Tibetan
་བདེ་ཆེན་དུ།། དབང་བསྐུར་གང་དེའི་ཐབས་ཐོབ་པ།། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནི་ལྷུན་གྲུབ ཉིད།། མཐའ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་གང་རྟོགས་ན།། མཐའ་དབུས་འདུ་ཤེས་ཅིར་མི་འཇུག། སེམས་ལས་གཞན་མེད་ཡེ་ཤེས་ལས།། ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཙལ་དུ་མེད།། མ་ཡེངས་བར་ཆད་མེད་པའི ལམ།། འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གཞག་པར་བྱ།། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ཞི་བ་ལ།། བསམ་པའི་འདུ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ཆད།། ཡལ་བ་ཕྱལ་བ་འདུ་ཤེས་མེད།། བཏང་སྙོམས་སྟོང་བ་ཆེད་བྱས་སོགས།། རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན པོ་ལ།། དེ་དག་མ་ལུས་ཀུན་གྱིས་སྟོང།། དེ་དག་རྗེས་སུ་གང་འཇུག་པ།། ལོག་པའི་བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་འགྱུར།། གང་བསྒོམས་རྟོག་དཔྱོད་ཀུན་བརྟགས་པ།། སྒོམ་པའི་ལོག་པའི་ལྕགས་ཀྱིས་བསྡམས།། རང བཞིན་རྟོགས་པས་སྒོམ་མི་དགོས།། གང་དགར་བཞག་ཀྱང་མི་གཡོ་བ།། རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་དྲོད་ཚད་ཡིན།། དུས་གསུམ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ།། ཇི་བཞིན་གསལ་བར་གནས་པ་ཡིན།། བཙལ་མེད་མར་མེད་ཆུ་བོ ལྟར།། དེ་བཞིན་སེལ་མེད་སངས་རྒྱས་ཉིད།། ཡེངས་ཤིང་བརྟགས་པས་སེམས་ཅན་ནོ།། གདོད་ནས་རྫོགས་ལ་དེ་མེད་པས།། མཐའ་དབུས་སྙིང་པོ་ཅིར་མི་དགོངས།། གང་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡིན།། སྣང་བརྟགས ཀུན་བྲལ་དྭངས་མའི་ཡིད།། ཡེངས་མེད་གསལ་བས་བསམ་གཏན་ཡིན།། མ་བཅོས་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ།། མ་བསླད་རིག་པ་རང་བཞིན་ཞོག། མི་འཇུག་མི་འབྱུང་ཡུལ་དང་བྲལ།། ཐིག་ལེ་ཉིད་ལས་སྤྲོ་བསྡུ མེད།། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་མ་ཡེངས་པས།། བདེ་ཆེན་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་སོ།། བདེ་བའི་ཡུལ་ཆེན་འོད་འབར་བ།། རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བར་ཐབས་ཀྱིས་རྟོགས།། རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པ་གློད་པས་གྲོལ།། བསྒྲིམས་པར འཆིང་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན།། བཀག་པས་མུན་པ་འགོག་པ་ཉིད།། ཞེན་པས་ཐ་མལ་འདུ་ཤེས་ཉིད།། བཏང་སྙོམས་རྙོག་པ་བདེ་རིགས་མེ།། དེ་དག་མ་གསལ་བྲལ་བར་གནས།། བསྒོམས་ཤིང་བཙལ་བས་རྩོལ རྙོག་རྒྱུ།། མ་བཙལ་ཐ་མལ་གླིང་ཉིད་གསུམ།། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བྱོལ་སོང་གནས།། འདི་དག་རང་བཞིན་ཀུན་དག་ནས།། ཀུན་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨིན་པར་བྱ།། རྙོག་མེད་དག་པའི་ཆུ་བཞིན་ནོ།། ཨ་ར ལི་རྙོག་པ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་རང་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ཉིད།། རྙོག་མེད་བདེ་བའི་དོན་ལ་བཞུགས།། ངོ་མཚར་གཉུག་མ་སྙིང་པོ་ཉིད།། དྭངས སྙིགས་མེད་པར་གནས་པར་བྱ།། གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་ལས།། དྭངས་སྙིགས་བློ་ནི་གསལ་བར་འབྱུང།། རྣམ་པར་རྟོག་བྲལ་རིན་ཆེན་
Chinese
于大乐中，获得彼灌顶之方便，自此之后乃任运，若证悟离边之智慧，则不容有边中之分别念。于心之外无有他，于智慧中，任运而住故，无须寻觅。于不散乱无有间断之道，应安住于无聚散之中。如是于自性寂静中，思虑之分别念断绝。无有散乱摇摆之分别念，舍置、空性、特意造作等，于圆满大智慧中，彼等无余皆空寂。若随逐彼等之后，则转为邪妄之禅定。所修习之念诵、寻思、观察等，以修习之邪妄铁钩束缚。以证悟自性故，无须修习，随意安住亦不动摇，乃自生圆满之暖相。于三时圆满之体性中，如实清明而安住。如无须寻觅、无油之河流般，如是无须断绝即是佛。若散乱寻思即是众生，于本来圆满中无有彼，故于边中精要皆不应作意。无论如何存在即如是，离一切显现分别之清净意，无散乱之明晰即是禅定。于无造作圆满之体性中，无垢染之觉性安住自性。不入不生远离对境，于明点自性中无有舒卷。如是三时无散乱，以大乐圆满而成佛。大乐之境光明炽燃，以方便证悟远离因缘。放开缘起之觉性而解脱，若太紧则转为束缚，非其他。若遮止则仅是遮止黑暗，若执着则仅是庸常之分别念，舍置则无有垢染安乐之族姓。彼等不明显而安住于远离，修习寻觅乃是勤作之垢染因。不寻觅即是庸常洲渚之三者，禅定无色乃是畜生之住处。此等自性皆清净，一切皆应善妙成熟。如无垢清净之水般。阿惹（藏文，梵文天城体：अर，梵文罗马拟音：ara，汉语字面意思：阿惹），拉里（藏文，梵文天城体：रलि，梵文罗马拟音：rali，汉语字面意思：拉里）无垢染之续部中，大乐自性不动摇之第八品。此后自生王，安住于无垢安乐之义中。稀有本元之精要，应安住于无有清浊之中。何者于因与非因中，清浊之智慧则会清晰显现，远离分别念之珍宝
English
In great bliss, obtain the means of that empowerment, from then on it is spontaneous. If you realize the wisdom free from extremes, then do not allow the concepts of extremes and center. Other than mind, there is nothing else, in wisdom, it abides spontaneously, so there is no need to seek. On the path of non-distraction and without interruption, one should abide in non-gathering and dispersing. Thus, in the peaceful nature, the flow of thoughts and concepts is cut off. There is no concept of wandering and swaying, equanimity, emptiness, intentional creation, etc. In the great perfect wisdom, all of them are completely empty. If one follows after them, then it turns into a wrong meditation. Whatever is meditated, contemplated, and examined, is bound by the wrong iron hook of meditation. By realizing the nature, there is no need to meditate, even if left as it is, it does not move, it is the warmth of self-arisen perfection. In the essence of the three times' perfection, it abides clearly as it is. Like a river without seeking and without oil, likewise, without severing, it is the Buddha. If distracted and contemplated, it is a sentient being. Since it is not in the original perfection, therefore, one should not conceive of the essence of extremes and center. However it is, it is as it is. The pure mind free from all appearances and concepts, the clarity without distraction is meditation. In the uncreated perfect essence, the undefiled awareness abides in its nature. It does not enter, does not arise, and is separated from objects. In the essence of bindu, there is no expansion and contraction. Thus, by not being distracted in the three times, one becomes a Buddha by the perfection of great bliss. The realm of great bliss is blazing with light, realize the absence of cause and condition through skillful means. Release the awareness of dependent origination and be liberated, if it is too tight, it will turn into bondage, not otherwise. If you block it, it is only blocking the darkness, if you cling to it, it is only an ordinary concept, if you let go, there is no lineage of defiled bliss. They are not obvious and abide in separation, meditating and seeking is the cause of the defilement of effort. Not seeking is the three of the ordinary island, meditation without form is the abode of animals. These natures are all pure, everything should be well matured. Like water without defilement and pure. A ra（藏文，梵文天城体：अर，梵文罗马拟音：ara，汉语字面意思：阿惹）, la li（藏文，梵文天城体：रलि，梵文罗马拟音：rali，汉语字面意思：拉里）In the tantra of no defilement, the eighth chapter, the unmoving from the nature of great bliss. Then the self-born king, abides in the meaning of undefiled bliss. The essence of the rare original, should abide in the absence of purity and impurity. Whoever, in cause and non-cause, the wisdom of purity and impurity will clearly appear, the precious jewel free from conceptualization.
Tibetan
སེམས།། གང་བཏང་འགྱུར་མེད་དབྱིངས་ལ་བཞུགས།། གར་བཞག་གཡོ་མེད བདེ་བའི་སེམས།། གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་བཏང་བཞག་བྲལ།། བརྙོགས་དང་མ་བརྙོགས་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང།། མ་བཅོས་སེམས་ལ་དེ་དག་མེད།། གསལ་ལ་མི་གཡོ་ཐིག་ལེར་གསལ།། འབྱུང་འཇུག་མེད་པར གསལ་བར་གནས།། ཟབ་མོ་བརྟག་པར་དཀའ་བའི་སེམས།། ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་དེ་ལྟར་གནས།། རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་བརླབས་ལས།། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་སྣང།། འདོད་པའི་དངོས་པོ མཐོང་ཚོར་རྣམས།། དེ་དག་རོལ་པར་སྣང་བ་ཡིན།། རང་སེམས་མཐོང་སྣང་ཡེ་ཤེས་དག། དེ་དག་གང་དང་གང་འཐད་པར།། རིན་ཆེན་གསང་བའི་གཏེར་སྤྲད་པས།། འབད་པ་མེད་པས་གྲོལ་བ་ཡིན།། གཏང་དང བཟུང་དང་གང་དགར་བཞག།དུས་གཅིག་རྫོགས་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར།། ཆོས་སྐུ་ཨ་ར་ལི་དག་ཉིད།། བྱིན་བརླབས་མ་བསྐྱེད་རྫོགས་པ་ཡིན།། དེ་ཡོད་ཀུན་རྫོགས་ཡེ་ནས་གནས།། དེ་མེད་རིན་ཆེན་གཏེར་དང་ བྲལ།། གཏེར་མེད་མཐོངས་ལས་ཡེངས་པ་མེད།། བཏང་གཟུང་བྲལ་བའི་རང་བཞག་སེམས།། མི་གཡོ་བྱིན་བརླབས་འོད་ལྟར་འཕྲོ།། མ་བཙལ་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་སེམས།། དྭངས་སྙིགས་མེད་པའི་སྙིང པོར་ཐིམ།། འདྲེས་པས་དག་པའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ།། བདེ་ཆེན་གསང་བྲལ་རྙོག་བྲལ་བློ།། ཅེ་དགར་ནས་ཀྱང་གཡོ་བ་མེད།། རྟེན་མེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས།། བརྟེན་དང་རྟེན་པར་དབྱེར་མེད་དེ།། བདེ་ཆེན་ནམ མཁའི་ཁམས་སུ་གསལ།། བསྐལ་བ་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་རུ།། ཡེངས་པ་མེད་པར་ཅི་དགར་ཞོག། ལས་དང་དྲི་མའི་བག་ཆགས་ཀུན།། རང་དག་ལྷུན་རྫོགས་སྙིང་པོར་གསལ།། ཨ་ར་ལི་རྙོག་པ་མེད་པའི་རྒྱུད ལས།། མ་བཅོས་བདེ་བར་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་རྒྱལ།། མ་བཅོས་རྫོགས་པའི་ཨ་ར་ལི།། ཐམས་ཅད་གསང་བའི་ཀློང་ཆེན་ཉིད།། བདག་ཉིད་རྩོལ་བྲལ་དོན་ལ བཞུགས།། རྙོག་བྲལ་དྭངས་མའི་སྙིང་པོར་ནི།། མ་ལུས་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པའི་དོན།། རྣ་བརྒྱུད་དགོངས་པའི་ཚིག་བཀྲོལ་ནས།། རྟོགས་པའི་ཀློང་ཆེན་ཡོངས་བརྡལ བའོ།། རིག་པ་རྫོགས་ཆེན་ཟབ་མོ་ལ།། གོལ་དང་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་མེད་པས།། མ་བརྙོགས་དག་པས་དྭངས་པ་ལྟར།། མ་ལུས་འབྱུང་ཡང་ཐ་དད་ཡིན།། དེ་དག་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ།། རྒྱས་བཏབ་དབྱེར་མེད་དུས ན་གསལ།། མ་ལུས་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་མེད་དེ།། དེ་དག་ཤེས་དང་མ་ཤེས་ལས།། བློ་ཡི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་འབྱུང།། བདེ་མཆོག་མ་ཡེངས་བརྟན་པར་གནས།། དེ་དག་ཙམ་གྱིས་རྫོགས་པ་ཡིན།། རྙོག
Chinese
心啊！ 无论放下，都安住于不变的法界。 无论安住何处，都是不动的安乐之心。 无论如何安住，都是放下与安住分离。 无论考察是否被染污，未造作的心上都没有那些。 明亮而不动摇，如明点般清晰。 无有生灭，明亮地安住。 深奥难以测度的心啊！ 如实未造作，就这样安住。 从自生大悲的加持中，如所愿般显现。 所愿之事物，所见所感之诸法，那些都显现为游舞。 自心所见显现皆是智慧，那些无论与何者相合，都因赋予珍贵秘密之宝藏，而无需勤作便能解脱。 无论放下、执取、随意安住，一时圆满便会解脱。 法身阿拉里本身，无需生起加持即已圆满。 那存在则一切圆满，本自存在。 那不存在则与珍宝之宝藏分离。 无有宝藏则不会从虚空中散乱。 放下与执取分离的自住之心，不动摇，加持如光般放射。 无需寻找，圆满的自性之心，融入无有清浊之精华中。 因融合而被清净之光遍布。 大乐无有隐瞒，无有混浊之意，从任何时候起都不动摇。 从无所依的心之自性中，能依与所依无有分别，于大乐或虚空界中显现。 于无始无终之劫中，无有散乱，随意安住。 业与垢染之习气，皆于自净任运圆满之精华中显现。 从阿拉里无有混浊之续中，未造作安乐安住之品第九。 之后，自生安乐之王，未造作圆满之阿拉里，一切秘密之广大虚空，自身安住于无勤之义中。 于无有混浊清净之精华中，无余既非一体亦非他体。 三世诸佛之意趣，从耳传意趣之语中开显，证悟之广大虚空完全开展。 于甚深之智慧大圆满中，无有迷谬与遮蔽之法，如未被染污之清净般，无余显现却又各异。 那些自性为何，盖印无有分别之时则显现。 无余诸佛无有分别，那些从知与不知中，智慧之差别显明。 大乐无有散乱，稳固安住。 仅凭那些便已圆满。 混浊。
English
Mind! Whatever is let go, abides in the unchanging space. Wherever it abides, it is the unwavering mind of bliss. However it abides, it is separate from letting go and abiding. Whatever is examined, whether defiled or undefiled, those are not present in the uncreated mind. Clear and unmoving, clear as a bindu. Without arising or ceasing, it abides clearly. O profound mind, difficult to fathom! As it is, uncreated, it abides thus. From the blessings of self-arisen compassion, it appears as desired. Desired objects, all that is seen and felt, those appear as play. One's own mind, sights, and wisdom, whatever is agreeable to those, by bestowing the precious secret treasure, liberation is attained without effort. Whether letting go, grasping, or abiding as one pleases, liberation will occur when perfected in one moment. The Dharmakaya Arali itself, is perfected without generating blessings. When that is present, all is complete, existing from the beginning. When that is absent, one is separated from the precious treasure. Without the treasure, there is no distraction from the expanse. The self-abiding mind, separate from letting go and grasping, unwavering, blessings radiate like light. The self-nature of perfection, without searching, dissolves into the essence without purity or impurity. By mixing, it is pervaded by the light of purification. Great bliss, without concealment, an intellect without turbidity, from whenever, it does not waver. From the self-nature of the mind without support, there is no distinction between the supported and the supporter, it is clear in the great bliss or the realm of space. In an eon without beginning or end, without distraction, abide as you please. All the imprints of karma and defilements, are clear in the self-purified, spontaneously perfect essence. From the lineage of Arali without turbidity, the ninth chapter, abiding in uncreated bliss. Then, the self-arisen king of bliss, the uncreated perfect Arali, the great expanse of all secrets, itself abides in the effortless meaning. In the essence of untainted purity, nothing is entirely one or different. The meaning of the intention of the Buddhas of the three times, from the words of the oral transmission intention, the vast expanse of realization is fully unfolded. In the profound wisdom of the Great Perfection, there are no teachings of straying or obscuration, like the purity of the undefiled, all appear yet are distinct. Whatever the nature of those is, when sealed, it is clear at a time without distinction. All Buddhas are without distinction, from knowing and not knowing those, the difference in intelligence becomes clear. Great bliss, without distraction, abides steadily. It is perfected by just those. Turbidity.