Tibetan
ས་པར།། འབྱུང་ཚོགས་རོལ་པས་ལས་བྱེད་པ།། དེ་དག ཆ་ཤས་རྫས་ལས་གྲུབ།། དུས་དང་ཕྱོགས་ཆའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། ནང་དང་ཕྱི་ཡི་རོལ་པར་སྣང།། འདི་ལྟར་ཁ་དོག་ལ་སོགས་རྫས།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་འདོད།། གང་བྱུང་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཁམས་གསུམ་རབ་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར།། དེ་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་དཔྱོད་པས།། བློ་ཡི་ཆོས་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད།། མི་གནས་དོན་ཀུན་སྟོན་བྱེད་པས།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་མཐར་ཕྱིན།། དཀའ་བའི གནས་ཀུན་བདེ་རྫོགས་པའི།། དོན་ཀུན་ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་པའི་གཞི།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི།། རང་བྱུང་ངོ་མཚར་རྣམ་སྤྱོད་པའོ།། དེ་དག་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལས།། རྒྱ་མཚོའི་རླབས་བཞིན་ཀུན་ཏུ གཡོ།། ཆོས་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ལས་བྱུང་བའི།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཆོག། མངོན་སུམ་ཚུལ་གྱི་མངོན་སུམ་མཆོག། ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད།། མི་རྟོག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག། ནམ་མཁའི་མཐའ བཞིན་ཟབ་མོའི་དབྱིངས།། ཡངས་པར་སྦྱོང་བས་ཆེ་བའི་མཆོག། རྟོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་མཉམ་དང་བྲལ།། ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་གྱི་གཞི།། སྙིང་པོ་ཉིད་ལས་སྙིང་པོའི་ཚོགས།། རྣམ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ དག།མ་དག་ལས་ཚོགས་མཚོན་པའི་ཚིག། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས།། རང་གི་ཆོས་ཀུན་ངེས་པར་སྦྱོར།། མཉམ་པའི་ལམ་འདི་མཐར་ཕྱིན་པས།། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས།། བདག་ ལས་གཞན་ལས་གཉིས་ཀ་ལས།། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར།། གདོད་ནས་རབ་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཆོས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་སྨིན་པའི།། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་སྤྱོད་པས།། མཐའ་རྣམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟུང བྲལ་ཞིང།། ཕྱི་ནང་དབྱེ་བས་ཀུན་སྤྱོད་དག། མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཁམས།། དེ་དག་རང་གི་ལས་ཀྱིས་འཇུག། དག་པའི་རྫས་ཚོགས་ཉི་ཤུའི་གྲངས།། ཕྱོགས་མཐུན་གཅིག་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད།། ཆགས་པའི ཚུལ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་སྤྱོད།། མ་ཆགས་དངོས་ཀུན་འཇུག་པའི་རྒྱུན།། བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་འདི་འཛིན་པའི།། སྐྱེས་བུ་རྟོག་པའི་དྲ་བས་བསྒྲིབས།། མི་འགྱུར་ཆགས་པའི་གནས་མེད་པར།། སུ་དག་གང་གིས་ཆོས དོན་གཉེར།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་སྐྱེས།། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཀུན་སྤངས་པའོ།། རང་བཞིན་བདེ་བས་ཀུན་བསྐྱོད་དེ།། དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་སྒོ་རྣལ་འབྱོར།། ཚེ་འདིར་མངོན་དུ་སྦྱོར་འདོད པས།། འབྲས་བུ་མི་མཐུན་ལ་སྤྱོད་བྱེད།། རྒྱུ་ལ་འཇུག་པ་འདི་དག་གང།། སེམས་ཀྱི་གནས་ལ་སྒྲིབ
Chinese
于地处，诸蕴戏舞而作业， 彼等，由分分之物所成。 以时与方分之差别， 显现内外之戏舞。 如是色等之物， 乃虚空自性所欲。 由所生之物差别故， 三界极度坏灭而变。 由是，以立宗之边际而观察， 令心之诸法坏灭。 不住而示一切义， 至大慧之境边际。 艰难之处皆得安乐圆满， 一切义皆为手印善妙之基。 大智慧之坛城， 自生稀有之行持。 彼等由方便之自性， 如海浪般周遍摇动。 由法性现证所生之， 诸佛之最胜智慧。 现量之最胜现量， 乃大乘之果。 无分别如是性之体性， 如虚空边际般甚深之界。 以广大修习乃为最胜之大， 证悟之等持无等伦。 广大心要乃一切之基， 心要即是心要之聚。 清净一切皆周遍清净， 不净业聚乃表诠之语。 十方诸佛之本体， 自之诸法必合和。 此平等道至边际故， 大手印之坛城圆满。 由自、由他、由二者， 生起安乐之智慧。 本初即极圆满之法， 因缘果之因成熟。 一切以智慧而行持， 边际皆离方分之执。 内外以分别而行持， 无迁变无变异之界。 彼等由自之业而入， 清净物聚二十之数。 以顺同之一性而周遍生起， 以贪著之相而行离贪。 不贪著之物皆入之流， 执持此大禅定之， 士夫为分别之网所覆。 无迁变贪著之无处所， 谁以何而求法义？ 一切由菩提心而生， 所取与能取皆舍弃。 自性安乐而周遍行， 所缘之等持门乃瑜伽。 欲于此生现证者， 于不顺之果而行持。 此等入于因者何？ 心之住处乃障碍。
English
In the place, the aggregates dance and perform actions, They are composed of parts of matter. Due to the difference of time and direction, The inner and outer dances appear. Thus, objects such as color, Are desired by the nature of space. Due to the difference of arising objects, The three realms greatly change and decay. Therefore, by examining the limits of tenets, The mind's dharmas are destroyed. Showing all meanings without abiding, Reaching the limits of great wisdom's realm. Difficult places are all peaceful and complete, All meanings are the basis of the excellent mudra. The mandala of great wisdom, Naturally arising rare conduct. They, from the nature of skillful means, Move everywhere like ocean waves. From the direct realization of dharmata, The supreme wisdom of all Buddhas. The supreme direct perception of direct perception, Is the great vehicle's fruit. The nature of suchness without conceptualization, A profound realm like the edge of space. By vast training, it is the supreme great, The samadhi of realization is unparalleled. The vast essence is the basis of all, The essence is the collection of essences. Pure, all is completely pure, Impure karma is the word of representation. The essence of all Buddhas of the ten directions, One's own dharmas must be combined. This equal path reaches the limit, Therefore, the mandala of the great mudra is complete. From self, from others, from both, The wisdom of bliss arises. The dharma that is completely perfect from the beginning, The cause of cause, condition, and fruit matures. All are practiced with wisdom, The limits are free from the grasp of direction. Inner and outer are practiced with distinction, The unchanging, immutable realm. They enter by their own karma, The number of twenty pure objects. With the sameness of agreement, they arise everywhere, With the aspect of attachment, practice detachment. Objects without attachment enter the stream, The person who holds this great meditation, Is covered by the net of concepts. Without a place for unchanging attachment, Who seeks the meaning of dharma with what? All arise from bodhichitta, The grasped and the grasper are abandoned. Moving everywhere with natural bliss, The door of the samadhi of focus is yoga. Those who wish to realize it in this life, Practice with unfavorable results. What are these that enter the cause? The dwelling place of the mind is an obstacle.
Tibetan
་པའོ།། མངོན་སུམ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས།། དེ་རྒྱུ་སྔོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད།། བསྒོམ་ཆགས རང་གི་ཡུལ་ཞེན་པས།། ཐབས་བཅས་རྩོལ་བའི་རྩོལ་བས་འཇུག། བདེ་བས་ཉམས་པའི་ཆོས་བསྒྲུབས་ཀྱང།། བདེ་བ་ཆེ་ལས་རྣམ་པར་ཉམས།། བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཉེར་གནས་པའི།། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་འབྲེལ་བའི གཟུངས།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་གསང་བ།། མ་གོས་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་གྱིས་མིན།། རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་གཤེགས་པའི་ཆོས།། སྣ་ཚོགས་ངོ་བོ་མཐར་ཕྱིན་པས།། བྱ་བཙལ་བསྡོ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང།། ཀུན་ཏུ ཁྱབ་པའི་ཆོས་སྐུ་ཉིད།། དེ་ཡི་མཛད་ཚོགས་སྐུ་རྣམས་ལས།། སོ་སོའི་རྣམ་བཅས་ཐ་དད་པས།། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྫོགས།། འདི་ལ་བསྣན་པར་བྱ་བ་དང།། གཞག་ཅིང་དབྲི་བའི་ཆོས་མེད་དེ།། ཕྱི་ནང་ཡུལ ལ་བལྟས་བྱས་ན།། སེམས་ཉིད་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེ།། དེ་བཞིན་མཐའ་ལས་དེ་དག་འཇུག། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུའི་གཞི། ཐབས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས།། ནང་གི་བདེ་བ་ཕྱི་ཡི་ཆོས།། དེ་བཞིན དེ་ཡི་གནས་སུ་གཞི།། དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་འབྱུང།། ཆོས་ཀྱི་རོལ་པའི་ཡུལ་ཚོགས་ཀུན།། ཉམས་ཀྱིས་དེ་ཡི་སྟོབས་མཚུངས་ཏེ།། ནོར་བས་འཁྲུལ་པའི་བློ་བསྐྱེད་ཀྱང།། རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཉམས་པ མེད།། དངོས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱ་ཆེན།། རང་བྱུང་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་ལས།། དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས།། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡི་ཆོས་འདོད་པས།། དེ་བཅས་ཚུལ་ནི ཉམས་པར་བྱེད།། དགའ་བའི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོའི་དཔེ།། དགོངས་པར་བཅས་པ་གཏན་ལ་འབེབས།། འདི་ཉིད་ཐེག་མཆོག་གསང་བའི་རྒྱུད།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བཀའ།། ངོ་མཚར་ཕྱག་རྒྱ་འདའ དཀའ་བས།། ངེས་དོན་གསང་མཆོག་གཟུང་བར་གྱིས།། ཞེས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་རྣམ་དག་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཕྱག རྒྱའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཚོགས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བས།། ཕྱོགས་འདུད་པ་ཡི་དགའ་བདེ་ཡིས།། རང་གི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་མཛད།། ཨེ་མ་བདེ གཤེགས་སངས་རྒྱས་ཀུན།། རང་བཞིན་དངོས་རྣམས་མ་གྲུབ་པས།། སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་འཕྲུལ།། དེ་ཡི་མཚན་མ་ཡ་མཚན་ཆེ།། དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡི།། གསང་བའི་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱད།། དེ བཞིན་གཤེགས་པ་དགྱེས་ཆེན་པོ།། ཀུན་ཏུ་སྤྱན་རས་དབང་ཕྱུག་གིས།། ཀུན་བཟ
Chinese
འོ།། 显现欲得者，彼因先勤修。 禅定住，自之境执故，具方便勤之勤而入。 以乐所损之法修，然从大乐而遍损。 一切乐之所依处，阿 আলী 迦 kāli 连缀之陀罗尼。 无二智慧意秘密，非无染行境。 圆满法性逝去之法，种种体性至究竟故，事寻诤之因等亦，周遍法身自性。 彼之事业众身等中，各自之相各异故，一切事业极圆满。 此上无有可添者，立且减之法亦无，若观内外境，心性无漏智慧大。 如是彼等从边际入。 大菩萨果之基，以方便修持之时，内之乐外之法，如是彼之处于基。 从彼生手印之乐。 法之嬉戏境众皆，修持彼之力相等，虽生因错乱之智，然自性智慧不损。 此物菩提心广大，从自生大之精髓，三时中如是住。 极了悟之坛城增。 瑜伽彼之欲法故，彼具之理乃修持。 各自喜悦之类比，具意而定。 此乃胜乘秘密续，三时诸佛之语。 稀有手印难越故，取决定义秘密胜。 如是广说。 大圆满法性菩提心入于一切之清净续中，诸佛心要手印品第四竟。 之后一切集聚之众，诸佛灌顶故，方敬之喜乐，令自之导师欢喜。 唉玛善逝诸佛，自性事物未成故，诸佛坛城种种变幻，彼之相奇异大。 极成办一切义之，秘密行持如何行？ 如是如来大喜悦，周遍观自在，普贤
English
Oṃ. Those who wish to attain manifestation, first diligently cultivate its cause. Dwelling in meditation, due to attachment to one's own realm, enters through the effort of skillful exertion. Even if one practices the Dharma that is diminished by pleasure, one is completely diminished from great pleasure. The source of all pleasures, the dhāraṇī connected with Āli and Kāli. The secret of the mind of non-dual wisdom, not by the realm of undefiled conduct. The Dharma of the perfection of Dharma-nature, because the essence of various kinds is perfected, the causes of searching and contending for things are also the Dharmakāya itself that pervades everywhere. From the bodies of his activities, because of the differences in their respective forms, all activities are perfectly fulfilled. There is nothing to add to this, and there is no Dharma to be established or subtracted. If one looks at the external and internal realms, the nature of mind is great, immaculate wisdom. Likewise, they enter from the extremes. The basis of the fruit of the great Bodhisattva, at the time of experiencing through skillful means, the inner bliss and the outer Dharma, likewise, the basis in its place. From that arises the bliss of the mudrā. All the realms of the play of Dharma, the strength of that is equal to the practice, even if the mind of confusion arises from error, the wisdom of self-nature is not diminished. This thing is the vast Bodhicitta, from the essence of the great self-born, it abides as it is in all three times. The maṇḍala of perfect realization expands. Because the yogi desires that Dharma, the way it is possessed is cultivated. The analogies of the various kinds of joy are determined with intention. This is the supreme vehicle, the secret tantra, the words of all the Buddhas of the three times. Because the wondrous mudrā is difficult to transgress, take the secret supreme of definitive meaning. Thus it was extensively taught. The fourth chapter, the Essence of All Buddhas, the Mudrā Chapter, from the Tantra that Teaches the Pure Entry of the Great Perfection, the Dharma-nature, the Mind of Enlightenment, into All. Then, the assembly of all gathered, because of the empowerment by all the Buddhas, the joy and happiness of bowing in all directions, made their own teacher happy. Ema, all the Sugatas, Buddhas, because the self-nature of things is not established, the maṇḍala of the Buddhas transforms in various ways, its signs are wonderfully great. How does one practice the secret conduct that perfectly accomplishes all meanings? Thus, the Tathāgata is greatly pleased, the all-seeing Avalokiteśvara, Samantabhadra.