Tibetan
Gpb054.016 །།། དམར་པོ་འདི་ཚོ་ཕན་མི་ཐོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཁྲེགས་གཅོད་བསྡུས་པ་བཞུགས་སོ།། @##།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་མ་བ་ཏཱ་ན་མ། བོད་སྐད་དུ། ཁྲེགས་གཅོད་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ ལྡན་འདས་མཐའ་བཞི་རང་གྲོལ་བའི་མགོན་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པའི་བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། དེ་ནས་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང།། ཕྱོགས་བཅུ་འཇིག་རྟེན་རབ་འབྱམས་སུ།། ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བྱས པས།། ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྩེ་མོ་ལས།། འོད་ཟེར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་འཕྲོས།། འོད་ཀྱི་ཟེར་ལས་སངས་རྒྱས་ནི།། ཉིད་དང་འདྲ་བའི་གཙོ་འཁོར་ནི།། སྟོང་ཕྲག་བརྗོད་ཀྱི་མི་ལང་བ།། དུ་མ་འཕྲོས་པའི་སེམས་ཅན གྱིས།། དོན་བྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཁར་འདུས།། རང་བཞིན་དགོངས་པ་ལྕོག་གཞག་ལས།། ཚིག་མིན་དོན་གྱི་དགོངས་པ་འཕྲོས།། ཀྱཱ+ཻ་མ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན།། སྣང་བ་རང་གི་རང་བཅད་པས།། ཁྲེགས་གཅོད རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་བྱུང།། བྱས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བྱས་བྱུང་པ་མེད་པའི་གནད་མཐོང་ན།། བྱས་དང་བྱུང་བ་རང་ས་ཆོད།། འཁོར་བ་ཞེན་མཐའ་རང་གནས་པས།། འཁྲུལ་པ་བདེན་པ་རང གནས་ཏེ།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྙེད།། འདི་ལ་རབ་གནས་མཐའ་ཡས་ཏེ།། ང་ཡིས་ཆུད་རྩའི་རོ་བརྒྱད་སྙེད།། ཐོག་མ་རང་དང་རང་བཞིན་ལས།། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ལྟས་སྟངས་ལས།། མཐོང་བ མེད་པའི་ཡུལ་རྙེད་པ།། བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཟད།། ཐོས་སམ་སྒོམ་པའི་ཉེན་ལེན་སྟོངས།། དུ་མ་འདུས་པའི་ཚང་ཤིག་པས།། གཅིག་བར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོང།། དེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བའི ལས།། མ་བྱས་གཞི་ལ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ།། འདིས་ནི་བྱུང་བའི་བདག་པོ་ཟིན།། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་སྙེད།། དེ་སྙེད་ཆོས་ལ་འཇིག་པ་མེད།། འཇིགས་མེད་ལམ་དུ་སུ་ཞུགས་པ།། འདི་ལ་ལྡོག་པ་ཡོད་མི སྲིད།། སྲིད་བྲལ་མིང་བཞི་སྟོངས་པའོ།། ཁྱབ་བདག་ནམ་མཁའི་མཐའ་སྙེད་པ།། དབྱིངས་སུ་ཚུད་པས་ཕྱི་ནང་ཆོད།། ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་ཡི།། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཟད།། ལྟ་དང་སྒོམ་དང་སྤྱོད་པ གཞི།། རང་སར་དག་པས་འཁོར་རྒྱུན་ཆོད།། བདེ་སྡུག་སྙོམས་པས་དགའ་བདེ་ཡིས།། འདོད་པ་དག་པས་རང་འདོད་ཐོབ།། དེ་ལ་གང་གི་སྙས་པ་མེད།། འདི་ནི་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་བྱས་པའོ་ས་མེད་པས།། བར་དོ་འགྲོ བའི་ལམ་འགགས་པས།། ཐ་མ་རྟོགས་ཚོགས་འབྲས་བུ་སྟོར།། སྙེད་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ།། དེ་ལ་ཙལ་བས་སྙེད་མི་འགྱུར།། མི་རྙེད་ཆོས་ལ་བརྗོད་པ་ཆད།། དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་གུ་ག
Chinese
这些红色（教法）没有帮助。且却的简要版在此。（@##此处疑似为占位符或分隔符，原文保留） 梵语：萨玛瓦达那玛。 藏语：名为且却简要版。 向世尊，四边自解脱的怙主，圆满正等觉的喇嘛顶礼。 此后，导师金刚持， 在十方世界无边处， 显明面容之坛城， 从舌尖之自在力， 放射出无数光芒。 从光芒中，诸佛， 与您无二的主眷， 成千上万也数不尽， 无数放射出的有情， 利益后融入您的心中。 从自性证悟之顶峰， 放射出非言语之意义证悟。 嘉额玛，大菩萨谛听！ 显现自性自解脱， 是且却之首。 于无为之法性中， 若见无为而生之要点， 则所作与生起自解脱。 轮回执着边自止息， 错觉真实自止息， 证得三时诸佛之意。 于此有无边之加持， 我已寻得精髓之八味。 从最初之自与自性中， 从大自在之观视中， 寻得未见之境， 所说之法皆已尽。 听闻或禅修之取舍皆空。 众多聚合之巢穴崩塌， 证得唯一常住之智慧。 仅见此，轮回之业， 于未作之基上，一切成就。 此乃抓住生起之主。 于此有成百上千之功德， 如是之法不可摧毁。 谁入于无惧之道， 于此不可能退转。 离系四名皆空。 遍主如虚空之边际， 入于法界内外止息。 地水火风诸元素， 基、道、果皆已尽。 见、修、行之基， 于自处清净，轮回之流止息。 乐苦平等，喜乐， 欲望清净，获得自欲。 于此无任何寻觅。 此乃于彼作遍及，无处所。 中阴行走之路阻断， 最终证悟之果丧失。 融入无所得之法界中。 于此寻觅亦不可得。 于不可得之法，言说止息。 因此迅速证菩提。
English
These red (teachings) are of no help. Here is the concise version of Trekchö. (@## This seems to be a placeholder or separator, the original is retained) In Sanskrit: Samavatana Nama. In Tibetan: Called the Concise Version of Trekchö. I prostrate to the Blessed One, the protector of self-liberation from the four extremes, the Lama who is the complete and perfect Buddha. Then, the teacher Vajradhara, In the ten directions, in the vastness of the world, Having clarified the mandala of his face, From the tip of the power of his tongue, Emanated hundreds of thousands of rays of light. From the rays of light, the Buddhas, And the retinue of lords identical to you, Thousands upon thousands, beyond counting, The sentient beings who emanated in countless numbers, Having benefited, merged into your heart. From the peak of the realization of self-nature, Emanated the realization of meaning beyond words. Kyahema, great Bodhisattva, listen! The self-liberation of the appearance of self, Is the first of the Trekchö. In the nature of the unmade Dharma, If you see the key point of the unmade arising, Then the made and the arising are self-liberated. The clinging to the extremes of samsara is self-stopped, The delusion and truth are self-stopped, You attain the realization of the Buddhas of the three times. In this, there is limitless blessing, I have found the eight tastes of the essence. From the beginning of self and self-nature, From the gaze of the great sovereign, Finding the unseen realm, The Dharmas to be spoken are exhausted. The acceptance and rejection of hearing or meditating are empty. The nest of many gatherings collapses, You attain the wisdom of the one abiding. Just by seeing this, the karma of samsara, On the unmade ground, everything is accomplished. This is grasping the lord of arising. In this, there are hundreds of thousands of qualities, Such Dharma is indestructible. Whoever enters the fearless path, In this, there is no possibility of turning back. The four names of separation from existence are empty. The pervasive lord, like the edge of the sky, Having entered the Dharmadhatu, the outer and inner are stopped. The elements of earth, water, fire, and wind, The base, path, and fruit are exhausted. The base of view, meditation, and action, Being pure in its own place, the stream of samsara is stopped. With pleasure and pain equal, with joy and happiness, The desire being pure, one obtains self-desire. In this, there is no seeking of anything. This is pervading it, without a place. The path of going through the bardo is blocked, The final fruit of the accumulation of realization is lost. Merged into the Dharmadhatu of non-attainment. By seeking in this, it cannot be found. In the unattainable Dharma, speech ceases. Therefore, quickly attain enlightenment.
Tibetan
ཅད།། བཅད་བྱའི ཡུལ་དང་ཤེས་བྱེད་མཐའ།། གཉིས་འཛིན་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ཆོད།། དེ་ཡི་འབྲེལ་པ་ཟད་པས་སྟོངས།། སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་བཅད་གཞི་ཡས།། ཡས་པ་འདི་ལ་སུས་དྲིས་པས།། སངས་རྒྱས་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད པའི།། ཞལ་མཐོང་འདི་དང་གཉིས་སུ་མེད།། བྱས་མེད་སྣང་བའི་རྩལ་ཆོད་པས།། ད་ནི་སྦྱང་བྱའི་རྟོགས་པ་འགགས།། དེ་ནི་མི་འགྱུར་ལམ་ཟིན་པས།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མ་བྱས་པའོ།། ཡང་ཉོན་སེམས་དཔའ ཆེན་པོ་ཁྱོད།། དེ་ལ་ངེས་པ་མ་ཐོབ་ན།། ཕྱི་ནང་འདུས་པའི་སྣང་བ་ལ། རང་དབང་བྱས་ལ་ཕྱོགས་གནད་བསྒྱུར།། འདི་ལྟར་བྱས་པས་སྤྱོད་པ་ནི།། སེང་གེ་བུ་བཞག་ལྟ་བུ་ལ།། ཕྱོགས་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་རྒྱུ།། འདི་ལ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས།། ཉོན་མོངས་འགྱུར་བའི་རྟ་ཆད་ནས།། འགྲོ་དང་འོང་པའི་ལམ་དང་བྲལ།། བེམ་པོ་འདུས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ།། བླང་བའི་བྱ་སྟེ་བཞག་པ་སྨིན།། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་མ་ཡངས ན།། སེམས་འདུས་རྟོག་པ་ཁྲེགས་ཀྱིས་ཚད།། དྲན་པ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་གང།། དེ་ཉིད་གང་བྱུང་སར་གཞག་ན།། སྡུག་བསྔལ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་ཞིག། སླར་ལ་བླང་པའི་ས་མེད་པ།། ཡང་ནི་མིག་གིས གཟུགས་ཤེས་ནས།། སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་འདིས་ལོངས་སྤྱོད།། དེ་ལྟར་འདོད་ཡོན་བརླབས་བཅད་ནས།། རྫོགས་པས་འདི་ལས་བཤད་དུ་མེད།། སྨྲ་མེད་བསམ་པའི་གཞི་ཟད་པས།། དུས་གསུམ འབྲལ་བ་མེད་པ་ཡི།། གྲོགས་འདི་གཞན་དང་མཉམ་པ་མིན།། གོང་ན་མེད་པའི་སྒྲ་དང་དྲི།། རོ་དང་རེག་པའི་དངོས་པོ་སྟོར།། རྙེད་པའི་མཆོག་སྟེ་དགོས་འདོད་ཕྲད།། འདི་ནི་འཆོས་མེད་སེམས་ཟད་པས།། སེམས འདུས་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས།། འདི་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཐལ་ལོ།། རྒྱལ་བས་འཕམ་པའི་ལམ་གསལ་ནས།། བྱས་ནས་བྱུང་བ་དུམ་བུར་ཆོད།། འདིས་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་མ་ཆོད།། དེ་ཆོད་ཡུལ་ལ་ཕར་སྤྱོད་པས།། སྦྱང བྱ་སྦྱོར་བའི་གཞི་མེད་པས།། ཐེག་པ་རྣམས་ལས་དྲིས་པ་མེད།། འདི་ནི་རིང་ཐུང་གི་འདུས་ཏེ།། སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་བཙལ་བས་ནི།། སྡུག་བསྔལ་རྣམསཀྱི་རྩ་བ་ཆོད།། བྱ་བ་མ་ཡིན་དུ་མཚུངས་པས།། འཁྲུལ་གཞི དག་པའི་མེ་ལོང་མཐོང།། དེ་མཐོང་སྡེ་སྣཽད་ཆོས་རྣམས་ཤེས།། ལོ་རྒྱུས་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་བས།། མ་བྱས་ཐོས་བསམ་གཞི་ལ་རྫོགས།། སྒྲིབ་བྲལ་བདེ་བའི་ལུས་ཐོབ་ནས།། འཇིག་པ་བརྒྱད་ལས་འཇིག་མེད་པར། སླར་ན་གཞན་གྱིས་རྣམས་འཇོམས།། འདི་ལྟར་སྤྱད་པར་འབྲལ་མེད་པའི།། མཐལ་ལ་ཆུད་ན་ལྡོག་པ་མེད།། སྤྱོད་པས་ཕ་རོལ་བདེ་ཐོབ་ནས།། སྡུག་བསྔལ་ཕྱག་མས་འདེབས་
Chinese
切（ཅད།།）。应断之境与能知边，于离二取之状态中断除。彼之关联尽故空，于空性之法无应断之基。此高处由谁询问耶？无数十万佛陀之，面容得见与此无二。无为显现之力量断除故，今当净之证悟止息。彼乃不变之路已得故，乃诸佛之无为也。又谛听，大心菩萨汝，于彼若未得定解，内外聚合之显现上，作自在而转移方要。如是作已行持者，如狮子置子般，无方与执而行。于此由业与习气，烦恼转变之马断绝，离去与来之道路。物体聚合之色等上，应取之事物安住成熟。于彼心若未放松，心聚分别以粗重衡量。忆念聚合之蕴充满，彼即于何处生起置于何处，痛苦聚合之蕴寂灭，无再次取受之地。又以眼识色后，于空性之法以此受用。如是欲妙加持断除后，圆满故于此无有可说。无言思之基尽故，与三时无离之，此友非与他者相同。无上之声与香，味与触之事物失，得胜之最乃需欲遇。此乃无伪心尽故，于心聚意之行境上，此乃稍微过分矣。胜者示败退之路后，由作而生者断为碎片。以此未断轮回之边，彼断于境上回用故，所净当净之基无故，于诸乘中无有可问。此乃长短之聚合，以寻觅心之境故，诸苦之根断。与非为相同故，于错乱基清净之镜见。见彼知三藏法等，大历史稀有故，无作闻思于基上圆满。离垢得乐之身后，于八怖中无有怖，复次摧伏他者等。如是行持无离之，若至边际则无退转。由行持得彼岸乐后，以痛苦之帚击打
English
Cut! The object to be cut and the end of the knower, are cut off in the state of being free from dualistic grasping. Because its connection is exhausted, it is empty. In the Dharma of emptiness, there is no basis for cutting. Who asks about this high place? Seeing the faces of countless hundreds of thousands of Buddhas is no different from this. Because the power of unmade appearance is cut off, now the realization to be purified ceases. Because that is the unchanging path attained, it is the unmade of the Buddhas. Listen again, great-hearted Bodhisattva, if you have not gained certainty about that, on the appearance of inner and outer aggregates, act freely and shift the key points. By acting in this way, the practice is like placing a lion cub, proceeding without direction or grasping. Here, by karma and habitual tendencies, the horse of afflictions is cut off from changing, separated from the path of going and coming. On all the forms of aggregated matter, the act of taking is placed and ripens. If the mind is not relaxed on that, the aggregated thoughts are measured by heaviness. The aggregate of accumulated memories is full. If that is placed where it arises, the aggregate of accumulated suffering is pacified, with no place to take it again. Again, after knowing form with the eye, one enjoys this in the Dharma of emptiness. Thus, after cutting off the blessings of desirable qualities, because it is complete, there is nothing more to say about this. Because the basis of speechless thought is exhausted, this friend, inseparable from the three times, is not the same as others. The unsurpassed sound and smell, the objects of taste and touch are lost. The supreme of attainment is the meeting of needs and desires. This is because the unfeigned mind is exhausted. On the realm of the mind's activity, this is a little too much. After the Victorious One reveals the path of defeat, what arises from action is cut into pieces. This does not cut off the end of samsara. Because that is cut off and used back on the object, there is no basis for purifying what is to be purified. There is nothing to ask from the vehicles. This is the gathering of long and short. Because the realm of the mind is sought, the root of all sufferings is cut off. Because it is the same as non-action, one sees the mirror of purity in the basis of delusion. Seeing that, one knows the Tripitaka and the Dharmas. Because the great history is marvelous, unmade hearing and thinking are perfected on the basis. Having obtained a body of bliss free from obscurations, one is fearless among the eight fears, and again subdues others. Thus, if one abides in this practice without separation, there is no turning back if one reaches the limit. Having obtained the bliss of the other shore through practice, one strikes with the broom of suffering.