Tibetan
མཆོག་ཆེན་ཁྱད་པར་ཡིན།། འདི་ལས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་བསྒོམ་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི སེམས་བསྒོམ་པའི་རྒྱུད་ལས།གང་དུའང་འགྲོར་མེད་ཅིང་ཅིའང་སྤང་དུ་མེད་པའི་སྐབས་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དང།སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ལགས། ཞེས་གསོལ་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི།། ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ མཉམ་གནས་དེ་ཉིད་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་རྒྱུད།། དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གནས་པ་སེམས།། གང་གིའང་མཚན་ཉིད་དེ ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཤེས་རྒྱུ་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཡིན།ཤེས་པའི་དོན་ལས་མི་འགྱུར་འདའ་བར་དཀའ་བ་དེ་ལས་འདའ་བར་མི་བྱེད་སྡོམ་པ་རྫོགས།། གང་ཡང་མཉམ་སྙོམས་དེ་བཞིན་དེ་ལས་འདའ་མི་བྱེད་པ་བསམ་ གཏན་མཆོག།ཡོན་ཏན་ལྷུན་རྫོགས་རང་གི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་གཞན་མེད།། ཆོས་འདི་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་ནང་གི་སེམས་སུ་མི་འབྱེད་ཀུན་བཟང་ངང།། ཕ་རོལ་ཚུལ་རོལ་གང་ཡང་སྤོང་མི་བྱེད་དེ་མཉམ་ པར་གནས་པར་བྱ།། ས་ཡི་རིམ་པར་མི་གནས་ཏིང་འཛིན་རི་མོ་མི་མཉེས་ལྷ་ཡི་སྐུར་མི་བསྒོམ།། དྲང་སྲོང་དགོན་དབེན་མི་གཟུང་དབང་པོ་ཡན་པར་གཞག་པར་བྱ།། ཡུལ་དང་དབང་པོར་མི་འབྱེད་སྤྱོད་ལམ་ལྷུན པར་གཞག་པར་བྱ།། འདི་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོར་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་འབྱེད་པ་འཁྲུལ།། རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཡིས་ཡེ་ནས་མཚོན་དུ་མེད།། ལྷ་ཀླུ་མཐུ་ཆེན་རྣམས་དང་དྲང་སྲོང་གིས་ཀྱང་འདི་མི མཐོང།། འདི་ལ་སུས་ཀྱང་གཞིག་པའི་ཐབས་མེད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས།། འདི་ལ་སུ་ཡིས་དགོངས་ནས་དམིགས་པ་ཅི་ཞིག་བསྒོམ།། ཉམ་ཐག་ཕྱི་རོལ་པས་ནི་མ་རྟོགས་པའི།། རྒྱལ་བའི་བདེན་པ་སྟོན པས་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ནི།། ཅི་ཡང་མི་བསམ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་འདི་ཉིད་བསམ་པ་ལས། མཆོད་རྟེན་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་འདུས་བྱས་དགེ་རྩ་བཏང་སྙོམས་བཞག། བྱས་ལ་སོགས་བའི་ལས་ནི་ཟིན་པར མི་འགྱུར་བྱས་ཤིང་རྟོགས་པའི་རྒྱུན།། ལུས་དང་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ངག་སོགས་དེ་ཡང་མི་དབྱེ་དེ་བཞིན་གཞག་པར་བྱ།། ཡུལ་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་མཁའ་དང་དབྱིངས།། དབང་པོ་གདོད་ནས རྣམ་པར་དག་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་མཆོག།དཀའ་ཐུབ་བརྟུལ་ཞུགས་མི་དགོས་པ་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱང་དུ་ཡོད།། ས་ཉིད་རྣམ་རྟོག་རླུང་སྟེ་རྨ་འབུ་སྤུ་དང་སྒོ་ང་འདྲ་སྟེ་མཚུངས།། རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་ན་ཕྱི་རོལ་ མུ་སྟེགས་པས།། རྟོགས་པའི་འདུ་མཆེད་ཤེས་པའི་དཀྱིལ་བཅུག་ནས།། བྱེད་པ་པོ་བྱས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་རྩེ་གཅིག་རྟོག་པས་བྱང་ཆུབ་མྱུར་འོས་ན།། སྐྱེས་བུ་གླེན་པ་གདྒཱའི་འགྲམ་དུ་སྐམ་དྲིར་ཞི་བ་ཇི་བཞིན་བྱང ཆུབ་མེད།། མི་གནས་བྱང་ཆུབ་ཀློང་དུ་ཀུན་འདུས་སྙྀང་པོ་རྣམས་གསལ་ཏེ།། གང་ལའང་མི་དགོངས་ཅིའང་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་རོལ་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན།། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་གོང་ན་དེ་བཞིན་སྙིང་པོ ཡིན་པའོ།། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དབྱིངས་འཕགས་པ་སུ་ཡིས་གང་ནས་བཙལ།། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་གང་ནས་གཏམས་གྱུར་ཀྱང།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མེད་པར་སངས་རྒྱས གསུང།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དང་པོའི་རྒྱུད་མེད་རང་སེམས་དག་པ་གང་ཡིན་དེ་ཁོ་ནའོ།། བུང་བ་མེ་ཏོག་གཞིབས་ཀྱང་མ་རྙེད་སྤྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་ལྟར།། སེམས་ཉིད་ཇི་ལྟར་དག་ཀྱང་མི་སྟོང་སྤྲུལ པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་འཇིངས་དེར་རིག་པ་བསམ་པས་མནན།། མནན་པའང་མི་དམིགས་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་བརྟག། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀུན་འབྱུང་གནས་པ་ཡེ ནས་ཅིའང་མེད་པ་ཡིན།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་ལས་ཅར་ཡང་བསམ་མི་བྱ་བར་བཞག་ཁམས་གསུམ་ཡོད་སྒྲོལ་རྒྱུད་དྲུག་གནམ་ཕྱག་བཏབ་ནས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན།། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་འདི་ལས་ཡོད་པ་མིན ཏེ་འདི་དང་སོ་སོ་མིན།། སྙིང་པོ་འདི་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ཀུན་ཀྱང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན།། བསོད་ནམས་སྐལ་བར་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།། འདི་སྟོན་པ་ཡིས་སྐྱེས་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་དོན་འདི་བསྟན་པ ཡིན།། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དོན་འདི་བསྟན་པས་ན།། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སློབ་དཔོན་ཞེས་སུ་བོད།། རོ་ཉེ་གཟོང་གདབས་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་དེ་ན་གནས་པ་ལྟར།། ཚད་མ་ཚད་མའི་དོན་སྟོན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན པོ་དེ།། མིག་གི་འབྲས་ལྟར་འཕངས་ཤིང་གཅེས་བྱས་ཏེ།། རིན་ཐང་མེད་པའི་རིག་ཆེན་ཕུལ་ནས་ཀྱང།། དོན་འདི་ཚིག་འགའི་ལན་ལོན་མ་ཡིན་ཕྱིར།། མིག་འབྲས་སྙིང་བཞིན་རང་སར་གཅེས་པ་བཞིན།། དེ བཞིན་ཚིག་གི་ཚད་མ་མ་ཡིན་དོན་གྱི་ཚད་མ་འདི།། དམན་པ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང། མཚོན་པ་ཉམས་མྱོང་གི་སྤྱོད་པ་དང། འདོད་པ་བྱ་བའི་སྤྱོད་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྟ་བ་གློང་དུ་གྱུར པའི་སྤྱོད་པ་ནི།ཐ་མལ་གྱི
Chinese
是殊胜的大胜者。从这之上，诸佛连微尘许的修习也没有。在菩提心修习的续部中，无处可去，也无何可舍的第十七品。之后，秘密主金刚手向薄伽梵请问：薄伽梵，续的体性和心的体性是怎样的？薄伽梵开示说：菩提心是续的自性，心的体性是：一切万有平等安住，从那样的状态中毫不动摇，恒常安住是续。那样安住的状态，无法用颜色形状来表示，自性安住是心。无论何者的体性，如是知晓，从那之上再无所知是智慧。不改变智慧的意义，难以超越，不从那之上超越是戒律圆满。任何平等性，不从那之上超越是殊胜禅定。功德圆满，除了自己的心之外没有其他法。此法不将外境和内心的心分开，是普贤的状态。任何此岸彼岸都不舍弃，而是平等安住。不住于地的次第，不喜悦禅定的形象，不观想天神的身体。不取苦行者和寂静处，而是将根门放开。不将境和根门分开，而是将行为任运安住。对于此，境和根门本来就没有分别，分别就是错乱。无法用三种解脱和陀罗尼之门来表示。天龙大力者和苦行者也无法见到此。对于此，没有任何摧毁的方法，是诸佛的心。对于此，谁了悟后又修什么所缘呢？可怜的，外道没有领悟的。显示胜者真谛，显示差别，这本身就是。什么也不想，什么也不缘，这本身就是思。佛塔寺庙等有为的善根，都放在中舍。已做的等等的业不会改变，是已做并领悟的相续。身体、境、根门、语等，也不分开，如是安住。境本身就是本来清净的普贤佛母的虚空和法界。根门本来就是完全清净的，是最胜坛城中的最胜。不需要苦行和禁行，还有什么需要修习的呢？
English
It is the supreme great victor. From this, the Buddhas do not even have a mote of practice. In the tantra of cultivating the mind of bodhi, the seventeenth chapter, where there is nowhere to go and nothing to abandon. Then, the secret lord Vajrapani asked the Bhagavan: Bhagavan, what is the nature of the tantra and the nature of the mind? The Bhagavan replied: The mind of bodhi is the nature of the tantra, and the nature of the mind is: All things are equally abiding, and from that state, without wavering, constantly abiding is the tantra. That state of abiding cannot be represented by color or shape, abiding in its own nature is the mind. Whatever the nature of anything, knowing it as such, beyond which there is nothing to know, is wisdom. Not changing the meaning of wisdom, difficult to transcend, not transcending from that is the perfection of discipline. Whatever equality, not transcending from that is supreme meditation. Qualities are complete, and there is no other dharma than one's own mind. This dharma does not separate the external objects and the internal mind, it is the state of Samantabhadra. Do not abandon any of this shore or the other shore, but abide equally. Do not abide in the stages of the earth, do not delight in the images of meditation, do not visualize the body of the deity. Do not take to ascetics and solitary places, but leave the senses open. Do not separate the objects and the senses, but leave the conduct spontaneous. For this, there is originally no distinction between objects and senses, to distinguish is confusion. It cannot be represented by the three liberations and the gates of dharani. Even gods, nagas, powerful beings, and ascetics cannot see this. For this, there is no way to destroy it, it is the mind of the Buddhas. For this, who, having realized it, would meditate on what object? Pitiful, the outsiders have not realized it. Showing the truth of the Victorious One, showing the difference, this itself is it. Do not think of anything, do not fixate on anything, this itself is thinking. Stupas, temples, and other conditioned virtuous roots, leave them in equanimity. Actions such as those that have been done will not change, it is the continuum of having done and realized. Body, objects, senses, speech, etc., do not separate them either, abide as they are. The objects themselves are originally the space and realm of the all-good mother Buddha, which is pure. The senses are originally completely pure, the most supreme of the supreme mandalas. There is no need for asceticism and vows, what is there to practice?
Chinese
即是分别念的风，如同伤口中的虫和卵一样，是相似的。如果通过证悟获得菩提，那么外道徒，将证悟的聚集放入知识的中心。如果通过作为者，在解脱道上专一地证悟，能够迅速获得菩提。那么愚笨的人如同在恒河边上被晒干而死去一样，没有菩提。在不住菩提的虚空中，一切聚集的精华都显现。对任何事物都不思虑，从本来就任运自在的状态中不移动。那么就如同在佛陀圣者之上一样，是精华啊。那么从哪里寻找佛陀法界圣者呢？十方胜者从哪里充满呢？佛陀说，没有离开普贤菩提心而成为佛陀的。佛陀本身也是，最初没有传承，自心清净，那就是它本身啊。如同蜜蜂吸吮花朵也无法找到花蜜的精华一样。心性无论如何清净，也不会空，会生起化身的精华。因此，一切都是本来成佛的基础，在那里用智慧压制念头。压制也无所缘，观察感官的生起。内外器情一切生起安住，本来就什么也没有。从什么也没有的状态中，什么也不要想，安住，跨越三界，救度六道，顶礼虚空，本来就是成佛的。胜者佛陀不是从这里产生的，不是和这里分离的。一切坛城都完全具足在这个精华之中。具有福德善缘的瑜伽士啊。通过开示这个，大士瑜伽士就开示了这个意义。因为开示了如同不变金刚一样的意义。所以被称为金刚上师，上师。如同凿子钉入坚硬的物体一样，安住在不变之中。开示量和量的意义的金刚大上师。如同眼珠一样守护和珍爱。即使献上无价的智慧。因为这个意义不是用几句话就能得到的。如同眼珠和心脏一样在自己的位置上珍爱。同样，这不是语言的量，而是意义的量。低下的人在垃圾堆中的行为，以及象征性的经验行为，以及欲望的行为，以及薄伽梵所开示的，见解变成空谈的行为，都是庸俗的。
English
It is the wind of discursive thoughts, like worms and eggs in a wound, they are similar. If enlightenment is attained through realization, then the non-Buddhist outsiders, placing the accumulation of realization in the center of knowledge. If by being an actor, one single-mindedly realizes the path of liberation, it is appropriate to quickly attain enlightenment. Then a foolish person is like being dried up and dying on the banks of the Ganges, there is no enlightenment. In the space of non-abiding enlightenment, all the gathered essences are clear. Without thinking about anything, without moving from the state of being naturally free. Then it is like being above the Buddhas and the noble ones, it is the essence. Then from where does one seek the Buddha, the Dharma realm, the noble ones? From where are the victorious ones of the ten directions filled? The Buddha said that without the Samantabhadra Bodhicitta, there is no becoming a Buddha. The Buddha himself is also, initially without lineage, the purity of one's own mind, that is it itself. Just as a bee sucks on a flower but cannot find the essence of the nectar. No matter how pure the mind is, it will not be empty, the essence of emanation will arise. Therefore, everything is the foundation of primordial Buddhahood, there, suppress thoughts with wisdom. Suppressing is also without object, examine the arising of the senses. All inner and outer vessels and contents arise and abide, originally there is nothing. From the state of nothingness, do not think about anything, abide, cross the three realms, liberate the six realms, prostrate to the sky, it is originally becoming a Buddha. The victorious Buddha is not produced from here, it is not separate from here. All mandalas are completely endowed in this essence. Yogis who possess merit and good fortune. By teaching this, the great being yogi teaches this meaning. Because it teaches the meaning like the unchanging Vajra. Therefore, it is called Vajra Master, Master. Just as a chisel is hammered into a hard object, abiding in the unchanging. The great Vajra Master who teaches the meaning of measure and measurement. Guard and cherish it like the pupil of the eye. Even offering priceless wisdom. Because this meaning cannot be obtained with a few words. Cherish it in its own place like the pupil of the eye and the heart. Similarly, this is not the measure of words, but the measure of meaning. The behavior of inferior people in the garbage heap, as well as symbolic experiential behavior, as well as the behavior of desire, as well as what the Bhagavan taught, the behavior of views becoming empty talk, are all vulgar.