāstā vajradhara（梵文罗马拟音），导师金刚持，自身之他清净如是，心要于道如何
English
Thus, the appearance of purity, by taking the material bodhi as the path, earth, water, fire, and wind appear pure. With the method of purity and with purity, the pure realm and the pure time, the pure measure and abiding in purity. Thus, also in the path of materiality, who knows how to arise, the enjoyment of arising and the method of enjoyment, the time of taking and the measure of enjoyment, the unripe and ripe fruits of arising, from those who are definitely ripe, the outer appearance is the Dharmakaya, because it becomes visible to abide, whatever one is accustomed to in that vision, one sees the pure land of the victorious ones of the three bodies. This abides on the path of seeing, because one certainly obtains the connection of purity, therefore it arises from truly enjoying oneself. The inner mind and what arises from the mind, the appearances of the mind, both pure, placing them in their own place and self-liberation, self-arising, self-manifesting, self-as-object, cutting the root at the tip of oneself, in the place where one dwells and obtains oneself, with the emptiness and absence of the mind stream, knowing the going and coming, arising and entering, separating the boundary of wavering and disappearing, knowing by grasping, releasing, and letting go, uniting and separating again, seeking the key points of losing and collecting, the mirror of the mind is like an image, the object of appearance cannot be grasped, it has always been thus, those who appear are the first, those who arise are clear in the middle, those who know appear last. That also from the time of the fruit, one must subdue and definitely grasp the key points. Outer and inner essence and the middle churning, abandoning the key points within, what realm, what seeing abides, what seeing and what feeling, where does it arise and what is obtained, at the end of those who are confused, knowing the beginning of samsara clarifies. The one who makes appearances gathers and becomes dim, turning white from the object and placing it in the place, placing it on the path and sending it to the base, by looking without seeing, the works of transforming and cutting are all accomplished. Food and clothing and the mount of travel, because the essence is condensed, it is known, from those who are transformed and transformed, it is the end of the true work, the work is completed by cutting off the coarse. One's own glory and the obstacles of others, what is known by the qualified lama, one well-written and this sentient being knows the time of the end of samsara. The yogi who completes the work, after that, the great being, the lord of secrets, also taught the teacher, kyāḥ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meaning "where"), kye (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meaning "please"), śāstā vajradhara (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meaning "teacher Vajradhara"), one's own other purity is thus, how is the heart essence on the path
Chinese
如是发起。 如是吾作祈请。 导师所说有情大。 又是如此甚稀奇。 一切心要汇集之要诀。 诸佛未曾宣说者。 此义我宣说汝谛听。 由共与自之差别。 乃是初学者之疑惑处。 由此了知无作而成。 心之动摇亦穷尽。 心之动摇处摧毁。 彼之后往何处住。 心要汇集戏论尽。 不住于言词者。 安住之时以放松。 唯是精通风息者。 念头动摇之精要。 唯是安住自性中。 诸境汇集之精要。 唯是当下截断。 安住实相汇集之精要。 唯是寻觅心生。 解脱之法汇集之精要。 唯是无作。 显现之法汇集之精要。 唯是观即见。 如是彼乃是果。 道乃特意而为， 以及任运而生， 以及自性安住，必须如此。 特意又或如鼠食鸟尸，以及身语意之轻安。 要诀及其作用，以上师之教言知晓。 业乃住与起之差别。 于作为与能作之业精进。 语乃阿 আলি（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，a li，阿字）与嘎迦（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，ka li，迦字）共同结合。 声音语调词句之关联结合。 意乃放与收与系缚。 与各自之时结合，成就胜者之密意。 任运生起之道，仅以安住即可成就。 于此努力勤奋，关闭风之门。 自性安住之道，乃是生起变化者。 具有动摇、变化、转变之作用。 于此无有自之作为，故为善安住。 发起之时与发起及作用之要诀。 于动摇之心，无相法明显。 动摇、摇摆、颤动之时知晓。 于此有自性安住与作为之要诀二者。 于道生起与坚定入定中。 以分别之教言与彼之差别。 有二与彼之差别明显。 于中间与最初即能明显区分。 彼之身体与支分各自之时。 如是结合瑜伽大士。 由明觉安住而行持过患。 于身安住与境与动摇中。 上等与中等与下等之。 入定瑜伽士若见。 于何处仅见即能
English
Thus arise. Thus I make a request. The Teacher said sentient beings are great. Again, it is so wonderful. The essence of all heart essence is gathered. That which other Buddhas have not spoken. This meaning I will show, listen carefully. From the difference between common and self, Is the place of doubt for beginners. From this, understand that it is accomplished without doing. The movement of the mind is also exhausted. The moving place of the mind is destroyed. Where does it go after that? The heart essence gathers, and the play is exhausted. Those who do not dwell in words. When dwelling, by relaxing. Only those who are skilled in the winds. The essence of the moving thought. Only to abide in its own state. The essence of gathering all objects. Only to cut off directly. The essence of gathering the abiding reality. Only to seek the arising of mind. The essence of gathering the method of liberation. Only without doing. The essence of gathering all the ways of appearing. Only seeing by looking. Thus, that is the fruit. The path is intentional, And spontaneously arising, And the nature abides, it must be so. Intentionally, or like a mouse eating a bird's corpse, and the lightness of body, speech, and mind. The key points and their functions are known by the instructions of the Guru. Action is the difference between sitting and rising. Strive in the action of doing and being able to do. Speech is अ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，a li，A-character） and क（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，ka li，Ka-character） combined together. The connection of sound, tone, and words is combined. Mind is releasing, gathering, and binding. Combining with their respective times, accomplishing the Victorious One's intention. The path of spontaneous arising is accomplished by just abiding. Strive and exert effort in this, closing the door of the winds. The path of the abiding nature is the arising and changing one. Having the function of moving, changing, and transforming. In this, there is no self-action, so it is well-abided. The time of arising, and the key points of arising and action. In the moving mind, the signless Dharma is clear. Knowing the time of moving, swaying, and trembling. In this, there are two key points of abiding nature and action. In the path of arising and firmly entering into meditation. With the instructions of differentiation and its difference. Having two and its difference is clear. It can be clearly distinguished from the middle and the beginning itself. The time of its body and limbs respectively. Thus, combine the great yogic hero. By abiding in awareness, practicing faults. In the abiding of body, object, and movement. The superior, the medium, and the inferior. If the entering yogi sees. Wherever just seeing can