Tibetan
། མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་གཙང་མཐོང།། དེ་བས་སྣང་བ་མ་ངེས་ཕྱིར།། དོན་ལ་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གཞི་ལ་སྣང་བ་མེད་པ ཡང།། རང་གི་རང་སེམས་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་བླང་དོར་བྱས།། དེ་ཕྱིར་མ་རིག་རྨོངས་པས་ནོར།། དེ་བས་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས།། མེད་ལ་ཡོད་འཛིན་བག་ཆགས་བློ།། ཆོས་བརྒྱད་བཟང་ངན གཙང་སྨེ་རྣམས།། སྤང་སྡུད་བླང་དོར་མེད་པར་ནི།། མ་ཞེན་དམ་པར་ལྟར་མེད་ན།། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར།། བླང་དོར་མེད་པར་ལ་བཟླའོ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡང་དག་ཆོས་སྐུ་གཅིག གཅིག་ལ།། གང་ཡང་མེད་ཕྱིར་སྤང་བླང་མེད།། དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་སྙིང་པོ་ལ།། བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར་འབྲལ་བ་མེད།། ངེས་དོན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ལ།། ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་མེད་པ་ལྟར།། ངེས་དོན་རྟོགས་པས་སྐྱོན ཡོན་མེད།། དེ་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཆོས་སྐུར་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན།། གང་ཡང་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས།། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མེད་ཕྱིར།། བླང་དོར་མེད་པར་ལ་ཟླའོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱོན་ཡོན་གཞི་ལ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གོ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཆོས་སྐུ་གཞི་ངེས་རྟོག་པ་ལ།། མ་རིག་མེད་པས་དུག་ལྔ་གྲོལ།། ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུར་གསལ།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་མ་རིག་དག། དུག་ལྔ བྱང་ཆུབ་ལམ་ཡིན་ཕྱིར།། སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ནས་རྫོགས།། འདོད་ཆགས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ།། ཞེ་སྡང་སྤྲུལ་སྐུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། གཏི་མུག་ཆོས་སྐུ་མ་རིག་སངས།། ང་རྒྱལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དག། ཕྲག་དོག གསང་བའི་སྐུ་རུ་རྫོགས།། དུག་ལྔ་གཅིག་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སྐུ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན་མ་རིག་སེལ།། དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་དོན།། བཀའ་རྒྱུད་ཆོས་འདི་སངས་རྒྱས་གསུངས།། མ རིག་སེལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན།། ཉི་ཟླས་དེ་ལ་འགྲན་མི་ཚུགས།། མ་རིག་མེད་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ།། ཡེ་ཤེས་ཤར་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཐིག་ལེ་རྟོགས་པས་གང་ཡང འགྲུབ།། ཀུན་གཞི་བརླགས་པས་ཡོན་ཏན་རྫོགས།། སྣང་བ་མེད་པས་ཞིང་ཁམས་དག། སེམས་དང་བྲལ་བས་ཆོས་སྐུ་གསལ།། མ་རིག་མེད་པས་གཞི་དང་ཕྲད།། རྟེན་པ་མེད་པས་རེ་བ་མེད།། གོ
Chinese
人們所見皆為不淨之物，因此顯現並不確定。 實際上，沒有需要取捨的。 現在再聽聚集之精要。 本基之上沒有顯現， 由於自心迷惑之故， 對世間諸法產生取捨。 因此，因無明愚昧而犯錯。 因此，對於顯現和存在的諸法， 將無執為有，是習氣之念。 對於世間八法的好壞、淨與不淨等， 不作捨棄或收集的取捨， 若不執著，如聖者般無所求， 顯現便能於自性中解脫。 因此，沒有取捨，應當如此修持。 現在再聽聚集之精要。 真實法身唯一，於一之中， 一無所有，故無捨與取。 因此，於究竟實義之精要中， 無可修持，故無有分離。 於究竟實義佛陀之意境中， 如日出般無有黑暗， 證悟究竟實義，無有過失與功德。 因此，沒有取捨。 現在再聽金剛薩埵。 若於法身中認識智慧， 一切皆為自生任運之法。 因此，沒有其他法， 沒有取捨，應當如此修持。 大圓滿一切究竟實義之總集，智慧與虛空同等之續中，開示過失與功德於本基上本無之品，第一百九十三品。 此後，於聚集之眾眷屬中， 普明王（藏文：ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ།）宣說教言： 法身本基確定之覺性中， 無有無明，故五毒解脫。 一切皆於自生法身中顯現。 具足口傳，因緣使無明清淨。 五毒即是菩提道， 五身任運成就，本來圓滿。 貪欲為受用圓滿報身， 瞋恨為化身，本來即是佛。 愚癡為法身，無明清淨。 我慢為自性身清淨， 嫉妒圓滿為秘密身。 知一五毒即是菩提身。 現在再聽聚集之精要。 若有智慧，則能消除無明。 因此，具足口傳之確定意義， 此口耳傳承之法，是佛所說。 是消除無明之明燈， 日月亦無法與之匹敵。 無有無明，故能成就佛果。 智慧生起，故能知曉一切。 現在再聽金剛薩埵。 若能證悟明點，則能成就一切。 摧毀阿賴耶識，功德便能圓滿。 無有顯現，故能清淨淨土。 遠離心識，法身便能顯明。 無有無明，便能與本基相遇。 無有依賴，故無有期望。
English
People see only impure things, therefore appearances are uncertain. In reality, there is nothing to accept or reject. Now listen again to the essence of the gathering. On the ground, there is no appearance, because one's own mind is confused. One makes choices about worldly things. Therefore, one errs due to ignorance and delusion. Therefore, the phenomena of appearance and existence, the mind that grasps at non-existence as existence, the habitual mind. The eight worldly dharmas, good and bad, pure and impure, without accepting or rejecting, abandoning or collecting, if one is not attached, like a holy person without seeking, appearances will be liberated in their own place. Therefore, without acceptance or rejection, one should practice. Now listen again to the essence of the gathering. The true Dharmakaya is one, in that one, there is nothing, therefore there is no abandoning or taking. Therefore, in the essence of the definitive meaning, there is nothing to meditate on, therefore there is no separation. In the intention of the definitive meaning Buddha, like the sun rising without darkness, realizing the definitive meaning, there is no fault or merit. Therefore, there is no acceptance or rejection. Now listen again to Vajrasattva. If wisdom is recognized in the Dharmakaya, then everything is self-arisen, spontaneously accomplished dharma. Therefore, there is no other dharma, without acceptance or rejection, one should practice. The Great Perfection, the gathering of all definitive meanings, from the tantra of wisdom equal to space, the chapter showing that faults and merits are not on the ground, the one hundred and ninety-third chapter. Then, to the assembled gathering, King Kunrig (藏文：ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ།) spoke: In the awareness that the Dharmakaya ground is certain, without ignorance, the five poisons are liberated. Everything is clear in the self-arisen Dharmakaya. With the oral transmission, ignorance is purified by conditions. The five poisons are the path to enlightenment, the five kayas are spontaneously accomplished, primordially perfect. Desire is the enjoyment of the Sambhogakaya, Hatred is the Nirmanakaya, originally Buddha. Delusion is the Dharmakaya, ignorance purified. Pride is the purity of the Svabhavikakaya, Jealousy is perfected as the secret kaya. Knowing one of the five poisons is the enlightenment kaya. Now listen again to the essence of the gathering. If there is wisdom, ignorance is eliminated. Therefore, the definitive meaning with oral transmission, this oral transmission dharma is spoken by the Buddha. It is a lamp that eliminates ignorance, the sun and moon cannot compete with it. Without ignorance, Buddhahood is attained. When wisdom arises, everything is known. Now listen again to Vajrasattva. By realizing the thigle, everything is accomplished. By destroying the alaya, qualities are perfected. Without appearance, the pure land is purified. Without mind, the Dharmakaya is clear. Without ignorance, one meets the ground. Without dependence, there is no expectation.