Tibetan
རིག་དག་ཅིང་རྣམ་པའི་འབྱུང་འཇུག་ཞི།། མི་རྟོག་མི་གཡོ་བ་དེ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཉིད།། དེ་ནི་ཐིག་ལེ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལས ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་མེད།། འཁོར་བའི་ཀླུང་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆེ་བའང།། མི་རྟོག་མི་གཡོའི་ངང་དུ་བཅོམ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ལམ་ཆེན་འདི་ལ་ལ་འཕྲང་མེད།། དེ་ཕྱིར བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལས་ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་མེད།། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ།། དམིགས་པ་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པ་ཡང་མཉམ་ཉིད་དོ།། ཕྱི་རོལ་གྱི ནི་ཡུལ་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཡིད་ཆེས་པས་ན་ནང་གི་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ།། སྒྱུ་མ་གཉིས་ཀར་དབྱེར་མེད་པས་ན་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང།། ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྒོ་ལྔར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ དེ་བཞིན་དུ།། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་མེད་པས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྒོ་རྣམས་མི་ཚོལ་བས། ཅི་ལའང་མི་སེམས་མ་རྟོག་མི་དམིགས་གང་ལའང་མི་གནས་པར་བསྒོམ་མོ།། དེ་ལ་དམིགས་པ་བྱར་མེད་པས ནི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས ཆེན་པོས་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ།མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་བྱེད་མེད་པའི་ཀློང་དེ་ཉིད།། སུས་ཀྱང་མི་བཅིང་བཅིང་བར་བྱ་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དབང་བསྒྱུར་དེ་ཡི་མ་ བཟུང་མེད།། གཟུང་མེད་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིས་བྱས་པ་མེད་པར་རིགས།། ཞི་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་གཡོ་བ་གང་ཡང་མེད།། དེ་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཆོས་དེ་ཀུན་གྱི་འབྲས།། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་ཀུན གྱི་མཆོག།འདུས་བྱས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་ཕུགས་ཆེན་ཡིན།། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟག་ཏུ་ག་ན་ཡོད།། ཆོས་དང་ཆོས་རྣམས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་གཟུང་བ་དབེན།། སུས་ ཀྱང་མ་མཐོང་མཐོང་བ་མེད་དེ་རྣམ་པར་དག།ཆོས་སོ་ཅོག་པ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ལམ་དུ་འདོད།། ལམ་འདོད་དེ་ལ་ལམ་མི་གནས་ཏེ་ལམ་མཐའ་རིང།། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ནི་སུས་ཀྱང་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ལམ་ ཆེན་ཡིན།། དེ་ལ་མི་གནས་པ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དེ་ཡེ་ནས་ཡོད།། རྒྱལ་ལོ་རྒྱས་སོ་དེ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྒྱས།། ཐ་དད་མེད་པར་ཀུན་ལྡན་དེ་དང་ལྡན།།
Chinese
智慧清净且诸相之生灭寂灭，无分别无动摇即是真正之佛陀。彼乃以一明点所摄之法性，此乃普贤王如来之法，此外更无任何法。轮回之大河大海虽如虚空般广大，然于无分别无动摇之状态中摧毁，此无二明点菩提安乐之大道毫无险阻。是故，除此菩提心要之法外，更无任何法。所有具有所缘之法与无所缘之法，所缘本身与无所缘亦是平等性。外境诸境因确信为幻化，故内之心亦未成立，故为无分别。幻化二者无有分别，故于无二平等之状态中。心之运行于五根门中生起，恒常不断，如是，此一切法皆因无自性故，不寻求解脱之门，于任何事物皆不作意，不分别，不执著，不住于任何事物而修习。于彼无有可作之所缘，是故为平等性，诸法乃法性身。菩提心如鱼儿般潜伏，此乃轮回与涅槃无二之章节，即第二品。之后，大世尊宣说了自己一切作为之法，平等之王，无作为之虚空即是彼。无人束缚，亦无束缚之事物，本来即不存在。一切智者之权势，彼无所执。无所执的一切，彼皆无为而成就。寂静之精髓，彼无有任何动摇。如是不变易之法，乃一切之果。因是精髓之精髓，故为一切精髓之至上。乃清净有为法之道之伟大终点。以个别觉悟之智慧，亦无法探究彼。法与诸法之错乱者，于彼无有可执取。无人得见，无可见者，乃极清净。一切错乱之法，皆视彼为道。希求道者，道不住于彼，道之尽头遥远。解脱道乃无人可寻之大道。于彼不住者，安住之法本来即有。胜哉，增长，彼增长，一切增长皆增长。无有差别，具足一切，即与彼具足。
English
Wisdom is pure, and the arising and ceasing of all phenomena are pacified. Non-conceptuality and non-movement are indeed the true Buddha. This is the Dharmata gathered by a single bindu, this is the Dharma of Samantabhadra, and there is no other Dharma besides this. Even the great river and ocean of samsara, as vast as the sky, is destroyed in the state of non-conceptuality and non-movement. This great path of non-dual bindu, Bodhi bliss, has no obstacles. Therefore, there is no other Dharma besides this Dharma of the essence of Bodhi. All phenomena that have objects of focus and phenomena that have no objects of focus, the objects of focus themselves and the non-objects of focus are also of equal nature. Because external objects are believed to be illusory, the internal mind is also not established, therefore it is non-conceptual. Since there is no distinction between the two illusions, it is in a state of non-duality and equality. The movement of the mind arises in the five sense doors, constantly and continuously. Likewise, since all these phenomena are without essence, one does not seek the doors of liberation. One does not think about anything, does not conceptualize, does not fixate, and meditates without dwelling on anything. In that, there is no object of focus to be made, therefore it is equality, and all phenomena are the Dharmakaya. The mind of Bodhi is like a fish lying dormant, this is the chapter on the non-duality of samsara and nirvana, the second chapter. Then, the Great Bhagavan spoke of all his actions of Dharma, the King of Equality, the space of non-action is that itself. No one binds, and there is nothing to be bound, it never existed. The power of the all-knowing, he has nothing to grasp. All that is ungrasped, he accomplishes without doing. The essence of peace, he has no movement whatsoever. Likewise, the unchanging Dharma is the result of all. Because it is the essence of essence, it is the supreme of all essences. It is the great culmination of the path of pure conditioned phenomena. Even with the wisdom of individual realization, there is no way to investigate it. Those who are confused about Dharma and phenomena are devoid of grasping from it. No one has seen it, there is nothing to be seen, it is extremely pure. All confused phenomena regard it as the path. Those who desire the path, the path does not dwell in them, the end of the path is far away. The path of liberation is the great path that no one can seek. For those who do not dwell in it, the Dharma of dwelling has always existed. Victorious, increasing, it increases, all increases increase. Without difference, complete with all, it is complete with that.
Tibetan
དེ་ནི་ཡོངས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད།། མ་བསལ་དྲི མ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་ཆོས།། གཡོ་བའི་འབྱུང་འཇུག་རྣམ་པར་སྤངས་པས་འདུ་ཤེས་ཟད།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི།། ཡེ་ཤེས་ཡོངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡིན།། མ་གཡོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ པས་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཉིད།། སྤྲོས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་སྐུ།། བདེ་ཆེན་ཡོངས་ཀྱི་ལམ་དེ་སངས་རྒྱས་དང།། སྒྱུ་མའི་སྒྱུ་མར་གནས་ཏེ་སྒྱུ་མའང་མེད།། སྒྱུ་མ་རྫུན་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས སྒྱུ་མ་འདྲ།། སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མར་བརྟགས་ཏེ་སྒྱུ་མའང་མེད།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་མ་མཐོང་ཕྱིར།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་འདྲར་མཐོང་བ་མེད།། འདུ་ཤེས་ཟད་པས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མཐོང།། རྣམ་པར་མི སེམས་རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་དབང།། ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ།། ཅི་ཡང་མི་དྲན་པ་ནི་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དྲན།། རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དྲན་ཞིང་དམིགས་པ་མི་འབྱུང་ན།། མཉམ་སྙོམས་ཡང་དག དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད།། ཅི་ཙམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་ཆོས་སུ་བརྟགས་དང་བྲལ།། ཡུལ་ལ་མི་དམིགས་ཡུལ་ཉིད་དེ་བཞིན་རྫུན།། རྫུན་ཕྱིར་ཤེས་པའང་རྫུན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རྫུན།། རྫུན་ཞེས གདགས་པའང་རྫུན་ཏེ་རྫུན་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན།། སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་འཁྲུལ་པའང་དེ་འདྲ་མོད།། འཁྲུལ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མཐོང་མི་སྲིད།། སྣང་སྟོང་ངོ་བོས་དབེན་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཐིག་ལེ གཅིག་གིས་བསྡུས་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཡོད་མ་མྱོང།། ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ཡང་དག་མེད།། ཡང་དག་མེད་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད།། དེ་མེད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་གནས་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས ཀྱང།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཏེ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ།། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་གཉིས་མེད་ཅིག་ཆར་རེ།། གཅིག་མེད་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ རྟོག་རྒྱུན།། འཛིན་མེད་དེ་ལ་རྟོག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཡང་དག་མིན།། ཡང་དག་མེད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལམ།། དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཀུན་བསྡུས་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོར་གནས།། ལམ་གྱི་ཕུལ་ཏེ་ལམ ནད་ཐམས་ཅད་སེལ།། སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་ཀུན་གྱི་མཆོག། མིང་ཙམ་ཉིད་དུ་བདག་མེད་མཚོན་པའི་མིང་དང་བྲལ།། མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིར་མི་དགོངས་པ་རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཡིན།། མི་གཡོ་གཡོ་རྡུལ་མེད པས་རྣམ་མི་རྟོག།མི་རྟོག་ཉིད་ལ་གང་མི་གནས་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅ
Chinese
那是总体的道路，那条路无法通行。 未去除污垢，完全清净，是自性之法。 舍弃动摇的生起和融入，意识止息。 真正的佛陀是无有对境的， 是智慧总体的智慧之精华。 不动的任运成就，即是大明点。 无戏论，远离戏论，是菩提心之身。 大乐总体的道路，即是佛陀。 安住于幻化的幻化中，甚至幻化也不存在。 因为幻化是虚假的，所以诸法如幻。 以幻化来衡量幻化，甚至幻化也不存在。 即使一刹那，幻化也无法见到幻化， 所以一切诸法都无法如是见到。 意识止息，就能见到菩提心。 完全是心和自性觉知的力量。 什么也不修，是修行的殊胜。 什么也不忆念，是忆念真正的佛陀。 如果恒常忆念佛陀，而不生起对境， 那就是平等、真正、如实。 无论有多少对境，都与视为法的分别无关。 不对境，对境本身就是虚假的。 因为虚假，所以知觉也是虚假的，甚至佛陀本身也是虚假的。 说“虚假”也是虚假的，虚假本身并不存在。 如同海市蜃楼误以为是水一样。 因为迷惑，所以一刹那也无法见到真实。 显现空性，本体空寂，所以如是、如是。 因为被一个明点所摄持，所以如是未曾存在过。 在真实中，没有真实和真实。 因为没有真实，所以一切诸法都不存在。 在没有那里的地方，佛陀安住，那也是佛陀本身。 佛陀本身也是完全清净的法界，是法界的因。 是无有有无、常断二边的道路。 轮回和涅槃，二者无别，同时存在。 没有一，执着为一，是分别念的延续。 因为没有执着，所以为了调伏分别念，不是真实。 了知没有真实，那就是无意识的道路。 由此，佛陀安住在总集一切佛的伟大宫殿中。 是道路的顶峰，道路能消除一切疾病。 是远离戏论的明点，是一切明点的殊胜。 仅仅是名字，远离了表示无我的名字。 不生不灭，不作任何思虑，是清净的大道。 不动摇，没有动摇的尘垢，所以不分别念。在不分别念中，不住于任何事物，那就是一切。
English
That is the path of totality, that path cannot be traversed. Without removing defilements, completely pure, is the Dharma of self-nature. By abandoning the arising and dissolving of movement, consciousness ceases. The true Buddha is without an object of focus, It is the essence of wisdom, the totality of wisdom. Unmoving, spontaneously accomplished, is the great bindu itself. Without elaboration, free from elaboration, is the body of the essence of Bodhi. The path of the totality of great bliss is the Buddha. Abiding in the illusion of illusion, even illusion does not exist. Since illusion is false, all phenomena are like illusions. By examining illusion with illusion, even illusion does not exist. Even for a moment, illusion cannot see illusion, Therefore, all phenomena are not seen as such. When consciousness ceases, the essence of Bodhi is seen. Completely the power of mind and self-awareness itself. Not meditating on anything is said to be the supreme meditation. Not remembering anything is remembering the true Buddha. If one constantly remembers the Buddha and does not generate an object of focus, That is called equality, truth, suchness. No matter how many objects of focus there are, they are free from being considered as Dharma. Not focusing on an object, the object itself is false as such. Because it is false, knowledge is also false, even the Buddha himself is false. Saying "false" is also false, falsity itself does not exist. It is like mistaking a mirage for water. Because of delusion, it is impossible to see reality even for a moment. Appearance and emptiness, devoid of essence, therefore suchness, suchness. Because it is gathered by one bindu, suchness has never existed. In reality, there is no reality and reality. Because there is no reality, all phenomena do not exist. In the place where there is nothing, the Buddha abides, that is the Buddha himself. The Buddha himself is also the completely pure Dharmadhatu, the cause of the Dharmadhatu. It is the path without existence or non-existence, permanence or annihilation. Samsara and Nirvana are inseparable, they exist simultaneously. Without one, grasping as one is a continuation of conceptual thoughts. Because there is no grasping, it is not true in order to subdue conceptual thoughts. Knowing that there is no truth is the path of unconsciousness. By this, the Buddha abides in the great palace that gathers all Buddhas. It is the pinnacle of the path, the path cures all diseases. It is the bindu free from elaboration, the supreme of all bindus. It is merely a name, free from the name that indicates selflessness. Not born, not ceasing, not thinking about anything, is the pure great path. Unmoving, without the dust of movement, therefore no conceptual thought. In non-conceptual thought, whatever does not abide is everything.